0112-KDIL1-1.4012.730.2021.2.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe  Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, przekazania na cele osobiste budynku, na który składa się budynek handlowo-usługowy z apteką i częścią mieszkalną, parkingiem i wiatą jest nieprawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 3 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 25 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, przekazania na cele osobiste budynku, na który składa się budynek handlowo-usługowy z apteką i częścią mieszkalną, parkingiem i wiatą. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 stycznia 2022 r. (wpływ 3 stycznia 2022 r.) o uzupełnienie opisu sprawy i brakującą opłatę. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem prowadzonej przez Nią działalności jest sprzedaż detaliczna wyrobów farmaceutycznych, medycznych, kosmetyków w wyspecjalizowanych sklepach – aptekach. Dodatkowo, w ramach prowadzonej działalności na trzech działkach o numerach ewidencyjnych 1, 2, 3 – stanowiących współwłasność małżeńską, dla której prowadzona jest KW nr (...) – wybudowała w (...) budynek handlowo-usługowy z apteką i częścią mieszkalną. W marcu 2008 r. wydana została decyzja pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-usługowego z apteką, a w sierpniu 2008 r. wydano zaświadczenie o zakończeniu budowy lokalu mieszkalnego znajdującego się na piętrze ww. budynku. Przedmiotowa nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych 3 września 2008 r., a jej wartość początkowa wynosiła (...) zł. W sierpniu 2010 r. dokonano niewielkich nakładów na nieruchomości w postaci budowy ścianek działowych, wartość nakładów wynosiła (...) zł, co stanowiło zaledwie niecały 1% jej wartości początkowej. Ponadto, Wnioskodawczyni wybudowała na ww. działkach, na użytek najemców, parking z kostki brukowej i szlaban, oddane do użytku i wprowadzone do ewidencji środków trwałych 31 marca 2009 r. oraz wiatę na śmietnik, którą wprowadzono do ewidencji środków trwałych 30 września 2009 r. Działki, na których Wnioskodawczyni, jako inwestor, wybudowała ww. nieruchomość, parking i wiatę nabyła wraz z małżonkiem w drodze przetargu. Przy nabyciu działek nie przysługiwało Jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast od wydatków na budowę nieruchomości, parkingu i wiaty został odliczony podatek VAT w tej części, w jakiej były wykorzystywane na wynajem opodatkowany podatkiem VAT. Na wymienione obiekty nie były ponoszone wydatki na ich ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej w rozumieniu przepisów podatkowych. Budynek handlowo-usługowy z apteką oraz lokal mieszkalny wraz z parkingiem i wiatą na śmietnik po wybudowaniu były oddane w najem spółce jawnej na prowadzenie apteki i innym najemcom na ich cele gospodarcze. Budynek handlowo-usługowy z apteką został wynajęty w marcu 2008 r., lokal mieszkalny w październiku 2008 r. Parking i wiata zostały oddane do użytku najemców budynku w roku 2009. Umowy najmu trwają nadal. W związku z planowanymi działaniami restrukturyzacyjnymi związanymi między innymi z osiągnięciem wieku emerytalnego, Wnioskodawczyni zamierza przekazać ww. obiekty na cele osobiste i wynajmować je jako osoba prywatna w celach zarobkowych. Zainteresowana poinformowała również, w piśmie z dnia 3 stycznia 2021 r., że: Znajdujący się na piętrze budynku handlowo-usługowego lokal stanowi samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Lokal nie ma odrębnej własności (odrębnej KW). Wnioskodawczyni nie wystąpiła do Starosty o wydanie zaświadczenia, o którym w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali. Przed wynajęciem lokalu uzyskała Wnioskodawczyni zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu (...) o zakończeniu budowy lokalu mieszkalnego (art. 217 kpa). Od wybudowania lokalu do dnia dzisiejszego lokal był i jest wykorzystywany przez Wnioskodawczynię na wynajem w celach mieszkalnych. W przyszłości, po przekazaniu na cele osobiste, również planuje Wnioskodawczyni go wynajmować najemcom w celach mieszkalnych. Wynajem na cele mieszkalne jest czynnością zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Wnioskodawczyni wyjaśnia, iż podatek VAT został odliczony w tej części, w której odnosił się do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W odniesieniu do lokalu mieszkalnego czynności wynajmu były zwolnione z opodatkowania, a więc i wydatki poniesione na ten lokal mieszkalny nie podlegały odliczeniu w tej części. W stosunku do lokalu mieszkalnego nie przysługiwało Wnioskodawczyni prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ od początku założone było, iż jest to wynajem w celach mieszkalnych (zwolniony z VAT). W odniesieniu do części budynku o charakterze usługowym (a więc bez lokalu mieszkalnego), parkingu oraz wiaty przysługiwało Wnioskodawczyni prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości. Wybudowany parking z kostki brukowej oraz szlaban stanowią budowle w myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Wybudowana wiata nie stanowi, ani budynku, ani budowli w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Wiata jest to szopka, w której stoją pojemniki na śmieci, została wykonana z drewna i nie jest na stałe związana z gruntem (jest to raczej obiekt małej architektury). Budynek handlowo-usługowy (wraz z lokalem mieszkalnym znajdującym się na piętrze) są wybudowane na wszystkich trzech działkach o numerach ewidencyjnych 1, 2 oraz 3. Działka nr 1 ma 17 m2, a działka nr 2 ma 1 m2 – obie działki są zabudowane w całości. Działka nr 3 ma 456 m2 i zabudowana jest częściowo budynkiem (razem powierzchnia zabudowy budynkiem według projektu to 192,1 m2). Na pozostałej cześć działki 3 znajdują się parking, wiata i teren zielony. Wszystkie działki, tj. nr 1, 2 oraz nr 3 są zabudowane. Pytanie Czy przekazanie przez Wnioskodawczynię budynku handlowo-usługowego z apteką i częścią mieszkalną, parkingu i wiaty na cele osobiste (do majątku prywatnego) będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy? Pani stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawczyni, czynność przekazania budynku handlowo-usługowego z apteką i częścią mieszkalną, parkingu i wiaty na cele osobiste (do majątku prywatnego) będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ dostawa była dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz upłynął już dwuletni okres od pierwszego zasiedlenia budynku i budowli (parkingu i wiaty). Z opisu stanu faktycznego jasno wynika, iż od oddania nieruchomości do użytkowania upłynął faktycznie ponad 10 letni okres. Wnioskodawczyni ponosiła wydatki na ulepszenie tych obiektów, jednakże nie przekraczały one 30% ich wartości początkowej, stanowiły zaledwie niecały 1% tej wartości. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1)    przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2)    wszelkie inne darowizny, -          jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Pod pojęciem „wytworzenie nieruchomości”, zdefiniowanym w art. 2 pkt 14a ustawy, rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Sprzedaż budynków, gruntu, jak również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu dla celów podatku VAT traktowana jest jako dostawa towarów. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 r., przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: a)    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług. Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu), na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Analogicznie do dostawy gruntu stosuje się przepisy ustawy w odniesieniu do prawa wieczystego użytkowania gruntu. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Na działkach stanowiących wspólny majątek z mężem, w ramach Swojej jednoosobowej działalności gospodarczej wybudowała budynek usługowo-handlowy, parking i wiatę. Od wydatków poniesionych na budowę ww. budynku i budowli odliczyła podatek VAT. Od nabycia gruntu odliczenie podatku VAT nie przysługiwało, a zatem nie wystąpiło. Oddanie do użytku budynku nastąpiło w roku 2008 i w tymże roku zawarte zostały umowy najmu, które trwają nadal. Oddanie parkingu i wiaty do użytku najemcom nastąpiło w roku 2009. Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów inwestycyjnych na ulepszenie wynajmowanych budynku i budowli przekraczających 30% ich wartości początkowej. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje prawne, przekazanie budynku i budowli z działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy, ponieważ od wydatków poniesionych na budowę budynku i budowli podatek VAT został odliczony. Jednakże w artykule 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych trwale z gruntem związanych, jeżeli od pierwszego zasiedlenia tych obiektów upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W tym wypadku, okres oddania do używania w wykonaniu czynności opodatkowanych ww. nieruchomości wyniósł ponad 10 lat. Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami – przeniesienie do majątku prywatnego także gruntu, na którym posadowione są budynek i budowle, podlega opodatkowaniu wg tej samej stawki jaką opodatkowane lub zwolnione z VAT są budynki i budowle. Podsumowując, czynność przekazania nieodpłatnie budynku i budowli należących do przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni do jej majątku prywatnego – w stanie faktycznym opisanym we wniosku – będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, przekazania na cele osobiste budynku, na który składa się budynek handlowo-usługowy z apteką i częścią mieszkalną, parkingiem i wiatą jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1)    przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2)    wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków: ─       nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT, ─       przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa, ─       przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane). Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Według ust. 2 powołanego artykułu: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.): Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym – jak wynika z § 2 tego samego artykułu – czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju. Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu. Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym najem nieruchomości, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W opisie sprawy wskazała Pani, że jest Pani czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności na trzech działkach o numerach ewidencyjnych 1, 2, 3 – stanowiących współwłasność małżeńską, dla której prowadzona jest KW nr (...) – wybudowała budynek handlowo-usługowy z apteką i częścią mieszkalną. Przedmiotowa nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych 3 września 2008 r. Wybudowała Pani na ww. działkach, na użytek najemców, parking z kostki brukowej i szlaban, oddane do użytku i wprowadzone do ewidencji środków trwałych 31 marca 2009 r. oraz wiatę na śmietnik, którą wprowadzono do ewidencji środków trwałych 30 września 2009 r. Działki, na których Pani, jako inwestor, wybudowała ww. nieruchomość, parking i wiatę nabyła wraz z małżonkiem w drodze przetargu. Przy nabyciu działek nie przysługiwało Jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast od wydatków na budowę nieruchomości, parkingu i wiaty został odliczony podatek VAT w tej części, w jakiej były wykorzystywane na wynajem opodatkowany podatkiem VAT. Budynek handlowo-usługowy z apteką oraz lokal mieszkalny wraz z parkingiem i wiatą na śmietnik po wybudowaniu były oddane w najem spółce jawnej na prowadzenie apteki i innym najemcom na ich cele gospodarcze. Budynek handlowo-usługowy z apteką został wynajęty w marcu 2008 r., lokal mieszkalny w październiku 2008 r. Parking i wiata zostały oddane do użytku najemców budynku w roku 2009. Umowy najmu trwają nadal. W związku z planowanymi działaniami restrukturyzacyjnymi związanymi między innymi z osiągnięciem wieku emerytalnego, zamierza Pani przekazać ww. obiekty na cele osobiste i wynajmować je jako osoba prywatna w celach zarobkowych. Od wybudowania lokalu do dnia dzisiejszego lokal był i jest wykorzystywany przez Panią na wynajem w celach mieszkalnych. W przyszłości, po przekazaniu na cele osobiste, również planuje Pani go wynajmować najemcom w celach mieszkalnych. Wynajem na cele mieszkalne jest czynnością zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Wątpliwości Pani dotyczą, czy przekazanie przez Panią budynku handlowo-usługowego z apteką i częścią mieszkalną, parkingu i wiaty na cele osobiste (do majątku prywatnego) będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Mając na uwadze powołane przepisy prawa, odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zapytania należy zauważyć, że planowany przez Panią, jako czynnego podatnika podatku VAT, wynajem budynku handlowo-usługowego z apteką i częścią mieszkalną, parkingu i wiaty, będzie wypełniać określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej i będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W przedmiotowym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż nie nastąpi tutaj dostawa towaru na Pani cele osobiste. Jak wynika z opisu sprawy, budynek handlowo-usługowy z apteką oraz częścią mieszkalną wraz z parkingiem i wiatą na śmietnik, nie zostaną przekazane i wykorzystywane na Pani cele osobiste, bowiem nieruchomości te będą nadal wykorzystywane do działalności gospodarczej w zakresie wynajmu w celach zarobkowych. Zatem, czynność polegająca na wycofaniu przez Panią budynku handlowo-usługowego z apteką oraz częścią mieszkalną wraz z parkingiem i wiatą na śmietnik, które w dalszym ciągu będą przez Panią wykorzystywane na cele najmu, a więc do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy – nie będzie stanowić na gruncie ustawy dostawy towarów ani świadczenia usług, a co za tym idzie, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym bezzasadna jest ocena, czy w odniesieniu do ww. czynności zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem w analizowanej sytuacji nie znajdzie zastosowania ww. art. 7 ust. 2 ustawy i przekazanie budynku handlowo-usługowego z apteką oraz częścią mieszkalną wraz z parkingiem i wiatą na śmietnik nie będzie rodziło żadnych konsekwencji w podatku od towarów i usług – nie będzie stanowiło dostawy towarów ani świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT. Biorąc pod uwagę powyższe Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii korekty podatku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).