0112-KDIL1-2.4012.316.2017.2.EK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 lipca 2017 r. (data wpływu 21 lipca 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 września 2017 r. (data wpływu 22 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Dofinansowanie do budowy instalacji OZE w budownictwie jednorodzinnym (…)” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Dofinansowanie do budowy instalacji OZE w budownictwie jednorodzinnym (…)”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 15 września 2017 r. (data wpływu 22 września 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Miasto jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zamierza realizować projekt pn. „Dofinansowanie do budowy instalacji OZE w budownictwie jednorodzinnym (…)”, dofinansowany z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020, w ramach osi priorytetowej: IV. Efektywność energetyczna, odnawialne źródła energii, gospodarka niskoemisyjna dla poddziałania 4.4.1 Odnawialne źródła energii – ZIT. Projekt zakłada montaż instalacji pozyskiwania energii odnawialnej (OZE) na wybranych spośród zgłoszonych do udziału w projekcie budynkach mieszkalnych, jednorodzinnych, zlokalizowanych na terenie Miasta (dalej: Miasta). Planuje się realizację następujących rodzajów instalacji: instalacja solarna – 15 szt., instalacja fotowoltaiczna – 31 szt., pompy ciepła – 5 szt. (przy czym możliwe jest łączenie wymienionych wariantów). Wnioskodawcą projektu jest Miasto będące równocześnie podmiotem odpowiedzialnym za realizację inwestycji oraz rozliczenie podatku od towarów i usług. Beneficjentami ostatecznymi (uczestnikami) będą właściciele nieruchomości, na których zainstalowane zostaną instalacje OZE. W ramach projektu prowadzony będzie nabór uczestników, a mianowicie mieszkańców Miasta, którzy wstępnie wyrazili chęć zainstalowania instalacji wykorzystujących OZE na swoich budynkach jednorodzinnych. Następnie wybrany przez Wnioskodawcę wykonawca instalacji OZE będzie projektował instalację stricte pod konkretnego uczestnika. Instalacje OZE, co do zasady nie będą wymagały decyzji lub zgłoszenia, trwałość techniczna zostanie zapewniona poprzez zastosowanie rozwiązań technicznych, technologicznych opartych o aktualnie obowiązujące normy. Przyjęcie odpowiednich parametrów zarówno w fazie projektowania, jak i wykonywania zapewni inwestycji odpowiednią jakość trwałość. Rozwiązania projektowe będą zakładały optymalny trwały technologicznie wariant wysokiej jakości i ilości świadczonych usług. Wnioskodawca będzie zawierać umowy z uczestnikami określające wzajemne zobowiązania formalne, organizacyjne i finansowe w zakresie realizacji projektu. W deklaracjach dotyczących udziału w projekcie zakupu i instalacji OZE, każdy z jego uczestników oświadczy, że ma świadomość i zgadza się na to, że projekt będzie realizowany przez Miasto i wyrazi zgodę na realizację projektu (montaż instalacji przez wykonawcę wybranego przez Miasto). Uczestnik projektu oświadczy również, że zgadza się, że przez pięcioletni okres trwałości projektu, instalacja będzie własnością Miasta, użyczoną uczestnikowi projektu. Po upływie tego czasu uczestnik przejmie na własność od Wnioskodawcy cały zestaw (instalację OZE wybudowaną na jego nieruchomości) w drodze odkupu. Cena zestawu będzie ustalona jako 15% kosztów kwalifikowalnych budowy instalacji wraz z należnym podatkiem VAT. Dostawa będzie przez Wnioskodawcę udokumentowana fakturą. W uzupełnieniu Wnioskodawca poinformował że: Faktury za nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi, służące realizacji inwestycji w ramach projektu pn. „Dofinansowanie do budowy instalacji OZE w budownictwie jednorodzinnym (…)” będą wystawiane na Wnioskodawcę. Wykonane w ramach projektu instalacje OZE będą własnością Miasta. Po upływie pięcioletniego okresu trwałości projektu, uczestnik odkupi od Wnioskodawcy cały zestaw (instalację OZE wybudowaną na jego nieruchomości). Dostawa ta będzie przez Wnioskodawcę udokumentowana fakturą wystawioną na uczestnika (właściciela nieruchomości, na której zainstalowana została instalacja OZE). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Miastu przysługuje prawo do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów usług związanych z realizacją projektu opisanego w części G niniejszego wniosku? Zdaniem Wnioskodawcy, będzie przysługiwało mu pełne prawo do rozliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług związanych z budową instalacji OZE, a realizowanych w ramach projektu opisanego w części G niniejszego wniosku (tj. wydatków na przygotowanie dokumentacji, zakup urządzeń składowych, transport oraz montaż na nieruchomościach uczestników projektu). Dokonane przez Wnioskodawcę zakupy będą bowiem związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Umowy zawierane przez Wnioskodawcę z uczestnikami w związku z realizacją przedmiotowych inwestycji będą zawierały w szczególności: z jednej strony zobowiązanie Wnioskodawcy do dokonania na nieruchomości uczestnika budowy instalacji OZE, z drugiej zaś - zobowiązanie uczestnika do zapłaty wnioskodawcy 15% kosztów kwalifikowanych budowy instalacji wraz z należnym podatkiem VAT. Pobierane od uczestników kwoty będą dokumentowane przez Wnioskodawcę wystawionymi na uczestników fakturami. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Stwierdzić należy, że każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku. Z powyższych unormowań wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, Miasto jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zamierza realizować projekt pn. „Dofinansowanie do budowy instalacji OZE w budownictwie jednorodzinnym (…)”, dofinansowany z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020, w ramach osi priorytetowej: IV. Efektywność energetyczna, odnawialne źródła energii, gospodarka niskoemisyjna dla poddziałania 4.4.1 Odnawialne źródła energii – ZIT. Beneficjentami projektu będą właściciele nieruchomości, na których zainstalowane zostaną instalacje OZE. Wnioskodawca będzie zawierać umowy z uczestnikami projektu określające wzajemne zobowiązania formalne, organizacyjne i finansowe w zakresie realizacji ww. projektu. W deklaracjach dotyczących udziału w projekcie zakupu i instalacji OZE, każdy z jego uczestników oświadczy, że ma świadomość i zgadza się na to, że projekt będzie realizowany przez Miasto i wyrazi zgodę na realizację projektu (montaż instalacji przez wykonawcę wybranego przez Miasto). Uczestnik projektu oświadczy również, że zgadza się, że przez pięcioletni okres trwałości projektu, instalacja będzie własnością Miasta, użyczoną uczestnikowi projektu. Faktury za nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi, służące realizacji inwestycji w ramach ww. projektu będą wystawiane na Wnioskodawcę. Dokonane przez Wnioskodawcę zakupy będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W odniesieniu do przedstawionego zdarzenia wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów usług związanych z realizacją projektu pn. „Dofinansowanie do budowy instalacji OZE w budownictwie jednorodzinnym (…)”. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Mając zatem na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione, ponieważ Miasto w związku z wykonywaniem czynności z zakresu realizacji projektu pn. „Dofinansowanie do budowy instalacji OZE w budownictwie jednorodzinnym (…)”, będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a nabyte towary i usługi w związku z realizacją projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Reasumując, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia (zmniejszenia) kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. „Dofinansowanie do budowy instalacji OZE w budownictwie jednorodzinnym (…)”. Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków z otrzymanych faktur, o ile będą dokumentowały zakup towarów lub usług opodatkowanych na zasadach ogólnych, w przypadku bowiem gdy przedmiotem nabycia będą usługi podlegające opodatkowaniu na zasadzie odwróconego obciążenia (art. 17 ust. 1 pkt 8 i ust. 1h ustawy), to podstawą dokonania odliczenia nie będzie faktura wystawiona przez usługodawcę, lecz odliczenia należy dokonać na zasadach wynikających z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy. Kwestia odwróconego obciążenia nie była przedmiotem niniejszej interpretacji, gdyż nie sformułowano w tym zakresie pytania ani własnego stanowiska. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.