0112-KDIL1-2.4012.460.2021.3.DS

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek oraz utraty prawa do zwolnienia podmiotowego i nieprawidłowe w części dotyczącej wliczenia do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy, przychodu uzyskanego z tej sprzedaży. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 7 września 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy: ·         opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz ·         wliczenia do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy, przychodu uzyskanego z tej sprzedaży oraz utraty prawa do zwolnienia podmiotowego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 10 listopada 2021 r. (wpływ 17 listopada 2021 r.), 17 listopada 2021 r. (wpływ 25 listopada 2021 r.), 6 grudnia 2021 r. (wpływ 13 grudnia 2021 r.) i 16 grudnia 2021 r. (wpływ 16 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Kółko Rolnicze (….) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Kółko”) jest dobrowolną, niezależną i samorządną, społeczno‑zawodową organizacją rolników indywidualnych, reprezentującą całokształt ich interesów zawodowych i społecznych, która posiada osobowość prawną, w rozumieniu ustawy o CIT; wpisane jest (…). Kółko działa na podstawie Statutu Kółka Rolniczego, (…) oraz ustawy o społeczno-zawodowych organizacjach rolników (Dz. U. z 1982 r. Nr 32 poz. 217). Kółko prowadzi działalność w zakresie usług rolniczych oraz wynajmu zbędnych składów majątkowych. Kółko rolnicze jest czynnym podatnikiem VAT. Celem Kółka jest m.in. utrwalanie własności indywidualnych gospodarstw rolnych, równoprawne traktowanie zawodu rolnika z innymi grupami zawodowymi, obrona praw i interesów zawodowych, materialnych, socjalnych i rozwój indywidualnych gospodarstw rolnych i wzrost ich produktywności, zapewnienie opłacalności produkcji rolnej i nienależywego wyposażenia rolnictwa w środki produkcji oraz poprawa materialnych, socjalnych i oświatowo-kulturalnych warunków pracy i życia ludności rolniczej. Wnioskodawca posiada nieruchomości gruntowe: Działki o nr ew. 1, 2, 3 o łącznej powierzchni 0,4208 ha, które według planu zagospodarowania przestrzennego położone są w 98% na terenie oznaczonym symbolem BI – inne tereny zabudowane, a w 2% na terenie oznaczonym symbolem B – grunty rolne zabudowane. Szacowana nieruchomość stanowi teren budowlany z przeznaczeniem pod usługi, na którym zlokalizowano budynki o funkcji usługowej, tj. budynek usługowo-biurowy, główny budynek magazynowo-handlowy. Nieruchomość została nabyta ze składek i wkładów członków oraz dofinansowania od Skarbu Państwa, na podstawie umowy sprzedaży z 14 sierpnia 1969 r. (…). Nieruchomość jest obciążana hipoteką umowną zwykłą na kwotę (…), a także hipoteką przymusową zwykłą (…). Nieruchomość jest zabudowana budynkiem usługowym, w którym wynajmowane są lokale na podstawie umowy pisemnego najmu od roku 1996, za co wystawiane są faktury VAT. Kółko czyniło ulepszenia budynku w minimalnym zakresie przez bieżącą konserwację. Na Walnym zgromadzeniu Kółka 26 lipca 2021 r. podjęte zostały rozmowy w sprawie sprzedaży nieruchomości należących do Zainteresowanego. Przedstawiono, przygotowaną przez (…) wycenę oszacowaną na kwotę (…). 7 sierpnia 2021 r. podjęto uchwałę Walnego Zebrania Członków w sprawie sprzedaży nieruchomości należącej do Kółka. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego Pytanie 1:  Jakimi budynkami w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy i/lub ich częściami będą zabudowane działki nr 1, nr 2 i nr 3 na moment ich sprzedaży? Prosimy o ich wymienienie. Odpowiedź 1: Działka nr 3 jest zabudowana budynkiem usługowo-biurowym o powierzchni zabudowy 305,31 m2 oraz o powierzchni użytkowej 257 m2 oraz budynkiem magazynowo‑handlowym o powierzchni zabudowy 342,84 m2, powierzchni użytkowej 364,69 m2. Działki nr 1 i nr 2 są niezabudowane i taki stan będzie też w dniu sprzedaży. Odpowiedzi na pytania nr 2-9 dotyczą obu budynków. Pytanie 2: Na których działkach znajdować się będą ww. budynki, budowle lub ich części? Odpowiedź 2: Oba budynki znajdują się i będą się znajdować się na działce 3. Pytanie 3: Czy w odniesieniu do ww. budynków, budowli lub ich części doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) i czy od tego momentu do momentu sprzedaży budynku, budowli lub ich części upłynął/upłynie okres co najmniej 2 lat? Odpowiedź 3: Tak. Tak, upłynie okres co najmniej dwóch lat. Pytanie 4: Czy były ponoszone wydatki na ulepszenie tych budynków, budowli lub ich części w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej? Odpowiedź 4: Wydatki na ulepszenie budynków były niewielkie, poniżej 30% ich wartości początkowej. Pytanie 5: Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 4 jest twierdząca to czy po tym ulepszeniu zostały one oddane do użytkowania? Czy od ww. oddania do użytkowania do momentu dokonania sprzedaży upłynął/upłynie okres co najmniej 2 lat? Odpowiedź 5: Ostatni raz niewielkie wydatki poniżej 30% ich wartości początkowej na budynki były dokonane w latach 2010-2011, budynki były i nadal są użytkowane. Upłynął okres 2 lat. Pytanie 6: Czy w stosunku do budynku, budowli lub ich części przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Odpowiedź 6: Nie. Pytanie 7: Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 4 jest twierdząca to czy w stosunku do tych wydatków przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Odpowiedź 7: Nie. Pytanie 8: Czy ww. budynki, budowle lub ich części do momentu sprzedaży będą wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku? Odpowiedź 8: Budynek usługowo-biurowy i magazynowo-handlowy jest wynajmowany do 31 grudnia 2021 r., 3 stycznia 2022 r. nastąpi zdanie lokali od najemców na rzecz właściciela. Planuje się sprzedaż w lutym/marcu 2022 r. Zatem wykorzystanie budynków do 31 grudnia 2021 r. będzie następowało na cele działalności niezwolnionej od podatku (najemcy prowadzą tam działalność gospodarczą, za najem wystawiane są faktury VAT). Następnie oba budynki do czasu wyłonienia nabywcy będą stać niewykorzystane. Pytanie 9: Czy z tytułu nabycia lub wytworzenia tych budynków, budowli lub ich części przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Czy przy ww. nabyciu lub wytworzeniu wystąpił podatek VAT? Odpowiedź 9: Nie. Kółko Rolnicze nabyło nieruchomości (w tym budynki) na podstawie protokołu przekazania od Spółdzielni Kółek Rolniczych. Pytanie 10: Czy planowana sprzedaż działek zabudowanych wraz z budynkami, budowlami i/lub ich częściami nie jest związana z Państwa zasadniczą działalnością, w związku z czym przychód z tego tytułu nie będzie bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem prowadzonej przez Państwo działalności (tj. planowana sprzedaż nie stanowi stałego i niezbędnego elementu wbudowanego w funkcjonowanie Kółka Rolniczego)? Odpowiedź 10: Planowana sprzedaż nie stanowi stałego i niezbędnego elementu wbudowanego w funkcjonowanie Kółka Rolniczego. Pytanie 11: Czy sprzedawane działki zabudowane wraz z budynkami, budowlami i/lub ich częściami są zaliczane przez Państwo – na podstawie przepisów o podatku dochodowym – do środków trwałych podlegających amortyzacji? Odpowiedź 11: Działki zabudowane wraz z budynkami są zaliczone do środków trwałych podlegających amortyzacji. Pytanie 12: Czy utracili Państwo prawo do zwolnienia sprzedaży na podstawie art. 113 ustawy o podatku VAT lub zrezygnowali Państwo z tego zwolnienia? Czy od końca roku, w którym Państwo to prawo utracili lub z niego zrezygnowali upłynie rok do momentu, w którym będą Państwo chcieli skorzystać z tego zwolnienia ponownie? Odpowiedź 12: Nie. Pytanie 13: Czy – w odniesieniu do sytuacji gdyby przychód uzyskany z planowanej sprzedaży działek zabudowanych (wraz z budynkami, budowlami i/lub ich częściami) został wliczony do wartości sprzedaży, o której mowa art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT – wartość tej sprzedaży przekroczyłaby kwotę 200 000 zł? Odpowiedź 13: Tak. Wartość nieruchomości wraz z budynkami wynosi (…) zł. Pytanie 14: Czy sprzedawane działki niezabudowane (działka nr 1 i nr 2) również są zaliczane przez Państwa – na podstawie przepisów o podatku dochodowym – do środków trwałych podlegających amortyzacji? Odpowiedź 14: Działki niezbudowane nr 1 i 2 są zaliczane do środków trwałych podlegających amortyzacji. Pytania 1.    Czy sprzedaż nieruchomości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług (VAT)? 2.    Czy wartość sprzedaży wszystkich działek, tj. działki zabudowanej (nr 3) wraz z budynkami oraz działek niezabudowanych (działek nr 1 i 2) wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku VAT? Czy Kółko w związku ze sprzedażą nieruchomości straci prawo do zwolnienia podmiotowego? Państwa stanowisko w sprawie Sprzedaż zabudowanej działki nr 1227/4 będzie zwolniona od podatku VAT mając na uwadze art. 43 ust. 1 pkt. 10 ustawy o podatku VAT. Natomiast sprzedaż działek niezabudowanych nie będzie zwolniona od podatku VAT jako niespełniająca przesłanki z art. 43 ust. 1 pkt. 10 ustawy o podatku VAT. Przychód ze sprzedaży wszystkich działek, tj. działki zabudowanej (nr 3) wraz z budynkami oraz działek niezabudowanych (działek nr 1 i 2) wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku VAT. Kółko Rolnicze nie straci prawa do zwolnienia podmiotowego. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz utraty prawa do zwolnienia podmiotowego (druga część pytania oznaczonego we wniosku nr 2) i nieprawidłowe w części dotyczącej wliczenia do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy, przychodu uzyskanego z tej sprzedaży (pierwsza część pytania nr 2). Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W świetle art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W oparciu o art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, nieruchomość (zarówno zabudowana, jak i gruntowa) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Według art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z opisu sprawy wynika, że Kółko prowadzi działalność w zakresie usług rolniczych oraz wynajmu zbędnych składów majątkowych. Kółko rolnicze jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca posiada nieruchomości gruntowe: działki nr 1, 2 i 3. Działki o nr ew. 1, 2, 3 według planu zagospodarowania przestrzennego położone są w 98% na terenie oznaczonym symbolem BI – inne tereny zabudowane, a w 2% na terenie oznaczonym symbolem B – grunty rolne zabudowane. Szacowana nieruchomość stanowi teren budowlany z przeznaczeniem pod usługi. Działka nr 3 jest zabudowana budynkiem usługowo-biurowym oraz budynkiem magazynowo‑handlowym. Działki nr 1 i nr 2 są niezabudowane i taki stan będzie też w dniu sprzedaży. W odniesieniu do ww. budynków doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.). Od tego momentu do momentu sprzedaży budynków upłynie okres co najmniej dwóch lat. Wydatki na ulepszenie budynków były niewielkie, poniżej 30 % ich wartości początkowej. Nieruchomość została nabyta na podstawie umowy sprzedaży z 14 sierpnia 1969 r. Działki zabudowane wraz z budynkami oraz działki niezabudowane nr 1 i 2 są zaliczone do środków trwałych podlegających amortyzacji. Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Analiza opisu sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że Kółko dokonując transakcji zbycia przedmiotowych działek będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy), a powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy. Zatem dostawa ww. działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Przy czym, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności lub ich zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku: dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Jak wynika z treści art. 2 pkt 14 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a)    wybudowaniu lub b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku. W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy mówi, że: Zwalnia się od podatku: dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: a)    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Dodatkowo wskazać należy, że na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy: W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym. Analiza przepisów ustawy, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że działka nr 3 jest zabudowana budynkiem usługowo‑biurowym oraz budynkiem magazynowo‑handlowym. W odniesieniu do ww. budynków doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Od tego momentu do momentu sprzedaży budynków upłynie okres co najmniej dwóch lat. Wydatki na ulepszenie budynków były niewielkie, poniżej 30 % ich wartości początkowej. Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki zabudowanej nr 3należy wskazać, że analiza przedstawionych okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że dostawa budynków znajdujących się na działce nr 3 nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy ani w ciągu dwóch lat od ich pierwszego zasiedlenia. Zatem dostawa działki nr 3 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne. Ponadto, z opisu sprawy wynika, że działki nr 1 i nr 2 są niezabudowane i taki stan będzie też w dniu sprzedaży. Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku: dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku. Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 741 ze zm.): Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. W świetle art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W oparciu o art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1)    lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2)    sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę. Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego. W związku z powyższym, ustawa nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że działki nr 1 i nr 2 są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, według którego położone są w 98% na terenie oznaczonym symbolem BI – inne tereny zabudowane, a w 2% na terenie oznaczonym symbolem B – grunty rolne zabudowane. Jak wskazał Wnioskodawca, nieruchomość stanowi teren budowlany z przeznaczeniem pod usługi. A zatem ww. działki stanowią tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. W rezultacie, planowana sprzedaż działek nr 1 i nr 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku: dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: 1.    towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania; 2.    przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jak wynika z opisu sprawy, nieruchomość została nabyta na podstawie umowy sprzedaży z 14 sierpnia 1969 r. Należy zauważyć, że brak prawa do odliczenia należy odczytywać w kontekście tez zawartych w wyroku TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finans A/S przeciwko Skatteministeriet (pkt 24-26). W sprawie tej Trybunał wskazuje, że: „Zwolnienie przewidziane w art. 13 część B lit. c szóstej dyrektywy może obejmować zatem jedynie dostawy towarów, przy których nabyciu wyłączone było, na podstawie ustawodawstwa krajowego, prawo do odliczenia. Treść tego artykułu nie może być w tym aspekcie interpretowana w inny sposób, który umożliwiłby uniknięcie sytuacji, w której podatnik pozbawiony możliwości skorzystania z takiego zwolnienia podlegałby podwójnemu opodatkowaniu (pkt 24). Jeśli tego rodzaju ustawodawstwo, jak to rozpatrywane w postępowaniu przed sądem krajowym, przewiduje, że przedsiębiorstwa, których działalność polega na wynajmie pojazdów mechanicznych mogą odliczyć podatek od zakupów przeznaczonych na tę działalność, to wynika z tego, że nabycie pojazdu przez tego rodzaju przedsiębiorstwo nie dotyczy w rozumieniu art. 13 część B lit. c szóstej dyrektywy wyłączenie prawa do odliczenia zgodnie z art. 17 ust. 6 tej dyrektywy. Nie można zatem uznawać, że odsprzedaż tego pojazdu zalicza się do dostaw podlegających zwolnieniu przewidzianemu w owym art. 13 część B lit. c. Okoliczność, że przy takim nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia z tego względu, że – podobnie jak w sprawie przed sądem krajowym – nastąpiło ono od sprzedawców, którzy sami nie mogli, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, odliczyć podatku naliczonego od dokonanych przez nich zakupów pojazdów i stąd nie zadeklarowali naliczonego podatku VAT, jest bez znaczenia dla kwalifikacji tego nabycia do celów stosowania owego art. 13 (pkt 25). W tej sytuacji (…) art. 13 część B lit. c szóstej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nim sprzeczne ustawodawstwo krajowe, które poddaje opodatkowaniu podatkiem VAT czynności, w ramach których podatnik odsprzedaje, po przeznaczeniu na potrzeby swojego przedsiębiorstwa, towary, przy których nabyciu nie miało zastosowania wyłączenie prawa do odliczenia zgodnie z art. 17 ust. 6 zmienionej dyrektywy 77/388, i to mimo tego, że przy owym nabyciu, od podatnika pozbawionego możliwości zadeklarowania podatku VAT, nie przysługiwało z tego względu prawo do odliczenia (pkt 26)”. W art. 13 część B lit. c szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE. L Nr 145, str. 1) wskazano, że: Nie naruszając innych przepisów Wspólnoty, Państwa Członkowskie zwalniają, na warunkach, które ustalają w celu zapewnienia właściwego i prostego zastosowania zwolnień od podatku i zapobieżenia oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania lub nadużyciom: dostawy towarów przeznaczonych w całości dla działalności, która jest zwolniona od podatku na podstawie art. 28 ust. 3 lit. b), jeśli dla tych towarów nie przedsięwzięte zostały odliczenia podatkowe, jak również dla towarów, od których nabycia lub produkcji nie przysługiwało na podstawie art. 17 ust. 6 prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej. Zgodnie z art. 17 ust. 6 szóstej Dyrektywy: Przed upływem najwyżej czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy, Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, podejmie decyzję, które wydatki nie będą się kwalifikowały do odliczenia podatku od wartości dodanej. Odliczenie podatku od wartości dodanej nie będzie w żadnym przypadku obejmowało wydatków niebędących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne. TSUE w podanym wyżej wyroku orzekł, że art. 13 część B lit. c szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej Dyrektywą Rady 94/5/WE z dnia 14 lutego 1994 r., należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nim sprzeczne ustawodawstwo krajowe, które poddaje opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej czynności, w ramach których podatnik odsprzedaje, po przeznaczeniu na cele swojego przedsiębiorstwa, towary, przy których nabyciu nie miało zastosowanie wyłączenie prawa do odliczenia zgodnie z art. 17 ust. 6 zmienionej dyrektywy 77/388, i to mimo tego, że przy owym nabyciu, od podatnika pozbawionego możliwości zadeklarowania podatku VAT, nie przysługiwało z tego względu prawo do odliczenia. Uwzględniając ww. orzeczenie TSUE w sprawie C-280/04 należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony warunek dotyczący braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Nieruchomości przez Wnioskodawcę. Wskazać należy, że podatek VAT został wprowadzony ustawą z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.). Wobec powyższego, w odniesieniu do czynności nabycia przez Wnioskodawcę działek nr 1 i nr 2, nie wystąpił podatek od towarów i usług. Nie można zatem uznać, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działek, lub że takie prawo Wnioskodawcy nie przysługiwało. W konsekwencji, nie został spełniony co najmniej jeden z warunków niezbędnych do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem – jak wynika z powyższej analizy – przy nabyciu ww. działek nie wystąpił podatek VAT należny, który mógłby podlegać odliczeniu przez Wnioskodawcę. Sprzedaż przez Wnioskodawcę działek nr 1 i nr 2 nie będzie zatem korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ani w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a w konsekwencji planowana dostawa ww. gruntów będzie opodatkowana podatkiem VAT. Podsumowując, sprzedaż działki zabudowanej nr 3 nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Natomiast sprzedaż działek nr 1 i nr 2 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe. W dalszej kolejności wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy wartość sprzedaży wszystkich działek, tj. działki zabudowanej (nr 3) wraz z budynkami oraz działek niezabudowanych (działek nr 1 i 2) wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku VAT oraz czy Kółko w związku ze sprzedażą nieruchomości straci prawo do zwolnienia podmiotowego. Należy w tym miejscu przypomnieć, że Wnioskodawca (czynny podatnik VAT) zamierza dokonać sprzedaży ww. działek – 7 sierpnia 2021 r. podjęto uchwałę w sprawie sprzedaży nieruchomości należącej do Kółka. Planuje się sprzedaż w lutym/marcu 2022 r. W myśl art. 113 ust. 1 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. W świetle art. 113 ust. 2 ustawy: Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się: 1)    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju; 1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju; 2)    odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem: a)    transakcji związanych z nieruchomościami, b)    usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, c)    usług ubezpieczeniowych – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych; 3)    odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy: Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę. Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy wskazać, że – co do zasady – o ile podatnik nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, ma prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie. Według art. 113 ust. 11 ustawy: Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Natomiast na mocy art. 113 ust. 11a ustawy: Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5. Z kolei przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c i d ustawy stanowi, że: Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników: dokonujących dostaw: ·         budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b, ·         terenów budowlanych. Wskazać w tym miejscu należy, że jak wynika z art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy, do kwoty sprzedaży nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy, że działki zabudowane wraz z budynkami oraz działki niezabudowane nr 1 i 2 są zaliczone do środków trwałych podlegających amortyzacji. Należy w tym miejscu zauważyć, że przepis art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy należy odczytywać w ten sposób, że co do zasady kwoty transakcji należy uwzględnić przy sprawdzaniu, czy limit sprzedaży określony w art. 113 ust. 1 ustawy nie został przekroczony. Niemniej w sytuacji, gdy sprzedawana nieruchomość stanowi równocześnie środek trwały w rozumieniu podatku dochodowego podlegający amortyzacji odpłatna dostawa takiej nieruchomości nie jest brana pod uwagę przy obliczaniu kwoty sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa uznać należy, że skoro sprzedawane działki stanowią środki trwałe w rozumieniu podatku dochodowego podlegające amortyzacji, to odpłatna dostawa tych działek nie powinna być wliczana do limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Sprzedaż ta nie spowoduje więc, że Wnioskodawca utraci prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Zatem, Wnioskodawca (czynny podatnik VAT) będzie mógł w przyszłości skorzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w zw. z art. 113 ust. 11 po spełnieniu wszystkich pozostałych warunków. Podsumowując, wartość sprzedaży wszystkich działek, tj. działki zabudowanej (nr 3) wraz z budynkami oraz działek niezabudowanych (działek nr 1 i 2) nie będzie wliczała się do limitu, o którym mowa w art. 113 ustawy. Kółko w związku z tą sprzedażą nie straci prawa do zwolnienia podmiotowego. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że „przychód ze sprzedaży wszystkich działek, tj. działki zabudowanej (nr 3) wraz z budynkami oraz działek niezabudowanych (działek nr 1 i 2) wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku VAT” (pierwsza część pytania oznaczonego we wniosku nr 2) należało uznać za nieprawidłowe. Natomiast stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym „Kółko Rolnicze nie straci prawa do zwolnienia podmiotowego” należało uznać za prawidłowe (druga część pytania oznaczonego we wniosku nr 2). Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).