0112-KDIL1-2.4012.506.2021.2.PM

  Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe   Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług – jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 1 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku oznaczania symbolem GTU_10 dostawy (w tym zaliczki) samodzielnych lokali, w przedstawionych Wariantach 1-4, w stanie prawnym obowiązującym do 30 czerwca 2021 r. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 grudnia 2021 r. (wpływ 16 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki komandytowej wpisanej do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego oraz posiada status podatnika VAT czynnego. Komplementariuszem w spółce jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka działa w branży deweloperskiej. Przeważająca działalność spółki obejmuje realizację projektów budowlanych związanych ze sprzedażą budynków, sklasyfikowaną w Polskiej Klasyfikacji Działalności pod kodem PKD 41.10.Z. Pozostała działalność spółki obejmuje kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z) oraz wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). Na gruntach stanowiących własność Spółki, Spółka realizuje inwestycje budowlane polegające na wznoszeniu wielorodzinnych budynków mieszkalnych o kilku kondygnacjach naziemnych oraz kondygnacji podziemnej. Po zakończeniu inwestycji, w ramach każdego budynku będącego przedmiotem inwestycji, w kondygnacjach naziemnych będzie można wyodrębnić samodzielne lokale mieszkalne. W kondygnacji podziemnej zlokalizowane będą miejsca postojowe (garażowe) dla samochodów osobowych. Miejsca postojowe dla samochodów osobowych będą zlokalizowane również w części wspólnej nieruchomości przed budynkiem. Przed zakończeniem inwestycji budowlanych, Spółka zawiera umowy deweloperskie. Po zakończeniu inwestycji budowalnych, w wyniku realizacji umów deweloperskich, Spółka dokonuje sprzedaży lokali mieszkalnych lub/i lokali niemieszkalnych na rzecz nabywców będących głównie osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej (dalej: „Nabywcy”). W konsekwencji, dochodzi do zawarcia z Nabywcami aktów notarialnych, na podstawie których: ·         Wariant 1: Nabywca dokonuje nabycia samodzielnego lokalu wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku). Ustanowiona zostaje odrębna własność lokalu mieszkalnego. Samodzielny lokal mieszkalny wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) objęte są jedną księgą wieczystą. Sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) następuje w ramach jednej czynności notarialnej. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem. ·         Wariant 2: Nabywca dokonuje nabycia samodzielnego lokalu wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) oraz prawa do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego (bez udziału w gruncie); samodzielny lokal mieszkalny wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) oraz prawo do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego (bez udziału w gruncie), na moment zawarcia aktu notarialnego są objęte jedną księgą wieczystą. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem. Prawo do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego zostanie ujawnione w nowo założonej księdze wieczystej. Sprzedaż lokalu mieszkalnego oraz naziemnego miejsca parkingowego jest objęte jednym aktem notarialnym. Prawo do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego i może być sprzedawane wyłącznie z lokalem mieszkalnym, do którego zostało przypisane. ·         Wariant 3: Nabywca dokonuje nabycia samodzielnego lokalu wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) oraz dodatkowo nabycia udziału w hali garażowej w kondygnacji podziemnej budynku (która wydzielona będzie jako samodzielny lokal niemieszkalny) wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej. Sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela oraz udziału w hali garażowej wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej dokonywana jest w następujący sposób: 1.    w ramach jednego aktu notarialnego, przy czym w akcie notarialnym, na moment jego sporządzenia, lokal mieszkalny, udział w gruncie związanym z lokalem oraz udział w hali garażowej objęty jest jedną księgą wieczystą. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu oraz sprzedającym udział w hali garażowej, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem, a ponadto składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla hal garażowych (dotyczy to czynności sprzedaży udziału w halach garażowych, na moment których nie zostały założone księgi wieczyste dla hal garażowych) wraz z wnioskiem o ujawnienie udziału w hali garażowej dla nowego właściciela. 2.    W ramach jednego aktu notarialnego, przy czym w akcie notarialnym, na moment jego sporządzenia, lokal mieszkalny, udział w gruncie związanym z lokalem oraz udział w hali garażowej objęty jest jedną księgą wieczystą. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu oraz sprzedającym udział w hali garażowej, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem, a ponadto składany jest wniosek o ujawnienie w założonych już nowych księgach wieczystych dla hal garażowych udziału w hali garażowej nowego właściciela. 3.    W ramach odrębnych aktów notarialnych, przy czym w akcie notarialnym, na moment jego sporządzenia, lokal mieszkalny, udział w gruncie związanym z lokalem objęty jest jedną księgą wieczystą. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem. W odrębnym akcie notarialnym dokonywana jest sprzedaż udziału w hali garażowej, a ponadto składany jest wniosek o ujawnienie w założonych już nowych księgach wieczystych dla hal garażowych udziału w hali garażowej nowego właściciela. We wszystkich wskazanych wyżej przypadkach (1, 2 i 3), prawo do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej jest integralnie związane z prawem własności udziału w hali garażowej. Prawo do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej nie jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego i może być przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży. ·         Wariant 4: nabywca dokonuje nabycia wyłącznie udziału w hali garażowej znajdującej się pod i pomiędzy budynkami (która będzie wydzielona jako samodzielny lokal niemieszkalny) wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej. Z halą garażową związany jest udział w nieruchomości wspólnej objętej odrębną księgą wieczystą. Udział w hali garażowej oraz prawo do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej objęte są jedną księgą wieczystą. Umowa sprzedaży objęta jest jednym aktem notarialnym. Prawo do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej jest integralnie związane z prawem własności udziału w hali garażowej i nie może być sprzedawane/nabywane oddzielnie bez udziału w hali. W umowach deweloperskich/umowach przedwstępnych zawieranych w trakcie realizacji i po zakończeniu inwestycji budowlanych określone są terminy i kwoty wpłat na poczet dostawy lokali lub/i dostawy miejsc w hali garażowej. Nabywcy dokonują wpłat zaliczek na poczet ww. dostawy przed przekazaniem nowym właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych lub hal garażowych określonych w wariantach 1-4 powyżej. Z tytułu dokonywanych przez nabywców wpłat w postaci zaliczek, spółka wystawia faktury VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy VAT. Spółka z chwilą wydania lokalu wystawia nabywcom faktury rozliczeniowe. Ma to miejsce zasadniczo przed podpisaniem aktu przenoszącego własność. Spółka wywiązuje się z ciążącego na niej obowiązku przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej do urzędu skarbowego, za każdy miesiąc do 25. dnia następnego miesiąca, ewidencji wraz z deklaracją podatkową (JPK_V7M). W związku z obowiązującymi od 1 października 2020 r. zmianami w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, dalej: „ustawa VAT”) dotyczącymi wdrożenia nowej struktury JPK_VAT z deklaracją (JPK_V7M i JPK_V7K), Spółka w przesyłanym pliku JPK_VAT z deklaracją stosuje oznaczenia zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) (dalej: „rozporządzenie”). W pliku JPK_VAT sprzedaż jest ujmowana na podstawie faktur VAT zgodnie z brzmieniem § 10 ust. 3 pkt 1 lit. j rozporządzenia, obowiązującym do 30 czerwca 2021 r. oznaczanie „GTU 10” należało stosować do dostawy budynków, budowli i gruntów. W związku z powyższym, spółka nie oznaczała pola GTU_10 w pliku JPK_VAT, ponieważ dokonuje dostawy części budynków (samodzielnych lokali mieszkalnych). Pytanie Czy w świetle § 10 ust. 3 pkt 1 lit. j rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2021 r., Spółka była zobowiązana oznaczać symbolem GTU_10 dostawy (w tym zaliczki) samodzielnych lokali opisanych powyżej w wariantach 1-4? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Spółki, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym na podstawie § 10 ust. 3 pkt 1 lit. j rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2021 r., Spółka nie była zobowiązana oznaczać symbolem GTU_10 dostawy (w tym zaliczki) samodzielnych lokali w wariantach 1-4 opisanych w stanie faktycznym. Uzasadnienie Na podstawie art. 99 ust. 13b i art. 109 ust. 14 ustawy VAT Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie dotyczące szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku VAT, którego przepisy weszły w życie z dniem 1 października 2020 r. Zgodnie z brzmieniem § 1 ust. 1 rozporządzenia, rozporządzenie określa szczegółowy zakres danych zawartych w deklaracjach podatkowych i ewidencji, o których mowa odpowiednio w art. 99 ust. 1-3 ustawy VAT i art. 109 ust. 3 ustawy VAT oraz objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy VAT, oraz niezbędne pouczenia, a także sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy VAT. W § 10 rozporządzenia Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju określił dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego, w tym dane dodatkowe i kody GTU. Zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. j rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2021 r., poza danymi, o których mowa w ust. 1 i 2, ewidencja zawiera następujące oznaczenia dotyczące dostawy budynków, budowli i gruntów – oznaczenie „10” (oznaczenie GTU_10). Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje dostawy samodzielnych lokali mieszkalnych . Ustawa VAT nie definiuje pojęcia budynku lub jego części. W związku z powyższym, w celu ustalenia zakresu pojęcia „budynek” należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) (dalej: „ustawa – Prawo budowlane”). Z kolei, w celu ustalenia zakresu pojęciowego „samodzielnego lokalu mieszkalnego” należy odwołać się do ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2020 r. poz. 1910, ze zm.) (dalej: „ustawa o własności lokali”). Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, budynek to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. W rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy – Prawo budowlane, budynek mieszkalny jednorodzinny to budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Stosownie do art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż. W związku z powyższym, definicja budynku i części budynku (samodzielnego lokalu mieszkalnego) stanowią pojęcia całkowicie odmienne. Inwestycja realizowana przez Spółkę polega na wznoszeniu kilkukondygnacyjnych budynków wielorodzinnych, w których znajduje się od kilkunastu do kilkudziesięciu samodzielnych lokali mieszkalnych. Sprzedaż lokali dokonywana jest na rzecz wielu Nabywców. Dostawy samodzielnego lokalu nie należy utożsamiać z dostawą budynku jako całości. Spółka stoi na stanowisku, zgodnie z którym art. § 10 ust. 3 pkt. 1 lit. j rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2021 r. należy interpretować zgodnie z literalnym brzmieniem. Zgodnie z wykładnią językową, której obok wykładni systemowej i funkcjonalnej, posiada pierwszeństwo przy interpretacji pojawiających się wątpliwościach w procesie stosowania przepisów prawa podatkowego, przepis obejmuje wyłącznie dostawę budynków, budowli i gruntów, a nie ich części. Mając na uwadze racjonalność ustawodawcy, gdyby jego zamiarem było oznaczanie symbolem GTU_10 również części budynków to zostałoby to wyraźnie określone w § 10 ust. 3 pkt. 1 lit. j rozporządzenia. Dotychczas, gdy ustawodawca zamierzał objąć przepisem również części budynków wskazywał na to bezpośrednio w treści normy prawnej w ustawie VAT, w której używa sformułowania „dostawa budynku, budowli lub ich części” (np. art. 2 pkt 14 i 14a, art. 29a ust. 8, art. 41 ust. 12, art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a, art. 43 ust. 10, art. 113 ust. 13 itd.). Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdza również wydana przez Ministerstwo Finansów w czerwcu 2020 r. broszura informacyjna dotycząca struktury JPK_VAT z deklaracją. W broszurze zamieszczono krótkie opisy pól znajdujących się w nowym pliku JPK_VAT. W wyjaśnieniu do pola GTU_10 nie wskazano, że należy je oznaczyć również w sytuacji dostawy części budynków, budowli i gruntów. Zmiana przepisu dotyczącego oznaczania symbolem GTU_10 również części budynków weszła w życie z dniem 1 lipca 2021 r. W rozporządzeniu wskazano, że oznaczenie GTU_10 dotyczy nie tylko budynków, budowli i gruntów, ale również ich części i udziałów w prawie własności, a także odnoszących się do nich czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że oznaczenie GTU_10 należy interpretować zgodnie z jego literalnym brzmieniem. Oznaczenie GTU_10 dotyczy wyłącznie dostawy budynków, budowli i gruntów, nie zaś ich części. Spółka zatem dokonując dostawy części budynków (samodzielnych lokali mieszkalnych) nie oznacza pola GTU_10 w ewidencji JPK_VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, dlatego też należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.). W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy: Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości. W świetle art. 2 ust. 2 tej ustawy: Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu: Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”. Treść przywołanych wyżej przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi. Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali: W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy: Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawartą w § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem: Pod pojęciem lokalu użytkowego należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. Stosownie do § 3 pkt 9 ww. rozporządzenia: Mieszkaniem jest zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego. Zgodnie z § 3 pkt 12 ww. rozporządzenia: Przez pomieszczenie techniczne należy rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku. Natomiast stosownie do treści § 3 pkt 13 cyt. rozporządzenia: Pomieszczeniem gospodarczym jest pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych Ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Z objaśnień wstępnych do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wynika, że budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Z objaśnień tych wynika ponadto, że w przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe) budynek jest budynkiem samodzielnym jeżeli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeżeli mają własne wejście, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 50 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), dalej K.c.: Za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością. Z kolei art. 47 § 1 K.c. stanowi, że: Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Z powyższego wynika, że nie można nabyć w oderwaniu od lokalu mieszkalnego części wspólnej budynku mieszkalnego. Zatem, jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji. Jeżeli natomiast sprzedaż obejmuje dwa przedmioty: lokal mieszkalny ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych oraz udział w wyodrębnionym na odrębną własność lokalu niemieszkalnym w budynku mieszkalnym (objęty odrębną księgą wieczystą), to sprzedaż ta opodatkowana jest odrębnie. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada status podatnika VAT czynnego. Spółka realizuje inwestycje budowlane polegające na wznoszeniu wielorodzinnych budynków mieszkalnych o kilku kondygnacjach naziemnych oraz kondygnacji podziemnej. Zainteresowany dokonuje dostawy w poniższych Wariantach: ·         Wariant 1: Nabywca dokonuje nabycia samodzielnego lokalu wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku). Ustanowiona zostaje odrębna własność lokalu mieszkalnego. Samodzielny lokal mieszkalny wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) objęte są jedną księgą wieczystą. Sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) następuje w ramach jednej czynności notarialnej. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem. ·         Wariant 2: Nabywca dokonuje nabycia samodzielnego lokalu wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) oraz prawa do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego (bez udziału w gruncie); samodzielny lokal mieszkalny wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) oraz prawo do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego (bez udziału w gruncie), na moment zawarcia aktu notarialnego są objęte jedną księgą wieczystą. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem. Prawo do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego zostanie ujawnione w nowo założonej księdze wieczystej. Sprzedaż lokalu mieszkalnego oraz naziemnego miejsca parkingowego jest objęte jednym aktem notarialnym. Prawo do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego i może być sprzedawane wyłącznie z lokalem mieszkalnym, do którego zostało przypisane. ·         Wariant 3: Nabywca dokonuje nabycia samodzielnego lokalu wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela (części wspólne budynku) oraz dodatkowo nabycia udziału w hali garażowej w kondygnacji podziemnej budynku (która wydzielona będzie jako samodzielny lokal niemieszkalny) wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej. Sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie oraz częściach i urządzeniach niesłużących do wyłącznego użytku właściciela oraz udziału w hali garażowej wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej dokonywana jest w następujący sposób: 1.    W ramach jednego aktu notarialnego, przy czym w akcie notarialnym, na moment jego sporządzenia, lokal mieszkalny, udział w gruncie związanym z lokalem oraz udział w hali garażowej objęty jest jedną księgą wieczystą. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu oraz sprzedającym udział w hali garażowej, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem, a ponadto składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla hal garażowych (dotyczy to czynności sprzedaży udziału w halach garażowych, na moment których nie zostały założone księgi wieczyste dla hal garażowych) wraz z wnioskiem o ujawnienie udziału w hali garażowej dla nowego właściciela. 2.    W ramach jednego aktu notarialnego, przy czym w akcie notarialnym, na moment jego sporządzenia, lokal mieszkalny, udział w gruncie związanym z lokalem oraz udział w hali garażowej objęty jest jedną księgą wieczystą. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu oraz sprzedającym udział w hali garażowej, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem, a ponadto składany jest wniosek o ujawnienie w założonych już nowych księgach wieczystych dla hal garażowych udziału w hali garażowej nowego właściciela. 3.    W ramach odrębnych aktów notarialnych, przy czym w akcie notarialnym, na moment jego sporządzenia, lokal mieszkalny, udział w gruncie związanym z lokalem objęty jest jedną księgą wieczystą. W ramach wniosku wieczystoksięgowego, w akcie notarialnym ustanawiającym odrębną własność lokalu, składany jest wniosek o założenie odrębnej księgi wieczystej dla lokalu z wpisem własności lokalu oraz ujawnieniem udziału w nieruchomości wspólnej związanego z tym lokalem. W odrębnym akcie notarialnym dokonywana jest sprzedaż udziału w hali garażowej, a ponadto składany jest wniosek o ujawnienie w założonych już nowych księgach wieczystych dla hal garażowych udziału w hali garażowej nowego właściciela. We wszystkich wskazanych wyżej przypadkach (1, 2 i 3), prawo do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej jest integralnie związane z prawem własności udziału w hali garażowej. Prawo do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej nie jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego i może być przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży. ·         Wariant 4: nabywca dokonuje nabycia wyłącznie udziału w hali garażowej znajdującej się pod i pomiędzy budynkami (która będzie wydzielona jako samodzielny lokal niemieszkalny) wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej. Z halą garażową związany jest udział w nieruchomości wspólnej objętej odrębną księgą wieczystą. Udział w hali garażowej oraz prawo do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej objęte są jedną księgą wieczystą. Umowa sprzedaży objęta jest jednym aktem notarialnym. Prawo do wyłącznego korzystania z określonego w akcie notarialnym miejsca w hali garażowej jest integralnie związane z prawem własności udziału w hali garażowej i nie może być sprzedawane/nabywane oddzielnie bez udziału w hali. W umowach przedwstępnych zawieranych w trakcie realizacji i po zakończeniu inwestycji budowlanych określone są terminy i kwoty wpłat na poczet dostawy lokali lub/i dostawy miejsc w hali garażowej. Nabywcy dokonują wpłat zaliczek na poczet ww. dostawy przed przekazaniem nowym właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych lub hal garażowych określonych w wariantach 1-4 powyżej. Z tytułu dokonywanych przez nabywców wpłat w postaci zaliczek, spółka wystawia faktury VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy VAT. W tak przedstawionym stanie faktycznym wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii obowiązku oznaczania symbolem GTU_10 dostawy (w tym zaliczki) samodzielnych lokali, w przedstawionych Wariantach 1-4, w stanie prawnym obowiazującym do 30 czerwca 2021 r. Dostawa opisana w Wariantach 1-4 stanowi w przeważającej większości wraz z dodatkowymi składowymi kompleksową dostawę lokali. W jednym z Wariantów (3) stanowi natomiast dwie odrębne transakcje. Nie zmienia to faktu, że w ramach wszystkich transakcji dochodzi do dostawy towarów, tj. lokali mieszkalnych (w tym z prawem własności do części – udziału – w gruncie, częściach wspólnych budynku, prawem do korzystania z miejsca parkingowego, udziałem w hali wraz z prawem do korzystania z miejsca parkingowego) oraz części lokali niemieszkalnych (w tym z prawem do korzystania z miejsca parkingowego). Ta kwestia nie budzi wątpliwości Wnioskodawcy gdyż zarówno sformułowane pytanie jak i stanowisko własne konsekwentnie odnoszą się do dostawy towarów w postaci samodzielnych lokali lub udziałów tych lokalach. Wyjaśnić zatem należy, że w myśl art. 99 ust. 1 ustawy: Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133. Jak stanowi – art. 99 ust. 7c dodany do ustawy od dnia 1 października 2020 r.: Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika. Z dniem 1 października 2020 r. weszły w życie przepisy art. 99 ust. 11c ustawy, z którego wynika, że: Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730 i 848), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach. Natomiast zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r.: Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące: 1)    rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku; 2)    kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego; 3)    kontrahentów; 4)    dowodów sprzedaży i zakupów. Jak stanowi art. 109 ust. 3b ustawy: Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji. Na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, 15 października 2019 r. Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 poz. 1988 ze zm.), którego przepisy weszły w życie z dniem 1 października 2020 r. Zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. j) ww. rozporządzenia (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2021 r.): Poza danymi, o których mowa w ust. 1 i 2, ewidencja zawiera w przypadku dostawy budynków, budowli i gruntów – oznaczenie „10”. Należy wyjaśnić, że oznaczenie GTU_10 dotyczące dostaw budynków, budowli i gruntów obejmuje także dostawy części budowli i budynków w tym udziałów oraz dostawy udziałów w gruntach. Oznaczenie dotyczy zatem m. in. dostaw: ·         lokali mieszkalnych (w tym z prawem własności do części <udziału> w gruncie), ·         lokali użytkowych (w tym z prawem własności do części <udziału> w gruncie), ·         pomieszczeń przynależnych, komórek lokatorskich, ·         miejsc parkingowych, miejsc garażowych (i związanych z tym udziałów w gruntach), ·         garaży, ·         udziału w prawie własności budynku, ·         udziału w prawie własności gruntu. GTU_10 nie dotyczy natomiast dostawy miejsca parkingowego w formie prawa do korzystania z miejsca parkingowego, która to czynność w rozumieniu VAT stanowi usługę. Tym samym oznaczenie GTU_10 należy stosować do dostawy lokali opisanych w Wariantach 1-4. Ponadto wątpliwości Zainteresowanego dotyczą również obowiązku oznaczania symbolem GTU_10 dostaw opisanych w ww. Wariantach w odniesieniu do otrzymywanych zaliczek. Mając na uwadze wątpliwości Wnioskodawcy, warto w tym miejscu przytoczyć poniższe uregulowania prawne. Co do zasady, na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy: Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonano dostawy towarów lub świadczenia usług i powinien być rozliczony również za ten okres. Odstępstwem od ogólnej zasady przedstawionej powyżej jest art. 19a ust. 8 ustawy, który stanowi, że: Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem: 1)    dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b; 2)    dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4. Powyższe oznacza, że w momencie, gdy przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do przekazanej kwoty. Jeżeli natomiast chodzi o obowiązek udokumentowania takiej wpłaty, zgodnie z treścią art. 106i ust. 2 ustawy: Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy. Jak wspomniano powyżej, ewidencja zawiera m.in. dane dotyczące dowodów sprzedaży i zakupów. Skoro zatem Zainteresowany dokonuje dostawy, za którą otrzymuje zapłatę w formie zaliczki, na którą wystawia fakturę, tym samym zobowiązany jest do wykazania jej (dowodu sprzedaży) w ewidencji. Jeśli zatem dokonywana dostawa objęta jest obowiązkiem oznaczenia symbolem GTU_10, obowiązek taki dotyczy również dostawy w odniesieniu do otrzymanych z tego tytułu zaliczek. Odnosząc się do kwestii oznaczania symbolem GTU_10 dokonywanej sprzedaży należy wskazać, że obowiązek ten dotyczyć może jedynie ewidencji (symbol nie musi być podawany na wystawianych fakturach). Podsumowując – w stanie prawnym obowiązującym do 30 czerwca 2021 r. – Spółka była zobowiązana oznaczać symbolem GTU_10 dostawy (w tym zaliczki) samodzielnych lokali opisanych w Wariantach 1-4. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać jako nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).