0112-KDIL1-3.4012.459.2021.2.MR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 7 października 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 30 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie wskazania, czy sprzedaż domów mobilnych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej mających miejsce zamieszkania na terenie Niemiec, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na odległość. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 listopada 2021 r. (wpływ 1 grudnia 2021 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 oraz o własne stanowisko odnośnie przeformułowanego pytania. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawczyni prowadząca indywidualną działalność gospodarczą, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni rozpoczęła sprzedaż domów mobilnych (inaczej modułowych) całorocznych, o łącznej powierzchni nieprzekraczającej 150 m2. W realizowanych transakcjach Wnioskodawczyni dokonuje zakupu domku mobilnego u producenta Firmy A, mającego siedzibę na terenie RP, a następnie sprzedaje dom na rzecz klientów krajowych oraz z Niemiec. W przypadku sprzedaży na rzecz klientów zagranicznych nabywcami są również osoby prywatne nieprowadzące działalności gospodarczej i sprzedaż na rzecz tej grupy osób stanowi większość transakcji zagranicznych.   Zgodnie z prawem budowalnym domki modułowe nie wymagają żadnego pozwolenia na budowę oraz zgłoszenia budowy. Sprzedawane domy mobilne po wyprodukowaniu są kompletne, posiadają okna, drzwi oraz niezbędne instalacje elektryczne, wodne, grzewcze i kanalizacyjne. Po zakończonym etapie produkcyjnym Firma A dostarcza dom modułowy bezpośrednio na działkę klienta Wnioskodawczyni i stawia na przygotowanej przez tego klienta tafli betonowej, będącej utwardzeniem terenu. Dom mobilny zostaje przyklejony do wylanej tafli betonu za pomocą specjalnego kleju. W celu rozpoczęcia użytkowania takiego domu nie jest konieczne wykonanie żadnych dodatkowych czynności montażowych, ponieważ towar w momencie dostarczenia jest kompletny i wymaga jedynie posadowienia na stabilnym i utwardzonym gruncie. Instalacje elektryczne, wodne i kanalizacyjne domu modułowego wymagają jedynie podłączenia do instalacji na działce (polega to wyłącznie na połączeniu kabla oraz rur).   Połączenie domu z taflą betonu za pomocą kleju nie stanowi trwałego związania z gruntem. W każdym momencie będzie możliwe przeniesienie domu w inne miejsce w celu zmiany lokalizacji lub sprzedaży, bez utraty właściwości domu modułowego. Celem budowy takiego rodzaju domów jest zapewnienie jak największej mobilności domków i ich właścicieli, tak aby w każdym momencie mogli przenieść domek w inne miejsce lub sprzedać.   Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawczyni złożyła do GUS wniosek o wydatnie opinii klasyfikacyjnej sprzedaży domków mobilnych zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług i Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych.   W piśmie z 29 listopada 2021 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – podała Pani następujące informacje, dotyczące opisu sprawy: 1.    Towary (domy mobilne) nie są transportowane lub wysyłane przez Wnioskodawczynię i na jej rzecz. 2.    Wnioskodawczyni nie uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów (domów mobilnych), tj.: a)    nie zleca transportu ani wysyłki osobie trzeciej, która dostarcza towary (domy mobilne) do nabywcy; b)    nie ponosi odpowiedzialności za dostarczane przez osobę trzecią towary (domy mobilne) do nabywców; c)    nie podejmuje/nie wykonuje innych czynności/działań w związku z transportem towarów 3.    Wnioskodawczyni posiada siedzibę działalności gospodarczej tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego tj. na terenie RP. 4.    Przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, Wnioskodawczyni będzie posiadać dowody, że towary zostały dostarczone do nabywców wskazanych we wniosku. Dokumentami tymi będą: -        dokumenty potwierdzające odbiór towarów poza terytorium kraju – dokumenty przesłane przez nabywcę w formie mailowej lub w formie pisemnej, -        korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie; -        dokument potwierdzający zapłatę za towar. Z dokumentów będzie wynikać, czy towar został dostarczony do nabywcy. Pytania 1.    Czy sprzedaż domów mobilnych przez Wnioskodawczynię na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej mających miejsce zamieszkania na terenie Niemiec stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na odległość, o której mowa w art. 2 pkt 22a ustawy o VAT? 2.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym jeśli całkowita wartość domów mobilnych wysyłanych lub transportowanych na terytorium Niemiec na rzecz osób prywatnych, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej przekroczy w trakcie roku podatkowego 10 000 euro lub jej równowartość wyrażoną w złotych wynoszącą 42 000 zł, miejscem opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy tych domów będzie terytorium Niemiec? 3.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym jeśli całkowita wartość domów mobilnych wysyłanych lub transportowanych na terytorium Niemiec na rzecz osób prywatnych, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej nie przekroczy w trakcie roku podatkowego 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w złotych wynoszącej 42 000 zł, miejscem opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy tych domów na odległość będzie terytorium RP? (pytanie ostatecznie sformułowane z piśmie z 29 listopada 2021 r.) Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 29 listopada 2021 r.) Pytanie 1 W przypadku sprzedaży domów mobilnych (modułowych) występuje dostawa towarów. W przedmiotowym stanie faktycznym nie występuje usługa związana z nieruchomością. Z tego względu, w przypadku sprzedaży na rzecz osób prywatnych z Niemiec wystąpi wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów na odległość, o której mowa w art. 2 pkt 22a ustawy o VAT.   Dom dostarczany do klienta mimo, że będzie usytuowany na tafli betonowej i do niej przyklejony, nie będzie trwale związany z gruntem, dlatego nie może zostać zaklasyfikowany, jako budynek zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.   Ponadto zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011, do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się: a)    każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania; b)    każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść; c)    każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy; d)    każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.   Z powyższego wynika, że w przedstawionym stanie faktycznym z uwagi na brak trwałego powiązania domów z gruntem nie mamy do czynienia z nieruchomością i dostawa domów mobilnych nie może być traktowana, jako świadczenie usług związanych z nieruchomościami, dla których stosuje się szczególne zasady opodatkowania podatkiem VAT wynikające z art. 28e ustawy o VAT. Sprzedaż domów modułowych stanowi dostawę towarów.   Według definicji art. 2 pkt 22a ustawy o podatku VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na odległość rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, który jest: a)    podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 u.p.t.u., lub b)    podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9 u.p.t.u. (WNT), lub c)    podmiotem niebędącym podatnikiem, -        pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami instalowanymi bądź montowanymi z uruchomieniem lub bez (jak w art. 22 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u.).   Według wskazania zawartego w art. 22 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanych lub instalowanych towarów zgodnie z ich przeznaczeniem.   W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawczyni w przedmiotowej sprawie sprzedaż domów modułowych stanowiących towary ruchome (niezwiązane trwale z gruntem, a więc nie stanowiące nieruchomości) na rzecz osób prywatnych z Niemiec, traktować należy, jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na odległość.   Pytanie 2 Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku: wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy.   Jednocześnie stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o VAT przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a nie ma zastosowania, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)    dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego; 2)    towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1; 3)    suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1 świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku dostawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.   Jeżeli w trakcie roku podatkowego kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 3, zostanie przekroczona, przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a stosuje się, począwszy od dostawy, w związku z którą przekroczono tę kwotę.   Jak wynika z art. 22a ust. 7 ustawy warunkiem uznania dostawy towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, w przypadku gdy towary w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, jest otrzymanie przez dostawcę, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dowodów, że towary zostały dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.   Dowodami, o których mowa w ust. 7, są dokumenty: a)    przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez dostawcę przewoźnikowi (spedytorowi), b)    potwierdzające odbiór towarów poza terytorium kraju, -        jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.   W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 8, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, dokumentami wskazującymi, że dostawa towarów została dokonana na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane przez dostawcę w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności: 1)    korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie; 2)    dokument potwierdzający zapłatę za towar, a w przypadku gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania   W ocenie Wnioskodawczyni, jeśli całkowita wartość sprzedawanych domów wysyłanych lub transportowanych na terytorium Niemiec na rzecz osób prywatnych w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość pomniejszona o kwotę podatku przekroczy w trakcie roku podatkowego lub w poprzednim roku podatkowym kwotę 10 000 euro (wyrażonej w złotych równowartości kwoty euro wynoszącej 42.000 zł), miejscem opodatkowania transakcji będzie terytorium Niemiec.   Pytanie 3 W ocenie Wnioskodawczyni, jeśli całkowita wartość sprzedawanych domów modułowych wysyłanych lub transportowanych na terytorium Niemiec na rzecz osób prywatnych w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość pomniejszona o kwotę podatku nie przekroczy w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro (lub wyrażonej w złotych równowartości kwoty euro wynoszącej 42.000 zł), miejscem opodatkowania transakcji będzie terytorium kraju. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku: wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy. Jednocześnie stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o VAT przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a nie ma zastosowania, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)    dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego; 2)    towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1; 3)    suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku dostawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.   Jeżeli w trakcie roku podatkowego kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 3, zostanie przekroczona, przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a stosuje się, począwszy od dostawy, w związku z którą przekroczono tę kwotę. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: 1)    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2)    eksport towarów; 3)    import towarów na terytorium kraju; 4)    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5)    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.   W myśl art. 2 pkt 1 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: Terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;   Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.   Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy: Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).   Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).   Natomiast w myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy: Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni rozpoczęła sprzedaż domów mobilnych (inaczej modułowych) całorocznych. W realizowanych transakcjach Wnioskodawczyni dokonuje zakupu domku mobilnego u producenta Firmy A mającego siedzibę na terenie RP, a następnie sprzedaje dom na rzecz klientów krajowych oraz z Niemiec. W przypadku sprzedaży na rzecz klientów zagranicznych nabywcami są również osoby prywatne nieprowadzące działalności gospodarczej. Sprzedawane domy mobilne po wyprodukowaniu są kompletne, posiadają okna, drzwi oraz niezbędne instalacje elektryczne, wodne, grzewcze i kanalizacyjne. Po zakończonym etapie produkcyjnym Firma A dostarcza dom modułowy bezpośrednio na działkę klienta Wnioskodawczyni i stawia na przygotowanej przez tego klienta tafli betonowej, będącej utwardzeniem terenu. W celu rozpoczęcia użytkowania takiego domu nie jest konieczne wykonanie żadnych dodatkowych czynności montażowych, ponieważ towar w momencie dostarczenia jest kompletny i wymaga jedynie posadowienia na stabilnym i utwardzonym gruncie. Instalacje elektryczne, wodne i kanalizacyjne domu modułowego wymagają jedynie podłączenia do instalacji na działce (polega to wyłącznie na połączeniu kabla oraz rur). Połączenie domu z taflą betonu za pomocą kleju nie stanowi trwałego związania z gruntem. Towary (domy mobilne) nie są transportowane lub wysyłane przez Wnioskodawczynię ani na jej rzecz. Wnioskodawczyni nie uczestniczy również pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów (domów mobilnych). Przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, Wnioskodawczyni będzie posiadać dowody, że towary zostały dostarczone do nabywców wskazanych we wniosku.   Pani wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą m.in. wskazania, czy sprzedaż przez Panią domów mobilnych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej mających miejsce zamieszkania na terenie Niemiec stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na odległość, o której mowa w art. 2 pkt 22a ustawy.   W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy: Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.   Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 22a) ustawy: Przez wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość – rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, który jest: a)    podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub b)    podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub c)    podmiotem niebędącym podatnikiem – pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.   W myśl art. 22 ust. 1a ustawy: Przepisów ust. 1 pkt 1a-1c nie stosuje się do towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1: 1)    podlegających opodatkowaniu podatkiem na zasadach określonych w art. 120 ust. 4 i 5; 2)    podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5; 3)    będących przedmiotem dostawy na aukcji (licytacji) w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, jeżeli ich dostawa jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów.   Jak wynika z przywołanych przepisów wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość (WSTO) ma miejsce, jeżeli towary są wysyłane lub transportowane z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy oraz, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: -        wysyłka lub transport towaru jest dokonywana przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów (istotne znaczenie w kwestii transportu/wysyłki ma art. 5a rozporządzenia wykonawczego 282/2011, w którym wskazano, kiedy uznaje się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz oraz kiedy nie uważa się towarów za wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz); -        nabywcą towaru jest m. in. podatnik podatku od wartości dodanej lub osoba prawna niebędąca podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9 ustawy o VAT; -        dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 (tj. towarami, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz).   Przedmiotem WSTO mogą być towary wyprodukowane w UE lub towary, które zostały już dopuszczone do swobodnego obrotu w UE i które znajdują się na jej terytorium i są dostarczane nabywcom w UE. WSTO nie stosuje się w odniesieniu do: -        nowych środków transportu, -        towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz, -        dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich, antyków, towarów używanych – jednak tylko wówczas, gdy podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z procedurami szczególnymi określonymi w art. 120 ust. 4 lub 5 ustawy o VAT.   Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1a) ustawy: Miejscem dostawy towarów jest w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość – jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy.   Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy: Przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a nie ma zastosowania, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)    dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego; 2)    towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1; 3)    suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku dostawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.   Art. 22a ust. 3 ustawy stanowi, że: Dostawca, do którego ma zastosowanie przepis ust. 1, może wskazać jako miejsce dostawy miejsce, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1a. Dostawca, którego towary w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, wskazuje miejsce dostawy przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na zasadach określonych w art. 28p.   Co do zasady miejscem dostawy (opodatkowania) w przypadku WSTO jest kraj w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy – czyli kraj konsumenta. Natomiast w sytuacji gdy są spełnione warunki określone w art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy, za miejsce opodatkowania dostawy towarów uznaje się kraj rozpoczęcia wysyłki/transportu towarów. Przy czym podatnik uprawniony do stosowania ww. zasady szczególnej może z niej zrezygnować (przez złożenie stosownego zawiadomienia) i rozliczać dostawy na zasadach ogólnych.   Zgodnie z art. 22a ust. 7 ustawy: Warunkiem uznania dostawy towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, w przypadku gdy towary w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, jest otrzymanie przez dostawcę, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dowodów, że towary zostały dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.   Na mocy art. 22a ust. 8 ustawy: Dowodami, o których mowa w ust. 7, są dokumenty: 1)    przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez dostawcę przewoźnikowi (spedytorowi), 2)    potwierdzające odbiór towarów poza terytorium kraju – jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.   W myśl art. 22a ust. 9 ustawy: W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 8, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, dokumentami wskazującymi, że dostawa towarów została dokonana na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane przez dostawcę w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności: 1)    korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie; 2)    dokument potwierdzający zapłatę za towar, a w przypadku gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.   Ww. przepisy określają warunki, które muszą być spełnione aby opodatkować WSTO w kraju konsumenta. Przy czym dotyczą one wyłącznie sytuacji gdy towar jest dostarczany z terytorium kraju. W tym miejscu należy wskazać, że wyżej opisana zasada określania miejsca dostawy przy WSTO stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy zasady ogólnej opodatkowania dostaw, zgodnie z którą w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub nabywcę lub też osobę trzecią, za miejsce dostawy uznaje się miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu do nabywcy.   Art. 28e ustawy stanowi, że: Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.   W sprawie będącej przedmiotem wniosku dokonuje Pani sprzedaży gotowych domów mobilnych, które – jak wynika z opisu sprawy – nie wymagają wykonania żadnych dodatkowych czynności montażowych, konieczne jest jedynie posadowienie takiego domu na stabilnym gruncie. Zatem, w analizowanej sytuacji nie będzie miał zastosowania art. 28e ustawy, który dotyczy jedynie usług związanych z nieruchomością.   Odnosząc się do Pani wątpliwości w analizowanej sprawie, mając na uwadze opisany we wniosku model sprzedaży oraz obowiązujące przepisy, należy stwierdzić, że dokonywane przez Panią dostawy towarów (domów mobilnych) na rzecz klientów zagranicznych – osób prywatnych nieprowadzących działalności gospodarczej, mających miejsce zamieszkania na terenie Niemiec – nie stanowią wewnątrzwspólnotowej dostawy na odległość. Pomimo, że towary (domy mobilne) są sprzedawane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz są transportowane z Polski do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, to jednak – jak wynika z wniosku – nie są transportowane lub wysyłane przez Panią lub na Pani rzecz. Ponadto, wskazała Pani, że nie uczestniczy także pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów (domów mobilnych), w tym również: nie zleca Pani transportu ani wysyłki osobie trzeciej, która dostarcza towary (domy mobilne) do nabywcy, nie ponosi Pani odpowiedzialności za dostarczane przez osobę trzecią towary (domy mobilne) do nabywców, a także nie podejmuje/nie wykonuje Pani innych czynności/działań w związku z transportem towarów. Jak już wyżej wskazano, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów na odległość ma miejsce wówczas, gdy towary są wysyłane lub transportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego, a dostawa tych towarów musi być dokonywana na rzecz podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, w przypadku których nie występuje opodatkowanie tego nabycia jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, lub na rzecz każdej innej osoby niebędącej podatnikiem.   W związku z powyższym, należy stwierdzić, że nie zostały spełnione warunki do uznania dokonywanej przez Panią sprzedaży za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na odległość. W odniesieniu do transakcji opisanych we wniosku, miejsce opodatkowania dostawy towarów należy określić na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, miejscem świadczenia transakcji dokonywanych przez Panią dostaw towarów będzie miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia transportu, tj. w Polsce. Podsumowując, sprzedaż przez Panią domów mobilnych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, mających miejsce zamieszkania na terenie Niemiec nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na odległość, o której mowa w art. 2 pkt 22a ustawy.   Transakcje opisane we wniosku stanowią odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju, dla której miejscem dostawy jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia transportu do nabywcy – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.   Biorąc pod uwagę, że opisana we wniosku sprzedaż towarów nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na odległość, nie udziela się odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 2 i nr 3. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.   Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Ponadto należy podkreślić, że interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w szczególności z uwzględnieniem podanych przez Panią informacji, że towary (domy mobilne) nie są transportowane lub wysyłane przez Panią i na Pani rzecz, nie uczestniczy Pani pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów (domów mobilnych), tj.: a)    nie zleca transportu ani wysyłki osobie trzeciej, która dostarcza towary (domy mobilne) do nabywcy; b)    nie ponosi odpowiedzialności za dostarczane przez osobę trzecią towary (domy mobilne) do nabywców; c)    nie podejmuje/nie wykonuje innych czynności/działań w związku z transportem towarów. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretacjęMa Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).