0112-KDIL1-3.4012.461.2021.2.MR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 8 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania transakcji dostawy podwozi aluminiowych przez X na rzecz Y za sprzedaż towarów do UE w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie –pismem z 15 grudnia 2021 r. (wpływ 15 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego X  Sp. z o.o. (dalej X) od 2001 r. jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, mającym siedzibę na terytorium Polski.   W ramach swojej działalności X zajmuje się zarówno usługami w postaci serwisu szerokiego asortymentu pojazdów cystern jak również produkcją i sprzedażą towarów w postaci podwozi na bazie ram aluminiowych będących komponentami dostarczanymi w ramach łańcucha dostaw, niezbędnymi do produkcji cystern do przewozu suchych materiałów sypkich.    jest jednym z wielu dostawców podwozi do przedsiębiorstwa zajmującego się produkcją pojazdów cystern do odbiorcy finalnego tj. Y. Y jest spółką mającą siedzibę w Belgii. Y – Nabywca posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny umożliwiający dokonywanie transakcji wewnątrzwspólnotowych, który został mu nadany przez właściwe państwo członkowskie. Dostawy komponentów do produkcji cystern od swoich Europejskich dostawców Y rozlicza w Belgii jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. W dotychczasowej praktyce belgijskie organy skarbowe w taki sposób kwalifikowały zakupy od dostawców, w tym od X, komponentów do produkcji cystern.   Udziały w spółkach X oraz Y mają dwie spółki holenderskie tj. (…) oraz (…). Nie ma natomiast bezpośrednich powiązań kapitałowych pomiędzy X a Y. Firma Y w 2015 r. zmieniła swoją biznesową strategię produkcji i zdecydowała się poszukać na zewnątrz dostawców komponentów do produkcji cystern, dotychczas produkowanych w Y. Po poszukiwaniu dostawców w innych krajach znaleziono m.in. X jako odpowiedniego partnera-dostawcę. Y w związku ze zmianą strategii kupuje komponenty również od innych dostawców z Unii Europejskiej m.in. od firmy S  z Czech, która produkuje podwozia na bazie ram stalowych.   X w początkowej fazie rozpoczęcia działalności produkcyjnej tj. od 2015 r. korzystało z wiedzy i doświadczenia Y zarówno w zakresie poszukiwania dostawców materiałów do produkcji podwozi, jak szkolenia prawników X czy też ustawienia produkcji. Podobnego wsparcia nabywca komponentów, tj. spółka Y udzielała również innym swoim dostawcom podwozi. Obecnie X, w celu realizacji zamówień, które otrzymuje od klienta (Y) samodzielnie wybiera dostawców materiałów potrzebnych do wykonania zlecenia produkcyjnego.   W 2021 r. przedsiębiorstwo X współpracuje z 13 niezależnymi własnymi dostawcami elementów aluminiowych. Dostawcy mają siedziby zarówno na terenie Polski, jak również innych krajach europejskich, np. Czechy i Holandia. Biorąc pod uwagę, że rynek zdominowany jest przez dostawców, ze względu na popyt przewyższający podaż (ze względu na trudność z dostępnością do aluminium), grupa 13 potencjalnych dostawców wydaje się być optymalna, aby zaspokoić potrzeby materiałowe X. Z każdym z dostawców X nawiązało współprace wieloletnie w ramach stałych strategicznych relacji handlowych. Y zajmuje się produkcją gotowych pojazdów (cystern), w tym celu zamawia produkty i komponenty u różnych dostawców. Jednym z grupy dostawców jest X.   Pierwszym krokiem w ramach współpracy między X i Y jest wysłanie przez Y zapytania do X o wycenę produktu (podwozia), X przedstawia wycenę dla Y (wycena wypracowana jest poprzez negocjacje najczęściej mailowe oraz rozmowy co do ceny). W razie rozbieżności cenowych przyjęcie zamówienia firma X poprzedza negocjacjami w celu uzyskania jak najlepszej ceny. Po akceptacji ceny Y składa zlecenie do X. Po przyjęciu przez X zamówienia rozpoczyna się produkcja komponentów podwozi. X produkuje wyroby zgodnie ze specyfikacją otrzymaną od klienta. Produkcja i dostawa wyrobów przez X odbywa się w ramach łańcucha dostaw, przy udziale własnych dostawców X.  X dostawcom przekazuje również specyfikację zamówienia. Podczas procesu produkcji odbywa się kontrola jakości, która finalnie po zakończonej produkcji odzwierciedlona jest od 2019 r. w karcie kontroli jakości, która jest wysyłana do Y. We wcześniejszych latach proces kontroli jakości był mniej sformalizowany. Podlegał on udoskonaleniom w ramach wewnętrznej pracy kadry X.   X jest jednym z dostawców podwozi dla Y. X jest producentem podwozi z aluminium. Podwozia ze stali dostarcza firma np. S  z Czech. Odgrywa ważną rolę w łańcuchu dostaw, ponieważ rama jest konstrukcyjnym elementem cysterny.   Współpraca w łańcuchu dostaw przebiega zgodnie z zasadami branży motoryzacyjnej, takimi jak: ścisła współpraca w celu dostosowania planów obu podmiotów gospodarczych, zwłaszcza w zakresie planowania produkcji na zamówienia (BTO, ang. build-to-order), zarządzania zapasami, mocami produkcyjnymi i wąskimi gardłami; stosowana jest docelowa i przejrzysta wycena (target pricing & transparent pricing); w ramach przejrzystości informacji, dokumentacja konstrukcyjna jest również przekazywana dostawcy, ponieważ jest ona niezbędna do realizacji jego procesów produkcyjnych; występuje zaufanie i otwartość we wspólnym rozwiązywaniu problemów; obserwuje się podział korzyści i ryzyka.   Obie firmy stosują wspólne planowanie poprzez zintegrowane udostępnianie informacji (pliki Excel, spotkania na platformie Teams). Terminy dostaw przedmiotów są wzajemnie uzgadniane. Wycena oparta jest na powszechnie stosowanej w branży motoryzacyjnej praktyce, zwanej ceną docelową. Ustalanie ceny docelowej to formą kontroli kosztów dostawcy przez flagową firmę. Systemy takie stosują firmy branży motoryzacyjnej, takie jak np. (…) itp. Cena docelowa stosowana jest zarówno dla dostawców należących do tej samej grupy kapitałowej, jak i dla dostawców niezależnych.   Przegląd literatury i praktyk biznesowych w branży motoryzacyjnej pozwala przyjąć, że efektywne i wydajne zarządzanie procesami łańcucha dostaw w branży motoryzacyjnej osiągane jest poprzez płynny przepływ informacji w górę (do dostawców) i w dół łańcucha dostaw (do odbiorców finalnych wyrobów ).   Podsumowując X Sp. z o.o. prowadzi m.in. działalność produkcyjną polegającą na wytwarzaniu wyrobów będących komponentami do produkcji cystern w ramach łańcucha dostaw. W przedsiębiorstwie X występuje ustrukturyzowany system produkcyjny. Przedsiębiorstwo X posiada wystarczający potencjał produkcyjny do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej jako niezależny i samodzielny organizacyjnie podmiot gospodarczy. Przedsiębiorstwo X realizuje proces produkcyjny zarówno w aspekcie technologicznym jak i organizacyjnym. Optymalizuje procesy produkcyjne w myśl filozofii lean, zakładającej eliminację marnotrawstw oraz stałe doskonalenie (kaizen). W przedsiębiorstwie X występują samodzielne procesy operacyjne niezbędne do działalności produkcyjnej, takie jak logistyczne, zaopatrzenie i magazynowanie. Są one realizowane w sposób autonomiczny, niezależnie od powiązań handlowych z klientami przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo X podejmuje samodzielnie decyzje w zakresie organizacji i zarządzania produkcją i logistyki. W Przedsiębiorstwie X stosowana jest nieformalna i niezależna kontrola jakości produktu i procesu produkcji. X jest niezależnym przedsiębiorstwem posiadającym własne zaplecze techniczna, park maszyn i nieruchomości oraz posiada własną kadrę pracowniczą. X działa na podstawie własnego rachunku ekonomicznego. X posiada własną strategię biznesową krótko i długoterminową. Jest odpowiedzialna za własne wyniki zarówno finansowe jak i ekonomiczne.   W piśmie z 15 grudnia 2021 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – w odpowiedzi na zadane pytania wskazali Państwo:   1.    Y kupuje wyprodukowane w X ramy/podwozia w dokładnie taki sam sposób, w jaki X kupuje komponenty od swoich dostawców, takich jak np. spółka S (Czechy), która wytwarza stalowe ramy dla budowy podwozi. X  jest uczestnikiem łańcucha dostaw Y  (Belgia). Y  pełni rolę koordynatora (tzw. przedsiębiorstwo flagowe – ang. flagship company) w tym łańcuchu dostaw, ponieważ jest on wiodącym producentem pojazdów użytkowych, w tym szerokiej gamy naczep i zabudów do samochodów ciężarowych.   X ma dostawców, którzy są odpowiedzialni za zaopatrzenie. Proces zaopatrzenia łączy uczestników łańcucha dostaw i zapewnia pożądaną jakość tworzoną przez dostawców w tym łańcuchu. Jakość materiałów i usług „wchodzących” do systemu wpływa na jakość „wychodzących” z niego wyrobów gotowych, tak więc wpływa na zadowolenie klientów oraz dochód firmy. Proces zaopatrzenia jest realizacją cyklu czynności, działań, które należy wykonać w celu nabycia dóbr i usług zgodnych z wymaganiami. Głównym zadaniem zaopatrzenia jest zagwarantowanie, że materiały niezbędne do zachowania ciągłości produkcji zostaną dostarczone w momencie, gdy będą właśnie potrzebne.   Przedsiębiorstwo X (Wnioskodawca), na podstawie zamówienia od klienta samodzielnie wybiera dostawców materiałów potrzebnych do wykonania zlecenia produkcyjnego. Dla przykładu, w 2021 r. przedsiębiorstwo X współpracuje z 13 niezależnymi dostawcami elementów aluminiowych.   Współpracujące w ramach łańcucha dostaw przedsiębiorstwa pozostają niezależne w wymiarze zarządzania, ale w odniesieniu do wzajemnych relacji wprowadzają podobne mechanizmy i procedury nadzoru, dzięki czemu do pewnego stopnia mogą funkcjonować tak, jakby stanowiły jedną, zintegrowaną strukturę.   Dostawcami materiałów do X są przykładowo: (…).   Wśród dostawców towarów wymienionych powyżej stopień powiązania z Wnioskodawcą jest bardzo zróżnicowany. Odnosząc się do zawartego w pytaniu pojęcia „uczestniczenia w procesie sprzedaży” Wnioskodawca wskazuje, że Y NV nabywa również elementy do budowy przyczep również od innych podmiotów.   2.    Pierwszy podmiot w łańcuchu dostaw przenosi prawo do rozporządzania jak właściciel towarami na rzecz drugiego podmiotu (tj. X), a następnie drugi podmiot w łańcuchu przenosi prawo rozporządzania towarami jak właściciel na rzecz trzeciego (tj. na Y).   3.    Przez ostatecznego nabywcę w zakresie transakcji objętej wnioskiem o wydanie interpretacji, należy rozumieć spółkę flagową (Y) w ramach łańcucha dostaw – za transport ramy odpowiedzialna jest spółka X.   X jest odpowiedzialny za transport towarów do Y. Czyli w ramach transakcji objętej wnioskiem – sprzedaży towarów przez X do Y.   W kontekście łańcucha dostaw za finalnego nabywcę uznaję się podmiot, który kupuje towary w celu ich używania. Innymi słowy, nabywca gotowej przyczepy/nadwozia. Za transport w tym przypadku odpowiedzialna jest spółka Y, lecz pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji nie dotyczy tej transakcji. Pytanie Czy w opisanym stanie faktycznym transakcje dostawy podwozi aluminiowych zawierane obecnie pomiędzy X  a Y  należy traktować jako sprzedaż towarów do UE w ramach WDT? Państwa stanowisko w sprawie W ocenie Wnioskodawcy, transakcje zawierane pomiędzy X  Sp. z o.o. a Y należy kwalifikować jako WDT.   W myśl art. 13 ust. 1 ustawy VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.   Jak stanowi art. 13 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: 1)    podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; 2)    osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.   Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7. Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.   Przy tym, stosownie do art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.   W myśl art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że: 1)    podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi; 2)    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju; 3)    podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.   X jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny oraz jest zarejestrowany dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT-UE). Wnioskodawca (podmiot z siedzibą w Polsce) sprzedaje wyprodukowane przez siebie towary klientowi z siedzibą na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, tj. nabywcy Y mającego ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. X jest uczestnikiem łańcucha dostaw Y (Belgium) w ramach produkcji komponentów do cystern. X jest jednym z wielu dostawców komponentów do Y w ramach łańcucha dostaw. X, która działa w Polsce od 2001 r., jest częścią łańcucha dostaw Y od 2015 r.   Rola dostaw produktów (podzespołów) z X w strukturze łańcucha dostaw stale rośnie. Zakres rzeczowy realizowanych zleceń na produkcje podzespołów rozszerzył się w następujący sposób: w 2015 r. przedmiotem produkcji były podłużnice, w 2016 r. przedmiotem produkcji były ramy i ramy z tulejami, w 2018 r. przedmiotem produkcji były ramy i ramy z tulejami oraz płyta sprzęgłowa do ramy, od 2019 r. do chwili obecnej – przedmiotem produkcji są podwozia, zbudowane z takich komponentów jak rama, tuleje i płyta sprzęgowa.   Produkcja w X odbywa się zgodnie z obowiązującą w łańcuchu dostaw Y strategią produkcji na zamówienie klienta. Analogiczna strategia jest realizowana przez większość producentów pojazdów (np. (…) dla samochodów użytkowych czy (…) & (…) S.A.) w zarządzaniu ich łańcuchami dostaw. Zarządzanie łańcuchem dostaw w branży motoryzacyjnej opiera się na ścisłej integracji przepływów materiałowych i informacyjnych z partnerami (dostawcami).   W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż podwozi wyprodukowanych na zlecenie i zgodnie ze specyfikacją stanowi odpłatną dostawę towarów, a w związku z faktem, iż nabywcą towarów jest podatnik z siedzibą na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE mającego ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy to sprzedaż ta stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: 1)    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2)    eksport towarów; 3)    import towarów na terytorium kraju; 4)    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5)    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.   Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.   W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy: Ilekroć w przepisach jest mowa o: 1)    terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.   Natomiast stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy: Przez państwo członkowskie rozumie się państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z 31.01.2020 str. 7 z późn. zm. 2).   Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy: Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.   Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).   Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: 6)    towarach – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   W myśl art. 13 ust. 1 ustawy: Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.   Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy: Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: 1)    podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; 2)    osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; 3)    podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą; 4)    podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.   Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy: Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.   Powyższe przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów z danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do dysponowania wywożonym towarem jak właściciel, to zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.   Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że X Sp. z o.o. (X) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, mającym siedzibę na terytorium Polski. W ramach swojej działalności X zajmuje się m.in. produkcją i sprzedażą towarów w postaci podwozi na bazie ram aluminiowych będących komponentami dostarczanymi w ramach łańcucha dostaw, niezbędnymi do produkcji cystern do przewozu suchych materiałów sypkich. X jest jednym z wielu dostawców podwozi do przedsiębiorstwa zajmującego się produkcją pojazdów cystern do odbiorcy finalnego tj. Y. Y jest spółką mającą siedzibę w Belgii. Y – Nabywca posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny umożliwiający dokonywanie transakcji wewnątrzwspólnotowych. Dostawy komponentów do produkcji cystern od swoich Europejskich dostawców Y rozlicza w Belgii jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Udziały w spółkach X oraz Y mają dwie spółki holenderskie tj. (…) oraz (…). Nie ma natomiast bezpośrednich powiązań kapitałowych pomiędzy X a Y. Obecnie X, w celu realizacji zamówień, które otrzymuje od klienta (Y) samodzielnie wybiera dostawców materiałów potrzebnych do wykonania zlecenia produkcyjnego. W 2021 r. przedsiębiorstwo X współpracuje z 13 niezależnymi własnymi dostawcami elementów aluminiowych. Dostawcy mają siedziby zarówno na terenie Polski, jak również innych krajach europejskich, np. Czechy i Holandia. Y zajmuje się produkcją gotowych pojazdów (cystern), w tym celu zamawia produkty i komponenty u różnych dostawców. Jednym z grupy dostawców jest X. Pierwszym krokiem w ramach współpracy między X i Y jest wysłanie przez Y zapytania do X o wycenę produktu (podwozia), X przedstawia wycenę dla Y. Po przyjęciu przez X zamówienia rozpoczyna się produkcja komponentów podwozi. X produkuje wyroby zgodnie ze specyfikacją otrzymaną od klienta. Produkcja i dostawa wyrobów przez X odbywa się przy udziale własnych dostawców X. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za transport towarów do Y. Współpraca w łańcuchu dostaw przebiega zgodnie z zasadami branży motoryzacyjnej, m.in. takimi jak: -        ścisła współpraca w celu dostosowania planów obu podmiotów gospodarczych, zwłaszcza w zakresie planowania produkcji na zamówienia, -        zarządzanie zapasami oraz mocami produkcyjnymi, -        dokumentacja konstrukcyjna jest również przekazywana dostawcy, ponieważ jest ona niezbędna do realizacji jego procesów produkcyjnych. Podsumowując, X Sp. z o.o. prowadzi m.in. działalność produkcyjną polegającą na wytwarzaniu wyrobów będących komponentami do produkcji cystern w ramach łańcucha dostaw. W przedsiębiorstwie X występuje ustrukturyzowany system produkcyjny. Przedsiębiorstwo X posiada wystarczający potencjał produkcyjny do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej jako niezależny i samodzielny organizacyjnie podmiot gospodarczy. Przedsiębiorstwo X realizuje proces produkcyjny zarówno w aspekcie technologicznym jak i organizacyjnym. W przedsiębiorstwie X występują samodzielne procesy operacyjne niezbędne do działalności produkcyjnej, takie jak logistyczne, zaopatrzenie i magazynowanie. Wnioskodawca wskazał również, że Y kupuje wyprodukowane w X ramy/podwozia w dokładnie taki sam sposób, w jaki X kupuje komponenty od swoich dostawców, takich jak np. spółka S (Czechy), która wytwarza stalowe ramy dla budowy podwozi. X ma dostawców, którzy są odpowiedzialni za zaopatrzenie.   Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy transakcje dostawy podwozi aluminiowych przez X na rzecz Y  należy traktować jako sprzedaż towarów do UE w ramach WDT.   Jak już wyżej wskazano, dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów tj. przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jednocześnie przepisy art. 13 ust. 2 pkt 1 i ust. 6 ustawy wymagają dla uznania danej transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, aby obie strony transakcji były podatnikami zarejestrowanymi dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w różnych krajach członkowskich, tj. aby dostawca towaru był zarejestrowany jako podatnik VAT UE na terytorium Polski, zaś nabywcą towaru winien być podatnik podatku od wartości dodanej zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.   Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy wskazać, że realizowane przez Państwo transakcje stanowią wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Z okoliczności sprawy wynika, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością X  jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny oraz jest zarejestrowana dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT-UE). Sprzedają Państwo wyprodukowane przez siebie towary (ramy/podwozia) klientowi z siedzibą na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, tj. Nabywcy Y, mającego ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. W wyniku transakcji będących przedmiotem zapytania, przenoszą Państwo na Nabywcę prawo do rozporządzania towarem jak właściciel oraz towary te zostają wywiezione z terytorium Polski na terytorium Belgii, gdzie Nabywca (Y) rozlicza je jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Za transport wyprodukowanej ramy odpowiedzialna jest Spółka X.   W konsekwencji, skoro w wyniku transakcji będących przedmiotem wniosku, towary zostają wywiezione z terytorium Polski na terytorium Belgii, spełnione są przesłanki uznania dokonanych przez X Sp. z o.o. na rzecz Nabywcy transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy.   W związku z powyższym, transakcje dostawy podwozi aluminiowych zawierane obecnie pomiędzy X a Y  należy traktować jako sprzedaż towarów do UE w ramach WDT.   Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.   Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwo w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.   Organ zaznacza również, że wydana interpretacja nie rozstrzyga, czy Wnioskodawca posiada dokumenty uprawniające do zastosowania 0% stawki z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.   Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).