0112-KDIL1-3.4012.576.2021.2.MJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie: -     podlegania opodatkowaniu transakcji zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości – jest nieprawidłowe, -     zwolnienia od podatku transakcji zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości  – jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 28 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 20 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu transakcji zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości oraz zwolnienia od podatku transakcji zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 grudnia 2021 r. (wpływu 31 grudnia 2021 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy, zakresu pytania oraz własnego stanowiska. Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego   Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) od dnia (…) w ramach postępowania egzekucyjnego o sygn. akt (…) prowadzi przeciwko (…) (PESEL: (…), NIP: (…)) egzekucję z należącego do tego dłużnika udziału 1/2 w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości położonej: (…), dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…). W dniu 30.06.2021 r. dokonano opisu i oszacowania niniejszego składnika majątku dłużnika. W skład niniejszej nieruchomości wchodzi działka o numerze (…)  oraz dwa budynki pensjonatowe w zabudowie zwartej, urządzenia infrastruktury, plac zabaw dla dzieci. Biegły Sądowy (…) w ramach operatu szacunkowego z dnia 27.04.2021 r. określił wartość przedmiotowego udziału w użytkowaniu wieczystym na kwotę: (…) zł. Wnioskodawca zaznaczył przy tym, że w ramach operatu szacunkowego z 25.07.2018 r. Biegły Sądowy (…) określił wartość udziału 1/2 w przedmiotowym wieczystym użytkowaniu na kwotę (…) zł. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11.04.2014 r., sygn. Akt (...) przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości rzeczoznawca majątkowy jako podstawę wyceny stosuje ceny transakcyjne nie zawierające podatku od towarów i usług. Zatem wartość rynkowa w operacie szacunkowym jest pozbawiona tego podatku, o czym w tym operacie rzeczoznawca powinien zamieścić stosowną wzmiankę. W toku postępowania egzekucyjnego ustalono, że (…) nie jest podatnikiem VAT. Mając na uwadze charakterystykę niniejszej nieruchomości - na terenie przedmiotowej nieruchomości przez spółkę: (…) sp. z o.o. (NIP: (…)) prowadzony jest (…)  (działalność gospodarcza w zakresie usług hotelarskich, noclegowych), powstała wątpliwość czy czynność sprzedaży w trybie art. 952 k.p.c. należącego do dłużnika – (…) udziału 1/2 w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości o numerze KW: (…) będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Omawiany składnik majątku dłużnika jest w posiadaniu (…) sp. z o.o. (…)  (KRS: (…)) zgodnie z umową o udostępnienie siedziby spółce z 11.07.2019 r. obowiązującą do 31.12.2030 r. z możliwością wypowiedzenia dwumiesięcznego po zakończeniu sezonu urlopowego. Umowa ta obejmuje: świadczenie przez (…) i (…) na rzecz (…) sp. z o.o. usług udostępnienia siedziby niezbędnej do prowadzenia działalności statutowej, obejmujące: a)  udzielanie adresu na siedzibę spółki w (…) oraz ewentualne umieszczenie szyldu firmowego na budynku, b)  pełne korzystanie z lokalu i nieruchomości w zakresie jaki określony jest w umowie powoływanej firmie pod nazwą (…) sp. z o.o., c)  udostępnienia numeru telefonu stacjonarnego oraz stron internetowych związanych z lokalem. Przed ww. Umową o udostępnienie siedziby spółce z 11.07.2019 r. działalność gospodarczą na terenie nieruchomości prowadziła dłużniczka - (…) (PESEL: (…)).   (…) wraz z (…) nabyli niniejsze użytkowanie wieczyste nieruchomości w ramach umowy sprzedaży z dnia 10.11.2006 r. zawartej w formie aktu notarialnego przed Notariuszem (…) prowadzącym Kancelarię Notarialną w (…)  przy rep. A (…) ((...)). Następnie na podstawie umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej z dnia 19.03.2009 r. zawartej w formie aktu notarialnego przed Notariuszem (…)  Rep. A nr (…) ((...)) ujawniono w treści księgi wieczystej rozdzielność majątkową pomiędzy (…) i (…).   Ponadto w piśmie z dnia 22 grudnia 2021 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca wskazał, co następuje:   Dłużniczka od dnia nabycia użytkowania wieczystego nieruchomości prowadziła na terenie tej nieruchomości działalność gospodarczą w przedmiocie: Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (kody PKD ujawnione w CEiDG 55.20.Z, 33.14.Z, 33.20.Z, 56.10.A, 80.20.Z, 93.29.Z, 95.12.Z)   Od 11.07.2019 r. opisaną działalność gospodarczą na terenie przedmiotowej nieruchomości w miejsce dłużniczki prowadzi spółka: (…)  sp. z o.o. (…).   Mając powyższe na uwadze, nieruchomość była wykorzystywana przez dłużnika w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług. Dłużniczka prowadziła działalność gospodarczą w okresie od 01.01.2007 r. do 29.02.2020 r.   Komornik nie posiada pełnej informacji o historii zarejestrowania dłużniczki jako czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Według stanu na dzień 22.12.2021 r. dłużniczka nie figuruje w rejestrze VAT. Data rejestracji jako podatnika VAT: 01.01.2007 r. Dłużniczka została wykreślona z rejestru jako podatnik VAT: 13.05.2020 r. Podstawa prawna wykreślenia: Art. 96 ust. 6-8.   Udostępnienie siedziby spółce (…)  sp. z o.o. ma charakter odpłatny. Umowa o udostępnienie siedziby spółce nie zawiera informacji o opodatkowaniu VAT.  Wnioskodawca wskazał, że w załączeniu przesłał kopię przedmiotowej umowy (o odpłatności stanowi § 2 umowy).   Nabycie prawa wieczystego użytkowania nieruchomości nie było czynnością opodatkowaną podatkiem VAT (zgodnie z treścią umowy sprzedaży z 10.11.2006 r. rep. A nr (…)). (…). Brak podstaw do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nabycie nie było czynnością opodatkowaną podatkiem VAT;   Według informacji uzyskanych przez komornika przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana jedynie do prowadzenia działalności w przedmiocie: Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (kody PKD ujawnione w CEiDG 55.20.Z, 33.14.Z, 33.20.Z, 56.10.A, 80.20.Z, 93.29.Z, 95.12.Z). Komornik nie znajduje podstaw do stwierdzenia, że prowadzona na terenie przedmiotowej nieruchomości działalność gospodarcza jest zwolniona od podatku od towarów i usług.  Wnioskodawca przyjął więc w przedstawionym stanie faktycznym ogólną zasadę, że usługi świadczone w ramach wynajmu miejsc noclegowych są obłożone podatkiem VAT.   Dane podane zgodnie z operatem szacunkowym z dnia 27.04.2021 r. sporządzonym przez Biegłego Sądowego Sądu Okręgowego w (…).   Charakterystyka nieruchomości Budynki pensjonatowe w zabudowie zwartej, działka Działka nr (…)  posiada kształt dość regularny, przypominający w ogólnym zarysie prostokąt. Na przedmiotowej działce znajdują się dwa budynki pensjonatowe w zabudowie zwartej, urządzenia infrastruktury, plac zabaw dla dzieci. Zagospodarowane nieruchomości przeciętne. Działka ogrodzona jest ogrodzeniem z siatki stalowej na ramach kątownika stalowego, rozpiętej pomiędzy murowanymi i stalowymi słupkami (częściowo na podmurówce), ogrodzeniem murowanym oraz z siatki stalowej rozpiętej pomiędzy stalowymi słupkami na betonowej podmurówce. Brama wjazdowa i furtka z elementów stalowych. Powierzchnię zieloną stanowi roślinność niska i wysoka (w tym ozdobna). Dojście do budynków drogą utwardzoną płytami betonowymi oraz wylewkami betonowymi. Na działce znajduje się plac zabaw dla dzieci. Obiekt monitorowany. Podstawowe dane działki nr (…): Jak wynika z wypisu z rejestru gruntów oraz pozostałych dokumentów i informacji uzyskanych podczas oględzin działka nr (…) posiada następującą charakterystykę: Województwo: (…). Powiat: (…). Gmina: (…). Miejscowość: (…). Ulica: (…). KW nr: (…). Symbol użytku: - Bi o powierzchni (...). Kształt działki: dość regularny, przypominający w ogólnym zarysie prostokąt. Teren działki zasadniczo płaski. Warunki gruntowo wodne - przeciętne. Dojazd drogą utwardzoną kostką typu (…). Działka zabudowana jest dwoma budynkami pensjonatowymi w zabudowie zwartej, infrastruktura, ogrodzenie, roślinność, plac zabaw. Działka graniczy: -     od strony zachodniej z działką nr (…) stanowiącą drogę (…), -     od strony północnej z zabudowanymi działkami (…), z niezabudowaną działką (…)  oraz z działką (…) stanowiącą drogę (…), -     od strony wschodniej z działką nr (…) stanowiącą drogę (…), -     od strony południowej z niezabudowaną działką nr (…) Uzbrojenie nieruchomości w urządzenia infrastruktury technicznej (w tym z dala czynna): -     instalacja kanalizacyjna, -     instalacja elektroenergetyczna, -     instalacja wodociągowa, -     instalacja gazowa. Budynki pensjonatowe w zabudowie zwartej wg stanu na dzień oględzin, tj. 18.02.2021 r.: Budynki w zabudowie zwartej, 1 - piętrowe, podpiwniczone. Budynki wybudowano w technologii tradycyjnej w ok. 1970 r. Budynki przykryte dachem płaskim, pokrytym papą. Budynki są ze sobą funkcjonalnie związane. W budynkach znajduje się winda towarowa z kuchni na I piętro (do sali zabaw). Podczas oględzin uzyskano informacje potwierdzającą powierzchnię użytkowa budynków (jest zgodna z operatem szacunkowym (…) z dnia 23.03.2010 r.).   Tabela nr 1. Parametry budynków pensjonatowych w zabudowie zwartej (dane wg kopii operatu szacunkowego (…) z dnia 23.03.2010 r.): (…)   Tabela nr 2. Struktura i powierzchnie w budynkach pensjonatowych w zabudowie zwartej (dane wg kopii operatu szacunkowego  (...) z dnia 23.03.2010 r.): (…)   Charakterystyka konstrukcyjna budynków pensjonatowych w zabudowie zwartej (dane (…) z dnia 23.03.2010 r.): Ławy fundamentowe: prostokątne, żelbetowe. Ściany fundamentowe: betonowe. Ściany nośne: z bloczków gazobetonowych. Strop: z płyt kanałowych żelbetowych, stropodach: żelbetowy. Charakterystyka budynków pensjonatowych w zabudowie zwartej wg stanu na dzień oględzin: Drzwi wejściowe: - pcv, częściowo przeszklone oraz antywłamaniowe, nowoczesne w dobrym stanie techniczno-użytkowym. Drzwi wewnętrzne: -     płycinowe, nowoczesne, pełne oraz częściowo przeszklone oraz płycinowe, typowe, - częściowo przeszklone w dobrym stanie techniczno-użytkowym. Stolarka okienna: -     drewniana oraz pcv w przeciętnym i w dobrym stanie techniczno-użytkowym. Parapety: -     wewnętrzne: z płyty wiórowej laminowanej oraz pcv oraz masywne, prefabrykowane w bardzo dobrym i w przeciętnym stanie techniczno-użytkowym, -     zewnętrzne: blaszane w przeciętnym stanie techniczno-użytkowym. Schody: -     wewnętrzne: drewniane oraz betonowe oraz betonowe, oblicowane terakotą w bardzo dobrym i w przeciętnym stanie techniczno-użytkowym, -     zewnętrzne: betonowe, w przeciętnym stanie techniczno-użytkowym, Tynki wewnętrzne: -     w pomieszczeniach mieszkalnych: ściany pokryte farbą ścienną w bardzo dobrym i w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w łazienkach: ściany pokryte farbą ścienną oraz glazurą w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     na korytarzach: ściany pokryte farbą ścienną w dobrym stanie techniczno-użytkowym. -     w pomieszczeniu biurowym: ściany pokryte farbą ścienną w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniu rekreacyjnym: ściany pokryte farbą ścienną w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniach kuchennych: ściany pokryte farbą ścienną oraz glazurą w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniu gospodarczym: ściany pokryte farbą ścienną oraz brak tynków ostatecznych, -     w pomieszczeniu restauracyjnym: ściany pokryte farbą ścienną w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniach piwnicznych: ściany pokryte farbą ścienną oraz glazurą w przeciętnym i w słabszym stanie techniczno-użytkowym, (widoczne ubytki w tynkach), -     w pomieszczeniu kotłowni: ściany pokryte farbą ścienną w przeciętnym stanie techniczno-użytkowym. Podłogi: -     w pomieszczeniach mieszkalnych: wykładzina dywanowa oraz terakota w bardzo dobrym i w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w łazienkach: terakota w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     na korytarzach: terakota w dobrym i przeciętnym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniu biurowym: terakota w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniu rekreacyjnym: panele podłogowe w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniach kuchennych: terakota w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniu restauracyjnym: terakota w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniach magazynowych: terakota w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     pomieszczeniach piwnicznych: posadzka betonowa oraz terakota w dobrym i w przeciętnym stanie techniczno-użytkowym, -     w pomieszczeniu kotłowni: posadzka betonowa w dobrym stanie techniczno-użytkowym, -     na balkonach: terakota w dobrym stanie techniczno-użytkowym. Dach: -     papa. Tynki zewnętrzne: -     ściany częściowo ocieplone i częściowo pokryte farbą ścienną oraz częściowo pokryte tynkiem. Rynny i rury spustowe: -     z blachy stalowej, ocynkowanej oraz pcv. Instalacje w budynku: -     instalacja wodno-kanalizacyjna, -     instalacja elektroenergetyczna, -     instalacja ciepłej wody indywidualna, -     instalacja co. z kotłowni lokalnej, -     instalacja gazowa, -     instalacja teletechniczna, -     instalacja wentylacyjna (wentylacja spalinowa i grawitacyjna), -     instalacja klimatyzacji (w niektórych pomieszczeniach), -     instalacja alarmowa.   Budowle i inne urządzenia ze wskazaniem ich przeznaczenia: dwa budynki pensjonatowe w zabudowie  zwartej. ZESTAWIENIE OTRZYMANYCH WARTOŚCI: Wartość rynkowa (WR) prawa użytkowania wieczystego samej działki gruntowej nr (…) tj. nieruchomości oznaczonej w księdze wieczystej KW nr (…) bez uwzględnienia naniesień wg stanu na dzień (…) r. i wg cen na dzień (…) wynosi: W (WR g) = (…),-zł słownie: (…). W tym udział wynoszący: - 1/2 części należący do (…) wynosi: … zł ((...) zł x 1/2), - 1/2 części należący do (…) wynosi: (…) zł ((…) zł x 1/2). Zatem: Wartość naniesień znajdujących się na przedmiotowej działce nr (…) tj. nieruchomości oznaczonej w księdze wieczystej KW nr (…) bez uwzględnienia wartości gruntu wynosi: W (WR naniesień) = (…),-zł słownie: (…). W tym udział wynoszący: - 1/2 części należący do (…) wynosi: (…) zł ((…) zł x 1/2), - 1/2 części należący do (…) wynosi: (…) zł ((…) zł x 1/2).   Wycena poszczególnych naniesień zgodnie z art. 948 § 2 kpc: (…)   Mając powyższe na uwadze, wyżej wymienione obiekty to budynki w myśl art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane;   W opinii komornika pierwsze zasiedlenie co do (…) i nabywcy licytacyjnego nie występuje (zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług);   W okresie od 18.09.2018 r. nie dokonano ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym budynków lub budowli, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej budynku lub budowli. Wnioskodawca wskazał, że w załączeniu przedkłada odpis protokołu opisu i oszacowania udziału 1/2 w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości o numerze KW: (…) z 18.09.2018 r. oraz odpis protokołu opisu i oszacowania udziału 1/2 w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości o numerze KW: (…) z 30.06.2021 r. Z treści tych protokołów (sporządzonych w szczególności na podstawie uzyskanych operatów szacunkowych biegłego sądowego w zakresie wyceny nieruchomości) wynika, że wartość nieruchomości wzrosła w okresie od 18.09.2018 r. do 30.06.2021 r. o ~ 11 %. Wzrost ten jest spowodowany przede wszystkim wzrostem wartości nieruchomości w tym okresie. Nie stwierdzono, aby wystąpiły istotne zmiany przeprowadzone w celu zmiany wykorzystania budynków/budowli lub w celu znaczącej zmiany warunków ich zasiedlenia. W toku postępowania egzekucyjnego nie uzyskano informacji, aby dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ulepszenie obiektów. Dłużnik jako zarządca nieruchomości w ramach obowiązków wynikających z art. 937 k.p.c. nie przedstawił ewentualnych dokumentów, z których wynikałoby, że wydatki na ewentualne ulepszenie ponosi ktoś inny niż dłużnik.   Komornik nie stwierdził istnienia dokumentów, które wyłączałyby ewentualne zastosowanie zwolnień od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a ustawy o VAT. (…) (współużytkownik wieczysty) udostępnił biegłemu sądowemu przedmiotową nieruchomość do wglądu. Mając na uwadze ww. informacje oraz załączoną dokumentację, Wnioskodawca wnosi o ewentualne wskazanie mu jakich informacji, dokumentów brakuje do stwierdzenia istnienia przedmiotowego zwolnienia (w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, iż transakcja ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT). Pytanie Czy czynność sprzedaży w trybie art. 952 k.p.c. (licytacja komornicza) należącego do dłużnika – (…) udziału 1/2 w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości o numerze KW: (…) będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług?   W uzupełnieniu wniosku z dnia 22 grudnia 2021 r. wyjaśnił Pan, że wnosi o wydanie interpretacji w zakresie podlegania opodatkowania podatkiem VAT transakcji zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości, a także możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT, w przypadku gdy transakcja ta (zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 22 grudnia 2021 r.)   Komornik stoi na stanowisku, że przedmiotowa transakcja zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Niniejsze stanowisko komornika wynika z analizy umowy sprzedaży z dnia 10.11.2006 r. zawartej w formie aktu notarialnego przed Notariuszem (…) prowadzącym Kancelarię Notarialną w (…) rep. A nr (…) ((...)) i umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej z dnia 19.03.2009 r. zawartej w formie aktu notarialnego przed Notariuszem (…) Rep. A nr (…) ((...)). Z treści ww. umowy sprzedaży wynika, że w ramach tej sprzedaży został pobrany przez notariusza podatek od czynności cywilnoprawnych z art. 7 ust. 1 pkt 1a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zapis ten wskazuje na to, że sprzedaż nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług (uwzględniając art. 2 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych). Komornik nie stwierdził także innych przesłanek, które przesądzałyby przyjęcie stanowiska, iż przedmiotowa transakcja zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, iż transakcja ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, to komornik stoi na stanowisku możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT z uwagi na art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10 a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W opinii komornika nie zachodzą przedstawione w tych przepisach wyjątki, które wyłączają zastosowanie zwolnienia (co przedstawia poniższy opis). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie: -     podlegania opodatkowaniu transakcji zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości – jest nieprawidłowe, -     zwolnienia od podatku transakcji zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości  – jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Na podstawie uregulowania zawartego w art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, 1492 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 41) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.   Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), zgodnie z którym: Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.   Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez komornika sprzedaż towarów będących własnością dłużnika jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie jest obowiązany do odprowadzenia podatku.   Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o  podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: 1.    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; 2.    wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; 3.    wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; 4.    wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; 5.    ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; 6.    oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7.    zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.   W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi.   W myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT”:   Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy: a)  określone udziały w nieruchomości; b)  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości; c)  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.   Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.   Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny: Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny: Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.   Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.   Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.   Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.   Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT, „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.   „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.   Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.   W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.   Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.   Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.   W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.   Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.   Zaznacza się, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Z opisu sprawy wynika, że  Wnioskodawca - Komornik Sądowy prowadzi od dnia 13 sierpnia 2020 r. w ramach postępowania egzekucyjnego przeciwko Pani (…) egzekucję z należącego do tego Dłużnika udziału 1/2 w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości. W dniu 30 czerwca 2021 r. dokonano opisu i oszacowania składnika majątku Dłużnika. W skład niniejszej nieruchomości wchodzi działka o numerze (…) oraz dwa budynki pensjonatowe w zabudowie zwartej, urządzenia infrastruktury, plac zabaw dla dzieci.  Budynki pensjonatowe stanowią budynki w myśl art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W toku postępowania egzekucyjnego ustalono, że Dłużnik nie jest podatnikiem VAT. Omawiany składnik majątku Dłużnika jest w posiadaniu (…) sp. z o.o. zgodnie z umową o udostępnienie siedziby spółce z 11 lipca 2019 r. obowiązującą do 31 grudnia 2030 r. z możliwością wypowiedzenia dwumiesięcznego po zakończeniu sezonu urlopowego. Umowa ta obejmuje: świadczenie przez (…) i (…) na rzecz (…) sp. z o.o. usług udostępnienia siedziby niezbędnej do prowadzenia działalności statutowej, obejmujące: a)  udzielanie adresu na siedzibę spółki w (…) oraz ewentualne umieszczenie szyldu firmowego na budynku, b)  pełne korzystanie z lokalu i nieruchomości w zakresie jaki określony jest w umowie powoływanej firmie pod nazwą (…) sp. z o.o., c)  udostępnienia numeru telefonu stacjonarnego oraz stron internetowych związanych z lokalem. Przed ww. Umową o udostępnienie siedziby spółce z 11 lipca 2019 r. działalność gospodarczą na terenie nieruchomości prowadziła Dłużniczka – Pani (…). (…) wraz z (…) nabyli niniejsze użytkowanie wieczyste nieruchomości w ramach umowy sprzedaży z dnia 10 listopada 2006 r. zawartej w formie aktu notarialnego. Następnie na podstawie umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej z dnia 19 marca 2009 r. zawartej w formie aktu notarialnego ujawniono w treści księgi wieczystej rozdzielność majątkową pomiędzy (…) i (…). Dłużniczka od dnia nabycia użytkowania wieczystego nieruchomości prowadziła na terenie tej nieruchomości działalność gospodarczą w przedmiocie: Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (kody PKD ujawnione w CEiDG 55.20.Z, 33.14.Z, 33.20.Z, 56.10.A, 80.20.Z, 93.29.Z, 95.12.Z). Od 11.07.2019 r. opisaną działalność gospodarczą na terenie przedmiotowej nieruchomości w miejsce Dłużniczki prowadzi spółka: (…). Mając powyższe na uwadze, nieruchomość była wykorzystywana przez Dłużnika w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dłużniczka prowadziła działalność gospodarczą w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 29.02.2020 r. Komornik nie posiada pełnej informacji o historii zarejestrowania Dłużniczki jako czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Według stanu na dzień 22 grudnia 2021 r. Dłużniczka nie figuruje w rejestrze VAT. Data rejestracji jako podatnika VAT: 1 stycznia 2007 r. Dłużniczka została wykreślona z rejestru jako podatnik VAT: 13 maja 2020 r. Podstawa prawna wykreślenia: art. 96 ust. 6-8 ustawy o VAT. Udostępnienie siedziby spółce (…) ma charakter odpłatny. Umowa o udostępnienie siedziby spółce nie zawiera informacji o opodatkowaniu VAT. Nabycie prawa wieczystego użytkowania nieruchomości nie było czynnością opodatkowaną podatkiem VAT (zgodnie z treścią umowy sprzedaży z 10 listopada 2006 r.). Brak było podstaw do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nabycie nie było czynnością opodatkowaną podatkiem VAT. Według informacji uzyskanych przez Komornika przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana jedynie do prowadzenia działalności w przedmiocie: Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania. Komornik nie znajduje podstaw do stwierdzenia, że prowadzona na terenie przedmiotowej nieruchomości działalność gospodarcza jest zwolniona od podatku od towarów i usług. W okresie od 18 września 2018 r. nie dokonano ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym budynków lub budowli, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej budynku lub budowli. Nie stwierdzono, aby wystąpiły istotne zmiany przeprowadzone w celu zmiany wykorzystania budynków/budowli lub w celu znaczącej zmiany warunków ich zasiedlenia. W toku postępowania egzekucyjnego nie uzyskano informacji, aby Dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ulepszenie obiektów. Dłużnik jako zarządca nieruchomości w ramach obowiązków wynikających z art. 937 k.p.c. nie przedstawił ewentualnych dokumentów, z których wynikałoby, że wydatki na ewentualne ulepszenie ponosi ktoś inny niż Dłużnik. Komornik nie stwierdził istnienia dokumentów, które wyłączałyby ewentualne zastosowanie zwolnień od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a ustawy o VAT.   Wątpliwości Pana dotyczą  w pierwszej kolejności wskazania, czy planowana sprzedaż udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości podlega opodatkowaniu.   Jak wskazano powyżej Dłużnik prowadził w przeszłości (od dnia nabycia) działalność gospodarczą na terenie przedmiotowej nieruchomości, jako czynny, zarejestrowany podatnik VAT. Ponadto Dłużnik udostępnia odpłatnie przedmiotową nieruchomość innemu podmiotowi od lipca 2019 r.   Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na definicję „działalności gospodarczej”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).   Udostępnienie siedziby spółce (…) sp. z o.o. następuje zatem również w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2  ustawy, prowadzonej przez Dłużnika.   Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przedmiotowa nieruchomość wykorzystywana była/jest przez Dłużnika w działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.   W konsekwencji, sprzedaż udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Dłużnika z tytułu tej transakcji należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, przedmiotowa sprzedaż będzie stanowiła – wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy – odpłatną dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Tym samy stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.   Ma Pan także wątpliwości czy możliwe jest zastosowania zwolnienia od podatku VAT, w przypadku gdy transakcja  sprzedaży udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.   Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.   W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części zwolnienie od podatku przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy.   Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy : Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy: Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata. W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w  pkt 10a tego przepisu. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule. Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów, tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne. Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy: Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: 1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; 2) złożą: a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy : Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: 1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; 2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w  przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a; 3) adres budynku, budowli lub ich części. Tak więc ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy: W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.   Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze zwolnienia od podatku.   Ww. art. 29a ust. 8 ustawy, ma również zastosowanie w przypadku zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z zabudowaniami. Powyższe wynika z faktu, że zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu uznawane jest za dostawę towaru oraz z tego, że grunt dzieli stawkę lub zwolnienie zabudowań na nim posadowionych.   W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli”, „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.).   Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.   W myśl art. 3 pkt 3 ww. ustawy przez budowlę – należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.   Przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego  (art. 3 pkt 3a cyt. ustawy).   W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane jako urządzenia budowlane, należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.   W świetle powyższych przepisów urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, w szczególności nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Urządzenia budowlane należy traktować jako elementy przynależne do budynku i opodatkować łącznie z budynkiem, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie. Brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.   W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem budynków usytuowanych na działce  nastąpiło pierwsze zasiedlenie.   Jak wynika z opisu sprawy na działce znajdują się 2 budynki pensjonatowe w zabudowie zwartej. Budynki wybudowano w technologii tradycyjnej w ok. 1970 r. Dłużniczka od dnia nabycia użytkowania wieczystego nieruchomości (w roku 2006 ) prowadziła na terenie nieruchomości działalność gospodarczą w przedmiocie: Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania. Z kolei od 11 lipca 2019 r. opisaną działalność gospodarczą na terenie przedmiotowej nieruchomości w miejsce Dłużniczki prowadzi Spółka. W okresie od 18.09.2018 r. nie dokonano ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym budynków lub budowli, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej budynku lub budowli.   Zatem znajdujące się na działce budynki zostały już zasiedlone, a ich zajęcie (używanie) trwa dłużej niż 2 lata. Jednocześnie z uwagi na fakt, że od września 2018 r. nie były ponoszone wydatki na ulepszenie lub  przebudowę budynków i budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków i budowli, upłynie okres dłuższy niż 2 lata.   Wobec zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku ze sprzedażą udziału w ww. nieruchomości, bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.   W związku z  powyższym zbycie udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkami pensjonatowymi będzie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.   Tym samym, stanowisko Pana w zakresie zwolnienia od podatku transakcji zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości  należy uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.   Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.   Jednocześnie nadmienia się, że zgodnie z powołanym wyżej art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z dołączonych do niego dokumentów. W związku z tym załączone przez Wnioskodawcę do wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy.   Dodatkowo podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).