0112-KDIL1-3.4012.595.2021.2.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest: -     prawidłowe w zakresie uznania Państwa za podatników podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 1); -     prawidłowe w zakresie uznania, że sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia od tego podatku (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 5 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 4 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania Zainteresowanych za podatników podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz uznania, że sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia od tego podatku (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 grudnia 2021 r. (wpływ 23 grudnia 2021 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1)    Zainteresowany będący stroną postępowania: Pan (…); 2)    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: Pani (…). Opis zdarzenia przyszłego Pan (…) [dalej: „Wnioskodawca”] oraz Pani (…) [dalej: „Zainteresowana”] na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej są właścicielami m.in. następujących nieruchomości: 1.    nieruchomości położonej w (…), w gminie (…), przy (…), uregulowanej w księdze wieczystej nr (…), stanowiącej działkę ewidencyjną nr 1 z obrębu (…) o powierzchni (…), której podział na działki o numerach ewidencyjnych 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 został zatwierdzony decyzją (…) (…) [dalej: „Decyzja”]; 2.    nieruchomości położonej w (…), w gminie (…), przy (…), uregulowanej w księdze wieczystej nr (…), stanowiącej działkę ewidencyjną nr 23 z obrębu (…) o powierzchni (…), której podział na działki o numerach ewidencyjnych 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35 został zatwierdzony Decyzją. Ww. projektowane działki powstałe z podziału działek numer ewidencyjny 1 i numer ewidencyjny 23, po ujawnieniu ich praw w jednej księdze wieczystej, zostaną połączone następująco (połączenie nastąpi już po planowanej transakcji sprzedaży): ·         Działka 36 powstanie z połączenia działek nr 3 i 26, ·         Działka 37 powstanie z połączenia działek nr 6 i 27, ·         Działka 38 powstanie z połączenia działek nr 8 i 28, ·         Działka 39 powstanie z połączenia działek nr 10 i 29, ·         Działka 40 powstanie z połączenia działek nr 12 i 30, ·         Działka 41 powstanie z połączenia działek nr 14 i 31, ·         Działka 42 powstanie z połączenia działek nr 16 i 32, ·         Działka 43 powstanie z połączenia działek nr 18 i 33, ·         Działka 44 powstanie z połączenia działek nr 20 i 34, ·         Działka 45 powstanie z połączenia działek nr 22 i 35. Przedmiotem planowanej sprzedaży będą następujące działki ewidencyjne: 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 oraz 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34 [dalej: „Nieruchomości”]. Nieruchomości stanowią tereny niezabudowane. Na moment planowanej sprzedaży Nieruchomości nadal będą stanowić tereny niezabudowane. W zakresie Nieruchomości Wnioskodawca wskazuje, że: • Działkę ewidencyjną nr 46, z podziału której powstała działka ewidencyjna 1 (o której mowa powyżej), nabył w (…) r. w drodze umowy sprzedaży (…); • Działkę ewidencyjną nr 23 (o której mowa powyżej) nabył w (…) r. w drodze umowy sprzedaży (…). Nieruchomości w całości objęte są Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego przyjętym uchwałą (…) Rady (…) [dalej: „MPZP”]. Zgodnie z MPZP Nieruchomości w całości przeznaczone są pod zabudowę, tzn. ich oznaczenie w MPZP jest następujące: (i) d4.4 MN/U: teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub usług oraz (ii) d4.2 ZP: Teren Zieleni Urządzonej. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT. Podział ww. Nieruchomości zgodnie z Decyzją został dokonany na Państwa wniosek. Co więcej, Wnioskodawca uzyskał również decyzję (…) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w zakresie działek nr 46, 23 i 47 oraz decyzję (…) o warunkach zabudowy dla działek nr 46, 23 i 47. Obecnie w (…) toczy się postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę pod sygnaturą akt (…). Wnioskodawca wskazuje, że na Nieruchomościach planowana jest realizacja inwestycji deweloperskiej, co do której wystąpili Państwo o pozwolenie na budowę (wskazane wyżej, toczące się postępowanie w (…)). Na część mieszkaniową składać się będzie 20 budynków jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie szeregowej, do których prowadzić będzie wewnętrza droga dojazdowa. W zakresie planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca korzysta ze wsparcia zewnętrznych podmiotów, np. w zakresie doradztwa prawnego i podatkowego. Nie wykluczają Państwo, że w przyszłości dokonywać będą obrotu innymi posiadanymi przez siebie nieruchomościami, na których np. mogłyby być realizowane inne inwestycje. Nieruchomości były przez Państwa grodzone, gdzie później ogrodzenie zostało zdemontowane i obecnie pozostały jedynie jego szczątkowe pozostałości. Zlecili również Państwo przeprowadzanie inwentaryzacji zieleni na Nieruchomości, gdzie obecnie procedowana jest wycinka drzew. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Zgodnie z informacją zawartą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej [dalej: „CEiDG”], przedmiotem jego działalności jest: • 70.22.Z (kod PKD) – Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, • 68.10.Z (kod PKD) – Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, • 68.20.Z (kod PKD) – Wynajem i zarządzenie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, • 68.32.Z (kod PKD) – Zarządzenie nieruchomościami wykonywane na zlecenie. W uzupełnieniu do wniosku, udzielono odpowiedzi na poniższe pytania: 1)    Czy Wnioskodawca lub/i Zainteresowany niebędący stroną postępowania (tj. Pani (…)) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, należy wskazać z tytułu jakiej działalności? Informacji należy udzielić odrębnie dla Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Odp.: Pan (…) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT (…) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej opisanej we wniosku o wydanie interpretacji. Pani (…) nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. 2)    Czy działki, będące przedmiotem sprzedaży, tj. działki nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 oraz 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34 były/są przez Pana i/lub Panią (…) wykorzystywane w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w tym w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy? Informacji należy udzielić odrębnie dla Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Odp.: Działki, będące przedmiotem sprzedaży, tj. działki nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 oraz 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34 nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej/rolniczej. Powyższa odpowiedź jest właściwa zarówno dla Pana (…) (który taką działalność prowadzi) jak i dla Pani (…) (która działalności gospodarczej nie prowadzi). 3)    Czy przy nabyciu działki nr 46 oraz 23, z której zostały wydzielone niezabudowane działki o nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 oraz 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34 – mające być przedmiotem sprzedaży, Wnioskodawcy i/lub Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego? Informacji należy udzielić odrębnie dla Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Odp.: Przy nabyciu działek nr 46 oraz nr 23 Panu (…) nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przy nabyciu działek nr 46 oraz nr 23 Pani (…) nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. 4)    W jaki sposób od momentu nabycia do momentu sprzedaży Pan i Pani (…) wykorzystywali (w tym na potrzeby własne) grunt będący przedmiotem sprzedaży? Informacji należy udzielić odrębnie dla Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Odp.: Od chwili jego nabycia grunt będący przedmiotem planowanej sprzedaży nie był przez Pana (…) faktycznie wykorzystywany, tzn. stanowił grunt inwestycyjny, który w ogóle nie był użytkowany. Od chwili jego nabycia grunt będący przedmiotem planowanej sprzedaży nie był przez Panią (…) faktycznie wykorzystywany, tzn. stanowił grunt inwestycyjny, który w ogóle nie był użytkowany. 5)    Czy Pan i Pani (…) do momentu sprzedaży udostępniali grunt mający być przedmiotem sprzedaży osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (np. najem, dzierżawa, użyczenie itp.). Jeśli tak, to czy były/będą to umowy odpłatne i w jakim czasie obowiązywały/ będą obowiązywały? Informacji należy udzielić odrębnie dla Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Odp.: Pan (…) do momentu sprzedaży nie udostępniał gruntu mającego być przedmiotem sprzedaży osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (np. najem, dzierżawa, użyczenie itp.). Pani (…) do momentu sprzedaży nie udostępniała gruntu mającego być przedmiotem sprzedaży osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (np. najem, dzierżawa, użyczenie itp.). Pytania 1.     Czy osoby fizyczne dokonujące sprzedaży Nieruchomości w warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego (Wnioskodawca oraz Zainteresowana) będą działać w ramach tej transakcji jako podatnicy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT? 2.     W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 (a w rezultacie uznanie stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie za prawidłowe), czy sprzedaż Nieruchomości w ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego będzie podlegała opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT? Państwa stanowisko w sprawie Stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego 1. Zdaniem Państwa, osoby fizyczne dokonujące sprzedaży Nieruchomości w warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego (Wnioskodawca oraz Zainteresowana) będą działać w ramach tej transakcji jako podatnicy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. 2. Zdaniem Państwa, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 (a w rezultacie uznanie stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie za prawidłowe), sprzedaż Nieruchomości w ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego będzie podlegała opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT. Uzasadnienie Państwa stanowiska W zakresie Pytania 1 Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 oraz 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie praw, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o VAT (tj. spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu czy prawa użytkowania wieczystego). Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary” rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną dostawę towarów. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu VAT, bowiem aby była objęta tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Mając powyższe na uwadze, dana czynność (np. dostawa towarów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do danej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem VAT jest uznanie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o VAT. Mając powyższe na uwadze, zasadniczym jest ustalenie, czy w danych okolicznościach osoby fizyczne (Wnioskodawca oraz Zainteresowana) będą działały w charakterze podatników VAT, zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Jak wskazał Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej [dalej: TSUE] w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE wyrażonym w ww. wyrokach, czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Z drugiej strony za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, wykazując przy tym aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym uznanie danego podmiotu za podatnika dla celów VAT wymaga ustalenia, że jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich. W konsekwencji uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w niniejszej sprawie podejmowali Państwo działania, które świadczyłyby o zamiarze profesjonalnego obrotu nieruchomościami (np. w zakresie podziału przedmiotowych działek, uzyskiwania pozwoleń na budowę czy decyzji o warunkach zabudowy) a także działania mających na celu podniesienie atrakcyjności bądź zwiększenie wartości Nieruchomości (np. w zakresie wycinki drzew na Nieruchomości). Co więcej, charakter planowanej inwestycji na Nieruchomości, przedmiot działalności Pana (wykazany w CEiDG) a także korzystanie w zakresie planowanej transakcji z usług profesjonalnych podmiotów świadczących m.in. usługi prawne przemawiają za tym, że planowana sprzedaż nastąpi w warunkach wskazujących na profesjonalne działanie. Tym samym, w ocenie Państwa, w przedstawionym w niniejszej sprawie zdarzeniu przyszłym występuje ciąg zdarzeń, który wskazywałby że sprzedaż Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Innymi słowy podejmowane działania kwalifikują czynności sprzedaży Nieruchomości przez Państwa jako wykraczającą poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Stanowisko Państwa znajduje swoje potwierdzenie np. w: • Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej [dalej: „Dyrektor KIS”] z 30 kwietnia 2021 r. (nr 0114-KDIP4-2.4012.103.2021.2.KS), zgodnie z którą: „Zainteresowany – Sprzedający dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą ww. Nieruchomości. Wystąpił o pozwolenie na budowę dla Nieruchomości, a w celu uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę zlecił przeprowadzenie niezbędnych badań archeologicznych, które zostały wykonane. Zainteresowany dopełnił również wszelkich innych formalności poprzedzających wystąpienie z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Celem uatrakcyjnienia przedmiotowej Nieruchomości Zainteresowany wykonał także szereg innych działań mających na celu znalezienie potencjalnego nabywcy i sprzedaż Nieruchomości, a także doprowadził do Nieruchomości niezbędne dla planowanej zabudowy media. (…) W ocenie tut. Organu uznać należy, że podejmowane przez Zainteresowanego działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej w ramach zarządu swoim majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Zainteresowanego ww. nieruchomości stanowiła dostawę dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Zainteresowany działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy był składnik majątku osobistego Zainteresowanego, a sprzedaż działek niezabudowanych nr 385 i 386, stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym”; • Interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 25 marca 2021 r. (nr 0114-KDIP1-1.4012.61.2021.2.AKA), zgodnie z którą: „W ocenie tut. Organu decydujące znaczenie dla sprawy mają działania podejmowane przez Kupującego, a mianowicie wydane na jego rzecz warunki zabudowy Nieruchomości i uzyskanie pozwolenia na budowę na podstawie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (B-3), które wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W konsekwencji należy stwierdzić, że podejmowane przez Sprzedającą działania oraz dokonane czynności przez Kupującego wykluczają sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym Sprzedającej. Należy zauważyć, że Nabywca zamierza na Nieruchomości wybudować przedsięwzięcie deweloperskie polegające na budowie inwestycji mieszkalnej z lokalami usługowo-biurowymi, a na dzień składania wniosku ukończono stan surowy otwarty bez dachu i okien. Przedmiotem finalnej sprzedaży jest w efekcie działka gruntu nr 1 dostosowana do potrzeb przyszłego Nabywcy, a czynności podjęte przed sprzedażą przyśpieszą realizację inwestycji przez Nabywcę, bowiem jak wskazano w opisie sprawy, na podstawie oświadczenia B-3 Kupujący uzyskał pozwolenie na budowę i rozpoczął budowę na Nieruchomości. Jak wskazała Wnioskodawczyni obecnie Nieruchomość jest w trakcie zabudowy, która jest finansowana przez Kupującego, na chwilę obecną nie ma budynków, które oddane zostały do użytkowania. Przed rozpoczęciem przez Kupującego budowy inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków usługowo-biurowo-mieszkalnych Nieruchomość Wnioskodawczyni nie była zabudowana. (…) W konsekwencji należy stwierdzić, że opisana w przedmiotowej sprawie transakcja dostawy działki nr 1 stanowi czynność opodatkowaną podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, z tytułu której Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy”. Mając powyższe na uwadze, sprzedaż przez Państwa Nieruchomości będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Działania podejmowane przez Państwa wskazują, że sprzedaż Nieruchomości nie nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym tzn. w przedmiotowej sprawie występują jednoznaczne przesłanki uprawniające do uznania, że sprzedający (Wnioskodawca oraz Zainteresowana), w odniesieniu do czynności będącej przedmiotem zapytania, działają w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Podsumowując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy osoby fizyczne dokonujące sprzedaży Nieruchomości w warunkach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego (Wnioskodawca oraz Zainteresowana) będą działać w ramach tej transakcji jako podatnicy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. W zakresie Pytania 2 Co do zasady, zbycie nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów. Niemniej zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez pojęcie „tereny budowlane” rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nieruchomości na dzień dokonania sprzedaży objęte będą MPZP, zgodnie z którym Nieruchomości stanowić będą tereny przeznaczony pod zabudowę. W konsekwencji Nieruchomość na moment sprzedaży stanowić będzie teren budowlany, tzn. stanowić będzie teren niezabudowany przeznaczony pod zabudowę. Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT, a zatem nie zostanie spełniona jedna z łącznych przesłanek do zastosowania zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Mając na uwadze powyższe, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 (a w rezultacie uznanie stanowiska Państwa w tym zakresie za prawidłowe), sprzedaż Nieruchomości w ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego będzie podlegała opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest: -        prawidłowe w zakresie uznania Państwa za podatników podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 1); -        prawidłowe w zakresie uznania, że sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia od tego podatku (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W świetle art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy: Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.): Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności. Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11. Stosownie do art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego: Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Art. 198 ustawy Kodeks cywilny: Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału we współwłasności nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady: „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.   W art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano: Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji dostawa terenu budowlanego.   Stosownie do art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady: Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.   Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady: Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.   Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek (udziałów we własności Nieruchomości) nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 oraz 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34 istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży ww. gruntów podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Państwa za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT. Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży Nieruchomości, będą Państwo spełniali przesłanki do uznania ich za podatników podatku od towarów i usług. Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów, które nie zostały nabyte w celu ich odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Państwo podejmowali działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej. Z przedstawionych okoliczności sprawy wyraźnie wynika, że dokonywali Państwo szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą Nieruchomości. Dokonali Państwo na własny wniosek podziału nieruchomości. Uzyskano decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę. Wystąpili Państwo o pozwolenie na budowę 20 budynków jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie szeregowej, do których prowadzić będzie wewnętrza droga dojazdowa. Mające być przedmiotem sprzedaży Nieruchomości były przez Państwa grodzone. Zlecili Państwo również przeprowadzanie inwentaryzacji zieleni na Nieruchomości, gdzie obecnie procedowana jest wycinka drzew. Dodatkowo korzystają Państwo ze wsparcia zewnętrznych podmiotów, np. w zakresie doradztwa prawnego i podatkowego. Zatem ww. działania i czynności nie pozostają bez wpływu na Państwa sytuację prawną. Podjęte działania i czynności doprowadziły do uatrakcyjnienia przez Państwo przedmiotowych Nieruchomości oraz wzrost ich wartości. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlega grunt o zupełnie innym charakterze jak w chwili jego nabycia. Wobec powyższego, dokonując sprzedaży Nieruchomości, na którą składają się działki niezabudowane nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 oraz 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, nie skorzystają Państwo z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie będzie to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Podejmując ww. czynności, zaangażowali Państwo środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanym orzeczeniu w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazali aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Zatem podejmowane przez Państwa działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej w ramach zarządu swoim majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Państwa Nieruchomości stanowić będzie dostawę dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, dla której Państwo działać będą jako podatnicy VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Państwa za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży Nieruchomości niezabudowanych, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe. Wątpliwości Państwa dotyczą także tego, czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT. Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 741 ze zm.): Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1)    lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2)    sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.   W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.   Zatem, także w świetle orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.   Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.   W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.   Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane. W analizowanym przypadku Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w całości przeznaczone są pod zabudowę, tzn. ich oznaczenie w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest następujące: (i) d4.4 MN/U: teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub usług oraz (ii) d4.2 ZP: Teren Zieleni Urządzonej. W konsekwencji należy wskazać, że przedmiotowe Nieruchomości spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Zatem ich dostawa nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości niezabudowanych, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: -     towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, -     brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów. Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomości które planują Państwo sprzedać zostały nabyte w (…) r. i w związku z ich nabyciem nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ponadto, jak wynika z opisu sprawy od chwili nabycia Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.   Zatem dla dostawy Nieruchomości nie zostaną spełnione warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Wobec powyższego, jak już wskazano powyżej, sprzedaż przez Państwa działek nr3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 oraz 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, będzie dostawą dokonywaną przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatników podatku od towarów i usług, zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 ustawy i w konsekwencji sprzedaż przez Państwa ww. Nieruchomości będzie stanowiła – wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy – dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Ponadto, sprzedaż przez Państwa działek nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 oraz 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ani w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a w konsekwencji dostawa przez Państwa Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT.   Podsumowując, sprzedaż Nieruchomości w ramach opisanego zdarzenia przyszłego będzie podlegała opodatkowaniu VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia od VAT.   Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      W myśl art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.).