0112-KDIL2-2.4012.521.2018.1.MŁ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2018 r. (data wpływu 15 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania pt.: „Urządzenie boiska sportowego (…)” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania pt.: „Urządzenie boiska sportowego (…)”. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. W 2018 roku Wnioskodawca – Stowarzyszenie złożyło wniosek o powierzeniu grantu w ramach poddziałania „A” objętego PROW na lata 2014-2020 dla operacji w ramach projektu grantowego. Tytuł operacji: „Urządzenie boiska sportowego (…)”, którego celem jest „upowszechnianie wypoczynku i rekreacji na obszarze Powiatu (objętego LSR) poprzez budowę ogólnodostępnego boiska”. Budowa i urządzenie boiska sportowego przez Stowarzyszenie daje możliwość aktywnego spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu, nowoczesne połączenie przyjemnego z pożytecznym oraz szansa na prowadzenie poprawnego i zdrowego stylu życia lokalnej społeczności, w szczególności dla mieszkańców. Zrealizowanie projektu przez Stowarzyszenie zapewni warunki do wypoczynku i rekreacji wszystkim mieszkańcom miejscowości bez względu na wiek i stanie się miejscem spotkań mieszkańców wsi. Stowarzyszenie nie jest i nigdy nie było czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Stowarzyszenie korzysta ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (zwolnienie podmiotowe). Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej w ogóle, a działalność statutową kwalifikuje do usług zwolnionych od podatku, o których mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT (jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania). W wyniku realizacji ww. działań Stowarzyszenie nie osiągnie żadnych przychodów. Jego działalność nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą związane w żaden sposób z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem, Stowarzyszenie nie stanie się podatnikiem VAT czynnym. W związku z realizacją projektu Stowarzyszenie będzie nabywało towary oraz usługi, zakupy towarów i usług związane z realizacją tego projektu, o którym mowa we wniosku zostaną potwierdzone fakturami VAT wystawionymi na Stowarzyszenie. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania związanego z budową i urządzeniem boiska sportowego o którym mowa w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego? Zdaniem Wnioskodawcy, powołując się na treść przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o towarach i usług, w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia (lub zwrotu) podatku od towarów i usług wykazanego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi związanych z budową i urządzeniem boiska sportowego o którym mowa w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, z uwagi na brak związku dokonywanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, skoro nie jest on zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym (art. 113), to nie ma możliwości odliczenia lub zwrotu podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Natomiast na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2017 r., poz. 210, z późn. zm.), stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych. Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności (art. 2 ust. 2 ustawy Prawo o stowarzyszeniach). Na podstawie art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków. Zaznaczyć należy, że działalność statutowa stowarzyszenia to działalność zgodna z jego statutem, w którym wymienione są cele działalności stowarzyszenia i sposoby ich realizacji. Działalność statutowa nie jest nastawiona na zysk, czyli nie jest to działalność gospodarcza, która w organizacji pozarządowej jest tylko działalnością pomocniczą. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Stosownie do treści tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl przepisu art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy. Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. I tak, art. 88 ust. 4 ustawy stanowi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Stowarzyszenie) złożyło wniosek o powierzeniu grantu w ramach poddziałania „A” objętego PROW na lata 2014-2020 dla operacji w ramach projektu grantowego. Tytuł operacji: „Urządzenie boiska sportowego (…)”, którego celem jest „upowszechnianie wypoczynku i rekreacji na obszarze Powiatu (objętego LSR) poprzez budowę ogólnodostępnego boiska”. Budowa i urządzenie boiska sportowego przez Stowarzyszenie daje możliwość aktywnego spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu, nowoczesne połączenie przyjemnego z pożytecznym oraz szansa na prowadzenie poprawnego i zdrowego stylu życia lokalnej społeczności, w szczególności dla mieszkańców. Zrealizowanie projektu przez Stowarzyszenie zapewni warunki do wypoczynku i rekreacji wszystkim mieszkańcom miejscowości bez względu na wiek i stanie się miejscem spotkań mieszkańców wsi. Stowarzyszenie nie jest i nigdy nie było czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Stowarzyszenie korzysta ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w ogóle, a działalność statutową kwalifikuje do usług zwolnionych od podatku, o których mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT. W wyniku realizacji ww. działań Stowarzyszenie nie osiągnie żadnych przychodów. Jego działalność nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą związane w żaden sposób z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem, Wnioskodawca nie stanie się podatnikiem VAT czynnym. W związku z realizacją projektu Wnioskodawca będzie nabywał towary oraz usługi, zakupy towarów i usług związane z realizacją tego projektu, o którym mowa we wniosku zostaną potwierdzone fakturami VAT wystawionymi na niego. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania pt.: „Urządzenie boiska sportowego (…)”. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są/nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi nie są/nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. W związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia/nie będzie spełniać tych warunków, nie będzie mieć zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia. Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Urządzenie boiska sportowego (…)”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są/nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki, tj. Zainteresowany nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a nabywane towary i usługi nie są/nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Z powyższych względów, w oparciu o przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, Wnioskodawca nie może również ubiegać się o zwrot naliczonego podatku VAT uiszczonego w związku z realizacją ww. projektu. W konsekwencji stanowisko przedstawione we wniosku oceniono jako prawidłowe. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna przynosi skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy: zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.