0112-KDIL2-3.4012.95.2018.2.AŻ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2018 r. (data wpływu 5 marca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. (data wpływu 30 kwietnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o zwrot podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod tytułem „(…) Konserwacja i renowacja elewacji prezbiterium Katedry (…)” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o zwrot podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod tytułem „(…) Konserwacja i renowacja elewacji prezbiterium Katedry (…)”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. o przeformułowanie pytania i własne stanowisko. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Parafia Katedralna zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – o stosunku państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 29 z 1989 r., poz. 154, z późn. zm.) – posiada osobowość prawną. Organem Parafii w rozumieniu art. 7 ust. 3 pkt 5 ww. ustawy jest proboszcz tej Parafii. Parafia jest kościelną osobą prawną zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ani podatku dochodowego od osób prawnych. Parafia jest właścicielem Kościoła – Katedry położonej w O, który posiada status zabytku i wpisany jest do Rejestru Zabytków Województwa z 3 kwietnia 1964 r. Katedra służy przede wszystkim jako miejsce sprawowania kultu religijnego. Z uwagi na jej zły stan techniczny wymaga przeprowadzenia prac renowacyjnych i konserwatorskich. Aktualnie Parafia przygotowuje się do złożenia wniosku o dofinansowanie na realizację projektu pod tytułem „(…) Konserwacja i renowacja elewacji prezbiterium Katedry (…)” współfinansowanego ze środków unijnych w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego RPOW na lata 2014-2020. Wartość projektu wynosi ok. 2 mln zł. W ramach tego projektu Parafia ponosić będzie koszty usług związanych z pracami konserwatorskimi i budowlanymi w obrębie elewacji kościoła katedralnego, zakupu dodatkowego wyposażenia Katedry, organizacją nadzoru nad ww. pracami oraz promocją działań realizowanych w tym projekcie. Wszystkie te wydatki obciążone są podatkiem VAT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie przeformułowane w piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 r.). W związku z powyższym, czy w tym konkretnym zdarzeniu przyszłym Parafia Katedralna ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubieganie się o zwrot naliczonego podatku VAT, zawartego w wydatkach kwalifikowalnych ponoszonych w związku z realizacją projektu pn. „(…) Konserwacja i renowacja elewacji prezbiterium Katedry (…)”? Zdaniem Wnioskodawcy, (ostatecznie sprecyzowanym w piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 r.), Parafia realizująca cele kultu religijnego, niebędąca płatnikiem podatku od towarów i usług, dokonując zakupu usług związanych z ww. zadaniem, polegającym na pracach konserwatorskich i budowlanych oraz działaniach uzupełniających, obejmujących zakup wyposażenia Katedry, jak również działaniach promocyjno-informacyjnych, które są opodatkowane podatkiem od towarów i usług nie ma prawnej możliwości obniżenia należnego podatku VAT o podatek VAT naliczony oraz ubiegania się o zwrot naliczonego podatku VAT w związku z realizowanym projektem. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy). Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Powyższe wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy. Z opisu sprawy wynika, że Parafia Katedralna zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – o stosunku państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej – posiada osobowość prawną. Organem Parafii w rozumieniu art. 7 ust. 3 pkt 5 ww. ustawy jest proboszcz tej Parafii. Parafia jest kościelną osobą prawną zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ani podatku dochodowego od osób prawnych. Parafia jest właścicielem Kościoła – Katedry, który posiada status zabytku. Katedra służy przede wszystkim jako miejsce sprawowania kultu religijnego. Z uwagi na jej zły stan techniczny wymaga przeprowadzenia prac renowacyjnych i konserwatorskich. Aktualnie Parafia przygotowuje się do złożenia wniosku o dofinansowanie na realizację projektu pod tytułem „9…)Konserwacja i renowacja elewacji prezbiterium Katedry (…)” współfinansowanego ze środków unijnych w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego RPOW na lata 2014-2020. Wartość projektu wynosi ok. 2 mln zł. W ramach tego projektu Parafia ponosić będzie koszty usług związanych z pracami konserwatorskimi i budowlanymi w obrębie elewacji kościoła katedralnego, zakupu dodatkowego wyposażenia Katedry, organizacją nadzoru nad ww. pracami oraz promocją działań realizowanych w tym projekcie. Wszystkie te wydatki obciążone są podatkiem VAT. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot naliczonego podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Należy ponownie wskazać, że art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. Wobec powyższego, w analizowanej sprawie, podstawowy warunek uprawniający do odliczenia nie będzie spełniony, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W konsekwencji Zainteresowany nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu. W związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia, m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia. Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, w związku z realizacją ww. projektu Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będzie spełniona – wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Z powyższych względów, w oparciu o przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, Wnioskodawca nie będzie mógł również odzyskać podatku VAT uiszczonego w związku z realizacją ww. projektu. W konsekwencji stanowisko przedstawione we wniosku oceniono jako prawidłowe. Należy wskazać, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym, nie zajęto stanowiska w tej sprawie. Zgodnie z przepisem art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W świetle powyższego tutejszy organ zaznacza, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile zdarzenie przyszłe pokrywać się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tutejszy organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na informacji, że Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, wydana interpretacja straci zatem swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.