0112-KDIL3.4012.779.2025.1.MC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 11 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków w związku z realizacją inwestycji budowlanej pn.: „(…)”. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Uchwałą Sejmiku Województwa (…) z dnia (…) 2009 r. na podstawie art. 13 ust. 1 i art. 18 pkt. 19 lit. e ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa, powołano do życia (…) (zwaną dalej Wnioskodawcą lub Spółką). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT od 1 października 2012 r. Wskazany w podstawie prawnej uchwały art. 13 ust 1 ustawy o samorządzie województwa z dnia 5 czerwca 1998 r. ze zm. stanowi, iż w sferze użyteczności publicznej województwo może tworzyć spółki kapitałowe. Zadania o charakterze użyteczności publicznej należą do zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego (tzn. służą zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej), które mają charakter zbiorowy. Na podstawie art. 18. pkt. 19 lit. e), Sejmik Województwa, jako organ stanowiący województwa, posiada wyłączną właściwość podejmowania uchwał w sprawach majątkowych województwa dotyczących tworzenia spółek prawa handlowego. Sejmik Województwa utworzył Spółkę (Wnioskodawcę), której celem jest działalność w sferze użyteczności publicznej, realizowanej poprzez prowadzenie zadań inwestycyjnych związanych wyłącznie z działalnością samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, dla których organem założycielskim jest Samorząd Województwa (…). Powyższe miało doprowadzić do wykonania rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 213, poz. 1568 z późn. zm.). Potencjał samodzielnych publicznych jednostek ochrony zdrowia, zwłaszcza lecznictwa zamkniętego, jest niewystarczający, przez co utrudnia, bądź wręcz uniemożliwia przeprowadzenie koniecznych działań, tj. zakup niezbędnego, nowoczesnego sprzętu i aparatury medycznej, rozbudowę pomieszczeń szpitalnych i ich wyposażenie oraz poprawę dostępności do świadczeń zdrowotnych. Z kolei bez przeprowadzania znacznych inwestycji oraz czynienia nakładów na działalność publiczną – podległej Województwu (…) – służby zdrowia, nie jest możliwe wykonanie rozporządzenia Ministra Zdrowia, wskazanego powyżej. Wypełnianie przez powołaną Spółkę zadań użyteczności publicznej na rzecz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, dla których organem założycielskim jest Samorząd Województwa (…), wiąże się z pozyskiwaniem narzędzi, niezbędnych do realizacji zamierzeń Spółki, w postaci pozyskiwania środków finansowych. Biorąc pod uwagę całkowity koszt oraz czas przeprowadzania inwestycji w SP ZOZ-ach, Samorząd Województwa, działając za pośrednictwem spółki kapitałowej ze swoim 100% udziałem, może wpływać na realizację projektów oraz ich koszty, przez co inwestycje prowadzone są zgodnie z wolą organu założycielskiego. Spółka, realizując zadania o charakterze użyteczności publicznej, zobligowana jest do pozyskiwania kapitału koniecznego do przeprowadzania inwestycji w samodzielnych publicznych zakładach opieki zdrowotnej, ma możliwości pozyskiwania środków finansowych ze źródeł zewnętrznych, które nie będą zwiększały wskaźnika zadłużenia budżetu województwa. Samorząd Województwa, jako jedyny wspólnik Spółki, będzie mógł udzielać jej poręczeń, koniecznych dla zgromadzenia potrzebnego kapitału i przeprowadzenia inwestycji, oraz będzie miał wpływ na wybór źródła finansowania. Działalność Wnioskodawcy polega zatem na działalności „wspierającej” działalność samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej we wszelkich prawnie możliwych formach i pozyskiwaniu zewnętrznych źródeł finansowania na realizacje tych inwestycji, co zostało szczegółowo wyrażone w akcie założycielskim Spółki. Zgodnie z tym aktem założycielskim, wparcie to ma polegać na planowaniu i pozyskiwaniu finansowania inwestycji, prowadzeniu we własnym imieniu inwestycji w zakresie robót budowlanych na obiektach i terenach zakładów opieki zdrowotnej oraz nabywaniu sprzętu i wyposażenia szpitalnego oraz przekazywaniu rezultatów tych inwestycji do używania zakładom opieki zdrowotnej na podstawie stosunku umownego. Działalność Spółki może także obejmować działania mające na celu poszerzenie zakresu i podniesienie standardu świadczonych usług samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej a także inne działania z zakresu ochrony zdrowia, służące interesowi publicznemu. Spółka nie działa w celu osiągnięcia zysku. Spółka może prowadzić uboczną działalność gospodarczą, z której dochody przeznacza w całości na realizację celów wsparcia, wskazanych powyżej, pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody wspólników. Jako, że Spółka nie prowadzi działalności typowej dla przedsiębiorców, handlowców, tj. nie świadczy usług czy dostaw towarów na rzecz podmiotów zewnętrznych, zgromadzenie wspólników podejmuje uchwały w przedmiocie podwyższenia kapitału zakładowego pokryte wkładem pieniężnym, dzięki temu Spółka jest w stanie utrzymać płynność finansową oraz wywiązywać się z zobowiązań wobec wierzycieli, m.in. zaciągniętych kredytów, pożyczek. Zgromadzenie Wspólników Wnioskodawcy uchwałą (…) nr (…) wyraziło zgodę na realizację działań z obszaru ochrony zdrowia, służących interesowi publicznemu polegających na realizacji zadania pn.: „(…)”. Zadanie będzie współfinasowane przez Spółkę ze środków z kapitału własnego Wnioskodawcy w wysokości (…) zł – dokapitalizowanie z budżetu Województwa oraz środków własnych Wnioskodawcy w wysokości (…) zł. W wyniku tego, pomiędzy Wnioskodawcą i Wojewódzkim Szpitalem Zespolonym (…) (dalej WSZ) zostały podjęte działania w celu realizacji tego projektu obejmujące w szczególności roboty budowlane oraz wyposażenie zespołu poradni w sprzęt medyczny oraz inny sprzęt niemedyczny niezbędny do jego użytkowania. Projekt, o którym mowa powyżej, dotyczy wybudowania oraz wyposażenia nowego obiektu na potrzeby przeniesienia poradni – jednostek organizacyjnych udzielających świadczeń zdrowotnych w trybie Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej, działających w ramach Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego (…), a także doposażeniu w sprzęt i aparaturę medyczną jednostek organizacyjnych Szpitala zlokalizowanych w istniejących budynkach (…) oraz w budynkach (…) a świadczących usługi zdrowotne z zakresu (…) oraz w trybie leczenia jednego dnia. W nowo powstałym budynku poradni zlokalizowane będą następujące jednostki wraz z pomieszczeniami funkcjonalnymi: (...), 7. Szkoła Rodzenia (około (…) m2 powierzchni, pełniącej funkcję sali dydaktyczno-ćwiczeniowej na potrzeby zajęć szkoły rodzenia dla kobiet w ciąży). Zajęcia te prowadzone są przez personel medyczny Szpitala. Od uczestników zajęć pobierana jest opłata ustalona na poziomie pokrycia wyłącznie części kosztów wynagrodzeń personelu realizującego zajęcia, która nie będzie generowała zysku dla Beneficjenta. Działalność ta będzie miała charakter pomocniczy i nie będzie przekraczać w stosunku rocznym 20% całkowitej rocznej wydajności infrastruktury, co monitorowane będzie poprzez wskaźnik liczby użytkowników/rok zgodnie z zapisami pkt. 207 Zawiadomienia Komisji Europejskiej w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (2016/C 262/01). W celu zapewnienia uruchomienia świadczeń zdrowotnych w nowym obiekcie, w projekcie założono także zakup sprzętu i aparatury medycznej oraz innego wyposażenia medycznego i niemedycznego. Doposażenie zakłada zakup sprzętu i aparatury medycznej dla innych jednostek świadczących usługi zdrowotne w trybie ambulatoryjnym i leczenia jednego dnia, zlokalizowane w istniejących budynkach Szpitala. Zaplanowano doposażenie następujących jednostek: (...) Wnioskodawca, w ramach tej inwestycji budowlanej będzie odpowiedzialny w szczególności za: 1. Dostosowanie dokumentacji projektowej W porozumieniu z WSZ, bez zmiany warunków Pozwolenia na Budowę.Wnioskodawca finansuje te prace. 2. Kompleksowy nadzór nad realizacją inwestycji. Roboty budowlane, dostawy wyposażenia medycznego i niemedycznego.Koordynacja przekazania obiektu do użytkowania. 3. Współpraca z Inżynierem Kontraktu i WSZ Reprezentowanie WSZ na budowie, kontrola zgodności robót z dokumentacją i przepisami.Uczestnictwo w przekazaniu terenu budowy, prowadzenie dziennika budowy.Przekazanie zatwierdzonej dokumentacji wykonawczej. 4. Kontrola i koordynacja robót Akceptacja harmonogramów, monitorowanie postępu prac.Kontrola jakości robót, materiałów i zgodności z normami.Wydawanie poleceń, wstrzymywanie robót w razie zagrożeń. 5. Odbiory i dokumentacja Odbiory częściowe, prób, testów i instalacji.Sporządzanie protokołów, kompletowanie dokumentów (gwarancje, licencje).Sporządzenie sprawozdania końcowego. 6. Raportowanie i komunikacja Miesięczne raporty z postępu prac (z dokumentacją fotograficzną).Informowanie WSZ o problemach, ryzykach, naruszeniach umowy.Organizowanie narad technicznych co 2 tygodnie. 7. Egzekwowanie zgodności z prawem i umową Nadzór nad BHP i p.poż.Usuwanie wad, kontrola podwykonawców.Opiniowanie robót dodatkowych, zamiennych, przyczyn opóźnień. WSZ będzie odpowiedzialny za: 1. Organizacja i zarządzanie Projektem Reprezentowanie Stron przed Instytucją Zarządzającą.Zapewnienie dostępności WSZ do podejmowania decyzji i realizacji zadań.Wsparcie i współpraca z Wnioskodawcą przy realizacji zadań.Udostępnianie Wnioskodawcy niezbędnych dokumentów i informacji.Współpraca z instytucjami krajowymi i UE w zakresie kontroli i audytu.Zapewnienie trwałości Projektu w ramach kompetencji WSZ. 2. Zarządzanie finansami Projektu Realizacja obowiązków wynikających z Umowy o dofinansowanie.Składanie wniosków o płatność do Instytucji Zarządzającej wraz z załącznikami.Współpraca z Wnioskodawcą przy sporządzaniu sprawozdań finansowych i merytorycznych.Rozliczenie wszystkich środków (UE, EFRR, własnych) i przygotowanie sprawozdania końcowego. 3. Monitorowanie realizacji Projektu Systematyczne monitorowanie i kontrola przebiegu realizacji Obiektu.Nadzór nad dostawami Wyposażenia Medycznego i Niemedycznego. Źródła finansowania projektu/inwestycji to: wkład Wnioskodawcy (środki na sfinansowanie wkładu własnego projektu współfinansowanego), które będą pochodziły z kapitału własnego Wnioskodawcy oraz środków własnych i wkład z Programu Fundusze Europejskie dla (…), który pozyska WSZ. Grunt, na którym realizowana będzie inwestycja budowlana, stanowi własność Samorządu Województwa (…). Pozwolenie na budowę inwestycji wydane zostało na Wnioskodawcę na podstawie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i dokumentacji projektowej, której właścicielem jest Wnioskodawca. Wnioskodawca poniesie wydatki związane z robotami budowlanymi, wykonaniem prac towarzyszących w szczególności prac instalacyjnych, zakupami wyposażenia medycznego i niemedycznego niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania obiektu, a także wydatki na zapewnienie profesjonalnego nadzoru nad realizacją prac budowlanych w postaci zatrudnienia Inżyniera Kontraktu. Wnioskodawca poniesie wydatki w wysokości wynikającej z podziału płatności pomiędzy Wnioskodawcą a WSZ określonymi w Umowie Partnerskiej zawartej pomiędzy WSZ a Wnioskodawcą z uwzględnieniem źródeł finasowania. Poniesione nakłady w części finansowanej przez Wnioskodawcę, w trakcie trwania inwestycji budowlanej są z puntu widzenia podatku dochodowego od osób prawnych traktowane u Wnioskodawcy jako budowa na cudzym gruncie. W ramach realizacji projektu dojdzie do wytworzenia środków trwałych, których wartość przekroczy 15 tys. zł. W ujęciu prawa cywilnego, wszystko co jest wybudowane na gruncie przynależy do gruntu, tym samym staje się własnością właściciela gruntu. Po zakończeniu inwestycji budowlanej, poniesione nakłady przez Wnioskodawcę zostaną przekazane do nieodpłatnego używania WSZ na czas nieokreślony na podstawie umowy cywilnoprawnej. Wnioskodawca nie będzie wykorzystywał składników majątkowych wytworzonych w ramach przedmiotowej inwestycji do żadnych czynności odpłatnych. Nie jest również planowane przeniesienie ich własności na podmiot trzeci. Pytanie Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia naliczonego VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji budowalnej, o której mowa w opisie stanu faktycznego? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma w ogóle prawa do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług od wydatków związanych z poniesionymi nakładami na realizację inwestycji budowlanej. Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 775 z dnia 16 czerwca 2025 r. zwanej dalej ustawą). I tak, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zaznaczenia wymaga, że ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dany podmiot ma osiągnąć dokonując tych czynności. Zatem dla określenia, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT, dokumentujących poniesione wydatki w ramach realizacji inwestycji budowlanej, niezwykle istotny jest charakter związku występującego między zakupami, a prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Wskazać należy, że fakt istnienia bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku jest również akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r. (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions). Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc) TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. Ponadto, Trybunał w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta przesądził, że w sytuacji gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika. W orzeczeniu z dnia 27 września 2001 r. w sprawie CIBO Participations S.A. (C-16/00) Trybunał doszedł do wniosku, że aby możliwe było odliczenie VAT naliczonego, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy wydatkiem a sprzedażą opodatkowaną VAT, co oznacza, że wydatek musi stanowić element kosztowy sprzedaży opodatkowanej. Niemniej TSUE stwierdził, że wydatki na doradztwo związane z procesem przejmowania spółek zależnych przez CIBO stanowią koszty ogólne, mające związek z działalnością opodatkowaną tej spółki. W świetle powyższego orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że kierując się wykładnią dokonywaną w zgodzie z zasadami VI Dyrektywy (od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE), na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy, podobnie jak i art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy (art. 167 i nast. Dyrektywy 2006/112/WE) należy przyjąć – co do zasady – że niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie. Jednak brak takiej konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT. W przypadku bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług, a sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika, pozostając w ten sposób w pośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w przypadku wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji budowlanej, które nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług w związku z realizacją tej inwestycji. Wobec powyższego, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia naliczonego VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji budowlanej, o której mowa w opisie sprawy. Końcowo należy wskazać, że Wnioskodawca w analogicznym stanie faktycznym otrzymał indywidualną interpretacje podatkową z dnia (...) września 2020 r. sygn. (...). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W świetle tego przepisu: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a)  nabycia towarów i usług, b)  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług. Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją inwestycji budowlanej w ramach projektu pn.: „(...)”. Jak wskazano na wstępie, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. Jak Państwo wskazali we wniosku: Są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.Spółka, realizuje zadania o charakterze użyteczności publicznej.Działalność Spółki polega na działalności „wspierającej” działalność samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej we wszelkich prawnie możliwych formach i pozyskiwaniu zewnętrznych źródeł finansowania na realizacje tych inwestycji, co zostało szczegółowo wyrażone w akcie założycielskim Spółki.Spółka nie działa w celu osiągnięcia zysku.Spółka nie prowadzi działalności typowej dla przedsiębiorców, handlowców, tj. nie świadczy usług czy dostaw towarów na rzecz podmiotów zewnętrznych.Poniesione (w ramach przedmiotowej inwestycji) nakłady przez Spółkę, zostaną przekazane do nieodpłatnego używania Wojewódzkiemu Szpitalowi Zespolonemu (…) na czas nieokreślony na podstawie umowy cywilnoprawnej.Spółka nie będzie wykorzystywała składników majątkowych wytworzonych w ramach przedmiotowej inwestycji do żadnych czynności odpłatnych. W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie niezbędnych przesłanek, warunkujących prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT, nie będą mieli Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji. Podsumowując, stwierdzam, że nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji budowlanej, w ramach projektu pn.: „(…)”. Tym samym, Państwa stanowisko uznałem jako prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Ponadto, zauważyć należy, że w myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.