0112-KDSL1-2.450.1067.2020.1.PS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku Pana (…) z dnia 27 września 2020 r. (data wpływu 30 września 2020 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: usługa – wynajem lokalu mieszkalnego na rzecz Operatora na podstawie umowy najmu, celem świadczenia przez Operatora usługi krótkotrwałego zakwaterowania Opis usługi: Wnioskodawca jest właścicielem połowy mieszkania i posiada w Polsce zarejestrowaną działalność gospodarczą, sklasyfikowaną jako usługi związane z zakwaterowaniem. Celem jest, przy pomocy zakupionego lokalu mieszkalnego, świadczenie usług zakwaterowania, polegających na oddaniu lokalu mieszkalnego na cele krótkotrwałego pobytu o charakterze turystycznym, nie połączone ze świadczeniem innych usług. Aby dotrzeć do większej ilości turystów z ofertą najmu, Wnioskodawca podpisał umowę z firmą (dalej: „Operatorem”), zajmującą się promowaniem apartamentu w Internecie, obsługą rezerwacji, podejmowaniem gości i bieżącym utrzymaniem lokalu, tzn. pracami porządkowymi. Operator pobiera od turystów nocujących w mieszkaniu Wnioskodawcy opłaty na podstawie zawartych bezpośrednio z turystami umów. Operator zawiera z turystami umowy we własnym imieniu, na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie jest stroną w transakcjach zawieranych bezpośrednio z osobami nocującymi w jego lokalu, a jedynie z Operatorem. Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 68 Stawka podatku od towarów i usług: 23% Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy. Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług. UZASADNIENIE W dniu 30 września 2020 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania usługi – wynajem lokalu mieszkalnego na rzecz Operatora na podstawie umowy najmu, celem świadczenia przez Operatora usługi krótkotrwałego zakwaterowania według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi. Wnioskodawca jest właścicielem połowy mieszkania i posiada w Polsce zarejestrowaną działalność gospodarczą sklasyfikowaną, jako usługi związane z zakwaterowaniem. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Mieszkanie jest umeblowane i wyposażone, umożliwiając zaspokojenie potrzeb klientów zainteresowanych krótkotrwałym pobytem w lokalu. Wnioskodawca nie zamierza i nie realizuje funkcji wynajmu lokalu na cele mieszkaniowe. Celem jest, przy pomocy zakupionego lokalu mieszkalnego, świadczenie usług zakwaterowania, polegających na oddaniu lokalu mieszkalnego na cele krótkotrwałego pobytu o charakterze turystycznym, nie połączone ze świadczeniem innych usług. Aby dotrzeć do większej ilości turystów z ofertą najmu, Wnioskodawca podpisał umowę z Operatorem, zajmującym się promowaniem apartamentu w Internecie, obsługą rezerwacji, podejmowaniem gości i bieżącym utrzymaniem lokalu, tzn. pracami porządkowymi. Operator pobiera od turystów nocujących w mieszkaniu Wnioskodawcy opłaty na podstawie zawartych bezpośrednio z turystami umów. Operator zawiera z turystami umowy we własnym imieniu, na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie jest stroną w transakcjach zawieranych bezpośrednio z osobami nocującymi w jego lokalu, a jedynie z Operatorem. Podsumowując, zadaniem Operatora jest co do zasady pozyskiwanie klientów dla Wnioskodawcy i ich obsługa w okresie wynajmowania mieszkania Wnioskodawcy. Z uzyskanych w ten sposób przychodów z najmu, zostają przez Operatora odjęte odpowiednio określone kwoty na pokrycie obsługi mieszkania, pralni, serwisu rezerwacyjnego, koszty minibaru pozostawianego do dyspozycji gości oraz prowizji Operatora. Na pozostałą kwotę, Wnioskodawca wystawia Operatorowi fakturę za usługę najmu ze stawką VAT 8%, z tytułu udostępnienia mieszkania w celu świadczenia usług najmu krótkoterminowego. Jak wynika z takiego sposobu rozliczania, wartość usługi pośrednictwa nie jest fakturowana odrębnie. Podstawą opodatkowania jest kwota netto dochodu uzyskanego z usług zakwaterowania w lokalu, tzn. różnica pomiędzy należnościami pobranymi od klientów a kosztami netto poniesionymi przez Operatora przy wykonywaniu umowy z Wnioskodawcą, pomniejszona o ustaloną prowizję dla Operatora. Zatem Wnioskodawca faktycznie wynajmuje lokal Operatorowi i robi to tylko i wyłącznie w okresach, w których ten podnajmuje mieszkanie turystom. Zawarta z Operatorem umowa wyraźnie wskazuje cel, w jakim mieszkanie Wnioskodawcy może być wykorzystywane – celem tym jest świadczenie usługi krótkotrwałego zakwaterowania. Zarówno Operator, jak i Wnioskodawca mogą uzyskać wynagrodzenie wyłącznie w przypadku zrealizowania usługi takiego zakwaterowania. Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: niniejszych zasad metodycznych, uwag do poszczególnych sekcji, schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: symbole grupowań, nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja I obejmuje „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM I USŁUGI GASTRONOMICZNE”. Sekcja ta obejmuje: usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe, usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki, usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku, usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych, tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych, usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu, usługi gastronomiczne, usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering), usługi stołówkowe, usługi przygotowywania i podawania napojów. Sekcja ta nie obejmuje: gotowej żywności łatwo psującej się, takiej jak: kanapki, sklasyfikowanej w 10.89.16.0, sprzedaży detalicznej żywności, sklasyfikowanej w dziale 47, wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1, usług dyskotek i sal tanecznych (z wyłączeniem serwujących napoje), sklasyfikowanych w 93.29.19.0. W sekcji tej zawarty jest dział 55 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) dział ten obejmuje: usługi w zakresie zapewnienia krótkotrwałego pobytu turystom i pozostałym podróżnym, usługi w zakresie zakwaterowania na dłuższy okres studentów, osób pracujących i pozostałych osób. Dział ten nie obejmuje: usługi w zakresie zapewnienia długotrwałego zakwaterowania, jako głównego miejsca pobytu w obiektach takich jak: apartamenty, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach Sekcji L. Natomiast zgodnie z tytułem, Sekcja L Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. W ramach tej sekcji mieści się: kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem i obsługa nieruchomości własnych lub dzierżawionych, usługi agencji nieruchomości, usługi zarządzania nieruchomościami świadczone na zlecenie (włączając usługi w zakresie wyceny). W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 68 „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) dział ten obejmuje: usługi wynajmujących, agentów i/lub maklerów w zakresie: kupna lub sprzedaży nieruchomości, wynajmowania nieruchomości oraz pozostałe usługi związane z nieruchomościami, takie jak: wycena nieruchomości; usługi te mogą być prowadzone na własnej lub dzierżawionej nieruchomości lub na zlecenie, realizację projektów budowlanych, na użytek własny lub na wynajem, zarządzanie nieruchomościami. Dział ten nie obejmuje: realizacji projektów budowlanych do sprzedaży, sklasyfikowanej w 41.00, usług związanych z podziałem ziemi w celu jej ulepszenia, sklasyfikowanych w 42.99.29.0, usług hoteli, letnich domów, wynajmu pokoi gościnnych, pól namiotowych, kempingów i pozostałych obiektów i miejsc zakwaterowania na krótkie pobyty, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 55. W sytuacji będącej przedmiotem analizy mamy do czynienia z czynnością polegającą na wynajęciu przez Wnioskodawcę (na podstawie umowy najmu) lokalu mieszkalnego firmie (Operatorowi), która następnie zawiera umowy bezpośrednio z turystami, zainteresowanymi krótkotrwałym pobytem w lokalu. Wnioskodawca nie jest stroną w transakcjach zawieranych bezpośrednio z osobami nocującymi w jego lokalu, a jedynie z Operatorem. W związku z powyższym należy wskazać, że fakt wykorzystywania przez najemcę (Operatora) lokalu mieszkalnego do czynności polegających na krótkotrwałym zakwaterowaniu nie powoduje, że Wnioskodawca będzie świadczył te usługi. Celem oddania w najem lokalu mieszkalnego przez Wnioskodawcę jest dalszy podnajem, w ramach prowadzonej przez Operatora działalności gospodarczej. W niniejszej sytuacji prowadzony przez Wnioskodawcę najem na rzecz Operatora nie służy zatem zaspakajaniu potrzeb krótkotrwałego zakwaterowania, lecz prowadzeniu działalności gospodarczej z wykorzystaniem przedmiotowego lokalu. Wobec powyższego świadczona przez Wnioskodawcę usługa najmu lokalu mieszkalnego na rzecz Operatora, nie ma znamion usługi krótkotrwałego zakwaterowania sklasyfikowanego w PKWiU 2015 – 55. Usługa będąca przedmiotem złożonego wniosku, polegająca na wynajmie lokalu mieszkalnego na rzecz Operatora na podstawie umowy najmu celem świadczenia przez Operatora usługi krótkotrwałego zakwaterowania, spełnia natomiast kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 68 USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI – jest to usługa wynajmu nieruchomości. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%. Usługa wynajmu lokalu mieszkalnego na rzecz Operatora wykonywana przez Wnioskodawcę – usługa wynajmu nieruchomości – mieści się w dziale 68 PKWiU. Usługa ta nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko -Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podatnika, dla którego została wydana, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która została wykonana po dniu, w którym WIS została doręczona. Niniejsza WIS wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do usługi będącej jej przedmiotem, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których WIS stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).