0112-KDSL2-1.440.141.2026.3.MC

DECYZJA   Na podstawie art. 42g ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – odmawia wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie wniosku z dnia 17 marca 2026 r. (data wpływu 17 marca 2026 r.), uzupełnionego pismami: z dnia 20 kwietnia 2026 r. (data wpływu 23 kwietnia 2026 r.) oraz z dnia 21 kwietnia 2026 r. (data wpływu 21 kwietnia 2026 r.), o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej produktu (…), składającego się z etui wewnątrz którego umieszczona jest kolorowanka (…) oraz (…) kredek UZASADNIENIE   W dniu 17 marca 2026 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej ww. świadczenia. Wniosek uzupełniono w dniu 21 kwietnia 2026 r. o doprecyzowanie opisu świadczenia oraz w dniu 23 kwietnia 2026 r. o przesłanie próbki produktu będącego przedmiotem wniosku.   We wniosku przedstawiono następujący opis świadczenia:   Produkt jako zestaw do kolorowania zwany umownie „kolorowanka” składa się z etui wewnątrz którego umieszczona jest kolorowanka składająca się ze zszytych arkuszy obejmujących (…) wzorów do pokolorowania o motywach (…) lub graficznych, (…) kredek i ma charakter świadczenia kompleksowego. W ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku, Wnioskodawca nie ma możliwości niezależnego nabycia kolorowanki bez kredek od dostawcy jak również nabywca (klient Wnioskodawcy) nie ma możliwości niezależnego nabycia kolorowanki bez kredek. Świadczenie będące przedmiotem wniosku nie jest przeznaczone wyłącznie dla osób dorosłych, nie jest też dozwolone powyżej 18 roku życia, nie zawiera treści o charakterze pornograficznym czy wulgarnym, nie posiada oznaczeń typu „tylko dla dorosłych”, nie zawiera treści reklamowych. Oferta świadczenia kierowana jest do sklepów stacjonarnych i internetowych, które odsprzedają dalej produkt osobom indywidualnym. Celem świadczenia będącego przedmiotem wniosku jest zamalowanie określonych powierzchni na arkuszu przy pomocy kredek o ściśle określonej palecie barw (kilka kredek) aby ukazał się obrazek. Głównym/zasadniczym elementem jest kolorowanka, a nie kredka, gdyż Wnioskodawca nie oferuje kredek służących rysowaniu (w tym wypadku mógłby dołączyć do zestawu czysty papier lub pozostawić same kredki w etui jako produkt) tylko gotowe rysunki/kontury czyli kolorowankę, służącą zamalowywaniu określonych powierzchni w celu uzyskania pożądanej, z góry zdefiniowanej poprzez zarys/kontur treści (obrazka) czyli kolorowaniu. Kredki są niezbędne, aby uzyskać wymieniony wyżej cel. Świadczeniem głównym (elementem dominującym) jest zatem kolorowanka w postaci arkuszy z obrazkami, natomiast kredki stanowią świadczenie pomocnicze, służące lepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego, a wręcz są niezbędne do właściwego wykorzystania kolorowanki czyli uzyskaniu/odwzorowaniu obrazka. Inaczej mówiąc, bez kredek nie sposób osiągnąć zamierzonego efektu obrazka, gdyż konieczne jest zróżnicowanie kolorów (kolorowanka straciłaby sens, gdyby powierzchnie zamalowane zostały przypadkowymi art. piśmiennymi takimi jak: ołówek, długopis, pióro, mazak, czy też kredką/kredkami o jednolitej palecie barw). Zgodnie z wykładnią językową kolorowanie to wypełnianie gotowych konturów barwami, co rozwija motorykę małą, koordynację ręka-oko i uczy rozpoznawania kształtów. Rysowanie to twórczy proces tworzenia własnej formy i kompozycji od zera, operujący linią. Kolorowanie jest odtwórcze, a rysowanie kreatywne. Rysowanie (ang. drawing) definiowane jest jako tworzenie obrazu, szkicu lub konturu często przy użyciu linii i cieniowania, co skupia się na formie i geometrii. W szerszym sensie jest to również „język” graficzny, metoda przekazywania informacji. Kolorowanie (ang. coloring) odnosi się do wypełniania kolorami czarno-białych konturów, co ćwiczy spostrzegawczość, koordynację wzrokowo-ruchową i małą motorykę. W kontekście artystycznym, kolorowanie/malowanie skupia się na plamach barwnych, a nie na samej linii. Kluczowe różnice (wykładnia językowa i funkcjonalna): • Cel: Rysowanie tworzy strukturę (formę), a kolorowanie wypełnia ją barwami (przestrzeń). • Aktywność: Rysowanie wymaga kreatywności w tworzeniu kształtów, podczas gdy kolorowanie często polega na precyzyjnym wypełnianiu gotowych granic. • Rozwój: Kolorowanie doskonali małą motorykę i precyzję, przygotowując do nauki pisania. • Metodyka: Kolorowanie często traktowane jest jako czynność relaksacyjna lub edukacyjna (np. kolorowanie według kodu). W kontekście edukacyjnym kolorowanki określane są często jako „malowanki” lub „rysunki do kolorowania”, co łączy oba te aspekty w jedną czynność rozwojową. Kolorowankę w etui można zabrać w podróż, czy poza miejsce stałego przebywania, dlatego kredki są niezbędne, aby korzystać z niej w czasie trwania podróży, czy pobycie, np. w sanatorium. Elementy (towary) wchodzące w zakres świadczenia będącego przedmiotem wniosku tworzą jedną całość – kolorowankę, nabywaną nierozłącznie i są one ze sobą ściśle powiązane i niezbędne jak wskazano powyżej. Nabywca jest zainteresowany nabyciem jednego, złożonego świadczenia/produktu, na które składa się etui, arkusze do kolorowania i kredki, funkcjonalnie opakowane, aby można było korzystać z niego wielokrotnie, bez konieczności uzupełniania o dodatkowe elementy czy opakowanie i w różnych okolicznościach (np. w podróży), bez ryzyka zagubienia czy zniszczenia elementów zestawu. Cena za świadczenie/zestaw będące przedmiotem wniosku obejmuje jego całość, czyli jest ustalona łącznie dla etui, arkuszy z obrazkami, kredek. Cena w żaden sposób nie jest ustalana odrębnie dla poszczególnych elementów. Wnioskodawca nabywa gotowe zestawy, bez możliwości przepakowania, zmiany czy rozdzielenia w celu dalszej sprzedaży poszczególnych elementów. Jedynie na etui są wydrukowane wszelkie niezbędne zgodnie z przepisami prawa informacje, informacje, kody kresowe czy sposób utylizacji, co również uniemożliwia rozdzielenie produktów. Co do zasady, każde świadczenie/produkt dla celów opodatkowania podatkiem vat traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie/dostawa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. W ustawie o podatku od towarów i usług brak jest takiego pojęcia jak „zestaw”. Cena za zestaw może stanowić łączną kwotę opodatkowaną jedną stawką, jedynie w przypadku gdy pomiędzy towarami występuje taki związek funkcjonalny, że jeden produkt w zestawie stanowi dopełnienie drugiego produktu a ich rozdzielenie byłoby sztuczne. Wtedy mamy do czynienia z tzw. świadczeniem kompleksowym i produkt z wniosku jest takim świadczeniem, albowiem gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego ). Jak zauważył Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej z 28 lipca 2023 roku (sygn. 0112-KDSL2-2.440.111.2023.3.AS) objaśnia: „[…]Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Również w sytuacji, gdy świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem złożonym. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu. Jak wskazano wyżej, celem świadczenia/dostawy jest czynność kolorowania o charakterze odtwórczym (kolorowanie) a nie twórczym (rysowanie). Element drukowany ma charakter dominujący, a kredki uzupełniający, przy czym oba elementy są niezbędne dla funkcjonalności i pożądanych cech użytkowych produktu istotnych dla nabywcy. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38). Pomiędzy kolorowanką i kredkami występuje związek funkcjonalny, przy czym to kolorowe kredki stanowią element dodatkowy – stanowią dopełnienie/uzupełnienie kolorowanki, gdyż przy pomocy kredek można wykonać polecenia zawarte w kolorowance, co byłoby niemożliwe bez tego elementu. Na stronach kolorowanki, które są zadrukowane konturami rysować się nie da (czyli kredki, gdyby uznać je za element dominujący nie mogłyby spełniać swojej roli w zestawie), co również przemawia za faktem, iż kredki nie są elementem dominującym a dodatkowym. Czym innym zatem jest zestaw (świadczenie kompleksowe) złożone z kolorowanki i kredek (podstawowa funkcja i cel o charakterze odtwórczym), a czym innym byłby zestaw (świadczenie kompleksowe) złożone z pakietu/bloku rysunkowego i kredek (podstawowa funkcja i cel o charakterze twórczym). Towary sprzedawane przez Wnioskodawcę razem, nie składają się z losowych towarów (przypadkowych druków i przypadkowych kolorów kredek o nieokreślonej grubości, strukturze czy rodzaju tworzywa: wosk, ołówek), ale z towarów komplementarnych względem siebie, przeznaczonych z góry do wspólnej sprzedaży, opakowanych w funkcjonalną całość i służących kolorowaniu, a nie rysowaniu. Dla uzyskania pożądanego efektu kolorowania, do rodzaju zadruku kolorowanki (gęstość linii, rozmiary rysunków) są dopasowane kredki o określonej grubości i palecie barw. Nie można wykonać poprawnie kolorowanki z użyciem przypadkowo wybranych materiałów służących kolorowaniu. Zatem mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym – książka i kredka stanowią integralną całość, gdzie świadczeniem głównym (elementem wiodącym) jest książka a kolorowe kredki stanowią świadczenie pomocnicze/uzupełniające, służące optymalnemu korzystaniu ze świadczenia głównego. Zgodnie z tytułem, dział 49 Nomenklatury scalonej obejmuje „KSIĄŻKI...”. Noty wyjaśniające do działu 49 wskazują, że do celów tego działu określenie „drukowany” obejmuje nie tylko reprodukowanie różnymi metodami zwykłego drukowania ręcznego (np. druk z grawiur lub drzeworytów, innych niż oryginały) lub drukowanie mechaniczne (druk typograficzny, druk offsetowy, litografia, rotograwiura itd.), ale również reprodukowanie za pomocą kopiarek, wytwarzanie pod kontrolą maszyny do automatycznego przetwarzania danych, wytłaczanie, fotografowanie, fotokopiowanie, termokopiowanie lub pisanie na maszynie (zobacz uwaga 2 do tego działu), bez względu na kształt znaków, w jakich drukowanie jest wykonywane (np. litery dowolnego alfabetu, cyfry, znaki stenograficzne, symbole alfabetu Morse'a lub innych kodów, znaki Braille'a, nuty, obrazki, diagramy). Jednakże określenie to nie obejmuje drukowania zabarwienia lub dekoracyjnego, lub powtarzających się deseni. Zgodnie z uwagą 2 do działu 49 określenie „drukowany” oznacza również reprodukowany za pomocą kopiarki, kontrolowanej przez maszynę do automatycznego przetwarzania danych, tłoczony, fotografowany, fotokopiowany, termokopiowany lub pisany na maszynie. Towar - książka obrazkowa zawierająca (...) jednostronnie wydrukowane ilustracje do kolorowania, mieści się w dziale 49 Nomenklatury scalonej, który obejmuje, z kilkoma wyjątkami, wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy charakter wynika z faktu ich zadrukowania we wzory, znaki lub rysunki. Kod 4903 00 00 00 CN obejmuje książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania. Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji 4903 CN, niniejsza pozycja ogranicza się do książek obrazkowych wyraźnie tworzonych pod kątem zainteresowania lub do zabawy dla dzieci lub jako pomoc w pierwszych stadiach podstawowej edukacji, pod warunkiem że główną atrakcją są w nich ilustracje, a tekst jest dodatkiem (patrz uwaga 6 do działu 49). Kategoria ta obejmuje, na przykład elementarze obrazkowe oraz książki w rodzaju tych, w których sens historyjek oddaje seria obrazków opatrzonych podpisami lub pobieżnymi opowiastkami odnoszącymi się do pojedynczych obrazków. Obejmuje również książki do ćwiczeń dla dzieci składające się głównie z obrazków uzupełnionych tekstem, przeznaczone do pisania lub innych ćwiczeń. Pozycja ta nie obejmuje książek, nawet bogato ilustrowanych, napisanych w postaci ciągłych opowieści, których ilustracje odnoszą się do wybranych epizodów ( pozycja 4901 ). Pozycja ta obejmuje również dziecięce książki do rysowania lub kolorowania. Składają się one głównie ze stron, zawierających proste obrazki do kopiowania, zarysy obrazków, z drukowanymi instrukcjami lub bez nich, do wykończenia przez rysowanie lub kolorowanie, czasem dołączone są kolorowe ilustracje służące za wzór. Obejmuje również podobne książki z „niewidzialnymi” zarysami lub kolorami rysunków, które można ujawnić pocierając je ołówkiem lub nakładając wodę za pomocą pędzelka, jak również książki, które zawierają niewielkie ilości akwarel potrzebnych do kolorowania (np. w postaci palety). Noty wyjaśniające do HS do pozycji 4903 CN, mimo sugerowanej w treści „dla dzieci” nie określają granicy wieku dziecka i nie można ich potocznie interpretować jako kolorowanki dla dzieci. Jednocześnie elementy opisu Not wyjaśniających dotyczące zawartości publikacji mogą wskazywać, iż publikacje klasyfikowane do podpozycji 4903 00 00 CN mogą dotyczyć dzieci w różnym wieku, na różnym etapie rozwoju. Noty wymieniają zarówno „proste obrazki do kopiowania”, publikacje „pomocne w pierwszych stadiach podstawowej edukacji” jak i publikacje „tworzone pod kątem zainteresowania lub do zabawy dla dzieci”. Zatem przeznaczenie publikacji „dla dzieci” nie może być równoznaczne z ich przeznaczeniem wyłącznie dla małych dzieci. Noty wyjaśniające odnoszą się do książek przeznaczonych dla dzieci, ale mogą być przeznaczone dla starszych dzieci, nastolatków czy młodzieży. W konsekwencji publikacje z podpozycji 4903 00 00 CN mogą zawierać precyzyjne ilustracje, o różnej tematyce, ze względu na fakt, że mogą być przeznaczone dla rozwoju zainteresowań „dziecka” - młodzieży czy nastolatka. Rysunki oparte są o motywy (…) czy symbole (mandala). Tego typu obrazki oczywiście nie są tworzone z przeznaczeniem dla dzieci małych na etapie edukacji wczesnoszkolnej, ale jak najbardziej mogą z niej korzystać celem rozwijania zainteresowań czy grafomotoryki dzieci starsze np. powyżej 10-12 lat i nastolatki, dlatego kolorowanka obrazkowa zawierająca wydrukowane ilustracje do kolorowania, spełnia kryteria publikacji tworzonych pod kątem zainteresowania lub do zabawy dla dzieci na tzw. późniejszym etapie rozwoju. Objaśnienia dotyczące pozycji 4903 CN wskazują, że do pozycji tej należy zakwalifikować towary przeznaczone dla dzieci bez względu na wiek dziecka, a ponieważ Nomenklatura scalona w Notach wyjaśniających do pozycji 4903 CN nie klasyfikuje książek według wieku potencjalnego użytkownika, czy umiejętności lub uzdolnień odbiorcy, publikacja objęta podpozycją 4903 00 00 Nomenklatury scalonej jako przeznaczona dla dzieci bez określania ich wieku, ze względu na swoje właściwości i przeznaczenie jest towarem w CN 4903 00 00 i powinna być zastosowana 5% stawka vat. Jednocześnie towar ten nie może być klasyfikowany jako CN 4911, gdzie grupuje się towary wyłącznie niepodlegające żadnej z powyższych kategorii ( tj. 4901, 4903, 4907… ).   Do wniosku Wnioskodawca dołączył zdjęcia dwóch przykładowych produktów.   W piśmie z dnia 21 kwietnia 2026 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca odpowiadając na wezwanie tutejszego organu udzielił następujących informacji: 1. Jaki jeden konkretny zestaw do kolorowania (…) jest przedmiotem świadczenia opisanego we wniosku? Należy wskazać jego nazwę. Odpowiedź: Nazwa zestawu do kolorowania/kolorowanki to (…) – wniosek o wydanie WIS dotyczy tej kolorowanki i została ona przesłana pocztą jako wzór. Produkt jako zestaw do kolorowania zwany umownie „kolorowanka” składa się z etui wewnątrz którego umieszczona jest kolorowanka składająca się ze zszytych/sklejonych czyli trwale związanych arkuszy obejmujących (…) wzorów do pokolorowania o motywach (…) oraz (…) kredek i ma charakter świadczenia kompleksowego, gdyż głównym produktem, jak i celem zakupowym konsumenta jest kolorowanka jako produkt wielokrotnego użytku, stąd etui. 2. Jakie korzyści otrzymuje nabywca z tytułu nabycia świadczenia będącego przedmiotem wniosku? Odpowiedź: Korzyścią dla nabywcy (jedyną i logiczną z punktu widzenia celu zakupowego) jest możliwość kolorowania (nie rysowania), czyli zamalowywania określonych powierzchni aby ukazał się obrazek. Nabywca ma możliwość ćwiczenia małej motoryki, dokładności, skupienia, odstresowania, precyzyjnego wypełniania konturów, zajęcia wolnego czasu i osiągając swego rodzaju satysfakcję w postaci ukazania się obrazka (zdefiniowanego wcześniej przez kontury), po wypełnieniu konturów barwami – finał prac związanych z kolorowaniem. Uboczną korzyścią nabycia zestawu (a nie oddzielnych jego elementów) jest też możliwość zakupu całości w jednym punkcie sprzedaży i kolorowania w dowolnym miejscu i czasie bez ryzyka utraty efektów pracy czy elementów kolorowanki. 3. Jaki jest cel świadczenia będącego przedmiotem wniosku? Należy szczegółowo opisać. Odpowiedź: Celem świadczenia będącego przedmiotem wniosku jest zamalowanie określonych powierzchni na arkuszu przy pomocy kredek o dobranej przez producenta palecie barw (kilka kredek), aby ukazał się obrazek. Głównym/zasadniczym elementem jest kolorowanka, a nie kredka, gdyż Wnioskodawca nie oferuje kredek służących rysowaniu (w tym wypadku mógłby dołączyć do zestawu czysty papier lub pozostawić same kredki w etui jako produkt), tylko zestaw mający rysunki/kontury czyli kolorowankę, służącą zamalowywaniu określonych powierzchni w celu uzyskania pożądanej, z góry zdefiniowanej poprzez zarys/kontur treści (obrazka) czyli kolorowaniu. Kredki są niezbędne, aby uzyskać wymieniony wyżej cel. Świadczeniem głównym (elementem dominującym) jest zatem kolorowanka w postaci arkuszy z obrazkami, natomiast kredki stanowią świadczenia pomocnicze, służące lepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego, a wręcz są niezbędne do właściwego wykorzystania kolorowanki, czyli uzyskaniu obrazka. Inaczej mówiąc, bez kredek nie sposób osiągnąć zamierzonego efektu obrazka, gdyż konieczne jest zróżnicowanie kolorów. Kolorowanka straciłaby sens, gdyby powierzchnie zamalowane zostały przypadkowymi art. piśmiennymi takimi jak: ołówek, długopis, pióro, mazak, czy też kredką/kredkami o jednolitej palecie barw lub złej grubości). Połączenie kolorowanki i kredek w zestaw w sensie funkcjonalnego opakowania umożliwia wielokrotne korzystanie w różnych sytuacjach (w domu, w podróży) i definiuje charakter produktu, podkreślając zasadniczy charakter świadczenia jakim jest kolorowanie. Producentowi jak i nabywcy chodzi bowiem o kolorowanie w celu uzyskania obrazka, a nie zamalowywanie powierzchni przypadkowymi artykułami piśmiennymi jakie ktoś w danej chwili ma pod ręką. Dodatkowo etui umożliwia nabywcy przerwanie czynności i dokończenie jej w późniejszym terminie bez ryzyka utraty czy zniszczenia. Celem nie jest zatem rysowanie w znaczeniu tworzenie nowych treści, rysunków, obrazów jak dzieje się to w przypadku zakupu innego zestawu artystycznego zawierającego, np. szkicownik/blok czystych arkuszy i kredki lub ołówki. Także wartościując produkty z zestawu w finansowym, cenniejsze dla Nabywcy jest posiadanie kolorowanki, a nie kredek i jest on gotów zapłacić za to cenę XXX, gdyż same kredki mógłby nabyć za ułamek ceny kolorowanki. Dla przykładu wartość zestawu/kolorowanki (…) zł; wartość samych kredek (…) zł. 4. Czy w ocenie Wnioskodawcy, aby uzyskać ww. cel niezbędne jest nabycie wszystkich elementów świadczenia? Jeżeli tak, to należy opisać na czym ta niezbędność polega. Odpowiedź: W ocenie Wnioskodawcy aby uzyskać opisany wyżej cel niezbędne jest nabycie wszystkich elementów świadczenia, gdyż jak opisano szczegółowo w pkt 3 Nabywca, aby osiągnąć cel (pokolorowanie konturów w celu uzyskania obrazka w dowolnej sytuacji np. w podróży czy np. dokończenie w późniejszym terminie) jest zainteresowany nabyciem całego zestawu w formie umożliwiającej bezpieczne przechowywanie (etui). 5. Czy kredki dołączone do zestawu, wskazanego zgodnie z odpowiedzią na pkt 1 wezwania, posiadają jakieś specjalne właściwości powodujące, że tylko one mogą być wykorzystane do kolorowania przedmiotowej kolorowanki, wchodzącej w skład zestawu? Jeżeli tak, należy wskazać te właściwości i szczegółowo je opisać. Odpowiedź: Kredki dołączone do zestawu nie mają charakteru przypadkowego jeśli chodzi o rodzaj kredek i są to kredki typu ołówkowego, gdyż cel i efekt kolorowanki trudno uzyskać, np. kredkami świecowymi (brak precyzji, grubość). Kredki ołówkowe pozwalają na precyzyjne zamalowywanie, co czyni je idealnym narzędziem do kolorowania w konturach. Różnorodna paleta barw pozwala na uzyskanie pożądanego efektu kolorowania jakim jest obrazek z motywem (…). Do kolorowania kolorowanki z zestawu (…) teoretycznie mogą być wykorzystane inne kredki ołówkowe, jednak Nabywca po to kupuje zestaw aby móc korzystać z kolorowanki od razu po zakupie (czyli uzyskać cel), a nie poszukiwać kredek w innych punktach sprzedaży (co czasami jest wręcz niemożliwe, np. lotniska, kioski etc.).   Ponadto, w dniu 23 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca przesłał próbkę produktu (…).   W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), zwanej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 4 maja 2026 r., znak 0112-KDSL2-1.440.141.2026.2.MC, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy  w dniu 4 maja 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.   Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące przepisy, stwierdza się co następuje.   Jak stanowi art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy, WIS jest wydawana na wniosek podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej.   Stosownie do treści art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, b) (uchylona) c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4.   Na mocy art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.   Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.   Z powołanych przepisów wynika, że WIS wydawana jest m.in. na wniosek podmiotów wymienionych w powołanym art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy i ma wskazywać wnioskodawcy właściwą dla danego towaru albo usługi albo świadczenia kompleksowego (składającego się z kilku towarów i/lub usług, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność kompleksową podlegającą opodatkowaniu) stawkę podatku od towarów i usług w powiązaniu z właściwą klasyfikacją tego towaru albo usługi, albo świadczenia kompleksowego według stosownej klasyfikacji.   Powyższe nie oznacza jednak, że w każdym przypadku wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS. Powołane przepisy wprowadzają istotne ograniczenie zarówno w odniesieniu do podmiotu uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również co do przedmiotu, w zakresie którego możliwe jest jej uzyskanie. Zatem organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie WIS obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do wystąpienia o wydanie WIS, jak również czy zakres żądania, z którym wystąpił wnioskodawca, spełnia warunki do uzyskania WIS.   Jeszcze raz należy podkreślić, że z treści art. 42a pkt 2 ustawy wynika, że rolą postępowania w zakresie wydawania WIS jest dokonanie klasyfikacji towaru albo usługi, albo świadczenia kompleksowego w oparciu o odpowiednie klasyfikacje.   Natomiast jak wynika z art. 42b ust. 5 ustawy, WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia kompleksowego (składającego się z kilku towarów i/lub usług, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność kompleksową podlegającą opodatkowaniu).   W tym miejscu należy także podkreślić, że postępowanie w zakresie wydania WIS oparte jest na szczegółowym opisie przedmiotu wniosku, dodatkowych wyjaśnieniach wnioskodawcy, analizie złożonych dokumentów oraz załączonych próbek. Organ podatkowy wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.   W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca we wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej w części D.1. „PRZEDMIOT WNIOSKU”, w pozycji „Przedmiot wniosku” zaznaczył kwadrat nr 3 „świadczenie kompleksowe”. Z kolei w pozycji „Liczba towarów lub usług, których dotyczy wniosek” wpisał liczbę 2.   Z powyższego wynika zatem, że – zgodnie z wolą Wnioskodawcy wyrażoną poprzez wskazane powyżej wypełnienie wniosku – oczekuje on od tutejszego organu określenia stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia kompleksowego.   Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez niego, w kontekście jego prawidłowego zidentyfikowania dla potrzeb podatku od towarów i usług.   Na wstępie należy wyjaśnić, że podatek VAT podlega ścisłej harmonizacji w Unii Europejskiej, co oznacza, że państwa członkowskie są zobowiązane do przestrzegania przepisów unijnych oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej zwanym TSUE) w tym zakresie. Orzecznictwo TSUE dotyczące tematyki świadczeń kompleksowych wypracowało spójną koncepcję traktowania na gruncie podatku VAT tego rodzaju świadczeń i wskazówki wynikające z tego orzecznictwa nie mogą być pomijane w ocenie każdej indywidualnej sprawy. Analiza danej czynności na potrzeby opodatkowania VAT musi więc rozpoczynać się od oceny – czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też ze zbiorem świadczeń odrębnych. W tym zakresie określonych wskazówek dostarcza orzecznictwo TSUE.   Kolejnym dopiero krokiem jest zidentyfikowanie świadczenia, co determinuje jego klasyfikację oraz stawkę podatku od towarów i usług.   W przypadku, gdy przedmiotem wniosku o wydanie WIS jest kilka towarów organ podatkowy w pierwszej kolejności dokonuje analizy towarów objętych wnioskiem celem ustalenia, czy sprawa dotyczy w istocie świadczenia kompleksowego. W tym celu dokonuje analizy na podstawie ugruntowanego orzecznictwa TSUE. Analiza zagadnienia kompleksowości stanowi zagadnienie wstępne mające pierwszeństwo przed samą klasyfikacją towarów na potrzeby stosowania podatku od towarów i usług, której organ mógłby dokonać w przypadku stwierdzenia, że sprawa faktycznie dotyczy świadczenia kompleksowego. Dopiero po rozstrzygnięciu zagadnienia wstępnego i uznaniu, że w sprawie występuje świadczenie kompleksowe, może nastąpić jego klasyfikacja według Nomenklatury scalonej (CN).   Jak już wskazano powyżej, ocena w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia kompleksowe, kształtowana jest na bazie orzecznictwa TSUE. Przy czym podkreślić należy, że wprawdzie TSUE w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji przepisów wypowiadał się w kwestii świadczeń kompleksowych, to i tak każdorazowo rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie. W szczególności wskazać należy wyrok TSUE z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd v. Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:2006:451, w którym stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia komplesowego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.   Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych transakcji kompleksowych należy badać, czy mamy do czynienia ze świadczeniem głównym i towarzyszącym mu świadczeniem pomocniczym, czy też dany dostawca realizuje kilka odrębnych i niezależnych świadczeń.   Podkreślić należy, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna dostawa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń (np. dostawy kilku towarów), dostawa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.   Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym, powinno składać się ono z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzą one jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.   Stanowisko takie przedstawił również TSUE, w powołanym także przez Wnioskodawcę, wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.   W wyroku tym TSUE zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej część.   Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: - w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, ECLI:EU:C:2005:649, wskazano, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).   Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego czy w konkretnej sytuacji występuje świadczenie kompleksowe, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie następuje świadczenie kompleksowe, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść można z orzeczenia TSUE z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro przeciwko Finanční ředitelství v Ústí nad Labem, ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.   Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.   Z przeprowadzonej przez tut. organ analizy próbki produktu będącego przedmiotem wniosku wynika, że towary wchodzące w jego skład, tj. publikacja w postaci kolorowanki (…) oraz (…) kredek, umieszczone razem w jednym etui, nie są ze sobą tak ściśle powiązane, żeby ich rozdzielenie miało sztuczny charakter.   Publikacja w postaci kolorowanki składa się ze sklejonych trwale arkuszy składających się z kartonowej okładki w kolorze (…) oraz (…) kartek. Na przedniej stronie okładki znajduje się nazwa (…) w (…) kolorze, w (…) roku (…) oraz kolorowa grafika przedstawiająca motywy(…). Na tylnej stronie okładki, w (…) rogu i (…), również znajduje się grafika przedstawiająca motywy (…). Wewnątrz publikacji znajduje się (…) kartek do pokolorowania o motywach (…).   Ponadto, do publikacji dołączonych jest (…) kredek typu ołówkowego. Zapakowane są w (…) pudełko (…), w kolorze (…) z motywami (…) i logo firmy, podobnie jak kolorowanka.   Całość, tj. publikacja w postaci kolorowanki oraz (…) kredek umieszczone są w (…) etui  z motywami (…). Na przedniej stronie etui znajduje się nazwa (…) wypisana (…) literami, w (…) rogu umieszczone jest logo marki (…). Z kolei na tylnej stronie etui znajduje się wypisana (…) literami nazwa (…), logo marki (…), lista innych zestawów do kolorowania oraz grafika przedstawiająca (…) i motywy (…). Ponadto, w (…) rogu znajdują się  oznaczenia informujące  o (…).   W tym miejscu należy wskazać, że Wnioskodawca w uzupełnieniu z dnia 21 kwietnia 2026 r. wyjaśnił, iż „Do kolorowania kolorowanki z zestawu (…) teoretycznie mogą być wykorzystane inne kredki ołówkowe (…)”. Zatem, w celu pokolorowania kolorowanki możliwe jest wykorzystanie innych kredek, niż te, które są sprzedawane razem z publikacją. Co więcej, nie jest wykluczone, że konsument, zechce skorzystać z kredek o innym kolorze niż te, które zostały załączone do publikacji (gdyż jest ich tylko (…)) lub, że będzie preferował korzystanie np. z różnego rodzaju kredek  z innych niż powyższe względów (np. intensywność kolorowania).   A zatem Wnioskodawca wprost stwierdza, że do kolorowania kolorowanki nie jest konieczne zastosowanie kredek dołączonych do tej publikacji. Wnioskodawca wskazuje bowiem, że możliwe jest użycie innych kredek ołówkowych.   Wobec powyższego, nabywca zestawu oferowanego przez Wnioskodawcę może korzystać odrębnie (niezależnie) z publikacji w postaci kolorowanki oraz kredek, a żaden z tych towarów nie służy „lepszemu” skorzystaniu z drugiego – dołączone kredki nie są niezbędne do pokolorowania kolorowanki – co przemawia za nieuznaniem dostawy przedmiotowych towarów za świadczenie kompleksowe.   Pomimo, że okładka kolorowanki i (…) pudełko, w którym umieszczone są kredki są w podobnej kolorystyce – w kolorze (…), z  podobnymi motywami (…) i z tym samym logo marki (…), co wskazuje na powiązanie pomiędzy towarami, to jednak oceniając zarówno funkcję poszczególnych towarów wchodzących w skład zestawu oferowanego przez Wnioskodawcę, jak i ich przeznaczenie, należy stwierdzić, że (…) kredek dołączonych do publikacji stanowi jedynie uatrakcyjnienie publikacji, tj. dodatek mający na celu zachęcić potencjalnego nabywcę do zakupu, a nie element niezbędny do prawidłowego wykorzystania publikacji. Jak zresztą sam wskazuje Wnioskodawca w uzupełnieniu z dnia 21 kwietnia 2026 r. „(…) Nabywca po to kupuje zestaw aby móc korzystać z kolorowanki od razu po zakupie (czyli uzyskać cel) a nie poszukiwać kredek w innych punktach sprzedaży (co czasami jest wręcz niemożliwe np. lotniska, kioski etc.)”. Zatem pomiędzy publikacją a dodatkiem w postaci (…) kredek nie występuje związek funkcjonalny, żaden z tych towarów nie stanowi bowiem dopełnienia/uzupełnienia drugiego towaru.   Dostawy takich towarów są obiektywnie podzielne i niezależne od siebie, mogące być przedmiotem odrębnej dostawy bez uszczerbku dla pozostałych świadczeń. To, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca dokonuje ich łącznej sprzedaży, a  „Wnioskodawca nie ma możliwości niezależnego nabycia kolorowanki bez kredek od dostawcy jak również nabywca (klient Wnioskodawcy) nie ma możliwości niezależnego nabycia kolorowanki bez kredek”, nie oznacza, że takie (czy podobne) towary na rynku nie funkcjonują jako odrębne, w przypadku których nabywcy są zainteresowani nabyciem jedynie publikacji, bądź jedynie kredek.   Sprzedawane przez Wnioskodawcę towary nie stanowią zatem także pod względem gospodarczym jednej, kompleksowej całości pomimo tego, że kolorowanka i kredki są umieszczone razem w jednym etui. Fakt dostarczenia klientowi tych towarów w jednym opakowaniu nie powoduje bowiem, że towary te stają się jednym produktem (jedną rzeczą). Wpływu na taką klasyfikację nie ma także wartość sprzedawanych towarów ani informacja, że „Cena za świadczenie/zestaw będące przedmiotem wniosku obejmuje jego całość, czyli jest ustalona łącznie dla etui, arkuszy z obrazkami, kredek. Cena w żaden sposób nie jest ustalana odrębnie dla poszczególnych elementów”.   Ponadto, wyżej opisana forma sprzedaży, zdaniem tutejszego organu, nie wynika bynajmniej z konieczności, której zaniechanie powodowałoby uszczerbek w wartości użytkowej, czy funkcjonalnej towarów, a wyłącznie z przyjętej koncepcji biznesowej Wnioskodawcy. Nie ulega bowiem wątpliwość, że każdy z tych towarów, dostarczany odrębnie, spełniałby takie same funkcje, jak dostarczany w omawianym zestawie sprzedażowym. Zatem wartość użytkowa publikacji czy kredek nie jest determinowana faktem łącznej lub oddzielnej dostawy. Wynika to z omówionej już niezależności tych towarów względem siebie.   Nie można więc stwierdzić, że sprzedawane przez Wnioskodawcę towary – publikacja w postaci kolorowanki (…) oraz (…) kredek ołówkowych – stanowią funkcjonalną całość. Nie ma bowiem między tymi towarami takiego ścisłego związku funkcjonalnego lub gospodarczego, żeby traktować je jako jednolite świadczenie opodatkowane według takich samych zasad.   Zatem w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, lecz z zespołem odrębnych świadczeń (dostawą dwóch towarów) podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla każdego świadczenia odrębnie. Połączenie tych towarów jeden produkt (bez zmiany istoty i właściwości tworzących go świadczeń) nie powoduje powstania nowego świadczenia złożonego i nie przesądza o prawie do zastosowania jednej stawki podatku (połączenie to bowiem nie wpływa na potraktowanie ww. świadczeń na gruncie przepisów ustawy jako jednego kompleksowego świadczenia).   Podsumowując, dostawa publikacji w postaci kolorowanki (…) oraz (…) kredek nie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.   Jak wynika z powołanych na wstępie przepisów, z wnioskiem o wydanie WIS może wystąpić wnioskodawca, który żąda od organu podatkowego dokonania klasyfikacji towaru albo usługi albo kilku towarów lub usług, które razem składają się na jedno świadczenie według wskazanej w art. 42a pkt 2 ustawy właściwej klasyfikacji. WIS dotyczyć może wyłącznie klasyfikacji  jednego towaru albo wyłącznie jednej usługi, albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu jednolitą stawką.   Tym samym w sytuacji, gdy przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy są w istocie towary nieskładające się na jedno świadczenie kompleksowe, w celu uzyskania klasyfikacji na potrzeby stosowania stawki podatku od towarów i usług, Wnioskodawca winien złożyć odrębne wnioski dla każdego z tych towarów.   W przedmiotowej sprawie – jak dowiedziono wyżej – nie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, lecz z zespołem odrębnych świadczeń (dostaw) podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla każdego świadczenia odrębnie.   Zatem skoro zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca dotyczy klasyfikacji towarów, które łącznie nie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, to przedmiotowy wniosek o wydanie WIS wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy, tym samym nie spełnia warunków do uzyskania WIS.   Zgodnie z art. 42g ust. 3 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje decyzję o odmowie wydania WIS, jeżeli wniosek o wydanie WIS, którego przedmiotem są towary lub usługi, o których mowa w art. 42b ust. 5 pkt 2, nie dotyczy towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.   W związku z powyższym, stosownie do art. 42g ust. 3 ustawy, postanowiono jak w sentencji. W związku z tym, że dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedawane przez Wnioskodawcę towary nie stanowią świadczenia kompleksowego, nie jest możliwe wydanie w przedmiotowej sprawie wiążącej informacji stawkowej oraz dokonanie klasyfikacji analizowanych towarów jako zestawu, ponieważ przedmiotem wniosku są dwa różne towary, których sprzedaż podlega opodatkowaniu odrębnie. Tym samym, w celu określenia klasyfikacji i stawki podatku VAT dla ww. towarów, należy złożyć dwa odrębne wnioski WIS.   Należy także wyjaśnić, że powyższe rozstrzygnięcie nie przesądza o tym, że towary będące przedmiotem analizy nie mogą być sprzedawane razem, w formie wskazanej we wniosku. Niniejsze rozstrzygnięcie skutkuje nieuznaniem dwóch sprzedawanych towarów jako składających się razem na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższe nie nakazuje Wnioskodawcy odrębnej sprzedaży tych towarów, ale wskazuje na konieczność odrębnego opodatkowania przedmiotowych towarów na gruncie przepisów ustawy.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).