0112-KDSL2-1.440.178.2021.3.AP

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 16 czerwca 2021 r. (data wpływu 17 czerwca 2021 r.), uzupełnionego pismami z dnia 3 sierpnia 2021 r. (data wpływu 6 sierpnia 2021 r.), z dnia 8 września 2021 r. (data wpływu 8 września 2021 r.) oraz z dnia 8 października 2021 r. (data wpływu 8 października 2021 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – organizacja rejsów indywidualnych wraz z poczęstunkiem   Opis usługi: Spółka prowadzi działalność polegającą na organizacji rejsów indywidualnych wraz z poczęstunkiem. Usługi wykonywane są specjalnymi łodziami, tj. katamaranami (…). Klientami spółki są osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej oraz przedsiębiorcy. W trakcie rejsu klienci płynąc nowoczesnymi łodziami pokonują trasy niemożliwe do pokonania innym środkiem transportu. Klienci zamawiają rejs telefonicznie lub drogą internetową wybierając najbardziej odpowiadającą im trasę – mogą oni wybrać jeden z dostępnych punktów startowych oraz końcowych rejsu. Łódź zaczynająca kurs w punkcie A ostatecznie musi dotrzeć ponownie do punktu A po przebyciu całej trasy. Trasa kursu jest jednak indywidualnie ustalana. Część pasażerów życzy sobie, aby kurs zakończył się w punkcie A po opłynięciu całej trasy, zaś inni pasażerowie decydują się zakończyć rejs w innym miejscu niż miejsce rozpoczęcia rejsu. W takim przypadku pasażerowie wysiadają w innym miejscu niż miejsce rozpoczęcia kursu. Pasażerowie nie mają jednak możliwości dowolnego decydowania o trasie rejsu, np. poprzez wydawanie poleceń osobie sterującej łodzią. Spółka organizuje rejs, co oznacza, że po zamówieniu przez klienta usługi organizacji rejsu Spółka umożliwia Klientowi wstęp na łódź oraz odbycie rejsu. Wejście na pokład łodzi zależy od zarezerwowania rejsu oraz dokonania opłaty. Podczas rejsu łódź prowadzona jest przez pracownika Spółki, który odpowiedzialny jest za bezpieczeństwo oraz obsługę uczestników rejsu. W trakcie rejsów klientom podawany jest poczęstunek. Poczęstunek składa się z gotowej potrawy. Poczęstunek przygotowywany jest na zlecenie Wnioskodawcy przez podmioty trzecie zajmujące się działalnością cateringową, a następnie dostarczany Spółce w terminie umożliwiającym serwowanie ich na danych rejsach. Poczęstunek nie jest stałą i obligatoryjną częścią rejsu i ma za zadanie jedynie umilić i uatrakcyjnić czas podczas podróży. Usługi świadczone przez Spółkę ukierunkowane są na szeroko rozumianą rekreację (odpoczynek, relaks, poznanie miasta), ale Spółka nie może wykluczyć, że część klientów korzysta z przedmiotowych usług z innych powodów, w innym celu. Rejsy zawierające poczęstunek są odpowiednio droższe od rejsów bez poczęstunku. W przypadku rejsów z poczęstunkiem Spółka traktuje taki rejs za bardziej ekskluzywny i stosuje wyższe ceny. Cena obejmuje świadczenia. Cena rejsu z poczęstunkiem skonstruowana jest w sposób następujący: cena rejsu bez poczęstunku + określona wartość poczęstunku.   Rozstrzygnięcie: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług.     UZASADNIENIE   W dniu 17 czerwca 2021 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania usługi polegającej na organizacji rejsów indywidualnych wraz z poczęstunkiem według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniach 6 sierpnia 2021 r., 8 września 2021 r. oraz 8 października 2021 r. poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania Wnioskodawcy, wskazanie przedmiotu wniosku oraz doprecyzowanie opisu świadczenia.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia.   1. Stan faktyczny (…) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest spółką utworzoną na podstawie prawa polskiego. Spółka posiada siedzibę działalności w Polsce oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm., dalej: „Ustawa VAT”).   Spółka prowadzi działalność polegającą na organizacji rejsów łodziami (usługi transportu wodnego po wodach śródlądowych), w obrębie (…). Działalność transportowa odbywa się w miesiącach od (…) do (…) każdego roku. Usługi transportu wykonywane są specjalnymi łodziami, tj. katamaranami (…). Klientami spółki są osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej oraz przedsiębiorcy. W trakcie rejsu klienci płynąc nowoczesnymi łodziami pokonują trasy niemożliwe do pokonania innym środkiem transportu.   Usługi transportowe organizowane są na dwa sposoby, tj.: 1)    Rejsy stałe (codzienne) - Rejsy odbywają się o określonej godzinie, a Pasażerowie transportowani są na określonej z góry trasie (transport rozpoczyna się od określonej przystani i kończy na innej określonej przystani), 2)    Rejsy indywidualne - Pasażerowie sami ustalają czas i trasę rejsu, a w szczególności decydują gdzie rozpoczyna się i gdzie kończy trasa podróży (pasażerowie mają możliwość wykorzystania przystani należących do Wnioskodawcy, jak i istniejących przystani ogólnodostępnych).   W trakcie niektórych rejsów klientom podawany jest poczęstunek (usługa kompleksowa). Klienci w trakcie zamawiania rejsu mogą zdecydować się, aby podczas rejsu podano im jeden z oferowanych przez Spółkę poczęstunków w postaci, np. (…). Rejsy z poczęstunkiem są odpowiednio droższe od rejsów, na których poczęstunek nie jest serwowany.   Spółka oferuje kilka rodzajów posiłku różniących się między sobą składem i wielkością. Poczęstunek nie jest stałą i obligatoryjną częścią rejsu i ma za zadanie jedynie umilić i uatrakcyjnić czas podczas podróży.   Poczęstunek przygotowywany jest na zlecenie Wnioskodawcy przez podmioty trzecie zajmujące się działalnością cateringową (dalej: „Dostawcy”), a następnie dostarczany Spółce w terminie umożliwiającym serwowanie ich na danych rejsach. Za przygotowany poczęstunek Dostawcy wystawiają spółce faktury.   Dalej Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko w sprawie.   W uzupełnieniu do wniosku z dnia 3 sierpnia 2021 r. Wnioskodawca wskazał, co następuje: Ad. II Spółka wyjaśnia, że intencją Spółki jest złożenie wniosku o wydanie WIS dotyczącego świadczenia kompleksowego. Błędne oznaczenia na wniosku wynikają z omyłki (nieprawidłowego zrozumienia treści formularza). Spółka prosi o zmianę kwalifikacji poprzez zaznaczenie na wniosku w poz. 52 pola numer 3 czyli „towar/y i/lub usługa/i”, a w poz. 53 Spółka prosi o wpisanie cyfry „2”. Spółka precyzuje, że przedmiotem niniejszego wniosku jest świadczenie kompleksowe dotyczące rejsów indywidualnych wraz z poczęstunkiem. a)     w skład świadczenia kompleksowego wchodzi usługa główna (rejs łodzią) oraz usługi pomocnicze (podawanie poczęstunku). Usługa główna polega na organizacji rejsów łodziami w obrębie (…). Działalność ta odbywa się w miesiącach od (…) do (…) każdego roku. Usługi wykonywane są specjalnymi łodziami, tj. katamaranami (…). Klientami spółki są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz przedsiębiorcy. W trakcie rejsu klienci płynąc nowoczesnymi łodziami pokonują trasy niemożliwe do pokonania innym środkiem transportu. Rejsy organizowane są w formie rejsów indywidualnych, gdzie pasażerowie sami poniekąd ustalają trasę rejsu. Mogą oni wybrać jeden z dostępnych punktów startowych oraz końcowych rejsu. Pasażerowie nie mają jednak możliwości dowolnego decydowania o trasie rejsu, np. poprzez wydawanie poleceń osobie sterującej łodzią. Rejs przypomina zatem raczej podróż autobusem/autokarem z możliwością wybrania miejsca docelowego, jednak bez możliwości wymuszenia na prowadzącym łódź dokonywania określonych manewrów. W trakcie rejsów klientom podawany jest poczęstunek. Klienci w trakcie zamawiania rejsu mogą zdecydować się, aby podczas rejsu podano im jeden z oferowanych przez Spółkę poczęstunków. Poczęstunek składa się z gotowej potrawy - najczęściej (…). Poczęstunek nie jest stałą i obligatoryjną częścią rejsu i ma za zadanie jedynie umilić i uatrakcyjnić czas podczas podróży. Nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie czy celem klientów korzystających z rejsów jest nabycie usługi transportowej (polegającej na przetransportowaniu klienta z miejsca A do miejsca B), czy skorzystanie z usługi rekreacyjnej (relaksującego rejsu po wodach śródlądowych). b)     zdaniem Spółki, ww. usługa wraz z poczęstunkiem składające się na świadczenie kompleksowe są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie. c)     istnieje istotna zależność między usługą główną i poczęstunkiem oferowanym podczas rejsu powodująca, że usługa powinna być uznana całościowo jako usługa kompleksowa. Podobnie bowiem jak w przypadku posiłków podawanych podczas rejsów organizowanych dla wędkarzy i nurków (opisanych w Interpretacji ogólnej Min. Rozwoju i Finansów z dnia 13 stycznia 2017 r. w sprawie określenia właściwej stawki podatku od towarów i usług na rejsy dla wędkarzy lub nurków organizowane przez podmioty działające w sferze turystyki sportowo-rekreacyjnej, PT1.8101.13.2016.KSB.680, dalej: „Interpretacja ogólna”) na organizację rejsów Spółki składają się inne usługi, tj. podawania poczęstunku. Podawany poczęstunek nie jest celem samym w sobie dla klientów, ale stanowi dopełnienie usługi głównej. Podawany poczęstunek istotnie wpływa na rekreację klientów decydujących się na taki rejs. Jak wskazuje Min. Rozwoju i Finansów: „Rejsy organizowane dla nurków lub wędkarzy, na które składają się różne usługi - przede wszystkim usługa transportu statkiem, ale również (w zależności od rodzaju rejsu, jego długości, rodzaju statku, itp.) usługi wyżywienia, noclegu na statku, patroszenia czy przechowywania ryb (w przypadku rejsów dla wędkarzy), nabijania butli tlenowych (w przypadku rejsów dla nurków), itp., stanowią kompleksową usługę, której celem jest zapewnienie pasażerom statku określonego rodzaju aktywnego wypoczynku. Z perspektywy nabywcy najistotniejszym elementem analizowanych świadczeń jest rekreacja, rozumiana jako możliwość nurkowania czy wędkowania, dla zrealizowania której odbywa się podróż statkiem, ewentualnie połączona z konsumpcją posiłków i noclegiem. (...) Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś (za definicją wstępu ze Słownika Języka Polskiego - www.sjp.pwn.pl). Ze wstępem w rozumieniu wymienionych przepisów związane są jednak określone świadczenia, typowe dla danego obiektu. (...) Reasumując, usługi w zakresie wstępu na rejsy: 1)    wędkarskie, podczas których - oprócz dostarczenia wędkarzy na łowisko oraz możliwości łowienia ryb - świadczone są również dodatkowe usługi, takie jak np.: zapewnienie posiłków i napojów (bezalkoholowych) oraz miejsca do spania - w przypadku połowów dłuższych niż jednodniowe, udostępnienie pojemników do przechowywania złowionych ryb, wynajem sprzętu wędkarskiego, patroszenie, filetowanie, przechowywanie złowionych ryb, lub 2)    nurkowe, w ramach których - oprócz dostarczenia nurków na wybraną część akwenu – zapewnia się, np. posiłki i napoje (bezalkoholowe) oraz miejsca do spania – w przypadku wypraw dłuższych niż jednodniowe, pomoc załogi w obsłudze sprzętu do nurkowania, ładowanie butli - podlegają opodatkowaniu według stawki VAT w wysokości 8%, jako pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu. ” Przedstawione powyżej stanowisko znajduje w pełni zastosowanie do stanu faktycznego przedstawionego w niniejszym wniosku. Również bowiem w tym przypadku Spółka świadczy usługę, na którą składa się rejs łodzią oraz podawanie posiłku klientom. Podobnie jak w stanie faktycznym opisanym w Interpretacji ogólnej usługi pomocnicze mają jedynie charakter pomocniczy, pomagający klientom czerpać przyjemność z rejsu. Istotą rejsu nie jest spożywanie posiłku lecz samo uczestnictwo w rejsie. d)     elementem dominującym w ramach opisanego świadczenia jest niewątpliwie podróż łodzią. Świadczy o tym fakt, że posiłek jest podawany jedynie podczas części rejsu, przed i po poczęstunku rejs trwa nadal. Oznacza to, że klienci nie korzystają z rejsów w celu spożywania poczęstunku lecz interesuje ich samo uczestnictwo w rejsie. e)     niewątpliwie podawanie poczęstunku istotnie wpływa na atrakcyjność rejsu. Nie jest jednak konieczna dla jego odbycia się. Niezbędność usługi pomocniczej nie jest jednak wymogiem koniecznym, aby uznać usługi za kompleksowe. Zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych w tym NSA oraz TSUE, usługa kompleksowa to świadczenie składające się z co najmniej dwóch czynności, które z ekonomicznego punktu widzenia tworzy jedną całość, ma miejsce wtedy, gdy jedną z jego części składowych stanowi usługę zasadniczą, podczas gdy inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za pomocniczą, jeżeli nie stanowi ona dla nabywcy celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego zrealizowania (wykorzystania) usługi zasadniczej. Nie ma natomiast znaczenia czy da się usługę zasadniczą wykonać bez usługi pomocniczej. Usługa pomocnicza pomaga w zrealizowaniu celu usługi zasadniczej ale nie może być rozumiana jako konieczna (bez której w ogóle nie da się wykonać usługi zasadniczej). Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że rzeczywistym i głównym celem kompleksowych usług wykonywanych przez Spółkę jest organizacja rejsu. Zapewnienie pasażerom łodzi posiłku nie jest najistotniejszym elementem analizowanego świadczenia, lecz jest środkiem do lepszego zrealizowania (wykorzystania) usługi zasadniczej. f)      korzystanie przez klientów z poczęstunku stanowi dopełnienie rejsu. Pozwala na lepsze zrealizowanie usługi zasadniczej, którą dla klienta jest odbycie przyjemnego rejsu na danej trasie. Głównym celem klientów nie jest spożywanie posiłków. g)     klienci nie są zainteresowani samym poczęstunkiem (bez odbywania rejsu), natomiast znaczna część klientów jest zainteresowana odbyciem rejsów nawet bez poczęstunku. h)     celem świadczonych usług z perspektywy Spółki jest zapewnienie rekreacji klientom oraz przetransportowanie ich w różne miejsca. Nie jest głównym celem Spółki zaspokajanie potrzeb kulinarnych klientów. Z tego też powodu Spółka nie świadczy usług kulinarnych poza odbywanymi rejsami. i)       rejsy zawierające poczęstunek są odpowiednio droższe od rejsów bez poczęstunku. W przypadku rejsów z poczęstunkiem Spółka traktuje taki rejs za bardziej ekskluzywny i stosuje wyższe ceny. Cena obejmuje świadczenia. j)       Spółka nie stosuje umów pisemnych z klientami. Rejsy rezerwowane są telefonicznie (następnie potwierdzane mailowo) lub od razu mailowo. Zasady na jakich organizowane są rejsy przekazywane są Klientom telefonicznie przy zamówieniu oraz następnie przez osoby sterujące łodzią przy wejściu na pokład.   Dodatkowo Wnioskodawca dołączył przykładowe maile stanowiące/potwierdzające zamówienie Klientów.   Z kolei, w uzupełnieniu do wniosku z dnia 8 września 2021 r. Wnioskodawca wskazał, co następuje: 1.    Spółka organizuje rejsy indywidualne dla Klientów. Klienci zamawiają rejs telefonicznie lub drogą internetową wybierając najbardziej odpowiadającą im trasę oraz decydując, czy w trakcie rejsu ma być serwowany poczęstunek, a jeśli tak, to jaki. Spółka oferuje kilka rodzajów poczęstunków różniących się między sobą składem i wielkością. Poczęstunek nie jest stałą i obligatoryjną częścią rejsu i ma za zadanie jedynie umilić i uatrakcyjnić czas podróży. Poczęstunek przygotowywany jest na zlecenie Wnioskodawcy przez podmioty trzecie zajmujące się działalnością cateringową (dalej: „Dostawcy”), a następnie dostarczany Spółce w terminie umożliwiającym serwowanie ich na danych rejsach. Za przygotowany poczęstunek Dostawcy wystawiają spółce faktury. Podczas rejsu łódź prowadzona jest przez pracownika Spółki, który odpowiedzialny jest za bezpieczeństwo oraz obsługę uczestników rejsu. Na życzenie klientów rejs może odbywać się z przewodnikiem. Trasa rejsu ustalana jest ze Spółką podczas zamawiania rejsu. Przedmiotem niniejszego wniosku nie są rejsy okolicznościowe dotyczące, np. wesel, urodzin i innych uroczystości. 2.    Usługa będąca przedmiotem wniosku nie jest wynajmem łodzi. Zgodnie bowiem z art. 659 § 1 kodeksu cywilnego, przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Spółka organizuje rejs, co oznacza, że po zamówieniu przez klienta usługi organizacji rejsu Spółka umożliwia Klientowi wstęp na łódź oraz odbycie rejsu. Łódź prowadzona jest przez pracownika Spółki. Nie zachodzą zatem jakiekolwiek przesłanki aby uznać świadczone usługi jako usługę najmu. Klienci nie pozostają posiadaczami łodzi, a jedynie uczestniczą w rejsie zorganizowanym i prowadzonym przez Spółkę (podobnie jak pasażerowie taksówki nie wynajmują samochodu, zaś pasażerowie statków wycieczkowych nie wynajmują statków). Wejście na pokład łodzi zależy zatem od zarezerwowania rejsu oraz dokonania opłaty. Nawet jeśli potocznie klienci mówią o „wynajęciu łodzi” nie jest to de facto wynajem, ale jedynie skrót myślowy klientów. Łódź nie jest klientom wynajmowana. 3.    Zdaniem Spółki, usługi świadczone przez Spółkę ukierunkowane są na szeroko rozumianą rekreację (odpoczynek, relaks, poznanie miasta), ale Spółka nie może wykluczyć, że część klientów korzysta z przedmiotowych usług z innych powodów, w innym celu. 4.    Spółka ponownie wskazała, że nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie czy celem klientów korzystających z rejsów jest nabycie usługi transportowej, czy skorzystanie z usługi rekreacyjnej (relaksującego rejsu po wodach śródlądowych). W celu ustalenia ww. okoliczności Spółka musiałaby prowadzić ankiety przed zorganizowaniem każdego rejsu, w których pytałaby klientów o cel korzystania z rejsu. Nie jest to jednak od Spółki wymagane przepisami prawa, a zatem Spółka nie prowadzi tego rodzaju wywiadu. Podobnie jak w przypadku wizyty klientów w restauracji czy pubie - nie jest możliwe precyzyjne ustalenie celu ich wizyty. Część klientów zapewne korzysta z pubów lub restauracji z powodów towarzyskich, zaś inni z uwagi na chęć skorzystania z usług gastronomicznych. Są również klienci, którzy łączą ww. powody i ciężko jest im zdecydować. Podobna sytuacja ma miejsce również w niniejszej sprawie. Aby ustalić cel klientów korzystających z usług Spółki należałoby przeprowadzić ankietę wśród klientów. Zdaniem Spółki intencją klientów wydaje się być szeroko rozumiana rekreacja, ale Spółka nie może wykluczyć, że część klientów korzysta z przedmiotowych usług z innych powodów, w innym celu. 5.    Spółka w chwili obecnej nie posiada regulaminu w formie pisemnej. Zasady na jakich organizowane są rejsy przekazywane są Klientom telefonicznie przy zamówieniu oraz następnie przez osoby sterujące łodzią przy wejściu na pokład. Spółka rozważa wprowadzenie regulaminu w formie pisemnej w przyszłości. Ceny rejsów wskazane są przez Spółkę na stronie internetowej Spółki. Cena rejsu z poczęstunkiem skonstruowana jest w sposób następujący: cena rejsu bez poczęstunku + określona wartość poczęstunku Na stronie internetowej klienci mogą zapoznać się z wartością poszczególnych poczęstunków oraz nazwą dostawcy, który przygotowuje poczęstunki dla Spółki. Dzięki temu pasażerowie mogą wybrać odpowiedni poczęstunek kierując się własnym gustem, uwzględniając ich skład i jakość. Spółka zaznacza, że wartość poczęstunku określona w cenie rejsu nie jest ceną posiłku za jaką można zakupić dany posiłek bezpośrednio u Dostawcy.   W celu zaprezentowania wartości poczęstunku, w załączeniu Wnioskodawca przesłał przykładowy wydruk ze strony internetowej Spółki.   Natomiast w piśmie z dnia 8 października 2021 r. Wnioskodawca wskazał następujące informacje: 1.    Przedmiotem złożonego wniosku o wydanie WIS jest świadczenie kompleksowe polegające na organizacji rejsów indywidualnych wraz z poczęstunkiem bez usług przewodnika. Usługi przewodnika nie są przedmiotem niniejszego wniosku. 2.    Łódź zaczynająca kurs w punkcie A ostatecznie musi dotrzeć ponownie do punktu A po przebyciu całej trasy. Trasa kursu jest jednak indywidualnie ustalana. Część pasażerów życzy sobie, aby kurs zakończył się w punkcie A po opłynięciu całej trasy, zaś inni pasażerowie decydują się zakończyć rejs w innym miejscu niż miejsce rozpoczęcia rejsu. W takim przypadku pasażerowie wysiadają w innym miejscu niż miejsce rozpoczęcia kursu. Jak już zostało wspomniane, pasażerowie mogą wybrać jeden z dostępnych punktów startowych oraz końcowych rejsu. To do nich każdorazowo należy wybór.   Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)   Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.   Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.   Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.   Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP), ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.   Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: -        w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), -        w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, ECLI:EU:C:2012:597, Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (punkt 22 wyroku).   Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).   Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.   Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.   Jak wynika z opisu sprawy Spółka prowadzi działalność polegającą na organizacji rejsów indywidualnych wraz z poczęstunkiem. Usługi wykonywane są specjalnymi łodziami, tj. katamaranami (…). Klientami spółki są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz przedsiębiorcy. W trakcie rejsu klienci płynąc nowoczesnymi łodziami pokonują trasy niemożliwe do pokonania innym środkiem transportu. Klienci zamawiają rejs telefonicznie lub drogą internetową wybierając najbardziej odpowiadającą im trasę. Mogą oni wybrać jeden z dostępnych punktów startowych oraz końcowych rejsu. Pasażerowie nie mają jednak możliwości dowolnego decydowania o trasie rejsu, np. poprzez wydawanie poleceń osobie sterującej łodzią. Spółka organizuje rejs, co oznacza, że po zamówieniu przez klienta usługi organizacji rejsu Spółka umożliwia Klientowi wstęp na łódź oraz odbycie rejsu. Wejście na pokład łodzi zależy od zarezerwowania rejsu oraz dokonania opłaty. Podczas rejsu łódź prowadzona jest przez pracownika Spółki, który odpowiedzialny jest za bezpieczeństwo oraz obsługę uczestników rejsu. W trakcie rejsów klientom podawany jest poczęstunek. Poczęstunek składa się z gotowej potrawy. Poczęstunek przygotowywany jest na zlecenie Wnioskodawcy przez podmioty trzecie zajmujące się działalnością cateringową, a następnie dostarczany Spółce w terminie umożliwiającym serwowanie ich na danych rejsach. Poczęstunek nie jest stałą i obligatoryjną częścią rejsu i ma za zadanie jedynie umilić i uatrakcyjnić czas podczas podróży. Usługi świadczone przez Spółkę ukierunkowane są na szeroko rozumianą rekreację (odpoczynek, relaks, poznanie miasta), ale Spółka nie może wykluczyć, że część klientów korzysta z przedmiotowych usług z innych powodów, w innym celu. Rejsy zawierające poczęstunek są odpowiednio droższe od rejsów bez poczęstunku. W przypadku rejsów z poczęstunkiem Spółka traktuje taki rejs za bardziej ekskluzywny i stosuje wyższe ceny. Cena obejmuje świadczenia. Cena rejsu z poczęstunkiem skonstruowana jest w sposób następujący: cena rejsu bez poczęstunku + określona wartość poczęstunku.   Mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość nabywaną przez klientów nierozłącznie. Powyższe wynika z faktu, że zarówno rejs łodzią, jak i podanie poczęstunku, prowadzą do realizacji określonego celu jakim jest zapewnienie klientom odpoczynku, relaksu, czy też poznania miasta. Elementem dominującym w ramach opisanego świadczenia jest niewątpliwie podróż łodzią, z kolei usługę pomocniczą stanowi podawanie poczęstunku. Powyższe wynika z faktu, że posiłek jest podawany jedynie podczas części rejsu, przed i po poczęstunku rejs trwa nadal. Oznacza to, że klienci nie korzystają z rejsów w celu spożywania poczęstunku, lecz interesuje ich samo uczestnictwo w rejsie. Czynność pomocnicza nie stanowi celu samego w sobie, lecz służy do efektywnego wykonania świadczenia głównego – podawanie poczęstunku wpływa na atrakcyjność rejsu. Korzystanie przez klientów z poczęstunku stanowi dopełnienie rejsu – pozwala na lepsze zrealizowanie usługi zasadniczej, którą dla klienta jest odbycie przyjemnego rejsu na trasie. Klienci nie są zainteresowani samym poczęstunkiem (bez odbywania rejsu), zaś celem świadczonych usług z perspektywy Spółki jest zapewnienie rekreacji klientom oraz przetransportowanie ich w różne miejsca, a nie zaspokajanie potrzeb kulinarnych klientów. Z tego też powodu Spółka nie świadczy usług kulinarnych poza odbywanymi rejsami. Dodatkowo podkreślić należy, że cena za rejsy zawierające poczęstunek są odpowiednio droższe od rejsów bez poczęstunku. Cena rejsu z poczęstunkiem skonstruowana jest tak, że obejmuje cenę rejsu bez poczęstunku oraz określoną wartość poczęstunku.   Zatem, realizacja przedmiotowego świadczenia, wymaga podjęcia wielu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń podlegających odrębnym stawkom podatkowym, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia.   Podsumowując, z uwagi na charakter wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności oraz oczekiwania klientów, w analizowanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, gdzie rejs łodzią stanowi czynność dominującą w odniesieniu do usługi serwowania posiłku. Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla usługi rejsów indywidualnych łodzią (usługi dominującej).   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych (obecnie) stawką podatku w wysokości 8% wskazano, bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.   Przepisy ustawy nie zawierają pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”.   Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu.   Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.   Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.   Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.   W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z opisu przedmiotowego świadczenia, celem świadczonych usług z perspektywy Spółki jest zapewnienie rekreacji klientom oraz przetransportowanie ich w różne miejsca. Dodatkowo, jak wskazał Wnioskodawca, usługi świadczone przez Spółkę ukierunkowane są na szeroko rozumianą rekreację (odpoczynek, relaks, poznanie miasta). Na potwierdzenie powyższego należy się odwołać do strony internetowej Wnioskodawcy (…), gdzie Spółka promuje swoje usługi hasłami: „(…)” oraz „(…)”. W ocenie tut. Organu, analiza świadczenia wskazuje, że rzeczywistym i głównym celem wykonywanego przez Wnioskodawcę rejsu katamaranem (…) nie jest przetransportowanie osób z jednego miejsca do drugiego, lecz zapewnienie pasażerom statku specyficznego rodzaju wypoczynku i relaksu połączonego z poznaniem miasta z innej perspektywy. O powyższym świadczy fakt, że pasażerowie mogą wybrać jeden z dostępnych punktów startowych oraz końcowych rejsu. Łódź zaczynająca kurs w punkcie A ostatecznie musi dotrzeć ponownie do punktu A po przebyciu całej trasy. Trasa kursu jest jednak indywidualnie ustalana. Część pasażerów życzy sobie, aby kurs zakończył się w punkcie A po opłynięciu całej trasy, zaś inni pasażerowie decydują się zakończyć rejs w innym miejscu niż miejsce rozpoczęcia rejsu. Tak więc jak wynika z powyższego indywidualne ustalenie przebiegu trasy rejsu pozwala klientom decydować o formie spędzania wolnego czasu i poznania wybranych punktów miasta. Zdaniem Organu w rozpatrywanej sprawie, rejs łodzią należy oceniać jako usługę należącą do strefy rekreacyjnej, gdzie przewóz osób jest tylko środkiem do realizacji usługi zasadniczej a nie istotą świadczenia. Jak wynika bowiem z opisu świadczenia z perspektywy klientów najistotniejszym elementem przedmiotowego świadczenia jest bowiem rekreacja, rozumiana jako możliwość odpoczynku, połączona z konsumpcją posiłków oraz krajoznawstwem – poznaniem miasta.   Podsumowując, świadczona przez Wnioskodawcę usługa organizacji rejsów indywidualnych wraz z poczęstunkiem stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” wymienione poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 i art. 138i ust. 4 wynosi 23%.   W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Według art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: 1)    kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz 2)    wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.   W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 68 wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.   Mając na uwadze, że wykonywane przez Wnioskodawcę świadczenie stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, to jego realizacja podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43‑300 Bielsko‑Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczenia kompleksowego tożsamego pod każdym względem ze świadczeniem kompleksowym będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostało wykonane po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -        świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do świadczenia kompleksowego, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.     POUCZENIE   Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43‑300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.   W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).