0112-KDSL2-1.440.23.2022.2.MC

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku Pana (…), prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (…) z dnia – brak daty sporządzenia wniosku (data wpływu 1 lutego 2022 r.), uzupełnionego pismem z dnia 27 lutego 2022 r. (data wpływu 28 lutego 2022 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: towar – sprzedaż (…) w kawiarni, „na wynos” do bezpośredniego spożycia Opis: (...) wytwarzane są samodzielnie w małej pracowni cukierniczej, a sprzedawane bezpośrednio konsumentom, tj. klientom detalicznym w kawiarni „na wynos”, w której dostępne są stoliki i krzesła. Klienci, którzy dokonali zakupu (...) nie korzystają z infrastruktury kawiarni. W przypadku sprzedaży przedmiotowego (...) „na wynos” klient nie dostaje żadnych naczyń ani sztućców. Istnieje możliwość zakupu (...) wraz z kawą/herbatą. Zadania sprzedającego ograniczają się do wydania (...) z lady, zapakowania w opakowanie jednorazowe i skasowanie należności. (...) są pakowane w kartonik/torebkę lub na życzenie klienta podawane „do ręki”. (...) jest gotowy do spożycia bez żadnej dodatkowej obróbki. Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 56 Stawka podatku od towarów i usług: 8% Podstawa prawna: art. 41 ust. 12f w zw. z art. 41 ust. 2 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 1 lutego 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania sprzedaży (…) w kawiarni, „na wynos” do bezpośredniego spożycia, według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWIU) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 lutego 2022 r. o wskazanie dodatkowych informacji. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis Wniosek dotyczy autorskich (...), wytwarzanych samodzielnie w małej pracowni cukierniczej. (...) mogą być serwowane do stolików „na miejscu” lub sprzedawane „na wynos”. Niniejszy wniosek dotyczy stawki VAT właściwej przy sprzedaży (...) „na wynos”. Przy takim scenariuszu sprzedaży zadania sprzedającego ograniczają się do wydania (...) z lady, zapakowania w opakowanie jednorazowe i skasowanie należności. Nie występują przy tym żadne inne czynności obsługi klienta. Zdaniem wnioskującego, sprzedaż (...) „na wynos” powinna być interpretowana jako dostawa towaru i tym samym opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości 5%. (…) Ponadto, w piśmie z dnia 27 lutego 2022 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca na zadane w wezwaniu z dnia 23 lutego 2022 r., nr 0112-KDSL2-1.440.23.2022.1.MC pytania udzielił następujących odpowiedzi:   1.    Wskazanie jednego konkretnego rodzaju (...) (z jednym konkretnym rodzajem (...), pomady, czy dodatków dekoracyjnych), który jest przedmiotem wniosku wraz ze wskazaniem pełnego (...) surowcowego produktu ((...)) – (...) produktu powinien wskazywać w sposób jednoznaczny udział (...) każdego z surowców w wyrobie gotowym, stąd też uzupełniając wniosek należy określić dokładny udział (...) wszystkich surowców, ponadto podane wartości muszą być dokładne (bez zaokrągleń i przedziałów) zgodnie z recepturą. Odpowiedź: Przedmiotowym produktem jest (…). (...) tego (...) przedstawia się następująco:   (…)   2.    W jakiego typu lokalu (np.: w cukierni, lodziarni, kawiarni, inny – jaki?) są sprzedawane (...)? – należy wybrać jedną opcję. Odpowiedź: (...) są sprzedawane w kawiarni. Okazyjnie te same (...) mogą być sprzedawane również poza lokalem, na festynach lub innych tego typu wydarzeniach kulturalnych. W obu przypadkach wniosek o wiążącą stawkę dotyczy sprzedaży „na wynos”. Jeśli interpretacja sprzedaży w kawiarni i na festynie skutkuje różnymi stawkami VAT, proszę wziąć pod uwagę sprzedaż na wynos w kawiarni.   3.    Komu Wnioskodawca sprzedaje towar będący przedmiotem wniosku (czy sprzedaż następuje innym podmiotom gospodarczym, np. punktom gastronomicznym, placówkom handlowym, itp., czy też sprzedaż następuje bezpośrednio konsumentom, tj. klientom detalicznym)? – należy wybrać jedną opcję. Odpowiedź: Wniosek ten dotyczy sprzedaży bezpośrednio konsumentom, tj. klientom detalicznym.   4.    Czy na życzenie klienta przedmiotowy produkt może być modyfikowany, np. dodawane są inne składniki, bądź wyłączony jest jakiś składnik, itp.? Odpowiedź: Nie. Sprzedawany jest gotowy produkt z lady, który nie podlega modyfikacjom na życzenie klienta.   5.    Czy w lokalu jest możliwość zakupu (...) wraz z kawą/herbatą? Odpowiedź: Tak, istnieje taka możliwość. Kawa/herbata jest w wypadku sprzedaży „na wynos” również sprzedawana w opakowaniach jednorazowych. Sprzedaż wraz z kawą/herbatą nie jest jednak częścią jednego pakietu, tzn. każda ze sprzedawanych pozycji figuruje na paragonie osobno i ma swoją stawkę VAT.   6.    Czy dla klientów są dostępne naczynia i sztućce? Czy są to naczynia i sztućce jednorazowego użytku? Odpowiedź: W przypadku sprzedaży przedmiotowego (...) „na wynos” klient nie dostaje żadnych naczyń ani sztućców. (...) są pakowane w kartonik/torebkę lub na życzenie klienta podawane „do ręki”.   7.    Czy personel doradza klientowi przy sprzedaży (np. w wyborze produktu)? Odpowiedź: Wszystkie (...) wystawione w ladzie danego dnia są opisane i mają podaną cenę. Oczywiście jeśli klient ma dodatkowe pytania dotyczące oferowanych (...0, albo prosi o radę przy wyborze, gościnność i dbałość o właściwą obsługę każą takiej rady udzielić.   8.    Czy personel informuje o oferowanych produktach? Odpowiedź: Wszystkie (...) oferowane danego dnia są wystawione w ladzie, opisane i mają podaną cenę. Niektórzy klienci pomimo tego pytają o ofertę i oczywiście oferta jest im w takim wypadku prezentowana.   9.    Czy (...) jest produktem do natychmiastowego spożycia na wynos? Odpowiedź: Tak, (...) jest produktem o ograniczonej trwałości i powinien być spożyty tego samego lub ewentualnie następnego dnia.   10. Czy przedmiotowy produkt wymaga od kupującego po zakupie jakiejkolwiek samodzielnej obróbki/przygotowania do spożycia? Odpowiedź: Nie. (...) jest gotowy do spożycia bez żadnej dodatkowej obróbki.   11. Czy w punkcie/przed punktem sprzedaży (...) znajdują się stoliki i krzesła? Odpowiedź: Tak, (...) są sprzedawane w kawiarni, w której dostępne są stoliki i krzesła. Natomiast ten wniosek dotyczy sprzedaży „na wynos” i klienci, którzy dokonali takiego zakupu nie korzystają z infrastruktury kawiarni.   12. Czy w punkcie sprzedaży są toalety/szatnia dla klientów? Odpowiedź: W lokalu jest dostępna toaleta dla klientów. Nie ma natomiast osobno wydzielonej szatni.   13. Przesłanie specyfikacji/karty przedmiotowego produktu. Odpowiedź: Przedmiotowy produkt nie posiada karty produktu. Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Uwzględniając powyższe przepisy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w przypadku sprzedaży (...), w okolicznościach wskazanych we wniosku, mamy do czynienia ze sprzedażą towaru, czy też usługą w rozumieniu ustawy. W tym celu należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w licznych wyrokach odniósł się do kwestii klasyfikacji czynności jako świadczenia usług, czy dostawy towarów. Jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 27 października 2005 r., nr C-41/04, w sprawie Levob Verzekeringen i OV Bank (pkt 19) oraz wyroku z dnia 29 marca 2007 r., nr C-111/05 w sprawie Aktiebolaget NN (pkt 21), w przypadku gdy transakcja składa się z szeregu świadczeń i czynności, należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia, po pierwsze czy chodzi o dwa czy więcej świadczeń odrębnych czy też o świadczenie jednolite, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku owo jednolite świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług. Natomiast w wyroku z dnia 10 marca 2005 r., nr C-491/03 w sprawie Ottmar Hermann (pkt 22), TSUE wskazał, że: „Ponieważ sprzedaży jakiegoś towaru zawsze towarzyszy świadczenie jakiejś minimalnej usługi (takiej jak wyłożenie towarów na stoiskach, wydanie faktury, itd.), jedynie usługi inne niż te, które towarzyszą nieodłącznie sprzedaży jakiegoś towaru, mogą być wzięte pod uwagę przy ocenie udziału świadczenia usług w odniesieniu do całości złożonej czynności, obejmującej również dostawę jakiegoś towaru”. Zatem tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów. W wyroku z dnia 2 maja 1996 r., nr C-231/94 w sprawie Faaborg-Gelting Linien w pkt 14 TSUE orzekł, że działalność restauracyjną charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi. Świadczenie takie należy zatem uznać za świadczenie usług, o którym mowa w art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy. Odwrotnie jest natomiast, gdy transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem usług służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach. Stąd w odniesieniu do działalności restauracyjnej prowadzonej na promie TSUE podkreślił, że sprzedaż gotowych artykułów żywnościowych i napojów do spożycia na miejscu jest wynikiem świadczenia szeregu usług, od przygotowania posiłku do jego podania, i że wiąże się z zapewnieniem klientom infrastruktury obejmującej salę jadalną z pomieszczeniami przyległymi (szatnia itd.) oraz meble i nakrycia. W niektórych przypadkach osoby fizyczne, które zawodowo realizują świadczenia wchodzące w skład działalności restauracyjnej, nakrywają do stołu, służą poradą klientom i udzielają im wyjaśnień w przedmiocie oferowanych artykułów żywnościowych i napojów, podają te produkty do stołu i wreszcie sprzątają stoły po konsumpcji (pkt 13 tego wyroku). Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.3.2011, str. 1, z późn. zm.) – usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy. Ustalenie, czy świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem – w ramach całościowej oceny – wagi jakościowej (a nie tylko ilościowej) elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów. Sprzedaży towaru zawsze towarzyszy minimalny zakres świadczonych usług, takich jak umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku, w związku z czym tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów. Z kolei działalność restauracyjną charakteryzuje wiele elementów i czynności, wśród których dostawa gotowej żywności i napojów przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi. Ustalenie, z jaką kategorią świadczenia gastronomicznego mamy do czynienia, zależy od wielu zmiennych. Nie jest nią jedynie wola konsumenta skorzystania z infrastruktury lokalu, ale całokształt „otoczenia”, okoliczności towarzyszących danemu świadczeniu. Z przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji wynika, że dostawie produktu nie towarzyszą usługi przesądzające, że mamy do czynienia z usługą restauracyjną. We wniosku nie wskazano, aby występowały usługi charakterystyczne dla działalności restauracyjnej, takie jak m.in.: zamawianie posiłku przy stoliku u kelnera, nakrywanie do stołu, podawanie produktów do stołu, które w takiej sytuacji miałyby przeważające znaczenie. Z wniosku wynika, że (…) wytwarzany jest jako wyrób własny w małej pracowni cukierniczej i sprzedawany w kawiarni, w której dostępne są stoliki i krzesła, jednak klienci, którzy dokonali takiego zakupu nie korzystają z infrastruktury kawiarni. Zadania sprzedającego ograniczają się do wydania (...) z lady, zapakowania w opakowanie jednorazowe i skasowanie należności. (...) sprzedawany jest „na wynos” i pakowany w kartonik/torebkę lub na życzenie klienta podawany „do ręki”. Istnieje możliwość sprzedaży (...) wraz z kawą/herbatą „na wynos” w opakowaniach jednorazowych. Sprzedaż wraz z kawą/herbatą nie jest jednak częścią jednego pakietu, tzn. każda ze sprzedawanych pozycji figuruje na paragonie osobno. Zdarza się, że personel kawiarni doradza klientowi przy wyborze produktu. Mając na uwadze powyższą analizę oraz opis podany przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że – dla celów stosowania podatku od towarów i usług – sprzedaż (…) w kawiarni, „na wynos” do bezpośredniego spożycia, będącego przedmiotem wniosku, należy uznać za dostawę towaru. Natomiast oferowane czynności polegające na wydaniu towaru z lady i zapakowaniu w opakowanie jednorazowe stanowią usługi wspomagające związane z tą dostawą. Uzasadnienie klasyfikacji towaru W myśl art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towaru, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do określenia stawki podatku właściwej dla towaru lub usługi. Symbole statystyczne i Nomenklatura scalona wykorzystywane w ustawie służą wyłącznie stosowaniu odpowiednich przepisów, w tym określeniu właściwej stawki podatku od towarów i usług. Nie przesądzają natomiast o tym, czy w świetle przepisów ustawy mamy do czynienia z towarem lub też usługą. Dokonując klasyfikacji towaru spożywczego do odpowiedniego grupowania w odpowiedniej klasyfikacji statystycznej należy kierować się następującymi zasadami: -        jeżeli dostawie towaru spożywczego towarzyszą „dodatkowe usługi”, wspomagające, polegające np. na przygotowaniu i podaniu tego towaru do natychmiastowego spożycia, wykonywane przez sprzedającego (placówkę gastronomiczną) – dostawa tego towaru klasyfikowana jest według PKWiU 2015 w grupowaniu 56 – Usługi związane z wyżywieniem; -        jeżeli towary spożywcze wydawane są w ramach usług restauracyjnych i cateringowych     – klasyfikacja do PKWiU 2015 w grupowaniu 56 – Usługi związane z wyżywieniem; -        jeżeli natomiast dostawie towaru spożywczego nie towarzyszą żadne „dodatkowe usługi” wykonywane przez sprzedającego (z wyjątkiem nierozerwalnie związanych z dostawą tych towarów, np. takie jak: umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku) – towar ten klasyfikowany jest według CN. Przy czym zawsze należy w pierwszej kolejności ocenić towary spożywcze wydawane do bezpośredniego spożycia pod kątem zaklasyfikowania ich według PKWiU 2015 do grupowania „Usługi związane z wyżywieniem” PKWiU 56 (art. 41 ust. 12f ustawy). Jednak przyporządkowanie danego towaru spożywczego do grupowania PKWiU 56 „Usługi związane z wyżywieniem” nie zmienia charakteru tego świadczenia jako towaru w świetle ustawy. Dopiero w sytuacji, w której towar ten nie podlega zaklasyfikowaniu w tym grupowaniu należy dokonać jego klasyfikacji według CN. Mogą również wystąpić sytuacje, w których dany towar nie będzie podlegał klasyfikacji według PKWiU oraz CN. W przedmiotowej sprawie, opisanej dostawie towaru ((…)) towarzyszą usługi wspomagające – polegające na wydaniu towaru z lady i zapakowaniu w opakowanie jednorazowe – niemające jednak charakteru dominującego. Zatem dostawa takiego towaru nie może być klasyfikowana jako towar według kodu Nomenklatury scalonej, ponieważ do tego grupowania klasyfikuje się towary, którym nie towarzyszą żadne usługi wspomagające. Wobec powyższego dostawę wyżej opisanego towaru spożywczego, któremu towarzyszą usługi dodatkowe, wspomagające jego dostawę, należy uznać za dostawę towaru sklasyfikowaną do PKWiU 56 „Usługi związane z wyżywieniem”, przy czym –przyporządkowanie danego towaru spożywczego do ww. grupowania PKWiU 56 nie zmienia charakteru tego świadczenia jako towaru w świetle ustawy. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%. Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: 1)    kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz 2)    wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%. Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż sklasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Stosownie do art. 41 ust. 12f ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie: 1)     napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania; 2)     towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie; 3)     posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy. Towar będący przedmiotem wniosku nie mieści się w katalogu wyłączeń wskazanych w art. 41 ust. 12f ustawy. W związku z powyższym, dostawa towaru – (…), w okolicznościach opisanych przez Wnioskodawcę we wniosku – jest klasyfikowana do działu PKWiU 56 – Usługi związane z wyżywieniem, przy czym nie jest objęta wyłączeniami, o których mowa w art. 41 ust. 12f ustawy, dlatego też podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 12f w zw. z art. 41 ust. 2 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: −        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), −        towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).     Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).  Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.   W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).