0112-KDSL2-1.440.652.2024.6.MC

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku Pana (…) z dnia 7 listopada 2024 r. (data wpływu 7 listopada 2024 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 26 grudnia 2024 r. (data wpływu 26 grudnia 2024 r.), 29 stycznia 2025 r. (data wpływu 29 stycznia 2025 r.) oraz 20 i 27 marca 2025 r. (data wpływu 20 i 27 marca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – wykonanie programu komputerowego – (…) wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, obejmującego gwarancję, doradztwo i wsparcie techniczne   Opis świadczenia: Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności, w ramach podpisanej Umowy, tworzy Program komputerowy – (…) oraz przenosi autorskie prawa majątkowe do niego. Przedmiot zamówienia składa się z 4 części: (…). Wnioskodawca w celu stworzenia Programu komputerowego wykonuje następujące czynności: 1)  Projektowanie programu komputerowego – Wnioskodawca jest autorem koncepcji Programu komputerowego oraz jego głównych założeń. Wnioskodawca opracowuje sposób działania Programu komputerowego i jego modyfikacje na podstawie badań i doświadczeń. 2)  Tworzenie oraz nadzorowanie prac nad tworzeniem Programu komputerowego – Wnioskodawca dokonuje podziału zadań związanych z tworzeniem Programu komputerowego i nadzoruje pracę programistów, w tym sprawdza czy dostarczane funkcjonalności spełniają swój cel, są zgodne z przekazanymi przez Wnioskodawcę wytycznymi i są spójne z koncepcją i zamysłem Programu komputerowego. Wnioskodawca również sam tworzy funkcjonalności Programu, włącza i odpowiednio modyfikuje nabyte funkcjonalności Programu komputerowego od programistów tworząc jeden spójny produkt w postaci Programu komputerowego. 3)  Opracowanie dokumentacji Programu komputerowego, testowanie Programu komputerowego oraz przekazanie Programu komputerowego oraz majątkowych praw autorskich do Programu komputerowego (…) – Wnioskodawca wspólnie z zatrudnionymi na podstawie umów o dzieło programistami opracowuje dokumentację całego procesu treningu Programu komputerowego, o którym mowa w Części 3 przedmiotu zamówienia z Umowy i jest odpowiedzialny przed (…) za dostarczenie przedmiotu zamówienia zgodnie z Umową. Wnioskodawca w dokumentach projektowych będzie wskazany jako twórca Programu komputerowego, do którego przysługują mu autorskie prawa osobiste i majątkowe. Opracowanie Programu komputerowego – (…), wymaga od Wnioskodawcy specjalistycznej wiedzy/umiejętności z zakresu programowania, m.in. znajomość kilku języków programowania, znajomość metod cyfrowego przetwarzania obrazu, wiedza z zakresu algorytmów przetwarzania danych, wiedza na temat działania algorytmów genetycznych (sztuczna inteligencja) oraz doświadczenie w pracy z pojazdami (…). Zatrudnieni przez Wnioskodawcę programiści tworzą fragmenty Programu komputerowego w oparciu o umowy o dzieło i przenoszą autorskie prawa majątkowe do wytworzonych części Programu, jednakże całościowo ostateczny wynik prac - powstanie Programu komputerowego będzie wynikiem pracy twórczej Wnioskodawcy. Za wykonanie Umowy ustalono wynagrodzenie, tj. cenę brutto: (…), w tym za przeniesienie autorskich praw majątkowych (…). Druga część wynagrodzenia wynosząca (…) odnosi się do usług doradztwa oraz gwarancji i wsparcia technicznego. Przez doradztwo należy rozumieć czynności wskazane w części 2 i 4 projektu, czyli wskazanie ilości i jakości (…) w oraz wskazanie konfiguracji komputera.   Rozstrzygnięcie: Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 7 listopada 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie WIS w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 26 grudnia 2024 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz przesłanie stosownych dokumentów. Z kolei, w dniach 29 stycznia 2025 r. i 20 marca 2025 r. wniosek uzupełniono o dodatkowe informacje. Natomiast w dniu 27 marca 2025 r. uzupełniono wniosek o potwierdzenie przedmiotu wniosku i doprecyzowanie.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia.   Pan (…) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą „(…)” (dalej: „Wnioskodawca”). Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zajmuje się m.in. tworzeniem specjalistycznych oprogramowań, a główny rodzaj działalności Wnioskodawcy kwalifikuje się do kodu PKD 62.01.Z – „Działalność związana z oprogramowaniem”. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT - w dniu 31 października 2024 r. została przez Wnioskodawcę złożona rejestracja na czynnego podatnika VAT.   Przedmiotem wniosku jest określenie stawki VAT dla sprzedaży majątkowych praw autorskich do (…) (dalej: „Program komputerowy”). Zgodnie z umową nr (…) (dalej: „Umowa”) zawartą przez Wnioskodawcę z (…),(dalej: „…”), przedmiot zamówienia składa się z 4 części: (…). Szczegółowy opis przedmiotu Umowy określają załączniki do Umowy. Umowa została zawarta w wyniku wybrania oferty Wnioskodawcy jako najkorzystniejszej oferty w ramach postępowania przetargowego nr (…) prowadzonego przez (…). Całkowity termin realizacji zamówienia, w tym wykonania Programu komputerowego przez Wnioskodawcę upływa (...) 2024 r.   Zgodnie z Umową Wnioskodawca za wykonanie przedmiotu Umowy otrzyma wynagrodzenie, którego jedna część stanowi wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Programu komputerowego, a druga część za inne czynności (m.in. doradztwo i utrzymanie gwarancji). Wynagrodzenie zostanie wypłacone na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT po prawidłowej realizacji przedmiotu Umowy, potwierdzonej podpisanym przez (…) bez zastrzeżeń protokołem odbioru.   W ramach tworzenia Programu komputerowego będącego przedmiotem Umowy, Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umów o dzieło programistów, którzy wykonują na zlecenie Wnioskodawcy odpowiednie funkcjonalności Programu komputerowego. Łączne wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło dla programistów będzie wynosić ok. 13% budżetu projektu. Wnioskodawca jest autorem koncepcji Programu komputerowego oraz jego głównych założeń, a zatrudnieni w ramach umowy o dzieło programiści są odpowiedzialni za wykonanie na zlecenie Wnioskodawcy konkretnych funkcjonalności lub elementów Programu komputerowego. Praca Wnioskodawcy jest przejawem kreatywności, ponieważ polega na opracowaniu sposobu działania Programu komputerowego i modyfikowania na podstawie badań i doświadczeń. Praca zatrudnionych programistów sprowadza się do wykonywania konkretnych technicznych zadań, wynikających całkowicie z pomysłu i nadzoru Wnioskodawcy. Wnioskodawca dokonuje podziału zadań i nadzoruje prace programistów, w tym sprawdza czy dostarczane funkcjonalności spełniają swój cel i są spójne z koncepcją i zamysłem Programu komputerowego. Wnioskodawca również sam tworzy funkcjonalności programu, włącza i odpowiednio modyfikuje nabyte funkcjonalności Programu komputerowego od programistów, tworząc jeden spójny produkt w postaci Programu komputerowego. Wnioskodawca również wspólnie z zatrudnionymi na podstawie umów o dzieło programistami opracowuje dokumentację całego procesu treningu Programu komputerowego, o którym mowa w Części 3 przedmiotu zamówienia z Umowy i jest odpowiedzialny przed (…) za dostarczenie przedmiotu zamówienia zgodnie z Umową. Wnioskodawca w dokumentach projektowych będzie wskazany jako twórca Programu komputerowego, do którego przysługują mu autorskie prawa osobiste i majątkowe. Autorskie prawa majątkowe do Programu komputerowego po dostarczeniu przedmiotu Umowy zostaną przeniesione przez Wnioskodawcę na rzecz (…).   Program komputerowy, który w związku z Umową jest tworzony przez Wnioskodawcę jest oryginalny i unikatowy. Tego rodzaju Program komputerowy nie występuje na rynku. Program dostosowany jest do pracy ze wskazanym przez (…) sprzętem. Jedynym dostępnym na rynku innym oprogramowaniem do tego sprzętu jest aplikacja producenta, która w żadnym stopniu nie realizuje założeń projektu i nie posiada takich funkcjonalności, jakie znajdą się w Programie komputerowym wytworzonym przez Wnioskodawcę. W dalszej części wniosku Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko, wskazując m.in., że jego zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo zastosować stawkę VAT 8% do wynagrodzenia z tytułu przeniesienia na (…) majątkowych praw autorskich do Programu komputerowego na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a i poz. 63 załącznika nr 3 oraz art. 146ea pkt 2, a także art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Wytworzony Program komputerowy stanowi przejaw działalności Wnioskodawcy, który jest twórcą Programu komputerowego - Wnioskodawca jest autorem koncepcji Programu komputerowego oraz jego głównych założeń, dokonuje podziału zadań i nadzoruje prace programistów, którzy w oparciu o umowę o dzieło tworzą wskazane funkcjonalności Programu komputerowego, w tym sprawdza czy dostarczane przez programistów funkcjonalności spełniają swój cel i są spójne z koncepcją i zamysłem Programu komputerowego. Ponadto, jak zostało wskazane w opisie, Wnioskodawca jest autorem koncepcji Programu komputerowego oraz jego głównych założeń, a zatrudnieni w ramach umowy o dzieło programiści są odpowiedzialni za wykonanie na zlecenie Wnioskodawcy konkretnych funkcjonalności lub elementów Programu komputerowego. Wnioskodawca również sam tworzy funkcjonalności, włącza i odpowiednio modyfikuje nabyte funkcjonalności Programu komputerowego tworząc jeden spójny produkt w postaci Programu komputerowego. Jak zostało również wskazane, Wnioskodawca wspólnie z zatrudnionymi na podstawie umów o dzieło programistami opracowuje dokumentację całego procesu treningu Programu komputerowego, o którym mowa w Części 3 przedmiotu zamówienia z Umowy i jest odpowiedzialny przed (…) za dostarczenie przedmiotu zamówienia zgodnie z Umową. Wnioskodawca w dokumentach projektowych będzie wskazany jako twórca Programu komputerowego. Biorąc powyższe pod uwagę, udział Wnioskodawcy w tworzeniu Programu komputerowego jest przeważający i co za tym idzie Wnioskodawcę należy uznać za twórcę Programu komputerowego, zgodnie z przepisami o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ponadto należy stwierdzić, że Program komputerowy stanowi przejaw działalności twórczej oraz ma indywidualny charakter. Jak zostało wskazane, Program jest oryginalny i unikatowy i tego rodzaju Program komputerowy nie występuje na rynku. Dlatego też do wynagrodzenia ze sprzedaży praw autorskich majątkowych do Programu komputerowego Wnioskodawca może zastosować stawkę VAT 8%.   W piśmie z dnia 26 grudnia 2024 r., będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 17 grudnia 2024 r., znak: 0112-KDSL2-1.440.652.2024.1.MC, Wnioskodawca na zadane pytania udzielił  następujących odpowiedzi: 1.  Jakie konkretnie czynności Wnioskodawca wykonuje w celu stworzenia opisanego programu komputerowego? Należy je wymienić i dokładnie opisać. Przy czym tutejszy organ podkreśla, że opis usługi powinien składać się z zamkniętego katalogu czynności wykonywanych w jej ramach. Odpowiedź: Zgodnie z zawartą przez Wnioskodawcę z (…) Umową, przedmiot zamówienia składa się z 4 części: (…) Szczegółowy opis przedmiotu Umowy określają załączniki do Umowy.   Wnioskodawca w celu stworzenia Programu komputerowego wykonuje następujące czynności: 1)  Projektowanie programu komputerowego – Wnioskodawca jest autorem koncepcji Programu komputerowego oraz jego głównych założeń. Wnioskodawca opracowuje sposób działania Programu komputerowego i jego modyfikacje na podstawie badań i doświadczeń. 2)  Tworzenie oraz nadzorowanie prac nad tworzeniem Programu komputerowego – Wnioskodawca dokonuje podziału zadań związanych z tworzeniem Programu komputerowego i nadzoruje pracę programistów, w tym sprawdza czy dostarczane funkcjonalności spełniają swój cel, są zgodne z przekazanymi przez Wnioskodawcę wytycznymi i są spójne z koncepcją i zamysłem Programu komputerowego. Wnioskodawca również sam tworzy funkcjonalności Programu, włącza i odpowiednio modyfikuje nabyte funkcjonalności Programu komputerowego od programistów tworząc jeden spójny produkt w postaci Programu komputerowego. 3)  Opracowanie dokumentacji Programu komputerowego, testowanie Programu komputerowego oraz przekazanie Programu komputerowego oraz majątkowych praw autorskich do Programu komputerowego (…) – Wnioskodawca wspólnie z zatrudnionymi na podstawie umów o dzieło programistami opracowuje dokumentację całego procesu treningu Programu komputerowego, o którym mowa w Części 3 przedmiotu zamówienia z Umowy i jest odpowiedzialny przed (…) za dostarczenie przedmiotu zamówienia zgodnie z Umową. Wnioskodawca w dokumentach projektowych będzie wskazany jako twórca Programu komputerowego, do którego przysługują mu autorskie prawa osobiste i majątkowe.   2.  Jaki cel realizuje usługa? Jakie są oczekiwania nabywcy przedmiotowej usługi? Odpowiedź: Celem realizacji usługi świadczonej przez Wnioskodawcę jest stworzenie Programu komputerowego spełniającego warunki zamówienia, tj. (…), a następnie przekazanie praw autorskich majątkowych do Programu komputerowego. Nabywca usługi, tj. (…) ma zamiar nabyć od Wnioskodawcy prawa autorskie majątkowe do Programu komputerowego oraz dodatkowe informacje i dane związane z Programem komputerowym i jego funkcjonowaniem, mianowicie z kodem źródłowym, (…), niezbędnych do uczenia algorytmu (Programu komputerowego), opracowaniem dokumentacji całego procesu treningu algorytmu (Programu komputerowego), w tym opis sposobu przygotowania danych (…), opis przygotowania i struktury algorytmu, opis trenowania algorytmu i parametrów świadczących o zakończeniu treningu, opis czynności, niezbędnych do wykorzystania algorytmu do klasyfikacji i wizualizacji wyników oraz wskazaniem konfiguracji komputera, służącego do trenowania sieci w warunkach (…).   3.  Czy opracowanie (…), wymaga specjalistycznej wiedzy/umiejętności? Jeżeli tak, to jakich? Odpowiedź: Tak, opracowanie Programu komputerowego – (…) wymaga specjalistycznej wiedzy/umiejętności z zakresu programowania m.in. znajomość kilku języków programowania, znajomość metod cyfrowego przetwarzania obrazu, wiedza z zakresu algorytmów przetwarzania danych, wiedza na temat działania algorytmów genetycznych (sztuczna inteligencja) oraz doświadczenie w pracy z (…). Wnioskodawca posiada taką wiedzę – Wnioskodawca posiada wykształcenie kierunkowe z zakresu automatyki i robotyki oraz mechaniki i budowy maszyn, posiada doświadczenie zawodowe z zakresu budowy pojazdów podwodnych, przetwarzania obrazu, zarządzania zespołami interdyscyplinarnymi, realizacji projektów badawczych.   4.  Na czym polega oryginalny, twórczy charakter tworzonego przez Wnioskodawcę programu komputerowego? Odpowiedź: Program komputerowy, który w związku z Umową jest tworzony przez Wnioskodawcę jest oryginalny i unikatowy. Tego rodzaju Program komputerowy nie występuje na rynku. Program dostosowany jest do pracy ze wskazanym przez (….) sprzętem. Jedynym dostępnym na rynku innym oprogramowaniem do tego sprzętu jest aplikacja producenta, która w żadnym stopniu nie realizuje założeń projektu i nie posiada takich funkcjonalności, jakie znajdą się w Programie komputerowym wytworzonym przez Wnioskodawcę.   5.  Czy ww. program komputerowy jest/będzie produktem szablonowym, często spotykanym, czy też posiada cechy odróżniające od innych, podobnych produktów? Jeżeli posiada cechy odróżniające, należy je wskazać i opisać. Odpowiedź: Nie, Program komputerowy nie jest produktem szablonowym, nie jest spotykany na rynku. Jak zostało wskazane, Program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę jest jedynym dostępnym programem komputerowym dostosowanym do pracy ze wskazanym przez (…) sprzętem, który realizuje założenia projektu (…) i posiada określone w dokumentacji przetargu funkcjonalności jakie są wskazane przez zamawiającego, tj. (…). Wymagania projektowe zostały określone całkowicie na podstawie potrzeb klienta i nie pasują do żadnego dostępnego na rynku gotowego oprogramowania. Program posiada cechy odróżniające go od innych na rynku, takie jak współpraca z (…) oraz umożliwienie użytkownikowi w prosty sposób tworzenie nowych baz danych i trenowanie sztucznej inteligencji bez posiadania wiedzy na ten temat.   6.  Czy jest statystycznie prawdopodobne sporządzenie w przyszłości takiego samego programu komputerowego, tj. (…), przez inną osobę/zespół osób? Odpowiedź: Nie, nie jest statystycznie prawdopodobne sporządzenie w przyszłości takiego samego programu komputerowego, tj. (…), przez inną osobę/zespół osób, gdyż Program tworzony jest na zamówienie i pod bardzo konkretne potrzeby zamawiającego, tj. (…). Dodatkowo z punktu widzenia programistycznego problem jest skomplikowany i można dojść do wielu różnych sposobów rozwiązania go.   7.  Czy Wnioskodawca przy tworzeniu powyższego programu ma swobodę w kształtowaniu ostatecznego kształtu tego produktu (treść, układ, szata graficzna, zakres)? Jeżeli nie, to czy podlega jakimś ograniczeniom – jakim? W jakim zakresie? Odpowiedź: Tak, pod warunkiem, że spełniają one ogólne wymagania dotyczące prostoty użytkowania, przejrzystości oprogramowania i założenia projektu. Wykonawca kształtując produkt kierował się filozofią stworzenia oprogramowania jak najbardziej intuicyjnego, odpornego na błędy użytkownika i uniemożliwiającego błędne lub nieefektywne używanie Programu.   8.  Czy Wnioskodawca jest/będzie wyłącznym autorem programu komputerowego, tj. (…)? Odpowiedź: W dokumentacji projektowej Programu komputerowego wyłącznie Wnioskodawca zostanie wskazany jako autor Programu komputerowego, któremu przysługują autorskie prawa osobiste i majątkowe do Programu komputerowego. Programiści tworzą fragmenty Programu komputerowego w oparciu o umowy o dzieło i przenoszą autorskie prawa majątkowe do wytworzonych części Programu, jednakże całościowo ostateczny wynik prac - powstanie Programu komputerowego będzie wynikiem pracy twórczej Wnioskodawcy.   9.  Jeśli w procesie tworzenia powyższego programu oprócz Wnioskodawcy uczestniczą zatrudnieni przez niego programiści, należy wskazać i szczegółowo opisać, jaki jest wkład twórczy zatrudnionych przez Wnioskodawcę programistów? Odpowiedź: W ramach tworzenia Programu komputerowego będącego przedmiotem Umowy, Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umów o dzieło programistów, którzy wykonują na zlecenie Wnioskodawcy odpowiednie funkcjonalności Programu komputerowego. Zatrudnieni w ramach umowy o dzieło programiści są odpowiedzialni za wykonanie na zlecenie Wnioskodawcy konkretnych funkcjonalności lub elementów Programu komputerowego oraz przeniesienie praw autorskich majątkowych do powstałych fragmentów Programu czy jego funkcjonalności. Praca zatrudnionych programistów sprowadza się do wykonywania konkretnych technicznych zadań zgodnie z wytycznymi Wnioskodawcy, wynikających całkowicie z pomysłu i nadzoru Wnioskodawcy. Zatrudnieni na podstawie umów o dzieło programiści opracowują również z Wnioskodawcą dokumentację całego procesu treningu Programu komputerowego, o którym mowa w Części 3 przedmiotu zamówienia z Umowy. Programiści wykonują czynności pomocnicze - pisanie fragmentów Programu komputerowego o czysto technicznym zakresie, zgodnie z wytycznymi Wnioskodawcy. Programiści nie są autorami koncepcji Programu komputerowego, nie tworzą samodzielnie całych funkcjonalności Programu oraz nie mają wpływu na finalną wersję tworzonego Programu. Wykonywane przez nich czynności dokonywane są zgodnie z wytycznymi Wnioskodawcy oraz pod jego nadzorem. Programiści nie mają znaczącego wkładu twórczego w procesie tworzenia Programu komputerowego, gdyż wykonują techniczne zadania zgodnie z wytycznymi Wnioskodawcy, który jest autorem koncepcji Programu komputerowego.   10.  Czy wynagrodzenie za realizację przedmiotowej usługi zawiera wyodrębnioną część składową w postaci honorarium za przekazanie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, tj. (…)? Odpowiedź: Tak, w Umowie wskazano, że cena brutto za wykonanie Umowy wynosi (…) złotych, w tym wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych wynosi (…) złotych.   11.  Czy dokument potwierdzający realizację przedmiotu umowy zawiera wyraźne wyodrębnienie honorarium autorskiego od „drugiej części” wynagrodzenia za inne czynności, które Wnioskodawca wykonuje (m.in. doradztwo i utrzymanie gwarancji)? Odpowiedź: Tak, dokument potwierdzający realizację przedmiotu umowy – faktura wystawiona po odbiorze przedmiotu zamówienia przez klienta (potwierdzonym protokołem odbioru) będzie zawierać wyraźne wyodrębnienie honorarium autorskiego od „drugiej części” wynagrodzenia za inne czynności, które Wnioskodawca wykonuje (gwarancja, doradztwo, itp.).   Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca dołączył: -        (…), -        Umowy o dzieło, zawarte przez Wnioskodawcę z trzema programistami.   Ww. Umowa nr (…) zawiera m.in. następujące postanowienia: (…).   Z kolei, w dniu 29 stycznia 2025 r. Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na pytania zadane w wezwaniu z dnia 22 stycznia 2025 r., znak: 0112-KDSL2-1.440.652.2024.2.MC, wskazując: 1)    jak wynika z opisu sprawy „Zgodnie z Umową Wnioskodawca za wykonanie przedmiotu Umowy otrzyma wynagrodzenie, którego jedna część stanowi wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Programu komputerowego, a druga część za inne czynności (m.in. doradztwo i utrzymanie gwarancji), a także jak wynika z uzupełnienia wniosku (odpowiedź na pkt 11 wezwania organu), „dokument potwierdzający realizację przedmiotu umowy - faktura wystawiona po odbiorze przedmiotu zamówienia przez klienta (potwierdzonym protokołem odbioru) będzie zawierać wyraźne wyodrębnienie honorarium autorskiego od „drugiej części” wynagrodzenia za inne czynności, które Wnioskodawca wykonuje (gwarancja, doradztwo, itp.)”, należy jednoznacznie wskazać jakie konkretnie czynności obejmuje druga część wynagrodzenia? Odpowiedź: Jak zostało wskazane, wynagrodzenie w Umowie za wykonanie Umowy ustala się cenę brutto: (…) zł, w tym za przeniesienie autorskich praw majątkowych: (…) zł. Druga część wynagrodzenia wynosząca (…) zł odnosi się do usług doradztwa oraz gwarancji i wsparcia technicznego wykonywanych zgodnie z postanowieniem (…) Umowy. Przez doradztwo należy rozumieć czynności wskazane w części 2 i 4 projektu, czyli wskazanie ilości i jakości (…) oraz wskazanie konfiguracji komputera. 2)    skoro w Umowie w (…) wskazano, że „(…)” (pkt 2), należy jednoznacznie wymienić: a)  jakie konkretnie czynności Wnioskodawca wykonuje w ramach wsparcia technicznego? b)  co konkretnie obejmuje udzielana gwarancja? Odpowiedź: Gwarancja obejmuje wyłącznie wady powstałe z przyczyn tkwiących w wytworzonym Programie komputerowym, tj. wady oraz błędy techniczne za które odpowiedzialny jest Wnioskodawca jako twórca Programu komputerowego. Gwarancja udzielana jest na 12 miesięcy liczonych od dnia podpisania protokołu odbioru bez zastrzeżeń. Zgodnie ze specyfikacją warunków zamówienia do postępowania nr (…) oraz Umową, zakres wsparcia technicznego obejmuje bezpłatny serwis techniczny i pomoc w zakresie działania programu lub problemów technicznych związanych z jego działaniem, świadczony zdalnie przez Internet w okresie trwania gwarancji/wsparcia technicznego.   Natomiast, w piśmie z dnia 20 marca 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że potwierdza, iż w świetle zapisu w (…) wsparcie techniczne w wymiarze 12 miesięcy jest odpłatne i zawiera się w kwocie (…) zł i w związku z tym, serwis techniczny świadczony w tym okresie, nie będzie dodatkowo płatny. Określenie użyte w (…), „bezpłatny serwis” należy interpretować jako informację, że zamawiający nie zostanie obciążony dodatkowymi kosztami związanymi z serwisem poza kosztami określonymi w umowie. Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że nie może dostarczyć ani udostępnić organowi Programu komputerowego (…) będącego przedmiotem wniosku, gdyż Wnioskodawca nie ma prawa udostępniać kodu źródłowego programu ani danych zgromadzonych w programie komukolwiek poza zamawiającym. Dodatkowo uruchomienie programu jest skomplikowane technicznie, a do poprawnego działania programu konieczny jest komputer o określonych parametrach technicznych oraz (…).   Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca załączył ocenzurowaną wizualizację podstawowych funkcjonalności programu komputerowego (…) w postaci opisanych zrzutów ekranu. Powstały program jest unikalnym i kompleksowym narzędziem, umożliwiającym identyfikację (…) za pomocą sztucznej inteligencji. Umożliwia użytkownikowi: 1)    zgromadzenie własnych danych, 2)    edycję i opisanie danych w celu utworzenia zbiorów danych, 3)    trenowanie modeli sztucznej inteligencji na podstawie powstałych zbiorów danych, 4)    wykorzystanie powstałych modeli w celu identyfikacji obiektów w czasie rzeczywistym.   Ponadto, w piśmie z dnia 27 marca 2025 r. Wnioskodawca potwierdził, że przedmiotem wniosku – zgodnie z załączoną Umową – jest świadczenie polegające na wykonaniu Programu komputerowego – (…) w ramach projektu wraz z przeniesieniem praw autorskich obejmującego gwarancję i wsparcie techniczne oraz również doradztwo, które razem – w ocenie Wnioskodawcy – stanowią jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe). Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że: 1.  Z punktu widzenia zleceniodawcy, będzie on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia. 2.  Pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku będzie występować zależność powodująca, że elementy te nie będą mogły być wykonywane odrębnie. Brak dostarczenia Programu uniemożliwia ewentualne późniejsze wykonanie usług z zakresu doradztwa, gwarancji jak i wsparcia technicznego. Między tymi elementami występuje więc zależność powodująca, że nie mogą one być wykonywane odrębnie. Nabycie samego Programu jest możliwe, jednak z perspektywy zleceniodawcy konieczne jest, by mógł on również liczyć na wsparcie techniczne czy doradztwo osoby będącej autorem Programu komputerowego, które są niezbędne do rozwiązywania problemów, modyfikacji oprogramowania lub prowadzenia dalszych badań. Specyfika prac badawczo-rozwojowych, szczególnie na tak wczesnym etapie rozwoju technologii sprawia, że konieczna jest ścisła współpraca pomiędzy twórcą a zamawiającym podczas wdrażania lub modyfikowania tego typu programów. Tym samym powiązania między tymi elementami są ścisłe i ich zależność powoduje, że nie mogą być wykonywane odrębnie. 3.    Zdaniem Wnioskodawcy poszczególne elementy wchodzące w zakres opisanego świadczenia będą ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc będą tworzyć z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Zarówno świadczenie samych usług gwarancji, wsparcia technicznego jak i doradztwa nie ma sensu z perspektywy ekonomicznej bez dostarczenia Programu komputerowego. Jednocześnie dostarczenie Programu komputerowego bez dalszego wsparcia technicznego i doradztwa czy gwarancji nie ma sensu z perspektywy ekonomicznej, gdyż prace badawczo rozwojowe na tak wczesnym etapie rozwoju technologii wymagają ścisłej współpracy pomiędzy twórcą a zamawiającym podczas wdrażania, modyfikowania lub dalszego rozwijania. Brak takiej współpracy uniemożliwiłby dalsze badania i rozwój, a są to nieodłączne elementy projektów badawczo-rozwojowych, do których należy omawiany Program komputerowy. W związku z powyższym z ekonomicznego punktu widzenia dostarczenie samego Programu komputerowego nie miałoby sensu.   Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)   Na wstępie należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.   Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym (złożonym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Z kolei czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.   Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”. Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: -    w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku), -    w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).   Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38). Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.   Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie kompleksowe. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.   Świadczenie będące przedmiotem wniosku wykonywane jest w ramach realizacji Projektu, zgodnie z umową i polega na stworzenia przez Wnioskodawcę (…). Wnioskodawca jest autorem koncepcji Programu komputerowego oraz jego głównych założeń. W celu stworzenia (…), Wnioskodawca wykonuje następujące czynności: projektowanie Programu komputerowego, tworzenie oraz nadzorowanie prac nad jego tworzeniem, opracowanie dokumentacji Programu komputerowego, testowanie oraz przekazanie algorytmu oraz majątkowych praw autorskich do Programu komputerowego Klientowi. W ramach umowy, Wnioskodawca zapewnia ponadto na okres 12 miesięcy, liczonych od daty podpisania protokołu odbioru, gwarancję na dostarczony przedmiot umowy oraz wsparcie techniczne. Zapewnienie gwarancji obejmuje wyłącznie wady powstałe z przyczyn tkwiących w wytworzonym Programie komputerowym, tj. wady oraz błędy techniczne, za które odpowiedzialny jest Wnioskodawca jako twórca Programu komputerowego. Zakres wsparcia technicznego obejmuje natomiast serwis techniczny i pomoc w zakresie działania programu lub problemów technicznych z jego działaniem, świadczony zdalnie przez Internet w okresie trwania gwarancji/wsparcia technicznego. W wyniku zrealizowania świadczenia Wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie, które zgodnie z umową ustalono na kwotę (…) zł, w tym za przeniesienie autorskich praw majątkowych (…) zł. Druga część wynagrodzenia wynosząca (…) zł odnosi się do usług doradztwa oraz gwarancji i wsparcia technicznego, zgodnie z (…) umowy. W świetle zapisu w (…) wskazanego (…) umowy, wsparcie techniczne w wymiarze 12 miesięcy jest odpłatne i zawiera się w ww. kwocie (…) zł i w związku z tym, serwis techniczny świadczony w tym okresie, nie jest dodatkowo płatny. Zatem, zgodnie z powyższym, Klient nie zostaje obciążony dodatkowymi kosztami związanymi ze wsparciem technicznym poza kosztami określonymi w umowie, co oznacza, że wsparcie techniczne nie jest dodatkowo płatne.   Przechodząc do kwestii kompleksowości świadczenia, mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że wszelkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę związane ze stworzeniem (…) w ramach projektu wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do Programu komputerowego, obejmującego gwarancję i wsparcie techniczne, są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Powyższe wynika z faktu, że odrębne zapewnienie gwarancji, wsparcia technicznego czy doradztwa, nie miałoby sensu z perspektywy ekonomicznej bez dostarczenia Programu komputerowego. Jednocześnie dostarczenie Programu komputerowego bez dalszego wsparcia technicznego i doradztwa czy gwarancji również nie ma sensu z perspektywy ekonomicznej, gdyż prace badawczo rozwojowe na tak wczesnym etapie rozwoju technologii wymagają ścisłej współpracy pomiędzy twórcą a zamawiającym podczas wdrażania Programu, jego modyfikowania lub dalszego rozwijania. Brak takiej współpracy uniemożliwiłby dalsze badania i rozwój, a są to nieodłączne elementy projektów badawczo-rozwojowych, do których należy przedmiotowy Program komputerowy. W związku z powyższym z ekonomicznego punktu widzenia dostarczenie samego Programu komputerowego nie miałoby sensu. Ponadto, z punktu widzenia Klienta, zainteresowany jest on nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia. Pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku będzie występować zależność powodująca, że elementy te nie będą mogły być wykonywane odrębnie. Z perspektywy Klienta konieczne jest, by mógł on zatem liczyć na wsparcie techniczne czy doradztwo osoby będącej autorem Programu komputerowego, które są niezbędne do rozwiązywania problemów, modyfikacji oprogramowania lub prowadzenia dalszych badań. Ponadto, w przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie, które obejmuje wszystkie elementy cenotwórcze, wynikające z zakresu i sposobu realizacji przedmiotu umowy.   Z analizy przykładowego świadczenia wynika zatem, że ze względu na charakter świadczenia, a także specyfikę Programu komputerowego, poszczególne czynności w ramach umowy nie mogą być świadczone odrębnie ani niezależnie przez inne podmioty. Ponadto, pomiędzy poszczególnymi czynnościami wykonywanymi w ramach przedmiotowego świadczenia istnieje funkcjonalny związek, tzn. że czynności te wzajemnie się uzupełniają (dopełniają).   Charakter dominujący w przedmiotowym świadczeniu – w głównej mierze z uwagi na oczekiwania Klienta – ma usługa stworzenia przez Wnioskodawcę (…) w ramach projektu wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do Programu komputerowego, zgodnie z wymaganiami Klienta, natomiast zapewnienie gwarancji, doradztwo i wsparcie techniczne stanowią czynności pomocnicze. Czynności te nie stanowią bowiem celu samego w sobie, lecz umożliwiają klientowi pełne i niezakłócone korzystanie z oprogramowania.   Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy organ określi stawkę podatku oraz klasyfikację dla usługi stworzenia przez Wnioskodawcę (…) w ramach projektu wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do Programu komputerowego (elementu dominującego).   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Natomiast stosownie do art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.   Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 24, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory: 1)    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); 2)    plastyczne; 3)    fotograficzne; 4)    lutnicze; 5)    wzornictwa przemysłowego; 6)    architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; 7)    muzyczne i słowno-muzyczne; 8)    sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; 9)    audiowizualne (w tym filmowe).   Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy: 1)    stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy); 2)    stanowić przejaw działalności twórczej; 3)    mieć indywidualny charakter.   O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.   Kryteria powyższe były precyzowane w orzecznictwie. Przykładowo w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05 stwierdzono, że „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia”.   W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy ocenił, że: „Proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego działania stanowi projekcję wyobraźni osoby, od której pochodzi, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy, sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii. (…) Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utwór może być kompilacją wykorzystującą dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja, sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05).   Nie każde dzieło (utwór) spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności świadczenia będącego powieleniem innych prac, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również prac typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Świadczenia (utwory) takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.   Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.   Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.   Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.   Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.   Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.   Według art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej: 1)    autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy; 2)    nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.   Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).   Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu udzielenia licencji do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.   Podsumowując, gdy usługi są wykonywane przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, tj. sprzedaży usługi oraz praw autorskich, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.   W powołanym wyżej art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca określił definicję utworu. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).   Z powyższego przepisu wynika, że dany wytwór ludzkiej działalności musi spełniać dwie cechy, aby mógł zostać uznany za utwór. Kryteriami tymi jest twórczość oraz indywidualny charakter.   Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zajmującą się m.in. tworzeniem specjalistycznych oprogramowań.  Opracowanie Programu komputerowego wymaga od Wnioskodawcy specjalistycznej wiedzy/umiejętności z zakresu programowania m.in. znajomości kilku języków programowania, znajomości metod cyfrowego przetwarzania obrazu, wiedzy z zakresu algorytmów przetwarzania danych, wiedzy na temat działania algorytmów genetycznych (sztuczna inteligencja) oraz doświadczenia w pracy z (…). Program komputerowy, który tworzy Wnioskodawca jest oryginalny i unikatowy. Tego rodzaju Program komputerowy nie występuje na rynku. Program dostosowany jest do pracy ze wskazanym przez Klienta sprzętem. Jedynym dostępnym na rynku innym oprogramowaniem do tego sprzętu jest aplikacja producenta, która w żadnym stopniu nie realizuje założeń projektu i nie posiada takich funkcjonalności, jakie znajdują się w Programie komputerowym wytworzonym przez Wnioskodawcę.   Program komputerowy nie jest produktem szablonowym, nie jest spotykany na rynku. Jest jedynym dostępnym Programem komputerowym dostosowanym do pracy ze wskazanym przez Klienta sprzętem, który realizuje założenia projektu i posiada określone w dokumentacji przetargu funkcjonalności jakie są wskazane przez Klienta. Wymagania projektowe zostały określone całkowicie na podstawie potrzeb Klienta i nie pasują do żadnego dostępnego na rynku gotowego oprogramowania. Program posiada cechy odróżniające go od innych na rynku oraz umożliwia użytkownikowi w prosty sposób tworzenie nowych baz danych i trenowanie sztucznej inteligencji bez posiadania wiedzy na ten temat. Nie jest statystycznie prawdopodobne sporządzenie w przyszłości takiego samego Programu komputerowego przez inną osobę/zespół osób, gdyż Program tworzony jest na zamówienie i pod bardzo konkretne potrzeby danego Klienta. W ramach tworzenia Programu komputerowego Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umów o dzieło programistów. Wnioskodawca dokonuje podziału zadań związanych z tworzeniem Programu komputerowego, a także nadzoruje pracę programistów. Programiści tworzą fragmenty czy funkcjonalności Programu komputerowego i przenoszą autorskie prawa majątkowe do wytworzonych części Programu komputerowego. Programiści wykonują czynności pomocnicze o czysto technicznym zakresie zgodnie z wytycznymi Wnioskodawcy. Nie są oni autorami koncepcji programu, nie tworzą samodzielnych, całych funkcjonalności oraz nie mają wpływu na jego finalną wersję. Łączne wynagrodzenie programistów wynosi ok. 13% całego budżetu projektu. To Wnioskodawca jest autorem koncepcji Programu komputerowego oraz jego głównych założeń. Sam tworzy funkcjonalności Programu, a ponadto włącza i odpowiednio modyfikuje nabyte funkcjonalności programu od programistów, tworząc jeden spójny produkt w postaci Programu komputerowego, a jego udział wynosi ok. 87% budżetu.   Program komputerowy – (…) będący przedmiotem wniosku, wykonywany przez Wnioskodawcę jest zatem wynikiem jego działania twórczego oraz ma indywidualny charakter odróżniający się od innych wcześniejszych rezultatów działań, jest niepowtarzalny i nacechowany indywidualnością. Nie jest również szablonowy i nie jest spotykany na rynku. Przedmiotowy projekt powstawał na przestrzeni 7 miesięcy na podstawie badań i doświadczeń Wnioskodawcy. Jest też jedynym dostępnym programem komputerowym dostosowanym do pracy ze wskazanym przez Klienta sprzętem, który realizuje założenia projektu i posiada określone funkcjonalności. Wymagania projektowe zostały całkowicie określone na podstawie potrzeb Klienta i nie pasują do żadnego dostępnego na rynku oprogramowania. Wnioskodawca zobowiązuje się przenieść na Klienta autorskie prawa majątkowe do Programu komputerowego. Przeniesienie praw wraz z przekazaniem opisanego kodu źródłowego nastąpi z chwilą podpisania przez Klienta Protokołu Odbioru. Przeniesienie praw i udzielenie zgód następuje w ramach ceny, określonej w umowie. Wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, Wnioskodawca przenosi na Klienta własność nośników, na których Program został utrwalony. Wnioskodawca za przedmiotową usługę wynagradzany jest w formie honorarium.   Ponadto, z przesłanego wzoru umowy nr (…) wynika, że Wnioskodawca jest  wykonawcą przedmiotu umowy oraz że zobowiązuje się przenieść na Zamawiającego (Klienta) autorskie prawa majątkowe do wszystkich utworów wchodzących w skład przedmiotu umowy. Co więcej, z ww. umowy wynika również, że wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich majątkowych zawiera się w kwocie wynagrodzenia za wykonanie Programu.   Biorąc pod uwagę dokonaną wyżej analizę prowadzącą do wniosku, że stworzony przez Wnioskodawcę Program komputerowy, tj.(…) stanowi utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oznaczenie ww. programu w sposób pozwalający domniemywać, że Wnioskodawca jest jego twórcą, a wynagrodzenie za wykonanie Programu komputerowego oraz przeniesienie autorskich praw majątkowych do niego obejmującego gwarancję, doradztwo i wsparcie techniczne stanowi honorarium – należy stwierdzić, że świadczenie to podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -    świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -  w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -        klasyfikacja towaru/usługi, lub -        stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej Ordynacją podatkową.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).