0112-KDSL2-1.440.730.2024.2.AP

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 12 grudnia 2024 r. (data wpływu 12 grudnia 2024 r.), uzupełnionego pismami: z dnia 12 grudnia 2024 r. (data wpływu 12 grudnia 2024 r.) oraz z dnia 12 lutego 2025 r. (data wpływu 12 lutego 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – organizacja zawodów sportowych pn. „(…)”   Opis: Wnioskodawca jest organizatorem zawodów sportowych pn. (…) przeznaczonych dla dzieci i młodzieży (…). Celem umożliwienia wzięcia udziału w imprezie sportowej uczestnicy uiszczają opłatę startową za udział w rywalizacji. W zamian za opłatę startową uczestnicy otrzymują: możliwość uczestnictwa w imprezie sportowej w danej, wybranej przez siebie kategorii; identyfikację zawodnika (zapewnienie „numeru startowego”); udział w klasyfikacji zawodów oraz klasyfikacji generalnej serii zawodów; dostęp do infrastruktury obiektu (w tym do sanitariatów); nagrody rzeczowe dla wybranych uczestników Imprezy sportowej (w tym w postaci pucharów) - według zasad określonych w Regulaminie; zabezpieczenie medyczne i porządkowe; obsadę komisji sędziowskiej, która czuwa nad prawidłowym przebiegiem poszczególnych konkurencji oraz weryfikuje kolejność zajmowanych przez uczestników miejsc. Wniesienie opłaty startowej jest warunkiem koniecznym do udziału w imprezie sportowej. Opłata startowa jest jedyną opłatą pobieraną od każdego z uczestników i obejmuje wszystkie elementy składające się na organizację zawodów. Przedmiotowe świadczenie jest dostępne wyłącznie w pełnym pakiecie i nie są stosowane odrębne płatności za pojedyncze elementy.   Rozstrzygnięcie: Wstęp na imprezy sportowe   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 67 załącznika nr 3 do ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 12 grudnia 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 12 grudnia 2024 r. poprzez przesłanie potwierdzenia wniesienia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz potwierdzenie wniesienia opłaty za wydanie WIS. Pismem z dnia 12 lutego 2025 r. Wnioskodawca potwierdził przedmiot złożonego wniosku, doprecyzował opis świadczenia oraz przesłał dokumenty dotyczące przedmiotowego świadczenia.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia   (…) (dalej: Wnioskodawca) jest organizatorem zawodów sportowej pn. (…) (dalej: Impreza sportowa) przeznaczonej dla dzieci i młodzieży (…) i aktywnego spędzania czasu.   Celem przeprowadzenia opisanych powyżej zawodów jest propagowanie sportu wśród dzieci, młodzieży w wieku od 3 lat jak również promocja (…).   Impreza sportowa organizowana jest na obiekcie udostępnionym Spółce przez podmiot zarządzający danym obiektem (gminę, OSIR), pod którego patronatem odbywa się dana Impreza sportowa.   Warunki uczestnictwa jak również rodzaje konkursów znajdują się w oficjalnym dokumencie - „(…)” (dalej: Regulamin) (...).   Celem umożliwienia wzięcia udziału w Imprezie sportowej zainteresowane osoby (uczestnicy) uiszczają opłatę startową za udział w rywalizacji. Impreza sportowa przewiduje przeprowadzenie zawodów w kilku konkurencjach. W zamian za opłatę startową uczestnicy otrzymują: ·        możliwość uczestnictwa w Imprezie sportowej w danej, wybranej przez siebie kategorii; ·        identyfikację zawodnika (zapewnienie „numeru startowego”); ·        udział w klasyfikacji zawodów oraz klasyfikacji generalnej serii zawodów („sezonu”) z danej kategorii bowiem udział w Imprezie sportowej i opłacenie opłaty startowej uprawnia uczestnika również do wzięcia udziału w klasyfikacji (…); ·        dostęp do infrastruktury obiektu (w tym do sanitariatów).   Ponadto Wnioskodawca zapewnia: ·         nagrody rzeczowe dla wybranych uczestników Imprezy sportowej (w tym w postaci pucharów) - według zasad określonych w Regulaminie; ·         zabezpieczenie medyczne i porządkowe; ·         obsadę komisji sędziowskiej, która czuwa nad prawidłowym przebiegiem poszczególnych konkurencji oraz weryfikuje kolejność zajmowanych przez uczestników miejsc. Impreza sportowa organizowana jest dla wszystkich osób, którzy spełniają warunki startów w danej konkurencji rozgrywanej podczas zawodów.   Celem złożonego wniosku jest uzyskanie WIS dla potrzeb określenia stawki podatku VAT właściwej dla świadczenia będącego przedmiotem wniosku.   STANOWISKO WNIOSKODAWCY Zdaniem Wnioskodawcy, świadczona przez Wnioskodawcę usługa stanowi usługę wstępu na imprezę sportową i podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 67 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.   Świadczenie kompleksowe Mając na uwadze zakres usług świadczonych przez Wnioskodawcę, na którą składa się kilka elementów, zdaniem Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności konieczne jest odniesienie się do zagadnienia świadczeń kompleksowych.   Co do zasady bowiem, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem VAT powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.   Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.   Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego. Powyższe znajduje potwierdzenie w bogatym orzecznictwie sądowo-administracyjnym i wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.   Zdaniem Wnioskodawcy, usługi (i towary) składające się na Imprezę sportową są ze sobą ściśle związane i z ekonomicznego i z praktycznego punktu widzenia tworzą integralną całość i nie mogą być sprzedawane oddzielnie. Trudno również wyodrębnić za jakie pojedyncze świadczenia uiszczana jest opłata startowa. Zdaniem Wnioskodawcy jest to jedna usługa. Opłata startowa jest bowiem opłatą za wzięcie udziału w Imprezie sportowej. Zawodnik przyjeżdżający na zawody po uiszczeniu opłaty startowej uzyskuje dostęp do: ·        możliwość uczestnictwa w Imprezie sportowej w danej, wybranej przez siebie kategorii; ·        numeru startowego; ·        udziału w klasyfikacji zawodów oraz klasyfikacji generalnej serii zawodów („sezonu”) z danej kategorii bowiem udział w Imprezie sportowej i opłacenie opłaty startowej uprawnia uczestnika również do wzięcia udziału w klasyfikacji (…); ·        infrastruktury obiektu (w tym do sanitariatów); ·        wsparcia medycznego (w przypadku zaistnienia zdarzenia w trakcie Imprezy sportowej); ·        nagród rzeczowych (według zasad określonych w Regulaminie).   Tym samym opłata startowa, czyli opłata za udział w Imprezie sportowej jest nierozerwalnym połączeniem z całym zapleczem zawodów i nie można traktować tych elementów jako oddzielne części. Opłata startowa jako uczestnictwo w zawodach jest elementem dominującym, gdyż zawodnik przyjeżdża głownie wziąć udział w danych zawodach. Rejestracja i wniesienie opłaty startowej bowiem jest warunkiem koniecznym do udziału w imprezie sportowej i skutkuje nadaniem takiej osobie numeru startowego. Zdaniem Wnioskodawcy, nie można wyodrębniać świadczonych usług, gdyż tylko ich kompleksowe zapewnienie jest podstawą do przeprowadzenia zawodów w sposób bezpieczny dla zawodnika jak i zapewni prawidłowy przebieg zawodów w sposób bezpieczny i uporządkowany.   UZSADNIENIE ZASTOSOWANIA STAWKI PODATKU VAT W WYSOKOŚCI 8% Zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi obecnie 23 %. W myśl art. 41 ust. 2, w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do tej ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi obecnie 8%.   W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (obecnie 8%)” wymienione zostały towary i usługi objęte tą obniżoną stawką podatku. Pod poz. 67 tego załącznika został wskazany „Wstęp na imprezy sportowe - bez względu na symbol PKWiU”.   Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% usługi wstępu na imprezy sportowe, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.   Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 67 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to opłata startowa, jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki - możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej - możliwość tańczenia, na imprezę sportową - możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” - możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego - możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.   Zwrócić należy uwagę na różnicę pomiędzy pojęciem opłaty pobieranej od wstępu uczestników imprezy sportowej, a pojęciem wstępu widzów/kibiców na imprezę sportową. Opłata pobierana od wstępu uczestników imprezy sportowej związana jest z możliwością aktywnego uczestniczenia poprzez np. przebiegnięcie czy przejechanie trasy, rozegranie meczu, natomiast opłata za wstęp na imprezę sportową wnoszona przez widza/kibica związana jest z możliwością uczestniczenia poprzez oglądanie imprezy sportowej. Zatem pojęcie „wstęp" nie należy kojarzyć wyłącznie z możliwością wejścia do określonego miejsca.   W rezultacie, świadczona przez Wnioskodawcę usługa opisana w stanie faktycznym stanowi usługę wstępu na imprezę sportową i podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 67 załącznika nr 3 do ustawy.   Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione powyżej znajduje potwierdzenie w licznych więżących informacjach stawkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji skarbowej, przykładowo: •    sygn. 0112-KDSL2-1.450.137.2020.1.MK wydanej 6 maja 2020 r. •    sygn. 0112-KDSL1-1.440.53.2021.1.AK wydana 6 maja 2021 r. •    sygn. 0112-KDSL2-2.440.132.2021.3.AS wydana 5 lipca 2021 r. •    sygn. 0112-KDSL2-1.440.119.2022.1.BK wydana 26 sierpnia 2022 r. •    sygn. 0112-KDSL2-1.440.170.2022.3.SS wydana 19 grudnia 2022 r. •    sygn. 0112-KDSL2-2.440.404.2024.2.IM wydana 11 października 2024 r.   (…).   Natomiast pismem z dnia 12 lutego 2025 r. Wnioskodawca potwierdził, że przedmiotem wniosku jest świadczenie organizacji zawodów sportowych pn. (…), które w ocenie wnioskodawcy stanowi jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe). Ponadto Wnioskodawca doprecyzował opis świadczenia o następujące informacje: 1.      W ocenie Wnioskodawcy, wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie będące przedmiotem wniosku jest niezbędne do realizacji świadczenia opisanego we wniosku. Powyższe wynika z faktu, iż udział osoby zainteresowanej w uczestnictwie w Imprezie sportowej nie byłby możliwy bez dostępu do infrastruktury obiektu (w tym do sanitariatów) oraz zabezpieczenia medycznego i porządkowego gwarantującego bezpieczeństwo uczestnikom w trakcie rywalizacji. Przyjęta zaś formuła rywalizacji sportowej nie mogłaby przebiegać bez odpowiedniego wyposażenia uczestników w identyfikację zawodnika („numeru startowego”) i bez informacji dotyczącej uzyskanego wyniku i zajętego przez danego uczestnika miejsca (klasyfikacja zawodów oraz klasyfikacji generalnej serii zawodów), która realizowana jest pod czujnym okiem obsady sędziowskiej z wykorzystaniem elektronicznego pomiaru czasu (Elektroniczny system pomiaru czasu i wyników online – organizator zapewnia technologię umożliwiającą natychmiastowe publikowanie wyników zawodów w systemie (…).). Z kolei nagrody rzeczowe dla wybranych uczestników Imprezy sportowej (w tym w postaci pucharów) stanowią uwieńczenie rywalizacji sportowej (analogicznie jak to mam miejsce w świecie sportu – zarówno profesjonalnego takiej jak olimpiada, mistrzostwa świata czy Europy jak i bardzie amatorskiego – tak jak w tym przypadku). Jednocześnie Wnioskodawca pragnie wskazać, iż nagrody mają charakter symboliczny a ich wartość materialna jest nieznaczna. 2.      W ocenie Wnioskodawcy tak właśnie jest - poszczególne towary i usługi wchodzące w zakres świadczenia będącego przedmiotem wniosku, są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Tak jak to zostało wskazane już w puncie 1. powyżej: ·       zawody sportowe nie mogłyby się odbyć bez infrastruktury (tj. obiektu na którym są przeprowadzane); ·       zawody nie mogą być organizowane jeżeli uczestnikom nie jest zagwarantowane zabezpieczanie medyczne i nie są zachowane względy bezpieczeństwa; ·       impreza sportowa, której nierozłącznym elementem jest rywalizacja sportowa straciłaby ten charakter bez pomiaru czasu i przyznawania punktów, które z kolei umożliwiają stworzenie klasyfikacji końcowej zawodów i przyznanie wyróżnień w postaci prawa do zajęcia miejsca na podium, medali czy pucharów. 3.     Tak jak to zostało już wyjaśnione powyżej poszczególne elementy nie mogą być świadczone odrębnie. Zabezpieczenie medyczne i porządkowe byłoby bezcelowe bez udzielenia uprzedniego prawa wstępu i udziału w zawodach. Podobnie pozbawienie wydarzenia elementu rywalizacji jest sprzeczna z założenia jakie przyświeca każdej imprezie sportowej czyli elementu rywalizacji. Świadczenie w postaci obsługi sędziowskiej bez elementu rywalizacji byłoby bezcelowe. Trudno wyobrazić sobie przyznanie medalu za zajęcie konkretnego miejsca w zawodach bez weryfikacji, kto jak sobie poradził w trakcie zawodów, etc. 4.     Zdaniem Wnioskodawcy zdecydowanie nabywca (uczestnik), jest zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia a nie kilku poszczególnych odrębnych czynności. Gdyby uczestnik nie był zainteresowany profesjonalną formułą sportową zawodów, równie dobrze mógłby sobie „pohasać po lesie”. 5.     Celem jest rozwijanie pasji w ramach sportowej rywalizacji realizowanej w profesjonalnych warunkach (odpowiedni obiekt, bezstronni sędziowie, oficjalna klasyfikacja, etc.). 6.     Opłata startowa jest jedyną opłatą pobieraną od uczestników i obejmuje wszystkie elementy składające się na organizację zawodów. Nie są stosowane dodatkowe płatności za pojedyncze elementy (np. za nagrody, infrastrukturę czy fotografie). Wysokość opłat zależy od konkursu i wynosi od (…) zł do (…) zł (zgodnie z regulaminem) zaś płatność jest realizowana online lub w dniu zawodów. W konsekwencji, cena obejmuje całość świadczenia i nie ma oddzielnych opłat za poszczególne elementy zawodów. Nie ma możliwości nabycia np. tylko numeru startowego czy tylko nagród – usługa jest dostępna wyłącznie w pełnym pakiecie. Brak jest więc dodatkowych, obowiązkowo płatnych usług na zawodach a wszyscy zawodnicy korzystają z tego samego pakietu świadczeń. Niezależnie od powyższego Wnioskodawca przewiduje pobieranie dodatkowych opłat (niewchodzących w zakres niemniejszego WIS), które dotyczyłyby jedynie: ·      dodatkowej opłaty z tytułu dokonania spóźnionego zgłoszenie do zawodów ((…) zł), ·      wypożyczenia (…) ((…) zł + kaucja). 7.     Impreza sportowa realizowana jest przy udziale profesjonalnych podmiotów (medycznych, ochroniarskich i sędziowski). Formuła (…) wyklucza jednak aby inny podmiot mógł realizować część świadczeń za określonym wynagrodzeniem a Wnioskodawca pozostałe świadczenia za odrębnie pobieranym od uczestników wynagrodzeniem. Z punktu widzenia nabywcy jest on zainteresowany, aby wykonywane były łącznie bo w przeciwnym razie dość osobliwe byłoby prowadzenie zawodów sportowych, na których uczestnicy pojawialiby się z własnym sędzią, brali udział we własnej klasyfikacji zawodów a przy tym nie podporządkowywali by się pod wymogi bezpieczeństwa za które organizator (Wnioskodawca) ponosi odpowiedzialność. 8.     Zasadniczo uczestnicy oczekują sprawnego, profesjonalnego a zarazem bezpiecznego przeprowadzenia zawodów sportowych uwieńczonych ogłoszeniem wyników indywidualnych. Oznacza to, że uczestnicy zawodów oczekują, że za wniesioną opłatę startową otrzymają kompleksową organizację wydarzenia, a nie pojedyncze usługi. Wartość dla uczestników wynika z całościowej organizacji zawodów, w tym zapewnienia rywalizacji, infrastruktury i profesjonalnej obsługi. Wszystkie elementy zawodów są ściśle ze sobą powiązane i nie mogą być świadczone oddzielnie – np. bez infrastruktury zawodnicy nie mogliby startować w zawodach, a bez sędziów klasyfikacja nie miałaby sensu. Elektroniczny pomiar czasu i wyniki online są integralną częścią organizacji zawodów i nie są świadczone jako odrębna usługa. Konferansjer (prowadzący zawody) odgrywa również ważną rolę w koordynacji wydarzenia, co również potwierdza kompleksowy charakter świadczenia. 9.     Efektem realizowanego świadczenia jest przeprowadzenie zawodów sportowych w sposób kompleksowy, łączący rywalizację, organizację, infrastrukturę i bezpieczeństwo. Wydarzenie ma charakter rekreacyjno-sportowy, a jego celem jest również promocja aktywności fizycznej, rozwijanie umiejętności i rywalizacji sportowej w kategorii (…). 10.  Każdy uczestnik akceptuje regulamin zawodów w momencie rejestracji. Dodatkowo podpisuje zgodę na udział w zawodach, która dotyczy m.in. zgody na wykorzystanie wizerunku. W konsekwencji, Wnioskodawca wyjaśnił, iż nie są zawierane indywidualne umowy pisemne. Regulamin i zgoda uczestnika pełnią funkcję podstawowego dokumentu określającego warunki uczestnictwa.   (…).   Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)   Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.   Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.   Natomiast, aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym (złożonym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.   Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.   Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: -        w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), -        w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).   Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).   Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.   Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.   Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe (element główny) i świadczenia pomocnicze (elementy pomocnicze) – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego).   Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.   Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku i jego uzupełnieniu oraz zapisy dokumentów należy wskazać, że wszystkie elementy (świadczenia) składające się na opłatę organizacyjną za start w zawodach sportowych pn. (…), stanowią świadczenie kompleksowe.   W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca jest organizatorem zawodów sportowych pn. (…) przeznaczonych dla dzieci i młodzieży (…). Celem umożliwienia wzięcia udziału w imprezie sportowej uczestnicy uiszczają opłatę startową za udział w rywalizacji. W zamian za opłatę startową uczestnicy otrzymują: możliwość uczestnictwa w imprezie sportowej w danej, wybranej przez siebie kategorii; identyfikację zawodnika (zapewnienie „numeru startowego”); udział w klasyfikacji zawodów oraz klasyfikacji generalnej serii zawodów; dostęp do infrastruktury obiektu (w tym do sanitariatów); nagrody rzeczowe dla wybranych uczestników Imprezy sportowej (w tym w postaci pucharów) - według zasad określonych w Regulaminie; zabezpieczenie medyczne i porządkowe; obsadę komisji sędziowskiej, która czuwa nad prawidłowym przebiegiem poszczególnych konkurencji oraz weryfikuje kolejność zajmowanych przez uczestników miejsc. Jak wskazał Wnioskodawca wniesienie opłaty startowej jest warunkiem koniecznym do udziału w imprezie sportowej. Opłata startowa jest jedyną opłatą pobieraną od każdego z uczestników i obejmuje wszystkie elementy składające się na organizację zawodów. Przedmiotowe świadczenie jest dostępne wyłącznie w pełnym pakiecie i nie są stosowane odrębne płatności za pojedyncze elementy.   Zdaniem Wnioskodawcy nie można wyodrębniać świadczonych usług, gdyż tylko ich kompleksowe zapewnienie jest podstawą do przeprowadzenia dla uczestników zawodów w uporządkowany i bezpieczny sposób. Wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie będące przedmiotem wniosku jest niezbędne do realizacji świadczenia, gdyż udział osoby zainteresowanej uczestnictwem w imprezie sportowej nie byłby możliwy bez dostępu do infrastruktury obiektu (w tym do sanitariatów) oraz zabezpieczenia medycznego i porządkowego gwarantującego bezpieczeństwo uczestnikom w trakcie rywalizacji. Przyjęta zaś formuła rywalizacji sportowej nie mogłaby przebiegać bez odpowiedniego wyposażenia uczestników w „numer startowy” i bez informacji dotyczącej uzyskanego wyniku oraz zajętego przez danego uczestnika miejsca (klasyfikacja zawodów oraz klasyfikacji generalnej serii zawodów), która realizowana jest pod czujnym okiem obsady sędziowskiej z wykorzystaniem elektronicznego pomiaru czasu. Z kolei nagrody rzeczowe dla wybranych uczestników imprezy sportowej (w tym w postaci pucharów) stanowią uwieńczenie rywalizacji sportowej.   Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że elementy składające się na opłatę startową należy postrzegać jako składowe świadczenia realizującego jeden cel, tj. możliwość wzięcia udziału w zawodach w celu rozwijania pasji sportowych oraz rywalizacji w profesjonalnych warunkach (odpowiedni obiekt, bezstronni sędziowie, oficjalna klasyfikacja, etc.). Zatem zdaniem tut. organu wykonywane przez Wnioskodawcę czynności – wskazane powyżej – są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość. Wszystkie te czynności prowadzą do realizacji określonego, jednego celu, którym jest umożliwienie udziału w zawodach.   Ponadto uczestnicy zawodów są zainteresowani nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, a nie kilku poszczególnych odrębnych czynności. Uczestnicy oczekują sprawnego, profesjonalnego a zarazem bezpiecznego przeprowadzenia zawodów sportowych uwieńczonych ogłoszeniem wyników indywidualnych. Reasumując, za jedno świadczenie kompleksowe należy uznać wszystkie elementy (świadczenia) wykonywane przez Wnioskodawcę, składające się na opłatę startową pobieraną za udział w zawodach sportowych pn. „(…)”. Przy czym należy uznać, że jego elementem głównym (dominującym, zasadniczym) jest samo umożliwienie wzięcia udziału w organizowanych przez Wnioskodawcę zawodach, poprzez wniesienie opłaty za udział – opłaty startowej.   Natomiast pozostałe czynności, tj.: zapewnienie numeru startowego, udział w klasyfikacji zawodów, dostęp do infrastruktury obiektu, zapewnienie wsparcia medycznego, porządkowego i obsady sędziowskiej oraz nagrody rzeczowe, stanowią elementy pomocnicze. Czynności te nie stanowią celu samego w sobie, lecz służą do efektywnego wykonania elementu głównego. Towary i usługi składające się na imprezę sportową są ze sobą ściśle związane i z ekonomicznego i praktycznego punktu widzenia tworzą integralną całość. Wszystkie te czynności są sobą nierozerwalnie połączone i zachodzą między nimi zależności, które pozwalają na udział i bezpieczne przeprowadzenie rywalizacji sportowej.   Zatem składowe opłaty organizacyjnej nie mogą być potraktowane jako czynności niezależne. Nie można ich wyodrębniać, gdyż tylko ich kompleksowe zapewnienie jest podstawą do przeprowadzenia zawodów. W konsekwencji, powyższe czynności należy uznać za nierozerwalnie związane z elementem głównym i rozdzielenie tych świadczeń na odrębne usługi miałoby charakter sztuczny.   W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy organ określi klasyfikację i stawkę podatku dla elementu głównego całego świadczenia kompleksowego, czyli umożliwienia wzięcia udziału w organizowanych przez Wnioskodawcę zawodach sportowych ((…)), poprzez wniesienie opłaty za udział – opłaty startowej.   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   W poz. 67 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Wstęp na imprezy sportowe”.   Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% usługi wstępu na imprezy sportowe, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.   W tym miejscu wskazać należy na wyrok TSUE C-90/16 w sprawie The English Bridge Union, w którym Trybunał rozstrzyga, czy gra w brydża porównawczego może korzystać ze zwolnienia od VAT jako usługa związana ze sportem [art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy implementujący art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, z późn. zm.)]. TSUE w ww. wyroku stwierdził, że wymienione w dyrektywie VAT pojęcie „sport” ogranicza się jedynie do aktywności, które cechują się niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym i nie obejmuje wszystkich aktywności mogących w ten, bądź inny sposób, wiązać się z tym pojęciem. Oznacza to, że ze zwolnienia od podatku VAT mogą korzystać czynności związane ze sportem, w których element fizyczny – zgodnie ze zwykłym znaczeniem słowa „sport” – ma istotny charakter. Nie będą objęte zwolnieniem od podatku VAT czynności przybierające formę współzawodnictwa opartego na aktywności intelektualnej, również w przypadku występowania elementu aktywności fizycznej, ale w niewielkim zakresie.   Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.   Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 67 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.   Zwrócić należy uwagę na różnicę pomiędzy pojęciem opłaty pobieranej od wstępu uczestników imprezy sportowej, a pojęciem wstępu widzów/kibiców na imprezę sportową. Opłata pobierana od wstępu uczestników imprezy sportowej związana jest z możliwością aktywnego uczestniczenia poprzez np. przebiegnięcie trasy, rozegranie meczu, natomiast opłata za wstęp na imprezę sportową wnoszona przez widza/kibica związana jest z możliwością uczestniczenia poprzez oglądanie imprezy sportowej. Zatem pojęcia „wstęp” nie należy kojarzyć wyłącznie z możliwością wejścia do określonego miejsca.   W przedmiotowej sprawie warunkiem wzięcia udziału w zawodach sportowych organizowanych przez Wnioskodawcę jest uiszczenie opłaty startowej przez uczestników. Przedmiotowe zawody nadzoruje komisja sędziowska. Prowadzona jest klasyfikacja zawodów oraz klasyfikacja generalna całej serii, ogłaszane są wyniki oraz wręczane pamiątkowe nagrody. Z powyższego wynika zatem, że mamy do czynienia z imprezą sportową, w której występuje element rywalizacji.   W rezultacie, opisane we wniosku świadczenie kompleksowe, polegające na organizacji zawodów sportowych pn. „(…)”, za które pobierana jest stosowna opłata, stanowi usługę wstępu na imprezę sportową i podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy oraz w zw. z poz. 67 załącznika nr 3 do ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -        świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -     w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -        klasyfikacja towaru/usługi, lub -        stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej Ordynacją podatkową.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).