0112-KDSL2-2.440.152.2025.2.EZW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 kwietnia 2025 r. (data wpływu 10 kwietnia 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 27 maja 2025 r. (data wpływu 27 maja 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa – udostępnianie boiska należącego do stadionu miejskiego na rzecz (…) Klubu Sportowego (…) z przeznaczeniem na treningi zawodników Klubu oraz mecze z innymi drużynami   Opis usługi: Wnioskodawca, działając poprzez Ośrodek Sportu i Rekreacji, udostępnia boisko należące do stadionu miejskiego na rzecz (…) Klubu Sportowego (…), z przeznaczeniem na treningi zawodników Klubu oraz mecze z innymi drużynami. Boisko jest udostępniane Klubowi odpłatnie, na podstawie zawartej umowy. Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy, niewątpliwie boisko spełnia przesłanki do uznania go za obiekt sportowy. Ośrodek umożliwia Klubowi skorzystanie z boiska w sposób przewidziany dla tego typu infrastruktury, na cele sportowe wskazane w umowie (treningi, mecze), w ustalonym czasie i na uzgodnionych zasadach. Uczestnicy są wpuszczani na teren stadionu w ustalonym dniu treningu lub meczu, o określonej godzinie. Trening lub mecz rozpoczynają się o określonej godzinie i trwają przez określony czas, wskazany w umowie (np. 2 godziny). W trakcie treningu bądź meczu uczestnicy mają możliwość korzystania z dostępnego sprzętu sportowego (...), a także infrastruktury, takiej jak (…) itp. Po zakończeniu treningu lub meczu uczestnicy zobowiązani są opuścić teren stadionu. Klub sportowy z tytułu udostępnienia boiska zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Ośrodka uzgodnionego wynagrodzenia, którego wysokość uzależniona jest od czasu korzystania z obiektu. Udostępniając boisko na rzecz Klubu, Ośrodek przez cały czas sprawuje pełne władztwo, zarząd i kontrolę nad tym obiektem, nadzoruje dostęp, zapewnia utrzymanie, konserwację, sprzątanie, dba o prawidłowe funkcjonowanie wyposażenia etc. Usługobiorca ma możliwość korzystania z boiska wyłącznie w ściśle określonych dniach i godzinach, na cele sportowe, zgodne z charakterem tego obiektu, na zasadach określonych przez Ośrodek.   Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 93.11.10.0   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 55 załącznika nr 3 do ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 10 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 27 maja 2025 r. poprzez przesłanie pełnomocnictwa szczególnego oraz stosownych dokumentów.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi   Gmina (…) („Gmina”), działając poprzez Ośrodek Sportu i Rekreacji („OSiR”), udostępnia boisko należące do stadionu miejskiego (dalej: „Boisko”) na rzecz (…) Klubu Sportowego (…) („Klub”, „A”), z przeznaczeniem na treningi zawodników Klubu oraz mecze z innymi drużynami. Boisko jest udostępniane A odpłatnie, na podstawie zawartej umowy. W ramach udostępnienia: -   Ośrodek umożliwia Klubowi skorzystanie z boiska w sposób przewidziany dla tego typu infrastruktury, na cele sportowe wskazane w umowie (treningi, mecze), w ustalonym czasie i na uzgodnionych zasadach, -   w ustalonym dniu treningu lub meczu, o określonej godzinie, uczestnicy są wpuszczani na teren stadionu, -   o określonej godzinie rozpoczyna się odpowiednio, trening lub mecz, które trwają przez określony czas, wskazany w umowie (np. 2 godz.), -   w trakcie treningu bądź meczu uczestnicy mają możliwość korzystania z dostępnego sprzętu sportowego (....), a także infrastruktury, takiej jak (…) itp., -   po zakończeniu treningu lub meczu uczestnicy zobowiązani są opuścić teren stadionu. A z tytułu udostępnienia boiska zobowiązany jest do zapłaty na rzecz OSiR uzgodnionego wynagrodzenia, którego wysokość uzależniona jest od czasu korzystania z obiektu. Wnioskodawca pragnie jednocześnie zaznaczyć, że udostępniając boisko na rzecz Klubu, OSiR przez cały czas sprawuje pełne władztwo, zarząd i kontrolę nad tym obiektem, nadzoruje dostęp, zapewnia utrzymanie, konserwację, sprzątanie, dba o prawidłowe funkcjonowanie wyposażenia etc. Usługobiorca ma możliwość korzystania z boiska wyłącznie w ściśle określonych dniach i godzinach, na cele sportowe, zgodne z charakterem tego obiektu, na zasadach określonych przez Ośrodek. W związku z powyższym, w ocenie Gminy, opisane usługi udostępnienia boiska stanowią „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” sklasyfikowane w PKWiU 2015 w grupowaniu 93.11.10.0. Zgodnie z objaśnieniami do PKWiU, grupowanie to obejmuje:-    usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe itp.; -    usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni; -    usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych. Nie zalicza się natomiast do niego m.in. usług świadczonych w centrach fitness, sklasyfikowanych w PKWiU 93.13.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej”. Dla interpretacji zakresu znaczeniowego grupowania PKWiU 93.11.10.0 kluczowe jest określenie, jaki obiekt stanowi obiekt sportowy w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Zgodnie ze słownikiem pojęć stosowanych w statystyce publicznej, przez obiekt sportowy należy rozumieć „samodzielny zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych” (https://stat.gov.pl/metainformacje/slownik-pojec/pojecia-stosowane-wstatystyce-publicznej/244,pojecie.html). Niewątpliwie boisko spełnia powyższe przesłanki. Usługi udostępnienia boiska na cele odbywania treningów i rozgrywania meczów są więc bezsprzecznie związane z działalnością tego boiska jako obiektu sportowego. Zdaniem Wnioskodawcy, niezasadne byłoby zaliczenie omawianych usług do innego grupowania PKWiU 2015, w tym w szczególności działu 68 „Usługi związane z obsługą rynku nieruchomości”, np. jako usług zbliżonych do najmu, czy dzierżawy. Stosownie bowiem do regulacji kodeksu cywilnego w ramach usług najmu wynajmujący oddaje najemcy rzecz do używania, zaś w ramach dzierżawy – do używania i pobierania pożytków – na czas oznaczony lub nieoznaczony, w zamian za umówiony czynsz. W omawianym przypadku sytuacja taka nie ma natomiast miejsca. Odnosząc się do powyższej kwestii warto przywołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) z 22 stycznia 2015 r. w sprawie C-55/14 – Régie communale autonome du stade Luc Varenne przeciwko État belge, w którym Trybunał trafnie zobrazował różnicę pomiędzy najmem (lub dzierżawą) nieruchomości a jej udostępnieniem. Jak wskazano w tym orzeczeniu, „podstawową cechą charakterystyczną pojęcia najmu nieruchomości w rozumieniu art. 13 część B lit. b szóstej dyrektywy jest przyznanie jednej z umawiających się stron, na uzgodniony czas i za wynagrodzeniem, prawa do zajmowania nieruchomości w taki sposób, jakby była ona jej właścicielem, i z wyłączeniem innych osób z korzystania z takiego prawa (...) (punkt 21). Z kolei, w przypadku, gdy dana usługa wiąże się nie tylko z biernym zachowaniem w postaci udostępnienia obiektu sportowego, lecz także szeregiem innych czynności, takich jak nadzór, zarządzanie, konserwacja, a także dostęp do innych udogodnień, nie może ona zostać sklasyfikowana jako usługa najmu. W ocenie TSUE, świadczenie usługodawcy stanowi wówczas bardziej złożoną usługę obejmującą udzielanie dostępu do infrastruktury sportowej, przy czym wszelkie czynności związane z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem obiektu są zadaniem podmiotu tę usługę świadczącego. Ponadto, kontrola dostępu do danego obiektu przez usługodawcę, bieżący nadzór nad infrastrukturą sportową czy zapewnienie prawidłowego funkcjonowania wyposażenia etc. wiążą się ze stałą obecnością przedstawicieli jednostki w obiekcie, co również wskazuje, że rola tej jednostki jest w danym przypadku bardziej aktywna niż w przypadku stosunku najmu lub dzierżawy nieruchomości”. Przywołując powyższą argumentację TSUE zaznaczył także, że wyrok Trybunału w tej sprawie dotyczył usługi polegającej na odpłatnym udostępnieniu stadionu piłkarskiego klubowi sportowemu, na podstawie zawartej umowy, na potrzeby przeprowadzenia rozgrywek piłkarskich, czyli na cele związane ze sportem. Z uwagi więc na tożsamy charakter rozstrzyganego przez TSUE zagadnienia, zdaniem Gminy, tezy zawarte w tym orzeczeniu, mają więc bezpośrednie przełożenie na określenie charakteru usługi będącej przedmiotem niniejszego wniosku. Analogicznie jak w sprawie rozpatrywanej przez Trybunał, również w analizowanym przypadku, OSiR umożliwia usługobiorcy dostęp do infrastruktury sportowej w postaci boiska w uzgodnionych terminach i czasie oraz na ustalonych zasadach, na cele związane ze sportem, a więc zgodne z charakterem obiektu. Nabywca usługi nie ma swobody korzystania z obiektu na zasadach typowych dla najmu lub dzierżawy, w taki sposób, jakby był on jego właścicielem. To OSiR w dalszym ciągu sprawuje nadzór i kontrolę nad obiektem, odpowiada za jego utrzymanie, sprzątanie, zapewnienie zdatności wyposażenia do użytku etc. Ośrodek pełni więc aktywną rolę w świadczeniu omawianych usług, wykraczającą poza bierne działanie charakterystyczne dla najmu, czy dzierżawy. Dodatkowo, także wynagrodzenie należne OSiR za udostępnienie boiska jest zmienne, zależne od czasu (liczby godzin) udostępnienia. Nie jest to stała kwota jak ma to miejsce w przypadku czynszu za najem lub dzierżawę. W analizowanym przypadku, świadcząc usługi udostępnienia boiska, Gmina umożliwia Klubowi (jego zawodnikom) skorzystanie z obiektu sportowego oraz znajdującej się w nim infrastruktury w celu uprawiania sportu, a więc celu zgodnym z charakterem i przeznaczeniem tego obiektu. Umożliwienie uprawiania sportu przy wykorzystaniu służącej temu infrastruktury, czy też odbywania różnorodnych meczów lub zawodów stanowi bezsprzecznie cel funkcjonowania oraz główny obszar działalności obiektów sportowych. Usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku – zdaniem Gminy – obejmują więc typowe czynności wykonywane standardowo przez obiekty sportowe, są zgodne z istotą i przeznaczeniem boiska jako obiektu tego rodzaju, a więc tym samym niewątpliwie spełniają przesłanki sklasyfikowania ich jako „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” ujęte w PKWiU 2015 w grupowaniu 93.11.10.0. Uznanie opisanych we wniosku usług udostępnienia za „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” PKWiU 93.11.10.0. oznacza z kolei, że do usług tych zastosowanie znajdzie stawka VAT w wysokości 8%. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („ustawa o VAT”), stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem m.in. ust. 2-12c. Stosownie zaś do ust. 2 przywołanego przepisu, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%. Jednocześnie, przepis art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT wprowadza czasowe podwyższenie wskazanych stawek podatku do, odpowiednio, 23% i 8%. Tym samym, stawka VAT właściwa obecnie dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy wynosi aktualnie 8%. W poz. 55 załącznika nr 3 do ustawy wskazane zostały „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” zaliczane do PKWiU 93.11.10.0. W związku z powyższym, zdaniem Gminy, mając na uwadze, że opisana we wniosku usługa udostępnienia boiska na rzecz A z przeznaczeniem na odbywanie przez zawodników klubu treningów oraz rozgrywanie meczów, w określonych terminach, zgodnie ustalonym harmonogramem, klasyfikowana jest do grupowania PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”, podlega ona opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 55 załącznika nr 3 do ww. ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Gmina prosi o potwierdzenie prawidłowości przyjętej przez nią klasyfikacji opisanych usług oraz właściwej dla nich stawki VAT.   W dniu 27 maja 2025 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek poprzez przesłanie m.in.: (…)   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).   Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.   Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).   Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: -        niniejszych zasad metodycznych, -        uwag do poszczególnych sekcji, -        schematu klasyfikacji.   Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: -        symbole grupowań, -        nazwy grupowań.   Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.   W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:-        grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, -        usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, -        usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja R Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI KULTURALNE, ROZRYWKOWE, SPORTOWE I REKREACYJNE”.   Natomiast zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja R obejmuje: -    szeroki zakres usług kulturalnych, rozrywkowych i rekreacyjnych, włączając usługi świadczone przez artystów wykonawców, muzea, biblioteki i archiwa, usługi związane z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją.   Sekcja ta nie obejmuje: -        usług sprzedaży i organizowania wystaw świadczonych przez handlowe galerie sztuki, sklasyfikowanych w 47.00.69.0, -        usług agentów i agencji artystycznych, występujących w imieniu indywidualnych artystów, sklasyfikowanych w 74.90.20.0, -        usług wypożyczania książek, sklasyfikowanych w 77.29.19.0, -        usług agencji biletowych, sklasyfikowanych w 79.90.39.0, -        usług indywidualnych nauczycieli, zawodowych instruktorów sportowych, trenerów, sklasyfikowanych w 85.51.10.0.   W sekcji R zawarty jest m.in. dział 93 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE SPORTEM, ROZRYWKĄ I REKREACJĄ”, który obejmuje: -    usługi w zakresie rekreacji, rozrywki i sportu, z wyłączeniem działalności muzeów, ochrony miejsc historycznych, działalności ogrodów botanicznych i zoologicznych oraz rezerwatów przyrody, działalności w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych.   Dział ten nie obejmuje: -  usług związanych z wystawianiem sztuk dramatycznych, musicali oraz pozostałej działalności artystycznej, takiej jak: produkcja przedstawień teatralnych na żywo, koncertów, przedstawień operowych, baletowych i pozostałych produkcji scenicznych, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 90.   Natomiast w klasie PKWiU 93.11 obejmującej „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ OBIEKTÓW SPORTOWYCH” zostało wyszczególnione grupowanie PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”, które obejmuje: -    usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe, ujeżdżalnie itp., -    usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni, -    usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych.   Grupowanie to nie obejmuje: -        usług związanych z działalnością wyciągów narciarskich, sklasyfikowanych w 49.39.20.0, -        usług zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi świadczonych na zlecenie, sklasyfikowanych w 68.32.13.0, -        wypożyczania i dzierżawy sprzętu rekreacyjnego i sportowego, sklasyfikowanych w 77.21.10.0, -        usług świadczonych w centrach fitness, sklasyfikowanych w 93.13.10.0, -        usług związanych z działalnością parków rekreacyjnych i plaż, sklasyfikowanych w 93.29.11.0.   Przez obiekt sportowy rozumieć należy zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych (www.stat.gov.pl).   Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, Wnioskodawca, działając poprzez Ośrodek Sportu i Rekreacji, udostępnia boisko należące do stadionu miejskiego na rzecz (…) Klubu Sportowego (…), z przeznaczeniem na treningi zawodników Klubu oraz mecze z innymi drużynami. Boisko jest udostępniane Klubowi odpłatnie, na podstawie zawartej umowy. Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy, niewątpliwie boisko spełnia przesłanki do uznania go za obiekt sportowy. Ośrodek umożliwia Klubowi skorzystanie z boiska w sposób przewidziany dla tego typu infrastruktury, na cele sportowe wskazane w umowie (treningi, mecze), w ustalonym czasie i na uzgodnionych zasadach. Uczestnicy są wpuszczani na teren stadionu w ustalonym dniu treningu lub meczu, o określonej godzinie. Trening lub mecz rozpoczynają się o określonej godzinie i trwają przez określony czas, wskazany w umowie (np. 2 godziny). W trakcie treningu bądź meczu uczestnicy mają możliwość korzystania z dostępnego sprzętu sportowego (…), a także infrastruktury, takiej jak (…) itp. Po zakończeniu treningu lub meczu uczestnicy zobowiązani są opuścić teren stadionu. Klub sportowy z tytułu udostępnienia boiska zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Ośrodka uzgodnionego wynagrodzenia, którego wysokość uzależniona jest od czasu korzystania z obiektu. Udostępniając boisko na rzecz Klubu, Ośrodek przez cały czas sprawuje pełne władztwo, zarząd i kontrolę nad tym obiektem, nadzoruje dostęp, zapewnia utrzymanie, konserwację, sprzątanie, dba o prawidłowe funkcjonowanie wyposażenia etc. Usługobiorca ma możliwość korzystania z boiska wyłącznie w ściśle określonych dniach i godzinach, na cele sportowe, zgodne z charakterem tego obiektu, na zasadach określonych przez Ośrodek.   Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupowaniem PKWiU 93.11.10.0 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ OBIEKTÓW SPORTOWYCH”.   Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 55 wskazano PKWiU 93.11.10.0 – „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.   W związku z powyższym, dla usługi będącej przedmiotem analizy, która mieści się w grupowaniu PKWiU 93.11.10.0 – „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”, ustawodawca w ustawie przewidział preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 55 załącznika nr 3 do ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:-    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -    usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -        klasyfikacja usługi, lub -        stawka podatku właściwa dla usługi lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.   POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).