0112-KDSL2-2.440.167.2021.2.EZ

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 14 maja 2021 r. (data wpływu 21 maja 2021 r.), uzupełnionego pismem z dnia 5 lipca 2021 r. (data wpływu 8 lipca 2021 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: usługa – opracowanie pierwszego tańca dla nowożeńców Opis usługi: Usługa „opracowanie pierwszego tańca dla nowożeńców". Jest to usługa wykonywana w ramach działalności statutowej Wnioskodawcy. Uczestnikami są przyszłe pary małżeńskie. Podczas spotkań uczestnicy zdobywają wiedzę i umiejętności na temat tańców towarzyskich i użytkowych. Naukę prowadzi instruktor zatrudniony w (…) w ramach swojej pracy w pracowni tanecznej. Zajęcia taneczne prowadzone są indywidualnie, tj. dla jednej pary nowożeńców. Uczestnicy zajęć do wybranej przez siebie piosenki mają opracowaną przez instruktora (…) konkretną choreografię. W tym celu para narzeczonych musi nauczyć się kroków i figur tanecznych do konkretnego tańca. Ilość spotkań i tempo nauki zależy od trudności układu i indywidualnych predyspozycji i umiejętności narzeczonych. Usługa świadczona jest na zasadzie wykupienia karnetu upoważniającego do wstępu na określoną liczbę zajęć (…). Za każdą dodatkową godzinę para płaci określoną w Regulaminie opłat za zajęcia kwotę. Usługa świadczona jest w instytucji kultury (…). Wniesiona opłata za zajęcia taneczne dotyczące usługi „opracowanie pierwszego tańca dla nowożeńców” upoważnia tylko i wyłącznie do wzięcia udziału w tych zajęciach. W ramach „opracowania pierwszego tańca dla nowożeńców” uczestnicy zajęć korzystają tylko z pracowni tanecznej. Opłata za zajęcia obejmuje tylko i wyłącznie opracowanie indywidualnego układu tanecznego nowożeńców. Uczestnicy zajęć nie otrzymują dokumentów potwierdzających nabyte umiejętności. Celem zajęć jest nauka określonego tańca lub tańców stosownie do wybranej przez narzeczonych muzyki. Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 90 Stawka podatku od towarów i usług: 23% Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług Zastrzeżenie: Wskazuje się, że niniejsza WIS ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy usługa ta nie jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43-81 ustawy albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ustawy, czego weryfikacja pozostaje poza zakresem postępowania w sprawie wydania WIS. W zakresie ustalenia, czy do przedmiotowej usługi, objętej niniejszą WIS, ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, w szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, Wnioskodawca może zwrócić się z odrębnym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała. UZASADNIENIE W dniu 21 maja 2021 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 8 lipca 2021 r. o doprecyzowanie opisu usługi. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi. Usługa „Opracowanie pierwszego tańca dla nowożeńców”. Jest to usługa wykonywana w ramach działalności statutowej Wnioskodawcy. Uczestnikami są przyszłe pary małżeńskie. Podczas spotkań uczestnicy zdobywają wiedzę i umiejętności na temat tańców towarzyskich i użytkowych. Naukę prowadzi instruktor zatrudniony w (…) w ramach swojej pracy w pracowni tanecznej. Zdobyte przez uczestników umiejętności nie są prezentowane na występach, imprezach organizowanych przez (…) Od ww. usługi pobierane są opłaty, które w całości przeznacza się na zakup materiałów statutowych, głównie materiałów do pracowni tanecznej (np. instrumenty, stroje, płyty z muzyką dla instruktorów do nauki tańców). Należy zaznaczyć, że zysk uzyskiwany z opłat nie pokrywa w całości ww. kosztów i nie jest on osiągalny w sposób systematyczny. (…). W uzupełnieniu wniosku z dnia 5 lipca 2021 r. Wnioskodawca wskazał, co następuje: Zajęcia taneczne prowadzone są indywidualnie, tj. dla jednej pary nowożeńców. Uczestnicy zajęć do wybranej przez siebie piosenki mają opracowaną przez instruktora (…) konkretną choreografię. W tym celu para narzeczonych musi nauczyć się kroków i figur tanecznych do konkretnego tańca – najczęściej walca angielskiego, walca wiedeńskiego, rumby czy disco fox-a – czasami jest to połączenie dwóch stylów np. walca angielskiego i wiedeńskiego. Niektóre pary uczą się dodatkowo podstaw tańców użytkowych – tzw. dyskotekowych (disco samby, disco fox-a). Ilość spotkań i tempo nauki zależy od trudności układu i indywidualnych predyspozycji i umiejętności narzeczonych. Usługa świadczona jest na zasadzie wykupienia karnetu upoważniającego do wstępu na określoną liczbę zajęć (…). Za każdą dodatkową godzinę para płaci określoną w Regulaminie opłat za zajęcia kwotę. Usługa świadczona jest w instytucji kultury (…). Do innych form aktywności sportowo-rekreacyjnej prowadzonych w (…) należą zajęcia rekreacyjne – aerobik, które polegają na wykonywaniu zajęć gimnastycznych wskazanych przez instruktora. Wniesiona opłata za zajęcia taneczne dotyczące usługi „opracowanie pierwszego tańca dla nowożeńców” upoważnia tylko i wyłącznie do wzięcia udziału w tych zajęciach. W budynku (…) znajduje się (…). W ramach „opracowania pierwszego tańca dla nowożeńców” uczestnicy zajęć korzystają tylko z pracowni tanecznej. Opłata za zajęcia obejmuje tylko i wyłącznie opracowanie indywidualnego układu tanecznego nowożeńców. Celem zajęć jest nauka określonego tańca lub tańców stosownie do wybranej przez narzeczonych muzyki. Uczestnicy zajęć nie otrzymują dokumentów potwierdzających nabyte umiejętności. Celem jest zaprezentowanie przygotowanej choreografii podczas wesela. Pracownik – Instruktor, wykonuje zajęcia w ramach umowy o pracę, (…). (…) Nie został utworzony Regulamin dotyczący zajęć. (…) Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi. Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. W tym miejscu należy wskazać, że w poz. 64 załącznika nr 3 do ustawy stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu: na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe, do obiektów kulturalnych”. W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 64 i 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 64 i 68 załącznika nr 3 do ustawy sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT. Przedmiotem niniejszego wniosku jest usługa „opracowanie pierwszego tańca dla nowożeńców". Uczestnikami są przyszłe pary małżeńskie. Podczas spotkań uczestnicy zdobywają wiedzę i umiejętności na temat tańców towarzyskich i użytkowych. Naukę prowadzi instruktor zatrudniony w (…) w ramach swojej pracy w pracowni tanecznej. Zajęcia taneczne prowadzone są indywidualnie, tj. dla jednej pary nowożeńców. Uczestnicy zajęć do wybranej przez siebie piosenki mają opracowaną przez instruktora konkretną choreografię. Usługa świadczona jest na zasadzie wykupienia karnetu upoważniającego do wstępu na określoną liczbę zajęć. Opłata za zajęcia obejmuje tylko i wyłącznie opracowanie indywidualnego układu tanecznego nowożeńców. W tym miejscu należy wskazać, że przy świadczeniu indywidualnych zajęć z instruktorem, tj. prowadzonych dla jednej pary nowożeńców, usługa ta jest świadczona bezpośrednio na rzecz indywidualnych klientów i jest dostosowana wyłącznie do ich potrzeb – uczestnicy zajęć do wybranej przez siebie piosenki mają opracowaną przez instruktora konkretną choreografię tańca. W konsekwencji należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa opracowania pierwszego tańca dla nowożeńców nie stanowi usługi w zakresie wstępu, lecz dotyczy indywidualnych zajęć w pracowni tanecznej, czyli polega na korzystaniu z usług indywidualnego instruktora tańca, w formie opieki indywidualnej nad danymi uczestnikami zajęć. Tym samym, usługa opracowania pierwszego tańca dla nowożeńców nie stanowi usług w zakresie wstępu, do których odnosi się poz. 64 i 68 załącznika nr 3 do ustawy. W związku z brakiem możliwości zastosowania w przedmiotowej sprawie obniżonej stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 64 i 68 załącznika nr 3 do ustawy, należy dokonać jej prawidłowej klasyfikacji statystycznej. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: niniejszych zasad metodycznych, uwag do poszczególnych sekcji, schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: symbole grupowań, nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja R Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI KULTURALNE, ROZRYWKOWE, SPORTOWE I REKREACYJNE”. Sekcja ta obejmuje szeroki zakres usług kulturalnych, rozrywkowych i rekreacyjnych, włączając usługi świadczone przez artystów wykonawców, muzea, biblioteki i archiwa, usługi związane z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją. W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 90 „USŁUGI KULTURALNE I ROZRYWKOWE”, który obejmuje m.in. klasę 90.04 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ OBIEKTÓW KULTURALNYCH”. Uwzględniając powyższe, przedmiotowa usługa spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe”. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy). Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%. W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 64 wskazano bez względu na PKWiU „Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu: na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe, do obiektów kulturalnych”, natomiast w poz. 68 wskazano bez względu na PKWiU „usługi związane z rekreacją wyłącznie w zakresie wstępu”. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że ustawodawca na podstawie ww. przepisów wprowadził obniżoną, preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8% dla usług kulturalnych i rozrywkowych oraz pozostałych usług związanych z rekreacją, ale wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie przewidział zatem stawki obniżonej dla usługi polegającej na opracowaniu pierwszego tańca dla nowożeńców przez indywidualnego instruktora tańca w ramach wykupionego karnetu, która jest przedmiotem niniejszej sprawy. Podsumowując, wymieniona we wniosku usługa objęta jest działem PKWiU 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe”. Usługa ta nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca, w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy, w sytuacji gdy w tej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, na co już zwrócono uwagę w zastrzeżeniu zawartym w sentencji niniejszej decyzji. Informacje dodatkowe Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która została wykonana po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do usługi, będącej przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).