0112-KDSL2-2.440.215.2024.7.IM

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 6 maja 2024 r. (data wpływu 6 maja 2024 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa – umożliwienie odbioru na żywo – za pośrednictwem platformy satelitarnej – transmisji (…)   Opis usługi: Przedmiotem wniosku jest usługa na zasadzie (…), w ramach której Wnioskodawca umożliwia odbiór transmisji (…) za pośrednictwem systemów satelitarnych. Wydarzenie to nadawane jest w ramach transmisji na żywo, czyli w czasie rzeczywistym, zaś dostęp do niego przez abonentów następuje po (…). (…) Na świadczoną usługę składają się następujące elementy: (…). To od Wnioskodawcy zależy, (…). Wnioskodawca decyduje zatem o transmisji (…) do swoich abonentów i ostatecznie o (…).     Rozstrzygnięcie: Usługi, inne niż usługi elektroniczne, polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, z wyłączeniem usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 48 załącznika nr 3 do ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 6 maja 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi   STAN FAKTYCZNY 1.  Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, zaś jego głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług (…). Za pośrednictwem platformy satelitarnej Wnioskodawca nadaje (…). Klientami Wnioskodawcy są zarówno osoby fizyczne jak i podmioty gospodarcze ((…)), które opłacają abonament za korzystanie z usług (…). Ponadto, w ramach działalności (…) Wnioskodawca umożliwia również transmisję (…). Działalność polegająca na świadczeniu usług (…) generuje największe przychody Wnioskodawcy. 2.  Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności świadczy również usługi na zasadzie (…), w ramach których umożliwia m.in. odbiór transmisji (…) – złożony wniosek dotyczy umożliwienia odbioru transmisji (…). Wydarzenia te nadawane są w ramach transmisji na żywo, czyli w czasie rzeczywistym, zaś dostęp do nich przez abonentów następuje po (…). 3.  Na świadczoną usługę (…) składają się następujące (…):      (…). 4. Wszystkie aspekty transmisji są ustalane przez Wnioskodawcę (…). 5.  Abonent, który zainteresowany jest obejrzeniem (…) zgłasza taką chęć Wnioskodawcy i po opłaceniu należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia uzyskuje dostęp do kanału, na którym o określonej z góry godzinie ma możliwość obejrzenia ww. transmisji audiowizualnych. Zgodnie z regulaminem serwisu Wnioskodawcy, (…). 6.  Z uwagi na rozwój technologii oprócz nadawania transmisji wydarzeń za pośrednictwem systemu satelitarnego, Wnioskodawca umożliwia także oglądanie wydarzeń za pośrednictwem aplikacji w Internecie, przy czym transmisja on-line odbywa się jednocześnie z transmisją za pomocą systemów satelitarnych – jednak złożony wniosek nie dotyczy transmisji on-line, a jedynie transmisji satelitarnej (…).   W związku z opisanym powyżej zdarzeniem Wnioskodawca sformułował pytanie, czy (…) do oferowanej usługi (…) – polegającej na umożliwieniu dostępu do transmisji (…) obejmujących transmisję na żywo (…), znajdzie zastosowanie preferencyjna stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%?   Zdaniem Wnioskodawcy, do oferowanej usługi (…) – polegającej na umożliwieniu dostępu do transmisji (…) obejmujących transmisję na żywo (…) – nadawanej za pośrednictwem systemów satelitarnych znajdzie zastosowanie preferencyjna stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%.   W dalszej części wniosku Wnioskodawca przedstawił uzasadnienie swojego stanowiska.   W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 9 stycznia 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.180.2024.6.IM, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 12 stycznia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)   opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)   klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)   stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 48 wskazano – bez względu na symbol PKWiU – „Usługi, inne niż usługi elektroniczne, polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, z wyłączeniem usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie”.   Przy czym stawka obniżona w zakresie wymienionych usług, nie dotyczy usług reklamowych i promocyjnych – stosownie do wyjaśnień zamieszczonych pod załącznikiem.   Jak wynika zatem z powołanych przepisów, usługi polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, podlegają opodatkowaniu preferencyjną stawką VAT w wysokości 8%, jeżeli nie stanowią: ·      usług elektronicznych, ·      usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie, ·      usług promocji i reklamy.   Dla skorzystania z obniżonej stawki podatku od towarów i usług przewidzianej powyższymi przepisami, w odniesieniu do konkretnej usługi, niezbędnym jest nie tylko, aby usługa była wymieniona w załączniku nr 3, ale również musi ona spełniać wszystkie warunki, które przewidziano w treści tego załącznika w odniesieniu do danej usługi.   Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, zaś jego głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług (…). Za pośrednictwem platformy satelitarnej Wnioskodawca nadaje (…).     Przedmiotem wniosku jest usługa oferowana na zasadzie (…), w ramach której Wnioskodawca umożliwia odbiór transmisji (…) za pośrednictwem systemów satelitarnych.   Wydarzenie to nadawane jest w ramach transmisji na żywo, czyli w czasie rzeczywistym, zaś dostęp do niego przez abonentów następuje po (…).   Na świadczoną usługę (…) składają się następujące elementy: (…).   Jak wskazano wyżej, by dokonać oceny, czy świadczona przez Wnioskodawcę usługa może korzystać ze stawki obniżonej na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 48 załącznika nr 3 do ustawy, należy w pierwszej kolejności wykluczyć, że jest usługą elektroniczną.   W art. 2 pkt 26 ustawy wskazano, że ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.   Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2011 r. Nr 77, str. 1 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011, do usług świadczonych drogą elektroniczną, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.   W związku z tym, że usługa będąca przedmiotem wniosku świadczona jest za pośrednictwem systemów satelitarnych, nie stanowi ona usługi elektronicznej, zdefiniowanej w ww. przepisie.   Z przedstawionego opisu sprawy jednoznacznie wynika także, że usługa świadczona przez Wnioskodawcę nie polega na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie oraz nie stanowi usług promocji i reklamy.   W związku z powyższym, w dalszej części decyzji należy dokonać analizy, czy udostępniana (…) spełnia definicję programu w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji.   Zgodnie z zapisem art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o Radiofonii i Telewizji (Dz. U. z 2022 r., poz. 1722, z późn. zm.), usługą medialną jest usługa w postaci programu albo audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, za którą odpowiedzialność redakcyjną ponosi jej dostawca i której podstawowym celem lub podstawowym celem jej dającej się oddzielić części jest dostarczanie przez sieci telekomunikacyjne ogółowi odbiorców audycji w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych; usługą medialną jest także przekaz handlowy.   W myśl art. 4 pkt 4 ustawy o Radiofonii i Telewizji, dostawcą usługi medialnej jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa ponosząca odpowiedzialność redakcyjną za wybór treści usługi medialnej i decydująca o sposobie zestawienia tej treści, będąca nadawcą lub podmiotem dostarczającym audiowizualną usługę medialną na żądanie.   Jak stanowi art. 4 pkt 7 ustawy o Radiofonii i Telewizji, rozpowszechnianiem jest emisja programu drogą bezprzewodową lub przewodową do odbioru przez odbiorców.   W art. 4 pkt 6 ustawy o Radiofonii i Telewizji wskazano, że programem jest uporządkowany zestaw audycji, przekazów handlowych lub innych przekazów, rozpowszechniany w całości, w sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w ustalonym przez nadawcę układzie.   W przytoczonej definicji programu, obok jego możliwych elementów (tj. audycji, przekazu handlowego oraz innych przekazów), nie można pomijać innych cech kwalifikujących ten rodzaj usługi medialnej, tj.: -          rozpowszechnianie w całości, -          w sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców, -          w ustalonym przez nadawcę układzie.   Istotną cechą programu jest to, że jest on rozpowszechniany „w całości”, stąd nie ma powodów do formułowania wątpliwości co do tego, czy różne elementy programu tracą swoją odrębność.   Umożliwienie jednoczesnego odbioru, stanowi kryterium rozróżnienia programu od usług VOD, które odbiorcy mogą oglądać w dowolnie wybranym przez siebie czasie.   Natomiast celem ostatniego z wymienionych wyżej elementów, tj. ustalenia przez nadawcę układu programu, jest odróżnienie programu rozpowszechnianego przez nadawcę od rozprowadzanego przez operatora.   Jak wskazano w art. 4 pkt 5 ustawy o Radiofonii i Telewizji, nadawcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa, która tworzy i zestawia program oraz rozpowszechnia go lub przekazuje innym osobom w celu rozpowszechniania.   Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 3 ustawy o Radiofonii i Telewizji, odpowiedzialnością redakcyjną jest sprawowanie faktycznej kontroli nad wyborem audycji i sposobem ich zestawienia w programie lub w katalogu; nie uchybia to zasadom odpowiedzialności prawnej za treść audycji lub świadczenie usługi.   Warto podkreślić, że na podstawie powołanych przepisów ustawy o Radiofonii i Telewizji definicje nadawcy, programu i odpowiedzialności redakcyjnej są ze sobą wzajemnie powiązane. Ustawa ta przewiduje w sposób wyraźny określone wymogi wobec nadawców przy kształtowaniu ich programu. Wśród nich nie ma nakazu umieszczenia obok audycji określonej minimalnej liczby przekazów handlowych lub innych przekazów, ustanowiono jedynie maksymalny czas możliwy do przeznaczenia na reklamę. Nie ma ustawowych przeszkód, aby nadawca poświęcił cały czas nadawania swojego programu na jedną audycję, a niezależnie od jego decyzji w tym zakresie, spełni tym samym przesłankę ustalenia układu dla programu.   Przedmiotem analizowanej usługi jest umożliwienie odbioru transmisji (…), na którą składają się: (…). Transmisja (…) – w całości – udostępniana jest przez Wnioskodawcę na żywo, (…).     Jak wskazano w opisie usługi, to od Wnioskodawcy zależy, (…). Wnioskodawca decyduje zatem o transmisji (…).   Z powyższego wynika, że (…) – będąca przedmiotem świadczonej przez Wnioskodawcę usługi – posiada cechy kwalifikujące ją jako program telewizyjny w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji.   W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro będąca przedmiotem analizy usługa umożliwia odbiór na żywo za pośrednictwem platformy satelitarnej transmisji programu telewizyjnego w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji, tj. (…), a ponadto: ·           nie stanowi usługi elektronicznej, ·           nie polega na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie, ·           nie jest usługą promocji i reklamy, to na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 48 załącznika nr 3 do ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8%.   Informacje dodatkowe   (…)   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -          podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -          usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)     następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)     wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -          klasyfikacja usługi, lub -          stawka podatku właściwa dla usługi lub -          podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).