0112-KDSL2-2.440.345.2024.3.DS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 2 lipca 2024 r. (data wpływu 2 lipca 2024 r.), uzupełnionego pismem z dnia 23 sierpnia 2024 r. (data wpływu 23 sierpnia 2024 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa – wstęp do klubu gamingowego   Opis usługi: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi klub gamingowy (gamingowy, tj. związany z grami komputerowymi/elektronicznymi) wyposażony w (…) samodzielnych stanowisk komputerowych. Klienci Wnioskodawcy kupują godzinowe karnety na wstęp do klubu. Zakupiony karnet upoważnia do odbywania treningów e-sportowych przy korzystaniu z udostępnionego do używania sprzętu komputerowego oraz dostępu do sieci internetowej oraz gier komputerowych. Gracze komputerowi mogą korzystać z monitora, klawiatury, myszki komputerowej, słuchawek, biurka, podkładki pod myszkę, sytemu komputerowego (jednostka komputerowa), serwera, do którego są przyłączone stanowiska komputerowe – tzw. sieć lokalna (serwer jest przyłączony do sieci internetowej). Świadczenie będące przedmiotem wniosku realizowane jest w klubie gamingowym – lokalu z osprzętem komputerowym. Odbiorcami usług świadczonych przez Wnioskodawcę są zarówno profesjonalni, jak i początkujący gracze gier komputerowych, tzw. e-sportowcy, którzy podczas wizyty w kubie odbywają treningi rozwijające ich umiejętności e-sportowe oraz przygotowują się do turniejów sportów elektronicznych. Świadczenie umożliwia e-sportowcom przygotowanie się do turniejów e-sportowych.   Rozstrzygnięcie: Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 2 lipca 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 23 sierpnia 2024 r. poprzez przesłanie (…).   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi   W ramach działalności gospodarczej spółka prowadzi klub gamingowy (gamingowy, tj. związany z grami komputerowymi/elektronicznymi) wyposażony w (…) samodzielnych stanowisk komputerowych. Klienci spółki kupują godzinowe karnety na wstęp do klubu. Świadczenie będące przedmiotem wniosku realizowane jest w budynku usługowym (…). Wnioskodawca nie jest właścicielem obiektu, posiada tytuł prawny w postaci umowy najmu do lokalu, w którym prowadzona jest działalność będąca przedmiotem wniosku.   W zakresie zakupionego karnetu konsument posiada dostęp do wyposażenia komputerowego, kontrolerów urządzeń multimedialnych, które wchodzą w skład wyposażenia komputerowego oraz gier komputerowych, a także dostęp do sieci internetowej niezbędnej dla niektórych gier komputerowych. Wnioskodawca nie jest właścicielem obiektu, posiada tytuł prawny w postaci umowy najmu do lokalu, w którym prowadzona jest działalność będąca przedmiotem wniosku.   W ramach świadczenia Wnioskodawca umożliwia odbiorcom dostęp do wyposażenia komputerowego (w tym: kontrolerów i urządzeń multimedialnych, które wchodzą w skład wyposażenia komputerowego) oraz gier komputerowych, a także dostęp do sieci internetowej, niezbędnej do odbywania treningów w zakresie e-sportu. Świadczenie realizuje cel umożliwienia e-sportowcom przygotowania do turniejów e-sportowych. Świadczenie będące przedmiotem wniosku realizowane jest w klubie gamingowym – lokalu z osprzętem komputerowym.   Odbiorcami usług świadczonych przez spółkę są zarówno profesjonalni, jak i początkujący gracze gier komputerowych, tzw. e-sportowcy, którzy podczas wizyty w kubie odbywają treningi rozwijające ich umiejętności e-sportowe oraz przygotowują się do turniejów sportów elektronicznych. Turnieje w których biorą udział klienci spółki polegają na współzawodnictwie intelektualnym (gracze muszą wykazać się dużą znajomością struktury i mechaniki danej gry komputerowej) wielorazowo wiążącym się z otrzymywaniem nagród za osiągnięty wynik sportowy – w tym celu klienci odbywają często codzienne i wielogodzinne treningi. Nabywca oczekuje dostępu do osprzętu (komputerowego, sieci internetowej, gier komputerowych) umożliwiającego odbycie treningów w zakresie e-sportu.   Gracze komputerowi mogą korzystać z monitora, klawiatury, myszki komputerowej, słuchawek, biurka, podkładki pod myszkę, sytemu komputerowego (jednostka komputerowa), serwera, do którego są przyłączone stanowiska komputerowe – tzw. sieć lokalna (serwer jest przyłączony do sieci internetowej).   Zakupiony karnet upoważnia do odbywania treningów e-sportowych przy korzystaniu z udostępnionego do używania sprzętu komputerowego wymienionego powyżej oraz dostępu do sieci internetowej oraz gier komputerowych.   Wynagrodzenie za świadczenie wynosi (…) zł brutto za godzinę w trakcie tygodnia oraz (…) zł brutto za godzinę w soboty i niedziele, przy zakupie karnetu na większą ilość godzin cena za godzinę spada, zgodnie z zasadą im więcej wykupionych godzin tym cena na pojedynczą godzinę jest niższa.   Zasady korzystania z klubu gamingowego zostały określone w regulaminie (…).   Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca ma wątpliwości, czy świadczone przez spółkę usługi w postaci sprzedaży karnetów na wstęp do klubu gamingowego prawidłową stawką podatku od towarów i usług będzie stawka w wysokości 8% w związku z prowadzeniem działalności związanej ze sportem elektronicznym.   Do wniosku Wnioskodawca dołączył (…).   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do: a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi klub gamingowy (gamingowy, tj. związany z grami komputerowymi/elektronicznymi) wyposażony w (…) samodzielnych stanowisk komputerowych. Klienci spółki kupują godzinowe karnety na wstęp do klubu. W zakresie zakupionego karnetu konsument posiada dostęp do wyposażenia komputerowego, kontrolerów urządzeń multimedialnych, które wchodzą w skład wyposażenia komputerowego oraz gier komputerowych, a także dostęp do sieci internetowej niezbędnej dla niektórych gier komputerowych. W opisie świadczenia Wnioskodawca podnosi, że świadczenie realizuje cel umożliwienia e-sportowcom przygotowania się do turniejów e-sportowych. Tzw. e-sportowcy podczas wizyty w kubie odbywają treningi rozwijające ich umiejętności e-sportowe oraz przygotowują się do turniejów sportów elektronicznych. Na tym tle Wnioskodawca uważa, że prowadzona działalność, a zatem świadczona usługa ma związek z tzw. sportem elektronicznym.   W związku z powyższym, w celu oceny charakteru usługi będącej przedmiotem wniosku należy w pierwszej kolejności wyjaśnić co następuje.   Pojęcie „e-sport” nie zostało jak dotąd zdefiniowane na gruncie polskich przepisów prawnych. Pomocny w zdefiniowaniu tego pojęcia może być wyrok TSUE C-90/16 w sprawie The English Bridge Union, gdzie Trybunał rozstrzyga co prawda, czy gra w brydża porównawczego może korzystać ze zwolnienia od VAT jako usługa związana ze sportem [art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy implementujący art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, z późn. zm.)], przy tym jednocześnie odnosi się do pojęcia e-sport. TSUE w ww. wyroku stwierdził, że wymienione w dyrektywie VAT pojęcie „sport” ogranicza się jedynie do aktywności, które cechują się niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym i nie obejmuje wszystkich aktywności mogących w ten, bądź inny sposób, wiązać się z tym pojęciem. Oznacza to, że ze zwolnienia od podatku VAT mogą korzystać czynności związane ze sportem, w których element fizyczny – zgodnie ze zwykłym znaczeniem słowa „sport” – ma istotny charakter. Nie będą objęte zwolnieniem od podatku VAT czynności przybierające formę współzawodnictwa opartego na aktywności intelektualnej, również w przypadku występowania elementu aktywności fizycznej, ale w niewielkim zakresie. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że e-sport – będący w istocie formą rywalizacji pomiędzy pojedynczymi zawodnikami lub drużynami w grach komputerowych, nie podlega zwolnieniu od podatku VAT.   W kontekście powyższego należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawca wiąże wykonywaną usługę z e-sportem (sportem elektronicznym) to brak jest przepisów prawa regulujących tego typu świadczenie. Jeżeli natomiast Wnioskodawca wiąże wykonywaną usługę głównie z pojęciem sportu, doprecyzowując przy tym tylko, że jest to sport w formie elektronicznej, to – biorąc pod uwagę wyjaśnienie TSUE zawarte w powołanym wyżej wyroku, należy wskazać, że usługa będąca przedmiotem wniosku nie ma charakteru usługi związanej ze sportem.   Mając na uwadze charakter opisanej usługi oraz okoliczności jej świadczenia, w tym w szczególności, że jest to usługa związana ze wstępem do obiektu – klubu gamingowego, gdzie w ramach karnetu za wstęp oferowana jest klientowi możliwość korzystania ze sprzętu komputerowego, internetu i gier komputerowych, w celu grania w te gry, należy zwrócić uwagę na poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%. W pozycji tej wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.   W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęć „rozrywka”, „rekreacja”, „park rozrywki” czy też „wesołe miasteczko”. Aby zatem poznać ich znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje „rekreację” jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, natomiast Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za „rekreację” uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”. W odniesieniu do „wesołego miasteczka” definicję taką przewiduje przykładowo internetowy Słownik Języka Polskiego PWN (www.sip.pwn.pl) wskazując, że „wesołe miasteczko” to teren z urządzeniami rozrywkowymi, takimi jak karuzele, strzelnice, kolejki. Natomiast sama „rozrywka” to coś, „co służy odprężeniu, wypoczynkowi”. Z kolei „park” można definiować jako duży ogród z alejkami i ścieżkami spacerowymi, jak również jako teren, na którym zgromadzony jest sprzęt. Biorąc pod uwagę powyższe wydaje się, że znaczenie obu pojęć jest w istocie bardzo zbliżone i obejmuje teren służący ogólnie odprężeniu i wypoczynkowi, na którym znajdują się określone atrakcje, w tym takie jak karuzele, kolejki i strzelnice.   Tak więc pojęcie „park rozrywki” należy rozumieć, jako miejsce zarówno otwarte jak i zamknięte, które służy jego klientom do odprężenia się, zabawy, wypoczynku, rozrywki.   Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy usług i, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.   Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.   Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.   W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 października 2019 r. – poz. 183 załącznika nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.   Jak wynika z opisu sprawy, w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi klub gamingowy (gamingowy, tj. związany z grami komputerowymi/elektronicznymi) wyposażony w (…) samodzielnych stanowisk komputerowych. Klienci Wnioskodawcy kupują godzinowe karnety na wstęp do klubu. Zakupiony karnet upoważnia do odbywania treningów e-sportowych przy korzystaniu z udostępnionego do używania sprzętu komputerowego oraz dostępu do sieci internetowej oraz gier komputerowych. Gracze komputerowi mogą korzystać z monitora, klawiatury, myszki komputerowej, słuchawek, biurka, podkładki pod myszkę, sytemu komputerowego (jednostka komputerowa), serwera, do którego są przyłączone stanowiska komputerowe – tzw. sieć lokalna (serwer jest przyłączony do sieci internetowej). Świadczenie będące przedmiotem wniosku realizowane jest w klubie gamingowym – lokalu z osprzętem komputerowym.   Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że usługa będąca przedmiotem analizy stanowi „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”, o których mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   Jak już wskazano w niniejszej decyzji, w załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 65 wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.   Mając na uwadze, że usługa będąca przedmiotem wniosku stanowi „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”, jej świadczenie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -        usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 – w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że -        klasyfikacja usługi, lub -        stawka podatku właściwa dla usługi lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).