0112-KDSL2-2.440.413.2025.3.AS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 sierpnia 2025 r. (data wpływu 10 sierpnia 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 5 września 2025 r. (data wpływu 5 września 2025 r.) oraz z dnia 8 października 2025 r. (data wpływu do Urzędu Skarbowego w Lesznie 8 października 2025 r., data wpływu do Krajowej Informacji Skarbowej 9 października 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – wstęp na wydarzenie pn. (…) wraz zapewnieniem (…) dla „Uczestnika”   Opis świadczenia: Wnioskodawca organizuje wydarzenie o nazwie (…), które odbędzie się w dniach (…). (…) to coroczne wydarzenie kulturalno-edukacyjne, organizowane przez (…). Wydarzenie dedykowane jest (…). Osoby te realizują swoje pasje poprzez sztukę, muzykę, tworzenie (…), literaturę i działania (…). (…) mają charakter niekomercyjny i ich głównym celem jest: (…). Wydarzenie posiada kilka części, które można podzielić na następujące tematyczne działy: (…). Na umożliwienie uczestnikom wstępu na opisywane wydarzenie wraz z zapewnieniem „(…) dla „Uczestnika”, za które pobierana jest opłata składają się: przeprowadzenie wydarzenia zgodnie z programem, zapewnienie bezpieczeństwa uczestników w trakcie imprezy, organizacja i realizacja programu kulturalno-edukacyjnego,  udostępnienie sal, zaplecza technicznego i obsługi, zapewnienie odbioru i rozliczenia opłat za bilety, obsługa uczestników (rejestracja, akredytacja, wydanie pakietów). Opłata pobierana za udział w wydarzeniu obejmuje bilet umożliwiający wejście na wydarzenie oraz (…) dla „Uczestnika” składający się z (…). Z punktu widzenia nabywcy („Uczestnika”) zakup biletu i pakietu stanowi jedną transakcję – „Uczestnik” płaci jedną cenę za uczestnictwo w wydarzeniu i nie ma możliwości nabycia któregokolwiek z elementów oddzielnie. Pakiet nie ma samodzielnej wartości rynkowej poza kontekstem wydarzenia, a jego funkcja jest ściśle powiązana z uczestnictwem (…). Elementy składające się na świadczenie są ze sobą ściśle powiązane i tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną, nierozłączną całość. Z ekonomicznego i organizacyjnego punktu widzenia wszystkie czynności muszą być wykonywane łącznie przez Wnioskodawcę jako organizatora, ponieważ tylko w takim zestawieniu tworzą świadczenie kompleksowe. Uczestnik wydarzenia za dokonaną wpłatę będzie miał możliwość spotkania się ze znajomymi oraz nawiązania nowych relacji w środowisku o wspólnych zainteresowaniach, udziału w (…). Rozstrzygnięcie: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 10 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 5 września 2025 r. poprzez przesłanie podpisanego dokumentu z treścią opisu wydarzenia, złożenie elektronicznego podpisu Wnioskodawcy pod oświadczeniem wskazanym w art. 42b ust. 3 ustawy, wskazanie, że Wnioskodawca jest podmiotem posiadającym NIP oraz, że celem złożonego wniosku jest potrzeba ustalenia stawki podatku VAT. Wniosek uzupełniono także w dniu 9 października 2025 r. o potwierdzenie, że wniosek dotyczy świadczenia kompleksowego oraz o doprecyzowanie opisu świadczenia i stosowne dokumenty.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia   Wnioskodawca wnioskuje o wydanie wiążącej informacji stawkowej dla biletów na wydarzenie kulturalne (…) organizowane przez (…). Wnioskodawca wnioskuje o klasyfikację organizowanego wydarzenia jako pozycje 64, 65 lub 68 według załącznika numer 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Według Wnioskodawcy wydarzenie organizowane przez Wnioskodawcę jest usługą z katalogu usług objętych stawką VAT 8%.   (…) – Opis wydarzenia. 1. Czym są (…) i kim są (…)? (…) to coroczne wydarzenie kulturalno-edukacyjne, organizowane przez (…) działające na rzecz promocji kultury, sztuki, edukacji i integracji społecznej. Wydarzenie dedykowane jest (…). Osoby te realizują swoje pasje poprzez sztukę, muzykę, tworzenie (…), literaturę i działania (…). Wydarzenie organizowane jest w hotelach i przyległych do nich salach konferencyjnych. Wydarzenie trwa  (…) i obejmuje ponad (…) ciągłego programu, który odbywa się równolegle w kilku salach. Pierwsza edycja wydarzenia odbyła się w (…). W 2025 r. Wnioskodawca organizuje po raz pierwszy wydarzenie na (…), a w roku 2026 w związku z przewidywana utratą zwolnienia od płatności VAT z powodu przekroczenia limitu sprzedaży – Wnioskodawca chce stać się czynnym płatnikiem VAT.   2. Struktura biletu na wydarzenie. Najważniejszą częścią jest wejście na wydarzenie (…). Większość przychodu z tego biletu idzie na koszty organizacji wydarzenia, które obejmuje między innymi: -        wynajem sal na wydarzenie, -        zakup wyposażenia, -        wynajem sprzętu scenicznego, -        zwroty dla wolontariuszy wydarzenia, -        opłata za występy gościnne.   Oprócz tego do biletu kupujący otrzymuje tak zwany (…) zawierający unikalne przedmioty związane z tematyką wydarzenia, na przykład koszulki, kubki, wraz z biletem.   3. Cel i charakter wydarzenia. (…) mają charakter niekomercyjny i ich głównym celem jest: (…). 4. Wydarzenie w częściach. Wydarzenie posiada kilka części, które można podzielić na następujące tematyczne działy. W każdej części podane są przykładowe zajęcia oraz program, który oferuje wydarzenie. Wydarzenie tworzone jest przez wolontariuszy i co roku program zmienia się w jakieś części. (…). 5. Zawartość dodatkowych przedmiotów wraz z biletem na wejście na wydarzenie. Każdy uczestnik wydarzenia otrzymuje wraz z biletem umożliwiającym na wejście na wydarzenie: (…). Przedmioty te są: ·         tworzone specjalnie na wydarzenie, ·         projektowane przez artystów (…). Występują różne poziomy akredytacji, których celem jest wsparcie finansowe wydarzenia, w zamian którego uczestnik otrzymuje większy pakiet unikalnych przedmiotów. Te przedmioty są integralną częścią biletu – nie można ich zdobyć inaczej.   (…).   6. Uwagi formalne. ·         Wydarzenie organizowane jest przez (…) posiadające w statucie cele w zakresie kultury, sztuki, edukacji i reintegracji społecznej. ·         Wydarzenie opiera się głównie na wolontariuszach. Wszystkimi punktami programu oraz organizacją zajmują się wolontariusze. ·         Zyski z wydarzenia nie są przeznaczane na cele komercyjne – służą dalszej realizacji celów statutowych. ·         Oddzielnie od biletu Wnioskodawca oferuje nocleg w hotelach, ale nie jest on częścią składową biletu. Wnioskodawca oferuje go oddzielnie w postaci refaktury (faktura przerzutowa) od faktury wystawionej przez hotelu. ·         Wydarzenie nie oferuje osobnej sprzedaży gadżetów i przedmiotów, które są otrzymywane razem z biletem. ·         Wydarzenie będzie robione w ramach działalności gospodarczej (…) ze względu na przekroczone limity sprzedaży zwolnionej od VAT. ·         Wszystkie aktywności w ramach wydarzenia są dostępne dla uczestników w ramach opłaconej akredytacji.   W piśmie z dnia 8 października 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie II z dnia 3 października 2025 r., znak: 0112-KDSL2-2.440.413.2025.2.AS Wnioskodawca na zadane przez tutejszy organ pytania przedstawił następujące informacje: I.    Potwierdzenie, że wniosek dotyczy świadczenia na które składa się „wejścia na wydarzenie (…)” oraz „(…)” na konkretnym poziomie akredytacji, które razem w ocenie Wnioskodawca – stanowią jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe). Odpowiedź: Wniosek dotyczy świadczenia kompleksowego w zakresie „wejścia na wydarzenie (…)” oraz „(…)”. II.  Doprecyzowanie opisu świadczenia o następujące informacje: 1)    Jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem wniosku ma być świadczenie składające się z: a)  „wejścia na wydarzenie (…)” oraz „(…)” dla „Uczestnika”, czy b)  „wejścia na wydarzenie (…)” oraz „(…)” dla (…), czy c)  „wejścia na wydarzenie (…)” oraz „(…)” dla (…). Należało wybrać tylko jedną opcję (a, b lub c). Odpowiedź: „wejścia na wydarzenie (…)” oraz „(…)” dla „Uczestnika”. W odniesieniu do wskazanego w odpowiedzi na pytanie nr 1 świadczenia, należało wskazać następujące informacje: 2)  W związku z informacją, że „Pierwsza edycja wydarzenia odbyła się w (…) roku. W 2025 organizujemy po raz pierwszy wydarzenie na (…), a w roku 2026 w związku z przewidywana utratą zwolnienia od płatności VAT z powodu przekroczenia limitu sprzedaży – chcemy stać się czynnymi płatnikami VAT” należało wskazać , która „edycja” wydarzenia opisana jest we wniosku i ma być przedmiotem analizy? – należało wskazać termin w którym się odbyła/odbędzie oraz miejsce. Odpowiedź: Przedmiotem analizy jest Edycja 2025, odbywająca się w dniach (…). 3)  W związku z informacją, że „W każdej części podane są przykładowe zajęcia oraz program, który oferuje wydarzenie” należy potwierdzić, że przedmiotem analizy ma być wyłącznie wydarzenie w „edycji” wskazanej zgodnie z pkt 2) wezwania obejmujące wskazane we wniosku zajęcia i części. Odpowiedź: Przedmiotem Analizy mają być zajęcia i części dotyczące Edycji 2025 wskazanej w punkcie 2. 4)  Jakie konkretnie przedmioty otrzymuje uczestnik wydarzenia? Należy wymienić enumeratywnie wszystkie towary/usługi dla wybranego „poziomu akredytacji” bez stosowania katalogów otwartych i alternatyw. W opisie wydarzenia Wnioskodawca wskazał bowiem jedynie na „Przykładowy zestaw pakietu” dla każdego z rodzaju uczestnika. Odpowiedź: Uczestnik otrzymuje następujące przedmioty w (…): (…). 5)  Jakie są/będą oczekiwania uczestników wydarzenia? Należało szczegółowo je opisać. Odpowiedź: Uczestnicy wydarzenia (…) oczekują przede wszystkim możliwości aktywnego uczestnictwa w wydarzeniu kulturalno-społecznym, umożliwiającego integrację z innymi członkami i sympatykami społeczności furry. W szczególności oczekują oni: a.    możliwości spotkania się ze znajomymi oraz nawiązania nowych relacji w środowisku o wspólnych zainteresowaniach, b.    udziału w (…) obejmujących kulturę, sztukę, edukację oraz twórczość związaną z tematyką (…), c.    uczestnictwa w (…), d.    uczestnictwa w (…) obejmujących kulturę, sztukę, edukację oraz twórczość związaną z tematyką (...), e.    korzystania ze stref (…), f.     udziału w części (…) wydarzenia, w tym w (…), g.    uczestnictwa w (…) związanego z tematyką wydarzenia, h.    możliwości prezentacji lub obserwacji sztuki (…), i.      uczestnictwa w (…), j.      uczestnictwa w (..), k.    integracji i wspólnej zabawy z (…) w atmosferze akceptacji i współpracy, l.      nabycia (…). 6)  Jak skalkulowane jest/będzie wynagrodzenie Wnioskodawcy za zorganizowanie wydarzenia i co się na nie składa/będzie składało? Od jakich czynników uzależniona jest/będzie wysokość wynagrodzenia? Odpowiedź: Cena biletu jest kalkulowana jako suma przewidywanych kosztów organizacji wydarzenia powiększona o niewielką rezerwę finansową. Całość przychodu zostanie wydatkowana do końca roku podatkowego ze względu na prowadzenie odpłatnej działalności pożytku publicznego. Na kalkulację ceny składają się w szczególności: ·         wynajem sal konferencyjnych i zaplecza hotelowego, ·         druk materiałów (plakaty, broszury, identyfikatory, banery), ·         zakup materiałów na (…) (koszulki, przypinki, torby itp.), ·         wynajem sprzętu scenicznego i oświetleniowego, ·         zwroty kosztów dla wolontariuszy i prelegentów, ·         zakup wyposażenia dla służby porządkowej oraz dla punktu pierwszej pomocy, ·         zakup materiałów dla prelegentów, ·         koszty stałe prowadzenia (…) na potrzeby wydarzenia, ·         koszty obsługi rejestracji i systemu biletowego. 7)  Czy Wnioskodawca ponosi/będzie ponosił odpowiedzialność za zorganizowanie wydarzenia, a jeśli tak, to należy wskazać za co i wobec kogo? Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za zorganizowanie wydarzenia (…). (…) jest organizatorem wydarzenia i odpowiada wobec uczestników za: a.    prawidłowe przeprowadzenie wydarzenia zgodnie z programem, b.    bezpieczeństwo uczestników w trakcie imprezy, c.    organizację i realizację programu kulturalno-edukacyjnego, d.    udostępnienie sal, zaplecza technicznego i obsługi, e.    zapewnienie odbioru i rozliczenia opłat za bilety, f.     obsługę uczestników (rejestracja, akredytacja, wydanie pakietów). Odpowiedzialność wobec uczestników wynika z regulaminu wydarzenia oraz z faktu, że (…) jest stroną umowy zawartej z uczestnikiem poprzez zakup biletu. (…), w którym odbywa się wydarzenie, świadczy odrębnie usługi noclegowe, natomiast prelegenci, wolontariusze, wystawcy i artyści uczestniczą w wydarzeniu na zasadzie zgłoszenia i nie są stronami umów z uczestnikami. 8)  W związku z informacją, że „Wydarzenie opiera się głównie na wolontariuszach. Wszystkimi punktami oraz organizacją zajmują się wolontariusze” należy wskazać jaką wiedzę oraz umiejętności (np. z jakich branż, dziedzin wiedzy, itp.) posiadają wolontariusze? Odpowiedź: W organizację wydarzenia (…) zaangażowanych jest ponad (…) wolontariuszy. Wolontariusze realizują zadania w różnych działach organizacyjnych, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami, umiejętnościami i doświadczeniem. 1. Koordynatorzy Koordynatorzy stanowią grupę wolontariuszy odpowiedzialnych za nadzór i realizację poszczególnych obszarów wydarzenia. Do ich zadań należy planowanie, organizacja i bieżące zarządzanie działami. Osoby te posiadają umiejętności z zakresu: (…). Każdy koordynator zarządza zespołem wolontariuszy (tzw. „Załogą”), którzy realizują konkretne zadania operacyjne. 2. Wolontariusze – ogólne kwalifikacje Wszyscy wolontariusze biorący czynny udział w realizacji wydarzenia posiadają podstawowy zestaw umiejętności wymaganych do bezpiecznej i efektywnej pracy, w tym: (…). 3. Wolontariusze o specjalistycznych kwalifikacjach Poszczególne działy organizacyjne wymagają dodatkowych, branżowych kompetencji: (…) 4. Twórcy programu Ostatnią grupą wolontariuszy stanowią twórcy programu, którzy samodzielnie zgłaszają i prowadzą punkty programu. Posiadają oni kwalifikacje odpowiednie do charakteru prowadzonych zajęć, m.in.: ·         koncerty i występy muzyczne – umiejętności muzyczne i wokalne, ·         występy taneczne – umiejętności taneczne i ruchowe, ·         prelekcje tematyczne – wiedza merytoryczna z zakresu (…), ·         warsztaty praktyczne – umiejętności zgodne z tematyką warsztatów, np. (…), ·         artshow – wystawcy sztuki – posiadają umiejętności artystyczne, kuratorskie oraz doświadczenie w przygotowywaniu i prezentacji dzieł sztuki. 9)  Czy wolontariusze są osobami, które prowadzą opisane we wniosku „Prelekcje edukacyjne”, „Prelekcje i analizy dzieł kultury”, itp.? Jeżeli nie, to czy osoby prowadzące ww. „prelekcje” są/będą pracownikami Wnioskodawcy? – należało wyjaśnić. Odpowiedź: Tak, Wolontariusze są osobami, które prowadzą opisane we wniosku „(…)”, „(…)”. Zgłaszają się oni jako prelegenci w formie zgłoszenia formularzem przed wydarzeniem i na podstawie zgłoszeń tworzony jest program wydarzenia. Program wydarzenia tworzony jest równolegle do sprzedaży biletów. Niektórzy prelegenci zapraszani są także przez Wnioskodawcę, jako oficjalni „Goście honorowi” lub jako współpraca. Tego roku przyjeżdżają do nas jako goście specjalni (…), które zagrają koncerty na żywo oryginalnych piosenek. Jako współpraca zaprosiliśmy (..) w celu przeprowadzenia akcji testowania (..). Współpraca oraz goście honorowi to nadal jest współpraca wolontariacka. 10)  W związku z informacją, że „Wystawcy działają komercyjnie, ale nie stanowi to głównej osi wydarzenia – wystawcy działają przez klika godzin w jednej z sal wydarzenia” należy wyjaśnić szczegółowo: a)    kim są „wystawcy”? b)    co należy rozumieć poprzez stwierdzenie „działają komercyjnie”? Odpowiedź: Wystawcy to artyści, twórcy i rzemieślnicy należący do społeczności, którzy w ramach wydarzenia (…) prezentują swoje prace (…). Są to zarówno osoby prywatne, jak i prowadzące drobną działalność gospodarczą w branży artystycznej. Ich udział w wydarzeniu ma charakter promocyjno-społeczny i jest dodatkiem do programu kulturalnego – nie stanowi głównej części wydarzenia. Wystawcy działają w wydzielonej strefie przez kilka godzin w trakcie wydarzenia, a uczestnicy mogą zapoznać się z ich twórczością i ewentualnie dokonać zakupu. Wystawcy nie reprezentują (…) i działają samodzielnie – sprzedaż odbywa się wyłącznie pomiędzy wystawcą a zainteresowanym uczestnikiem. Przez określenie „działają komercyjnie” należy rozumieć, że wystawcy prowadzą samodzielną sprzedaż swoich własnych produktów (…) na własny rachunek i ryzyko, zgodnie z przepisami o działalności gospodarczej. (…) nie uczestniczy w tych transakcjach, nie pobiera prowizji od sprzedaży i nie rozlicza tych transakcji. Udział wystawców w wydarzeniu ma charakter towarzyszący i niekomercyjny z punktu widzenia organizatora – stanowi jedynie dodatkowy element kulturalno-społeczny wydarzenia, który służy integracji i promocji twórczości artystycznej uczestników. 11)  Czy z punktu widzenia nabywcy (…), będzie on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, czy też kilku poszczególnych odrębnych elementów? Odpowiedź: Uczestnik zainteresowany jest nabyciem świadczenia złożonego – uczestnicy nie kupią (…) oddzielnie bez uczestnictwa oraz bez wejścia na wydarzenie. (…) stanowi nierozłączną, unikalną, dodatkową część wydarzenia i nie będzie sprzedawany bez związku z wydarzeniem. Dla uczestnika udział w wydarzeniu w formie złożonego świadczenia pełni rolę zarówno społeczną jak i emocjonalną. Odjęcie części elementów ze świadczenia negatywnie wpłynie na odbiór wydarzenia. 12)  Czy pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku będzie występować zależność powodująca, że elementy te nie będą mogły być wykonywane odrębnie? Jeżeli tak, to należało szczegółowo i precyzyjnie opisać tę zależność. Odpowiedź: Uczestnik, dokonując rejestracji i uiszczenia opłaty akredytacyjnej, nabywa jedno świadczenie – prawo uczestnictwa w wydarzeniu (…) – wejście na wydarzenie, jak i otrzymanie (…). Uczestnicy nie zakupią (…), jeżeli nie jest on związany z wydarzeniem. Specyfika (…) wskazuje, że uczestnicy bardzo przywiązują się do wydarzeń oraz do przedmiotów wydawanych przez nas w ich trakcie. Przedmioty mają głównie funkcję symboliczną, pamiątkową, kolekcjonerską oraz funkcjonalną. Przedmioty służą także identyfikacji w trakcie wydarzenia – identyfikator jest używany jako obowiązkowa rzecz, wymagana do noszenia przez uczestników w celu wejścia na teren wydarzenia. 13)  Czy zdaniem Wnioskodawcy, elementy składające się na świadczenie są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie? Jeśli tak, należało wskazać na czym ten ścisły związek polega. Odpowiedź: Zdaniem Wnioskodawcy, elementy składające się na świadczenie są ze sobą ściśle powiązane i tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną, nierozłączną całość. Głównym przedmiotem świadczenia jest usługa organizacji i umożliwienia udziału w wydarzeniu kulturalno-edukacyjnym (…). Otrzymywany wraz z akredytacją pakiet ma charakter pomocniczy i funkcjonalny – umożliwia uczestnikowi wejście na teren wydarzenia, identyfikację, korzystanie z programu i materiałów informacyjnych, a także stanowi pamiątkę z imprezy. Z punktu widzenia nabywcy (uczestnika) zakup biletu i pakietu stanowi jedną transakcję – uczestnik płaci jedną cenę za uczestnictwo w wydarzeniu i nie ma możliwości nabycia któregokolwiek z elementów oddzielnie. Oddzielenie tych elementów byłoby sztuczne ekonomicznie – pakiet nie ma samodzielnej wartości rynkowej poza kontekstem wydarzenia, a jego funkcja jest ściśle powiązana z uczestnictwem (…). Dlatego świadczenie należy traktować jako jedną kompleksową usługę kulturalno-edukacyjną, której elementy są ze sobą nierozerwalnie związane zarówno funkcjonalnie, jak i ekonomicznie. 14)  Czy poszczególne elementy w ramach świadczenia będą mogły być świadczone odrębnie (niezależnie) i/lub przez inne podmioty? -        jeżeli nie – należy wyjaśnić dlaczego czynności te nie będą mogły być wykonywane odrębnie (niezależnie)? -        jeżeli tak – należy wyjaśnić co powoduje, że z punktu widzenia zleceniobiorcy będzie on zainteresowany, aby czynności te wykonywane były łącznie przez Wnioskodawcę? Odpowiedź: Poszczególne elementy w ramach świadczenia nie mogą być świadczone odrębnie ani niezależnie, ani przez inne podmioty. Wszystkie elementy świadczenia (np. udział w wydarzeniu, dostęp do programu, wydanie (…), rejestracja, obsługa uczestników) są ściśle zintegrowane i realizowane przez (…) w ramach jednego procesu organizacji wydarzenia (…). Uczestnik dokonując rejestracji nabywa jedno świadczenie – udział w wydarzeniu – i nie ma możliwości zakupu poszczególnych jego części oddzielnie. (…) jest powiązany funkcjonalnie z uczestnictwem – służy identyfikacji uczestnika, dostarcza materiały informacyjne i pamiątkowe oraz jest wydawany wyłącznie w ramach akredytacji. Gdyby poszczególne elementy (np. pakiet) były wykonywane niezależnie, nie tworzyłyby one spójnej całości i nie spełniałyby celu wydarzenia, jakim jest umożliwienie uczestnictwa w imprezie kulturalno-edukacyjnej. Z ekonomicznego i organizacyjnego punktu widzenia wszystkie czynności muszą być wykonywane łącznie przez Wnioskodawcę jako organizatora, ponieważ tylko w takim zestawieniu tworzą świadczenie kompleksowe kulturalno-edukacyjne, będącą przedmiotem wniosku o WIS. (…).   Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)   Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.   Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.   Natomiast, aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego.   Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.   Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: -        w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku), -        w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).   Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).   Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.   Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Również w sytuacji, gdy świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem złożonym. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.   Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.   Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.   Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca organizuje wydarzenie o nazwie (…), które odbędzie się w dniach (…). (…) to coroczne wydarzenie kulturalno-edukacyjne, organizowane przez (…). Wydarzenie dedykowane jest (…). Osoby te realizują swoje pasje poprzez sztukę, muzykę, tworzenie (…), literaturę i działania (…). (…) mają charakter niekomercyjny i ich głównym celem jest: (…). Wydarzenie posiada kilka części, które można podzielić na następujące tematyczne działy: (…). Na umożliwienie uczestnikom wstępu na opisywane wydarzenie wraz z zapewnieniem „(…) dla „Uczestnika”, za które pobierana jest opłata składają się: przeprowadzenie wydarzenia zgodnie z programem, zapewnienie bezpieczeństwa uczestników w trakcie imprezy, organizacja i realizacja programu kulturalno-edukacyjnego,  udostępnienie sal, zaplecza technicznego i obsługi, zapewnienie odbioru i rozliczenia opłat za bilety, obsługa uczestników (rejestracja, akredytacja, wydanie pakietów). Opłata pobierana za udział w wydarzeniu obejmuje bilet umożliwiający wejście na wydarzenie oraz (…) dla „Uczestnika” składający się z (…). Z punktu widzenia nabywcy („Uczestnika”) zakup biletu i pakietu stanowi jedną transakcję – „Uczestnik” płaci jedną cenę za uczestnictwo w wydarzeniu i nie ma możliwości nabycia któregokolwiek z elementów oddzielnie. Pakiet nie ma samodzielnej wartości rynkowej poza kontekstem wydarzenia, a jego funkcja jest ściśle powiązana z uczestnictwem (…). Elementy składające się na świadczenie są ze sobą ściśle powiązane i tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną, nierozłączną całość. Z ekonomicznego i organizacyjnego punktu widzenia wszystkie czynności muszą być wykonywane łącznie przez Wnioskodawcę jako organizatora, ponieważ tylko w takim zestawieniu tworzą świadczenie kompleksowe. Uczestnik wydarzenia za dokonaną wpłatę będzie miał możliwość spotkania się ze znajomymi oraz nawiązania nowych relacji w środowisku o wspólnych zainteresowaniach, udziału w (…).   Mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności w celu organizacji wydarzenia pn. (…) są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość nabywaną przez klientów nierozłącznie. Powyższe wynika z faktu, że wszystkie wykonywane przez Wnioskodawcę czynności prowadzą do realizacji określonego celu jakim jest umożliwienie wstępu na wydarzenie (…). Jak wskazał Wnioskodawca, celem wydarzenia jest (…). Czynności te nie stanowią celu samego w sobie, lecz służą do efektywnego wykonania świadczenia głównego poprzez to, że bez nich świadczenie nie będzie w pełni spełniało swojej roli, nie będzie przyczyniało się do wzrostu konkurencyjności. Sprzedaż świadczenia polegającego na wstępie na wydarzenie pn. (…) oraz otrzymanie „(…)” są elementami nieodłącznymi, bowiem „Uczestnik” zainteresowany jest nabyciem świadczenia złożonego – uczestnicy nie kupią (…) oddzielnie bez uczestnictwa oraz bez wejścia na wydarzenie. Dodatkowo podkreślić należy, że opłata pobierana za udział w wydarzeniu obejmuje bilet umożliwiający wejście na wydarzenie oraz „(…)”. Z punktu widzenia nabywcy („Uczestnika”) zakup biletu i pakietu stanowi jedną transakcję – „Uczestnik” płaci jedną cenę za uczestnictwo w wydarzeniu i nie ma możliwości nabycia któregokolwiek z elementów oddzielnie. Pakiet nie ma samodzielnej wartości rynkowej poza kontekstem wydarzenia, a jego funkcja jest ściśle powiązana z uczestnictwem (…). (…) stanowi nierozłączną, unikalną, dodatkową część wydarzenia i nie będzie sprzedawany bez związku z wydarzeniem. Dla uczestnika udział w wydarzeniu w formie złożonego świadczenia pełni rolę zarówno społeczną jak i emocjonalną. Odjęcie części elementów ze świadczenia negatywnie wpłynie na odbiór wydarzenia.   Podsumowując, z uwagi na charakter wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności oraz oczekiwania nabywców biletów, w analizowanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, gdzie wstęp na wydarzenie (…) i umożliwienie udziału (…) w poszczególnych częściach tego wydarzenia stanowi czynność dominującą w odniesieniu do pozostałych elementów świadczenia.   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Natomiast stosownie do art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a, art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.   Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.   Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.   Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.   Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.   Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.   W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 października 2019 r. – poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego.   W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.   W omawianej sprawie Wnioskodawca umożliwia (…), wzięcie udziału w wydarzeniu (…). Uczestnik chcąc wziąć udział w wydarzeniu musi dokonać rejestracji i wykupić bilet. Wniesienie opłaty za bilet oznacza zatem możliwość wstępu (wejścia) w rozumieniu stosowanym na potrzeby VAT. Uiszczenie opłaty za wstęp przez uczestnika wydarzenia daje bowiem możliwość „uczestniczenia w czymś”, czyli wzięcia udziału w wydarzeniu (…). Uczestnik wydarzenia za dokonaną wpłatę będzie miał możliwość (…). Zatem udział w wydarzeniu (…), po zakupie przez uczestnika biletu wstępu, powinien być postrzegany jako sprzedaż przez organizatora (Wnioskodawcę) usługi związanej z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu.   Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.   Jak już wskazano w niniejszej decyzji, w załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 68 wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.   Mając na uwadze, że usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, jej świadczenie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -        świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -     w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -        klasyfikacja towaru/usługi, lub -        stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).