0112-KDSL2-2.440.588.2024.4.AS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 21 listopada 2024 r. (data wpływu 21 listopada 2024 r.), uzupełnionego pismem z dnia: 8 stycznia 2025 r. (data wpływu 8 stycznia 2025 r.), 29 stycznia 2025 r. (data wpływu 29 stycznia 2025 r.) oraz 26 lutego 2025 r. (data wpływu 26 lutego 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa – przygotowanie projektu architektonicznego budynku mieszkalnego (…) wraz z garażem (…) oraz przydomową oczyszczalnią ścieków (…) wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do ww. projektu   Opis usługi: Wnioskodawca jest architektem i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje projekty wnętrz oraz budynków – każdy z projektów jest wykonywany na indywidualne zamówienie klienta. W celu realizacji usługi Wnioskodawca nawiązuje kontakt z klientem, z którym ustala założenia projektu architektonicznego. Po ustaleniu niezbędnych szczegółów strony podpisują umowę na podstawie, której projekt zostanie przygotowany. Wnioskodawca dokonuje (samodzielnie lub przy pomocy podwykonawcy) odpowiednich pomiarów miejsca realizacji projektu. Wnioskodawca (samodzielnie lub przy pomocy podwykonawcy) przystępuje do prac polegających na: przygotowaniu części opisowej projektu, części rysunkowej zagospodarowania działki, przygotowaniu wizualizacji projektu, przygotowaniu projektowych dokumentacji branżowych np. dokumentacji elektrycznej, konstruktorskiej oraz hydraulicznej. Część rysunkowa projektu architektonicznego przedstawia: (…). Ponadto, załącznik do projektu stanowi (…). Wnioskodawca przedstawia projekt klientom i wprowadza odpowiednie poprawki. Wnioskodawca po odebraniu projektu przez klientów, przekazuje klientowi kompletny i ostateczny projekt wraz z prawami autorskimi oraz otrzymuje umówione honorarium. Realizowana usługa jest złożona i składa się z wielu elementów, co wynika ze skomplikowania prac/etapów zmierzających do przygotowania indywidualnego projektu pod indywidualne preferencje klienta. Tworzony projekt architektoniczny jest przejawem twórczej pracy Wnioskodawcy, który jest głównym projektantem. W ramach projektu Wnioskodawca korzysta z pomocy podwykonawców, jednak realizują oni założenia i wizje projektową Wnioskodawcy. Przygotowane projekty są podpisane przez Wnioskodawczynię jako autorkę projektu. Projekty Wnioskodawcy są jego autorskimi przejawami działalności twórczej i posiadają indywidualny charakter, który uwzględnia każdorazowo indywidualne wytyczne inwestora (takie jak rozmiar działki, charakter budynku, potrzeby inwestora etc.).   Rozstrzygnięcie: Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 21 listopada 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie WIS w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 8 stycznia 2025 r. o wyrażenie przez Wnioskodawcę zgody na doręczenia elektroniczne na konto Wnioskodawcy w e-Urzędzie Skarbowym oraz o przesłanie prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa zawierającego dane identyfikujące mocodawcę oraz podpis mocodawcy, a także wskazanie jakich czynności, w jakim postępowaniu może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy. Ponadto, wniosek uzupełniono w dniu 29 stycznia 2025 r. o doprecyzowanie opisu usługi oraz dokumenty, a także w dniu 26 lutego 2025 r. poprzez uzupełnienie opisu usługi oraz przesłanie dokumentów.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:   Przedmiot wniosku jest usługa – wykonanie projektów wnętrz.   Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm., dalej: „Ustawa PIT”). Wnioskodawczyni od (…) r., prowadzi firmę w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (…).   Przedmiotem działalności przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni jest działalność w zakresie architektury (sklasyfikowane pod kodem PKD 71.11.Z). Pozostała działalność Wnioskodawczyni dotyczy czynności (z kodami PKD): -        71.11.Z Działalność w zakresie architektury, -        77.11.Z Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, -        85.59.B Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.   Wraz z rejestracją działalności, Wnioskodawczyni, dokonała również rejestracji w rejestrze VAT (rejestracja w 2019 r.), jako podatnik VAT czynny w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., dalej: „Ustawa VAT”).   Wnioskodawczyni jest architektką i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje projekty wnętrz oraz budynków – każdy z projektów jest wykonywany na indywidualne zamówienie klienta. Projekty realizowane przez Wnioskodawczynię stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 z późn. zm.).   Przy zleconych projektach Wnioskodawczyni działa w sposób twórczy oraz indywidualny. Przygotowane projekty są podpisane przez Wnioskodawczynię jako autorkę projektu. Niektóre zlecenia otrzymywane przez Wnioskodawczynię po realizacji projektu, ulegają również rozszerzeniu o usługę nadzoru autorskiego nad realizacją projektu. Wraz z zakończeniem projektu, Wnioskodawczyni przekazuje prawa autorskie do projektu nabywcy, czyli inwestorowi.   Wnioskodawczyni przy tworzeniu kompleksowego projektu budynku przechodzi przez kolejne etapy procesu, który uwzględnia: ·         w przypadku projektów dotyczących przebudowy obiektu budowlanego, pierwszym etapem jest wykonanie inwentaryzacji nieruchomości; ·         następnie wykonywana jest analiza chłonności działki lub projekt zagospodarowania terenu; ·         kolejne etapy uwzględniają podjęcie prac projektowych, uwzględniających: -        projekt koncepcyjny; -        projekt budowlano-architektoniczny; -        tzw. projekt techniczny, w tym zawartym jest projekt konstrukcyjny oraz dokumentacja instalacji sanitarnych oraz instalacji elektrycznych; -        projekt wykonawczy.   W zależności od zleconych przez inwestora prac, Wnioskodawczyni może wykonać prace kompleksowo jak wskazano powyżej (oznacza to prace przygotowawcze, wykonanie projektu architektonicznego oraz projektów wielobranżowych). Jednakże, Wnioskodawczyni również realizuje zlecenia, których zakres prac ogranicza się wyłącznie do wykonania projektu architektonicznego.   Przy realizacji niektórych projektów pomagają Wnioskodawczyni kontrahenci (Podwykonawcy), którzy w ramach zleconych prac realizują prace związane z pomiarami obiektu do zaprojektowania, tworzeniem układów funkcjonalnych wnętrz, przygotowywaniem koncepcji oraz wizualizacji 3d, przygotowaniem dokumentacji wykonawczej, w niektórych przypadkach nadzorem na budowie.   Współpracujący kontrahenci zrzekają się swoich praw autorskich na rzecz Wnioskodawczyni. Kontrahenci są podwykonawcami, którzy również są przedsiębiorcami oraz polskimi rezydentami podatkowymi. Współpraca z kontrahentami (podwykonawcami) przebiega na podstawie umów współpracy pomiędzy przedsiębiorcami, tzn. w formule B2B lub na podstawie umów o dzieło.   Autorskie prace wykonywane przez podwykonawców, jak np. projekty branżowe mogą być wykorzystane do realizacji wyłącznie tej jednej inwestycji i w kontekście wyłącznie tego projektu architektonicznego. Tym samym nie są oddzielnym świadczeniem, nie są też objęte oddzielną umową z klientem, ale z racji przepisów muszą stanowić element zamawianej dokumentacji.   Podwykonawcy wystawiają na rzecz Wnioskodawczyni faktury, ze wskazaniem odbiorcy usługi jako firmę Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni rozlicza się finansowo z podwykonawcami.   Przede wszystkim należy wskazać, iż opisane przez Wnioskodawczynię świadczenie jest świadczeniem złożonym i kompleksowym. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawczynię, należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Jednakże, jeśli jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń (usług/towarów), świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Należy dokonać w tym zakresie rozróżnienia pomiędzy czynnościami samoistnymi a pomocniczymi. Jeżeli, w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego. Jest to zbieżne ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93.   W przypadku Wnioskodawczyni, wszystkie elementy wykonywane przez Wnioskodawczynię lub zlecane podwykonawcom, zmierzają do wykonania jednej kompleksowej usługi, czyli realizacji pełnego projektu architektonicznego.   Nie bez znaczenia jest również fakt oferowania przez Wnioskodawczynię usługi projektowej jako całości. Klienci Wnioskodawczyni oczekują wykonania całego świadczenia oraz podjęcia prac wchodzących w jego skład. Świadczenie stanowi przedmiot jednej umowy zawartej z klientami Wnioskodawczyni. W konsekwencji wszystkie czynności są ze sobą ściśle powiązane, tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.   Co jest również istotne, w analizowanym przypadku zapłata za wykonane świadczenie obejmuje łącznie wszystkie wyszczególnione elementy, takie jak: wykonanie pomiarów, inwentaryzacji stanu, wykonanie koncepcji i wizualizacji oraz wykonanie szczegółowych projektów technicznych oraz branżowych (projekt sanitarny, elektryczny etc.).   Zatem klient Wnioskodawczyni (Inwestor) nie jest zainteresowany wykonaniem poszczególnych czynności, ale całością świadczenia. Jedynie bowiem łączna realizacja wszystkich wymienionych czynności może doprowadzić do osiągnięcia celu określonego w zawartej umowie.   Każdy projekt Wnioskodawczyni realizuje jako przedsiębiorczyni, będąca główną projektantką odpowiedzialną za całość projektu.   W ramach projektu wyłącznie Wnioskodawczyni utrzymuje kontakt z klientem i określa wytyczne projektowe. Wnioskodawczyni uzyskane wytyczne może częściowo przekazywać swoim podwykonawcom, w zakresie w jakim są odpowiedzialni za przygotowanie odpowiedniej części dzieła (np. wykonanie pomiaru, zrealizowanie projektu sanitarnego etc.). Prace wykonywane przez podwykonawców podlegają nadzorowi oraz akceptacji Wnioskodawczyni. Umowa o dzieło przenosi na Wnioskodawczynię prawa autorskie prac wykonywanych przez podwykonawców.   Analiza wszystkich składających się na świadczenie elementów nasuwa wniosek, że zadania realizowane przez Wnioskodawczynię tworzą pewną całość, która wykazuje się związkiem przedmiotowym oraz funkcjonalnym. Zrealizowany w opisany sposób projekt jest następnie sprzedawany konkretnemu klientowi przez Wnioskodawczynię wraz z przeniesieniem praw autorskich. Wnioskodawczyni jest nagradzana przez klienta w formie honorarium.   Zdaniem Wnioskodawczyni, w ten sposób zrealizowany kompleksowo produkt (usługa), stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 z późn. zm.). Zgodnie z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, aby powstał utwór, trzeba mieć do czynienia z przejawem działalności twórczej autora. Dodatkowo, utwór powinien wykazywać indywidualny charakter. Utworem, zgodnie z przepisami są m.in.: utwory architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne (art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Należy zatem uznać, że w przypadku Wnioskodawczyni, która realizuje projekty budowlane, mamy do czynienia z utworem. Projekty Wnioskodawczyni są jej autorskimi przejawami działalności twórczej i posiadają indywidualny charakter, który uwzględnia każdorazowo indywidualne wytyczne inwestora (takie jak rozmiar działki, charakter budynku, potrzeby inwestora etc.).   Dyspozycja przepisu art. 41 ust. 1 ustawy VAT, wskazuje stawkę podatku od towarów i usług wynoszącą 22%, z zastrzeżeń m.in.: ust. 2-12c. Natomiast, art. 41 ust. 2 ustawy VAT, wskazuje, iż: „Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4”.   Z punktu widzenia Wnioskodawczyni istotna jest treść załącznika nr 3 ustawy VAT. W poz. 63 załącznika nr 3, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wymienione zostały (bez względu na symbol PKWiU) usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.   W związku z realizacją projektu, który stanowi utwór, oraz spełnieniem przesłanek wynikających z art. 41 ust. 2, w związku z poz. 63 Załącznika 3 ustawy VAT, Wnioskodawczyni może opodatkować sprzedaż usługi zrealizowania projektu budowlanego ze stawką 8% podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku, zadań nieposiadających twórczego charakteru, wykonywane przez podwykonawców zadania, nie zmieniają charakteru utworu końcowego, jako utworu, będącego przejawem działalności twórczej Wnioskodawczyni. Wykonywane czynności przez podwykonawców, stanowią jedynie czynności pomocnicze, które nie są utworami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym, zdaniem Wnioskodawczyni, projekty wykonywane z pomocą podwykonawców, wykonujących „nie-autorskie” czynności, również mogą być opodatkowane ze stawką 8% podatku od towarów i usług, przy założeniu, że Wnioskodawczyni przekaże prawa do projektu swojemu klientowi oraz otrzyma wynagrodzenie w formie honorarium.   Przy projektach, w których Wnioskodawczyni korzysta z pomocy innych projektantów, Wnioskodawczyni zawiera umowy o przeniesienie prawa autorskiego. Należy przy tym, zauważyć, że Wnioskodawczyni zleca konkretne prace innym projektantom oraz nadzoruje finalny efekt prac. Przekazane części projektów, takie jak wizualizacje lub projekty branżowe (projekt konstrukcyjny, elektryczny, sanitarny). Należy tutaj zauważyć, że wykonywane przez podwykonawców twórcze prace nie zawsze stanowić będą „utwór” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wykonywana dokumentacja projektowa branżowa (opierająca się na wiedzy inżynierskiej) jest nierozerwalnie związana i służy wyłącznie projektowi, którego autorem jest Wnioskodawca. Osobą, która jest twórcą idei projektu i przyjętych rozwiązań jest Wnioskodawczyni. W opisanym stanie faktycznie tylko Wnioskodawczyni koordynuje prace podwykonawców, które są niezbędne do wypełnienia zamówienia zgodnie z umową z klientem.   Jednakże, jeżeli w ramach prac podwykonawcy doszłoby do powstania utworu, np. na skutek przygotowania autorskiej koncepcji, to taki utwór, stanowi zaledwie część składową większego utworu, jakim jest projekt budowlany. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa z utworu pierwotnego.   W myśl art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Przy czym, ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych w art. 41, przewiduje możliwość majątkowego przeniesienia prawa autorskiego na podstawie umowy. Dlatego, nawet jeżeliby uznać niektórych podwykonawców, za współautorów lub autorów zależnych, to biorąc pod uwagę zawarte umowy o przeniesienie praw autorskich, Wnioskodawczyni może sprzedać projekt budowlany jako całość. Posiadając prawa majątkowe do projektów branżowych, może przekazać całość praw do projektu klientowi i otrzymać za to honorarium, a tym samym, może niezależnie od faktu współpracowania z podwykonawcami, opodatkować taką transakcję ze stawką VAT 8% na podstawie art. 41 ust. 2, w związku z poz. 63 załącznika 3 ustawy VAT.   Wnioskodawczyni w niektórych projektach wykonuje również usługę nadzoru autorskiego oraz pomiaru lokalów, która stanowi element usługi wykonania usługi projektowej. Zakres korzystania z utworu zgodnie z ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych oznacza m.in.: prawo do nadzoru korzystania z utworu (art. 16 pkt 5). Regulacja określona w art. 60 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nakłada  zobowiązanie, aby korzystający z utworu umożliwił twórcy przeprowadzenie nadzoru nad utworem. Doktryna w tym elemencie dostrzega, iż nadzór autorski stanowi jedno z uprawnień osobistych twórcy.   Ustawodawca wprowadził przytoczone regulacje, aby autor miał realne narzędzia do tego, ażeby jego dzieło było udostępniane publiczności właściwie, tzn. bez błędów, przeinaczeń itp.   Ponadto, zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 725, z późn. zm.) do podstawowych obowiązków projektanta należy m.in. sprawowanie nadzoru autorskiego na żądanie inwestora lub organu administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie stwierdzania w toku wykonywania robót budowlanych zgodności realizacji z projektem.   Pomiar powykonawczy lokalów stanowi natomiast element inwentaryzacji obiektu po jego wybudowaniu. Jest to niezbędna część prac, potwierdzająca wykonanie prac zgodnie z założeniami projektowymi.   Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, nadzór nad projektem oraz pomiar powykonawczy stanowi immanentną część zrealizowania projektu architektonicznego, a jako takie usługa nadzoru nad projektem stanowi element powiązany z faktem wykonania projektu. W rezultacie usługa nadzoru autorskiego, powinna być również opodatkowana stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%.   W piśmie z dnia 29 stycznia 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 16 stycznia 2025 r., znak: 0112-KDSL2-2.440.588.2024.2.AS (wezwanie II), Wnioskodawca wyjaśnił, że „zapytanie Wnioskodawczyni dotyczy świadczenia usługi wykonania projektu, który to projekt częściowo jest wykonywany z podwykonawcami. Usługa wykonania projektu może dotyczyć zarówno projektu wnętrza lokalu, jak i projektu budowlanego. Usługa może również dotyczyć nadzoru nad wykonaniem projektu. (…). Wnioskodawczyni przedstawia, że usługa dotyczy kompleksowego wykonania projektu (wnętrza lub budowlanego) z wykorzystaniem podwykonawców. Projekty są realizowane na rzecz osób fizycznych. Przykładowo – Wnioskodawczyni przedstawia zrealizowany projekt budowlany oraz zrealizowany projekt wnętrza lokalu. Projekt budowlany dotyczył przygotowania wielobranżowego budowlanego domu (…) o łącznej powierzchni (…) znajdującego się w (…). Projekt wnętrza dotyczył wykonania projektu aranżacji wnętrz pomieszczeń domu o łącznej powierzchni (…)”.   (…).   Z kolei, w piśmie z dnia 26 lutego 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 5 lutego 2025 r., znak: 0112-KDSL2-2.440.588.2024.3.AS (wezwanie III), Wnioskodawca wyjaśnił jednoznacznie, że „Przedmiotem zapytania ma być usługa wykonania projektu architektonicznego, z wykorzystaniem podwykonawców do części prac. Nazwa to: »przygotowanie projektu architektonicznego«. Usługa składa się z przygotowania kompleksowego projektu architektonicznego, który składa się z: -        Wykonania usługi pomiarowej; -        Wykonania części opisowej projektu; -        Wykonania wizualizacji projektu; -        Wykonania projektowych dokumentacji branżowych np. dokumentacji elektrycznej, konstruktorskiej oraz hydraulicznej. Część zadań jest wykonywana na zlecenie przez podwykonawców Wnioskodawczyni. Szczegółowy opis usługi: 1.    Wnioskodawczyni nawiązuje z klientem, z którym ustala założenia projektu architektonicznego. Po ustaleniu niezbędnych szczegółów strony podpisują umowę na podstawie, której projekt zostanie przygotowany. 2.    Wnioskodawczyni dokonuje (samodzielnie lub przy pomocy podwykonawcy) odpowiednich pomiarów miejsca realizacji projektu. 3.    Wnioskodawczyni przystępuje do prac polegających – (samodzielnie lub przy pomocy podwykonawcy) na: a)    przygotowaniu części opisowej projektu; b)    przygotowaniu wizualizacji projektu; c)    przygotowaniu projektowych dokumentacji branżowych np. dokumentacji elektrycznej, konstruktorskiej oraz hydraulicznej. 4.    Wnioskodawczyni przedstawia projekt klientom i wprowadza odpowiednie poprawki. 5.    Wnioskodawczyni po odebraniu projektu przez klientów, przekazuje projekt wraz z prawami autorskimi oraz otrzymuje umówione honorarium. (…). Wnioskodawczyni wykonuje projekty architektoniczne, które są realizowane na indywidualne zlecenie klientów. Takie projekty, zdaniem Wnioskodawczyni, stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego, za które Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium. Realizowana usługa jest złożona, przez i składa się z wielu elementów, co wynika ze skomplikowania przygotowania indywidualnych projektów pod indywidualne preferencje każdego z klientów. Tworzone projekty są także przejawem twórczej pracy Wnioskodawczyni, która jest głównym projektantem. W ramach projektu, jak wskazano w opisie, Wnioskodawczyni korzysta z podwykonawców, jednak, realizują oni założenia i wizje projektową Wnioskodawczyni. Podkreślenia wymaga fakt, że realizowane przez Wnioskodawczynie projekty nie są »rutynowe« czy »szablonowe«, lecz dostosowane do specyfiki indywidualnych potrzeb klienta. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, realizowana usługa kompleksowego wykonania projektu architektonicznego powinna być opodatkowana stawką VAT 8%”. (…).   W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1)     towar albo usługa, albo 2)     towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.   Jak wynika z art. 42b ust. 5 ustawy, WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego/kompleksowego (składającego się z kilku towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu).   Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych.   Na podstawie ww. przepisu obowiązkiem wnioskodawcy jest wskazanie przedmiotu wniosku oraz przedstawienie jednoznacznego i wyczerpującego opisu czynności będącej jego przedmiotem. Każda bowiem informacja może decydować o sklasyfikowaniu danej czynności według odpowiedniej klasyfikacji. Zatem opis świadczenia mającego być przedmiotem WIS musi dotyczyć jednego konkretnego świadczenia (wykonywanego w jasno sprecyzowanych, konkretnych okolicznościach) i zostać przedstawiony szczegółowo, tak by można było jednoznacznie je zidentyfikować i dokonać klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną, Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych.   Przedmiotem WIS może być zatem jedna, konkretna usługa, wykonywana w określonych okolicznościach, dotycząca konkretnego przedmiotu. Co ważne, organ prowadzący postępowanie o wydanie WIS jest zobowiązany zgromadzić i przeanalizować materiał dowodowy dotyczący świadczenia wskazanego jako przedmiot wniosku.   W ramach prowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania tutejszy organ zgromadził materiał dowodowy, z którego wynika – co potwierdził jednoznacznie sam Wnioskodawca – że usługą będącą przedmiotem wniosku jest przygotowanie projektu architektonicznego budynku mieszkalnego (…) wraz z garażem (…) oraz przydomową oczyszczalnią ścieków (…) wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do ww. projektu na podstawie (…).   Tym samym należy podkreślić, że niniejsza WIS dotyczy usługi wykonania projektu architektonicznego budynku mieszkalnego (…) wraz z garażem (…) oraz przydomową oczyszczalnią ścieków (…) (składającego się z (…) oraz (…)), realizowanej na podstawie zapisów przesłanej umowy.   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Natomiast stosownie do art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.   Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).   W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory: 1)  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); 2)  plastyczne; 3)  fotograficzne; 4)  lutnicze; 5)  wzornictwa przemysłowego; 6)  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; 7)  muzyczne i słowno-muzyczne; 8)  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; 9)  audiowizualne (w tym filmowe).   Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy: 1)  stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy); 2)  stanowić przejaw działalności twórczej; 3)  mieć indywidualny charakter.   O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.   Kryteria powyższe były precyzowane w orzecznictwie. Przykładowo w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05 stwierdzono, że „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia”.   W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy ocenił, że: „Proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego działania stanowi projekcję wyobraźni osoby, od której pochodzi, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy, sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii. (…) Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utwór może być kompilacją wykorzystującą dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja, sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05).   Nie każde dzieło (utwór) spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności świadczenia będącego powieleniem innych prac, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również prac typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Świadczenia (utwory) takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.   Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.   Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.   Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.   Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.   Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.   Według art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej: 1)  autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy; 2)  nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.   Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).   Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu udzielenia licencji do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.   Podsumowując, gdy usługi są wykonywane przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, tj. sprzedaży usługi oraz praw autorskich, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.   W powołanym wyżej art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca określił definicję utworu. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).   Z powyższego przepisu wynika, że dany wytwór ludzkiej działalności musi spełniać dwie cechy, aby mógł zostać uznany za utwór. Kryteriami tymi jest twórczość oraz indywidualny charakter.   Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, Wnioskodawca jest architektem i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje projekty wnętrz oraz budynków – każdy z projektów jest wykonywany na indywidualne zamówienie klienta. W celu realizacji usługi Wnioskodawca nawiązuje kontakt z klientem, z którym ustala założenia projektu architektonicznego. Po ustaleniu niezbędnych szczegółów strony podpisują umowę na podstawie, której projekt zostanie przygotowany. Wnioskodawca dokonuje (samodzielnie lub przy pomocy podwykonawcy) odpowiednich pomiarów miejsca realizacji projektu. Wnioskodawca przystępuje do prac polegających – (samodzielnie lub przy pomocy podwykonawcy) na: przygotowaniu części opisowej projektu, przygotowaniu wizualizacji projektu, przygotowaniu projektowych dokumentacji branżowych np. dokumentacji elektrycznej, konstruktorskiej oraz hydraulicznej. Wnioskodawca przedstawia projekt klientom i wprowadza odpowiednie poprawki. Wnioskodawca po odebraniu projektu przez klientów, przekazuje projekt wraz z prawami autorskimi oraz otrzymuje umówione honorarium. Realizowana usługa jest złożona i składa się z wielu elementów, co wynika ze skomplikowania przygotowania indywidualnych projektów pod indywidualne preferencje każdego z klientów. Każdorazowo tworzony projekt jest przejawem twórczej pracy Wnioskodawcy, który jest głównym projektantem. W ramach projektu Wnioskodawca korzysta z podwykonawców, jednak realizują oni założenia i wizje projektową Wnioskodawcy. Projekty Wnioskodawcy są jego autorskimi przejawami działalności twórczej i posiadają indywidualny charakter, który uwzględnia każdorazowo indywidualne wytyczne inwestora (takie jak rozmiar działki, charakter budynku, potrzeby inwestora etc.).   Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wykazała, że projekt architektoniczny budynku mieszkalnego (…) wraz z garażem (…) oraz przydomową oczyszczalnią ścieków (…), będący przedmiotem świadczonej przez Wnioskodawcę usługi, jest przejawem działalności twórczej Wnioskodawcy oraz ma indywidualny charakter. Wnioskodawca, na bazie dokumentów dostarczonych przez klienta, zgromadzonych informacji o danym terenie oraz pomiaru miejsca realizacji projektu, uwzględniając każdorazowo indywidualne wytyczne inwestora, wykonuje projekt składający się z (…) oraz (…).   Zawarty w (…) projekt zagospodarowania terenu, czy zawarta w (…) część rysunkowa projektu obejmująca (…), a także zawarte informacje w części (…) nie są szablonowe i często spotykane co sprawia, że cały projekt architektoniczny posiada cechy odróżniające go od innych podobnych produktów z uwagi to, iż został przygotowany w celu budowy konkretnego budynku w konkretnym miejscu. Wnioskodawca tworzył ww. projekt uwzględniając m.in. specyfikę działki i otoczenia, preferencje estetyczne klienta, możliwości finansowe klienta, normy i przepisy budowlane. Tym samym, jest mało prawdopodobne, aby taki sam projekt został sporządzony w przyszłości przez inną osobę. Swoboda twórcza Wnioskodawcy w projektowaniu przejawia się na wielu poziomach – od planowania przestrzeni, przez dobór materiałów, aż po kreowanie stylu i estetyki projektu. Każda podjęta przez Wnioskodawcę decyzja jest wynikiem indywidualnego podejścia, które łączy w sobie wiedzę techniczną i artystyczną wizję. Co istotne, projekt został oznaczony symbolem oraz firmą, którą posługuje się Wnioskodawca. Jest także podpisany przez Wnioskodawcę jako autora projektu.   Ponadto, jak wynika z (…), w której (…), Wnioskodawca oświadcza, że (…). Z ww. (…) wynika również, że (…).   Z dokonanej analizy wynika, że stworzony przez Wnioskodawcę (…) jest efektem pracy angażującej wyobraźnię, niepowtarzalnym, niestandardowym, o twórczym charakterze. Wykorzystując zatem dostępne narzędzia i technologie w połączeniu z własną wizją artystyczną Wnioskodawca stworzył nowy wytwór intelektu – utwór. Z kolei oznaczenie projektu symbolem oraz firmą, którą posługuje się Wnioskodawca, a także podpisanie projektu pozwala domniemywać, że Wnioskodawca jest twórcą (…).   Biorąc pod uwagę dokonaną wyżej analizę prowadzącą do wniosku, że stworzony przez Wnioskodawcę (…) (składający się z (…) oraz (…)) stanowi utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oznaczenie ww. projektu w sposób pozwalający domniemywać, że Wnioskodawca jest jego twórcą, a także zapisy (…) – z których wynika, że za wykonanie projektu oraz przeniesienie autorskich praw majątkowych do niego na Zamawiającego Wnioskodawca otrzyma honorarium – należy stwierdzić, że usługa ta podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -     podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -     usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -     klasyfikacja usługi, lub -     stawka podatku właściwa dla usługi lub -     podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej Ordynacją podatkową.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e- urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).