0112-KDSL2-2.440.636.2024.3.KD

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn.zm.), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 14 grudnia 2024 r. (data wpływu 14 grudnia 2024 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 20 stycznia 2025 r. (data wpływu 20 stycznia 2025 r.) oraz z dnia 19 lutego 2025 r. (data wpływu 19 lutego 2025 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – utrzymanie (…) szaletów (…)   Opis świadczenia: świadczenie w zakresie utrzymania (…) szaletów (…), które – zgodnie z szczegółowym zakresem zamówienia – obejmuje: (…).   Decyzję o wykonaniu każdej z ww. czynności oraz decyzję jakie czynności należy podjąć aby osiągnąć główny cel podejmuje Wnioskodawca (Wykonawca) podczas (…) serwisowania toalet. Oczekiwaniem Zamawiającego w odniesieniu do świadczenia będącego przedmiotem wniosku jest wykonanie kompleksowej usługi, polegającej na (…) utrzymaniu (…) szaletów (…). Wykonawca będzie zobowiązany do przedstawienia kompleksowej oferty na powyższe usługi, (…). (…). Pomiędzy czynnościami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku występują zależności powodujące, że wykonywanie poszczególnych elementów odrębnie jest pozbawione sensu i nie prowadziłoby do osiągnięcia zamierzonego celu. Aby korzystanie z szaletów (…) było możliwe, obiekty muszą być utrzymywane w odpowiednim stanie estetyki, porządku i czystości wewnątrz i wokół obiektów. W związku z tym, że za wszystkie wymienione czynności Zamawiający płaci miesięczną stawkę ryczałtową (bez względu na ilość wykonanych czynności podstawowych), jest on zainteresowany nabyciem jednego (złożonego) świadczenia. Cena obejmuje całość świadczenia podstawowego (bez usług dodatkowych).   Rozstrzygnięcie: usługa (świadczenie kompleksowe) niewymieniona w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, opodatkowana zgodnie z art. 41 ust. 13 ustawy   Stawka podatku od towarów i usług: 23%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 i ust. 13 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 14 grudnia 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 20 stycznia 2025 r. poprzez przesłanie podpisanego Formularza do wniosku WIS oraz w dniu 19 lutego 2025 r. poprzez doprecyzowanie opisu świadczenia oraz dodatkowe dokumenty.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia   Świadczenie usługi w zakresie utrzymania (…) szaletów (…)   Szczegółowy zakres zamówienia obejmuje: (…).   Zdaniem Wnioskodawcy: MYCIE I DEZYNFEKCJA W załączniku nr 3 do ustawy o VAT określone zostały towary i usługi opodatkowane obniżoną do 8% stawką podatku. Pod poz. 152 tego załącznika wymienione zostały usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 39.00.1 "Usługi związane z odkażaniem i czyszczeniem" (zaś w obowiązującym od 1 lipca 2020 r. - pod poz. 36). W grupowaniu tym pod symbolem PKWiU 39.00.14.0 sklasyfikowane są "Usługi związane z odkażaniem budynków", które swym zakresem obejmują usługi, których celem jest usuwanie, niszczenie lub zapobieganie rozprzestrzenianiu się zanieczyszczeń lub w inny sposób zmniejszenie substancji szkodliwych, takich jak: azbest, ołów, radon i innych tego typu substancji występujących w budynkach. Natomiast "Usługi dezynfekcji i tępienia szkodników" zarówno w PKWiU 2008, jak i 2015 sklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 81.29.11.0, który obejmuje: usługi dezynfekcji budynków mieszkalnych i innych budynków,  usługi dezynfekcji pojazdów: pociągów, autobusów, statków, samolotów itp.,  usługi dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji,  usługi związane z odkażaniem i tępieniem szkodników.   Ww. usługi nie zostały wymienione w żadnym z załączników do ustawy VAT zawierających wykaz towarów opodatkowanych obniżoną stawką VAT, co oznacza, że podlegają one opodatkowaniu 23% stawką VAT.   Odnośnie zaś dla usług polegających na sprzątaniu należy uznać je jako usługi specjalistycznego sprzątania, gdyż zidentyfikowane w zamówieniu usługi wymagają posiadania specjalistycznych pojazdów wyposażonych w sprzęt do opróżniania zbiorników bezodpływowych, sprzęt do mycia i dezynfekcji kabin oraz wymagane jest uzyskanie wymaganych prawem pozwoleń na przewóz ścieków. Dla usługi specjalistycznego sprzątania (PKWiU 81.22) nie została przewidziana stawka obniżona, ani też zwolnienie od VAT, co oznacza konieczność zastosowania stawki podstawowej 23%.   WYKONYWANIE BIEŻĄCYCH PRAC REMONTOWYCH Żadne przepisy tak naprawdę nie definiują, czym jest remont, w związku z tym należałoby się odnieść do ogólnych przepisów ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. nr 1409, poz. 1623 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ustawy, przez remont rozumie się wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji. Przedsiębiorcy, którzy zajmują się świadczeniem usług budowlanych, pod pewnymi warunkami, mają prawo do zastosowania preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%. Kiedy usługi remontowe opodatkowane są 8% stawką VAT? Co do zasady, stawkę 8% VAT stosuje się do:- dostawy,- budowy,- remontu,- modernizacji,- termomodernizacji, - przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.   W rozumieniu przepisów, budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, to: - obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, - lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, - obiekty sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Jak wynika z powyższych szaletów (…) nie można zaliczyć do „obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym” w związku z czym nie można zastosować preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8% a jedynie stawkę 23%.   ZBIERANIE I ZAGOSPODAROWANIE ODPADÓW POCHODZĄCYCH Z TOALET Zbieranie i zagospodarowanie odpadów jest sklasyfikowane w PKWIU 38.11.2 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE NIENADAJĄCYCH SIĘ DO RECYKLINGU ”, oraz ujęte w załączniku nr 3 do ustawy o VAT poz. 28. (8% VAT) Jednak jest to usługa poboczna i nie może zostać zakwalifikowana jako usługa główna.   OPRÓŻNIANIE ZBIORNIKÓW Z NIECZYSTOŚCI W decyzjach WIS były wydawane decyzje ze stawką 8% ( 0111-KDIB3-1.4012.521.2019.2.WN, 0112-KDSL2-1.440.129.2021.5.MC, 0113-KDIPT1 3.4012.131.2018.1.OS) jednak dotyczą one: ODBIÓR NIECZYSTOŚCI Z DOSTARCZANYCH URZĄDZEŃ SANITARNYCH WRAZ Z OBSŁUGĄ SERWISOWĄ TYCH URZĄDZEŃ (ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE) Co oznacza, że decyzje ze stawką VAT 8% dotyczą opróżniania WŁASNYCH URZĄDZEŃ SANITARNYCH DOSTARCZONYCH DO ZAMAWIAJĄCEGO.   Natomiast niniejszy wniosek dotyczy opróżniania zbiorników z szaletów (…) należących do ZAMAWIAJĄCEGO, natomiast WYKONAWCA nie dostarcza własnych szaletów (...).   Klasyfikacja 37.00.12.0 „Usługi związane z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych” tylko częściowo zaliczona jest do preferencyjnej stawki VAT 8%. Dodatkowo w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, w pozycji 26 jest zaznaczone „ex 37 Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków” co w praktyce oznacza, że „ex” przy symbolu danego grupowania PKWiU zakres wyrobów lub usług jest węższy niż określony w tym grupowaniu. Dotyczy więc tylko określonej usługi z danego grupowania.   Szerszy zakres usług obejmuje: 37.00.12 „Usługi związane z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych” nie ujęty w załączniku nr 3 do ustawy o VAT.   Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie wyżej wymienione usługi składają się na ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE.   (…).   W związku z koniecznością szczegółowego przedstawienia jednego konkretnego świadczenia będącego przedmiotem wniosku tut. organ − pismem z dnia 19 lutego 2025 r. − wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.   Wnioskodawca na pytania tut. organu odpowiedział w następujący sposób: Jednoznaczne wskazanie wszystkich czynności, które składają się na jedno, konkretne świadczenie będące przedmiotem wniosku oraz ich szczegółowe opisanie. Odpowiedź: Zgodnie z projektem umowy wszystkie niżej wymienione czynności składają się na jedno świadczenie pod nazwą: „(…)” (…)   Wszystkie te czynności są wykonywane podczas (…) serwisowania toalet. Za w/w czynności „Wnioskodawca (Wykonawca)” otrzymuje ryczałtowe miesięczne wynagrodzenie.   (…).   Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)   Na wstępie należy wskazać, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.   Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.   Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.   Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: -     w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku), -     w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).   Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).   W tym miejscu warto zwrócić uwagę na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, gdzie wskazano, że „W przypadku jednego świadczenia złożonego kilka elementów świadczenia tworzy świadczenie sui generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Trybunał ustala, czy ma to miejsce, określając elementy charakterystyczne, a tym samym istotę danej transakcji, z punktu widzenia przeciętnego konsumenta” (22).   Rzecznik Generalna Juliane Kokott w ww. opinii, wskazała również, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.   Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.   Podsumowując, dla ustalenia, czy w danym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym, czy też zespołem odrębnych świadczeń, istotne jest dokonanie analizy danej transakcji przede wszystkim z punktu widzenia celu, który ma zostać osiągnięty oraz z punktu widzenia odbiorcy świadczenia rozumianego jako przeciętny konsument. W przypadku bowiem, gdy dane świadczenie stanowi z punktu widzenia gospodarczego pewną całość i dla klienta również stanowi całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone. Jeśli więc w ramach danego świadczenia wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.   Zatem aby stwierdzić, że w sprawie będącej przedmiotem analizy będziemy mieć do czynienia ze świadczeniem złożonym, istotne jest ustalenie celu realizowanego świadczenia oraz jego wartości z punktu widzenia nabywcy.   (…).   Należy zaznaczyć, że w opisanym przypadku na świadczenie, które ma zostać zrealizowane  składać się będą wyłącznie czynności związane z utrzymaniem (…) szaletów (…) będących własnością Zamawiającego w należytym stanie technicznym oraz sanitarno-higienicznym. (…).   Wobec powyższego, w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, w którym wszystkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę (wykonawcę) mają służyć realizacji jednego celu, jakim jest niewątpliwie utrzymanie (…) szaletów (…) w odpowiednim stanie technicznym oraz sanitarno-higienicznym.   W przedmiotowej sprawie nie występuje jednak usługa dominująca (główna) i usługi pomocnicze, gdyż wszystkie czynności, które mają zostać wykonane w ramach umowy razem i na równi służą realizacji celu umowy, tj. utrzymanie (…) szaletów (…). Wszystkie elementy świadczenia takie jak: (...) są niezbędne, aby zapewnić realizację celu świadczenia. Wobec powyższego, żadnej z części składowych usługi kompleksowej nie można uznać za usługę główną, gdyż wszystkie czynności są tak samo ważne aby zrealizować cel umowy.   W związku z powyższym należy stwierdzić, że wszystkie czynności wymienione w (…)” składać się będą na jedno świadczenie kompleksowe sui generis, którego celem i efektem (zgodnym z oczekiwaniem Zamawiającego) będzie utrzymanie (…) szaletów (…).   Uzasadnienie klasyfikacji świadczenia kompleksowego (usługi)   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Stosownie do pkt 5.3.1 zasad metodycznych, przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015 są czynności (będące końcowymi efektami działalności) o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności. PKWiU 2015 nie ma zastosowania do klasyfikowania czynności wewnątrzzakładowych.   Zgodnie z pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.   W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: -    grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, -    usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, -    usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.   W analizowanym przypadku, poszczególne świadczenia wykonywane w ramach kompleksowej usługi utrzymania (…) szaletów (…) podlegają różnym klasyfikacjom. Jak wyjaśniono wyżej, w tym konkretnym przypadku brak jest jednak możliwości wyodrębnienia usługi głównej, która nadaje całości zasadniczy charakter. To powoduje, że nie można dokonać klasyfikacji świadczenia złożonego do odpowiedniego grupowania PKWiU 2015. Wynika to z tego, że PKWiU 2015 stosowana do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług (wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.)), dotyczy zasadniczo klasyfikacji poszczególnych, pojedynczych, niezależnych świadczeń na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej i na potrzeby statystyki. PKWiU 2015 nie posługuje się pojęciem świadczeń kompleksowych, które organy podatkowe definiują wyłącznie na podstawie orzecznictwa TSUE.   W związku z powyższym, kompleksowej usługi, o której mowa w niniejszej sprawie nie można sklasyfikować do odpowiedniego grupowania PKWiU 2015 wg ww. zasad metodycznych, ponieważ w opisanym świadczeniu nie występuje usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter lub usługa o najbardziej zbliżonym charakterze.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług.   W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)   stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)   stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   W myśl art. 41 ust. 13 ustawy, do towarów i usług będących przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienionych w Nomenklaturze scalonej (CN) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, stosuje się stawkę podatku w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w przepisach ustawy lub przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie określono inną stawkę.   W związku z powyższym, do będącej przedmiotem analizy kompleksowej usługi utrzymania (…) szaletów (…) – jako usługi niewymienionej w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej – znajdzie zastosowanie stawka podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 13 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostało wykonane po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -   podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -   świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)      następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)      wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -   w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -        klasyfikacja towaru/usługi, lub -        stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).