0112-KDSL2-2.440.64.2025.4.KD

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 13 lutego 2025 r. (data wpływu 13 lutego 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 12 marca 2025 r. (data wpływu 12 marca 2025 r.) oraz z dnia 25 marca 2025 r. (data wpływu 25 marca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: towar – sprzedaż drożdżówki (…) do spożycia na miejscu przy stoliku w lokalu w galerii handlowej   Opis: Sprzedaż drożdżówki (…) do spożycia na miejscu przy stoliku w lokalu w galerii handlowej. Produkt przygotowywany jest przez Wnioskodawcę w jego zakładzie produkcyjnym, a sprzedawany jest przez Wnioskodawcę bezpośrednio konsumentom w lokalu znajdującym się w galerii handlowej. Drożdżówki są sprzedawane na sztuki. Produkt w ladzie nie jest zapakowany. Personel przyjmuje zamówienie wyłącznie przy ladzie. Produkt podawany jest klientowi na (...). Personel nie podaje produktu do stolika. Klient odbiera tackę z produktem przy ladzie w trakcie zamówienia. Personel doradza klientowi przy sprzedaży produktu i udziela informacji o produktach jeśli klienci zadają pytania. Personel nie sprząta naczyń ze stolika po zakończonej konsumpcji – naczynia odkładane są przez klienta na wózki do zwrotu naczyń. Drożdżówka jest towarem w pełni przyrządzonym i sprzedawanym jako produkt gotowy do bezpośredniego spożycia. Drożdżówka nie jest podgrzewana na życzenie klienta.   Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 56   Stawka podatku od towarów i usług: 8%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 13 lutego 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 13 marca 2025 r., a także w dniu 25 marca 2025 r. o doprecyzowanie opisu towaru.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis   (…). Spółka posiada w swojej ofercie wyroby piekarnicze oraz cukiernicze, a także gorące napoje przygotowywane na miejscu. Wnioskodawca sprzedaje produkty spożywcze w postaci drożdżówek. Drożdżówki nie są przygotowywane na miejscu, lecz dostarczane do lokali usługowych Wnioskodawcy jako gotowy produkt. Klient nie ma możliwości złożenia zamówienia na dowolną drożdżówkę - ma do wyboru wyłącznie drożdżówki z konkretnym składem znajdujące się w danym momencie na ladzie. Drożdżówka jest towarem w pełni przyrządzonym i sprzedawanym jako produkt gotowy do bezpośredniego spożycia. Na życzenie klienta część z drożdżówek może zostać podgrzana, jeśli jej specyfika na to pozwala.   Przedmiotem niniejszego wniosku jest (…) – pieczywo cukiernicze (drożdżówka) będący okrągłym plackiem drożdżowym o średnicy ok. (…), na którym znajduje się warstwa z (…). Drożdżówki sprzedawane są na sztuki (dalej: „Produkt”).   Proces przygotowania Produktu do sprzedaży w lokalu usługowym Wnioskodawcy wygląda jak niżej: 1. Wyjęcie Produktu z opakowania producenta. 2. Umieszczenie Produktu na półkach sklepowych.   Termin ważności Produktu upływa z zakończeniem dnia, w którym Produkt został wytworzony. Wnioskodawca sprzedaje opisany we wniosku Produkt bezpośrednio konsumentom, tj. klientom detalicznym w punktach sieci Wnioskodawcy.   Aktualnie Wnioskodawca posiada kilkanaście lokali usługowych, w tym część funkcjonujących wewnątrz galerii handlowych/marketu oraz na (...) (dalej: „Sklep”).   Składanie zamówienia Klient każdorazowo składa zamówienie na Produkt przy ladzie sklepowej. W momencie składania zamówienia klienci deklarują sposób spożycia Produktu. Wnioskodawca oferuje dwie opcje: zamówienie na wynos oraz konsumpcję na miejscu. Mimo deklaracji klienta o sposobie spożycia Produktu, Wnioskodawca nie ma pewności, czy klient faktycznie skonsumuje Produkt wewnątrz Sklepu, czy też poza nim. Klient w każdym momencie może zmienić zdanie w tym zakresie. Jeżeli klient zamierza spożyć Produkt wewnątrz Sklepu, Wnioskodawca przekazuje klientowi zamówione Produkty przy ladzie sklepowej (podobnie jak w przypadku zamówień na wynos). Produkty, które klient zamierza spożyć wewnątrz Sklepu, są podawane klientom na (…). Klienci samodzielnie odbierają Produkty, a następnie donoszą do stolika. Po skończonym posiłku, klienci sprzątają po sobie. Tacki są odkładane przez klientów na wózek na brudne naczynia. Po zapełnieniu wózka obsługa Sklepu myje naczynia za pomocą zmywarki. W Sklepie obowiązuje samoobsługa, ale jeśli klient nie posprząta po sobie i wyjdzie, to pracownik ma obowiązek zebrania tacek.   Sklepy a) Sklepy w „niezależnych” budynkach Sklepy prowadzone w „niezależnych” budynkach są zaopatrzone w stoliki i krzesła niezbędne do konsumpcji nabytych Produktów przez klientów. Wnioskodawca zapewnia w Sklepach w „niezależnych” budynkach toaletę do użytku klientów. W Sklepach nie funkcjonuje obsługa kelnerska – klienci samodzielnie składają zamówienia przy ladzie sklepowej, następnie odbierają Produkty z lady, a w przypadku konsumpcji wewnątrz Sklepu, samodzielnie przynoszą Produkt do stolika oraz sprzątają po sobie stolik po zakończonym posiłku.   b) Sklepy funkcjonujące wewnątrz galerii handlowych/marketu oraz (...). W przypadku Sklepów funkcjonujących wewnątrz galerii handlowych/marketu oraz (...), Wnioskodawca zapewnia podobną infrastrukturę, jak w przypadku Sklepów w „niezależnych” budynkach (stoliki, krzesła). W Sklepach wewnątrz galerii handlowych/marketu oraz (...) nie funkcjonuje także obsługa kelnerska – klienci samodzielnie składają zamówienia przy ladzie sklepowej, następnie odbierają Produkty z lady, a w przypadku konsumpcji wewnątrz Sklepu, samodzielnie przynoszą Produkt do stolika oraz sprzątają po sobie stolik po zakończonym posiłku. W Sklepach funkcjonujących wewnątrz galerii handlowych/marketu oraz (...) Wnioskodawca nie zapewnia klientom „odrębnych" toalet – klienci mogą skorzystać z toalet ogólnodostępnych obiektów.   W ocenie Wnioskodawcy Produkty zamawiane i konsumowane przez klientów wewnątrz Sklepu należy zakwalifikować do grupowania CN 1905. Sprzedaż ta stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.) (dalej: „ustawa o VAT”), która opodatkowana jest obniżoną stawką VAT w wysokości 5% (art. 41 ust. 2a ustawy o VAT).   Uzasadnienie Zgodnie z opisową wersją Nomenklatury Scalonej 2024 dostępną na stronie: https://stat.gov.pl/Klasyfikacje/doc/cn/index.html (dalej: „Nomenklatura scalona” lub „CN”) wspomniane grupowanie CN 1905 obejmuje: „Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby”. Według art. 1 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje: a.  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; b.  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; c.   przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (dalej: „HS”), jak i Nomenklatury scalonej służą Noty wyjaśniające. Zgodnie z tytułem działu 19 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Przetwory ze zbóż, mąki, skrobi lub mleka; pieczywa cukiernicze”. Natomiast Noty wyjaśniające do HS do działu 19 wskazują: „Niniejszy dział obejmuje szereg przetworów zwykle używanych do żywności, które są wyprodukowane albo bezpośrednio ze zbóż objętych działem 10., z produktów objętych działem 11., lub ze spożywczej mąki, mączki i proszku pochodzenia roślinnego, objętych innymi działami (zbożowa mąka, kasze i mączki, skrobie, owocowe lub roślinne mąki, mączki i proszki), albo z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404. Niniejszy dział obejmuje również pieczywa cukiernicze i herbatniki, nawet jeśli nie zawierają mąki, skrobi lub innych produktów zbożowych”. Z kolei w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 1905 „Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby” wskazano, że: „Niniejsza pozycja obejmuje wszystkie wyroby piekarnicze. Najbardziej powszechnymi składnikami tych wyrobów są mąki zbożowe, środki spulchniające i sól, ale mogą one zawierać również inne składniki, takie jak: gluten, skrobia, mąka z warzyw strączkowych, ekstrakt słodowy lub mleko, nasiona takie jak: mak, kminek lub anyż, cukier, miód, jaja, tłuszcze, ser, owoce, kakao w dowolnej ilości, mięso, ryby, polepszacze piekarskie itd. Polepszacze piekarskie stosowane są głównie w celu ułatwienia przygotowania ciasta, przyspieszenia fermentacji, poprawy właściwości i wyglądu produktów oraz przedłużenia ich trwałości. Produkty objęte niniejszą pozycją mogą być również otrzymane z ciasta bazującego na mące, mączce lub proszku, z ziemniaków. Niniejsza pozycja obejmuje następujące produkty: (...) Produkty cukiernicze, ciasta i ciastka, zawierające składniki takie jak mąka, skrobie, masło lub inne tłuszcze, cukier, mleko, śmietanka, jaja, kakao, czekolada, kawa, miód, owoce, likiery, winiaki, albumina, ser, mięso, ryby, substancje aromatyczne, drożdże lub inne środki spulchniające. (...) Niniejsza pozycja nie obejmuje: a.  Produktów zawierających więcej niż 20% masy kiełbasy, mięsa, podrobów, krwi, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, lub dowolnej z nich kombinacji (np. paszteciki składające się z mięsa otoczonego ciastem) (dział 16). b.  Produktów objętych pozycją 2005”. Produkt będący przedmiotem niniejszego wniosku to drożdżówka (...). W skład Produktu wchodzą: ciasto drożdżowe, (...). Produkt z całą pewnością nie zawiera kiełbasy, mięsa, podrobów, krwi, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, lub dowolnej z nich kombinacji ani też produktów objętych pozycją 2005. Według Wnioskodawcy przedmiotowy Produkt spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętym działem CN 19. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Produktów na rzecz klientów detalicznych (konsumentów) stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Dostawie Produktu nie towarzyszą „dodatkowe usługi wspomagające” takie jak, np. zbieranie zamówień klientów przy stolikach, podawanie zamówionych Produktów do stolika, sprzątanie stolików po spożyciu posiłku przez klienta. Przy dostawie Produktów Wnioskodawca wykonuje nierozerwalnie związane z dostawą tych Produktów czynności, np. umieszczenie towaru na półkach sklepowych, podanie Produktu przy ladzie, wystawienie rachunku. Według Wnioskodawcy, nie można dostawy Produktu na zamówienie klienta utożsamiać ze świadczeniem usług, w szczególności usług przygotowywania i podawania posiłków w restauracjach (PKWiU 56.10.11.0). Według Wnioskodawcy, sprzedaż Produktów stanowi dostawę gotowej żywności, której nie towarzyszą inne usługi wspomagające, które mogłyby skutkować uznaniem sprzedaży Produktów za świadczenie usługi. Spółka nie zapewnia w Sklepach obsługi kelnerskiej – klienci samodzielnie odbierają zamówione Produkty, a po skończonym posiłku, sprzątają po sobie. W części Sklepów (tj. w Sklepach wewnątrz galerii handlowych/marketu oraz (...) – stanowiących aktualnie ok. 40% wszystkich sklepów Spółki) Spółka nie zapewnia klientom własnej toalety. Według art. 41 ust. 2a ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4. W pozycji 12 załącznika nr 10 do ustawy o VAT wymieniono „Przetwory ze zbóż, mąki, skrobi lub mleka; pieczywa cukiernicze” sklasyfikowane w grupowaniu CN 19. Zdaniem Wnioskodawcy Produkty, będące przedmiotem niniejszego wniosku, zamawiane i konsumowane przez klientów wewnątrz Sklepu, należy zakwalifikować do grupowania CN 1905. Sprzedaż ta stanowi dostawę towarów opodatkowaną obniżoną stawką VAT w wysokości 5%.   Do wniosku dołączono (...). Wniosek wymagał uzupełnienia, wobec powyższego pismem z dnia 7 marca 2025 r. znak 0112-KDSL2-2.440.64.2025.1.KD na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a, art. 42b ust. 7a i art. 42g ust. 2 ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – o wskazanie następujących informacji: 1.    Podanie składu surowcowego do 100% wszystkich składników występujących w produkcie, wraz ze wskazaniem dokładnej procentowej zawartości każdego z tych składników. Należy zauważyć, że udział składników w produkcie powinien wskazywać określoną wartość bez przybliżeń i przedziałów (skład musi być czytelny i jednoznaczny). 2.    Gdzie produkt jest przygotowywany? Czy produkt jest przygotowywany przez Wnioskodawcę ? 3.    Jeżeli produkt jest przygotowywany przez Wnioskodawcę, należy szczegółowo opisać sposób przygotowywania/produkcji produktu (m.in. należy wyjaśnić, jakim procesom/obróbkom poddawane są składniki oraz końcowy produkt na poszczególnych etapach produkcji)? 4.    Jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem złożonego wniosku ma być sprzedaż drożdżówki (…) a)     na wynos, czy b)     na miejscu do spożycia przy stoliku? Należy wybrać jedną opcję. 5.    Jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem złożonego wniosku ma być sprzedaż drożdżówki (…) a)    w sklepie w „niezależnym” budynku, czy b)    w sklepie funkcjonującym wewnątrz galerii handlowej/marketu oraz (...). Należy wybrać jedną opcję. Przy odpowiedzi na poniższe pytania należy uwzględnić odpowiedzi udzielone na pkt 4 i 5 niniejszego wezwania dotyczące miejsca sprzedaży oraz sposobu konsumpcji. 6.    Czy personel doradza klientowi przy sprzedaży (wyborze produktu)? 7.    Czy produkt jest sprzedawany w opakowaniu? Jeśli tak, należy wskazać jakie to opakowanie. 8.    Czy personel informuje klientów o oferowanych produktach? 9.    Czy klient otrzymuje sztućce, serwetki papierowe, naczynia itp. do produktu? Czy naczynia i sztućce są jednorazowego użytku? 10. Czy w sklepie wybranym zgodnie z pkt 5 niniejszego wezwania znajdują się stoliki i krzesła? Jeśli tak, należy wskazać: a)    czy personel przyjmuje zamówienie klienta przy „ladzie”, czy przy „stoliku”? b)    czy personel sprząta naczynia itp. ze stolika? c)    czy personel „podaje” produkt do stolika? 11. Czy w związku ze sprzedażą produktu Wnioskodawca wykonuje inne niż wskazane wyżej czynności? Jeżeli tak, należy wskazać jakie. 12. Czy w lokalu są toalety i szatnie dla klientów?   Odpowiadając na ww. wezwanie Wnioskodawca w piśmie z dnia 12 marca 2025 r. wskazał, że: Ad 1. (…)   Ad 2. Produkt jest przygotowywany przez Wnioskodawcę w zakładzie produkcyjnym (…).   Ad 3. Proces produkcyjny (…):   Ad 4. Przedmiotem złożonego wniosku jest sprzedaż drożdżówki (…) na miejscu do spożycia przy stoliku.   Ad 5. Przedmiotem wniosku jest sprzedaż w lokalach Wnioskodawcy. (…). Jeśli Wnioskodawca ma wskazać rodzaj lokali, jakiemu podlega wniosek to niech to będą lokale w galeriach handlowych.   Ad 6. Tak, personel doradza klientowi przy sprzedaży produktu.   Ad 7. Produkt w ladzie nie jest zapakowany (jak to w piekarni). Przy sprzedaży na miejscu produkt podawany jest na (…) Ad 8. Do sprzedaży dostępne są tylko produkty znajdujące się w ladzie. Personel udziela informacji o produktach jeśli klienci zadają pytania.   Ad 9. Klient dostaje produkt na (…). Do (…) nie są wydawane sztućce i serwetki.   Ad 10. W sklepie, w którym sprzedawany jest produkt znajdują się stoliki i krzesła dla klientów. a)  personel przyjmuje zamówienie klienta wyłącznie „przy ladzie”, b)  personel nie sprząta naczyń ze stolika po zakończonej konsumpcji – naczynia odkładane są przez klienta na wózki do zwrotu naczyń, c)  personel nie podaje produktu do stolika. Klient odbiera tackę z produktem przy ladzie w trakcie zamówienia.   Ad 11. Personel nie wykonuje dodatkowych czynności.   Ad 12. W żadnym z lokali nie ma szatni. W lokalach przy ulicy wszędzie są toalety. W galeriach nie mamy w lokalu toalet, a klienci mogą korzystać wyłącznie z toalet galerii.   Następnie pismem z dnia 24 marca 2025 r. znak 0112-KDSL2-2.440.64.2025.2.KD na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a i art. 42g ust. 2 ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – o przesłanie następujących informacji:   1) jednoznaczne wskazanie, czy drożdżówka (…) jest podgrzewana dla klienta spożywającego ją na miejscu? W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał bowiem, że „Na życzenie klienta część z drożdżówek może zostać podgrzana, jeśli jej specyfika na to pozwala”. Wśród czynności wymienionych w uzupełnieniu wniosku czynność podgrzania nie została jednak wymieniona. Do uzupełnienia Wnioskodawca nie przesłał również specyfikacji/karty drożdżówki (…). 2) Jeśli przedmiotowa drożdżówka jest podgrzewana, to należy opisać tę czynność i wskazać, w którym momencie ona występuje.   Odpowiadając na ww. wezwanie Wnioskodawca w piśmie z dnia 25 marca 2025 r. wskazał, że: drożdżówka (…) nie jest podgrzewana.   W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.64.2025.3.KD tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 16 kwietnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.   Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Uwzględniając zatem powyższe przepisy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w przypadku sprzedaży drożdżówki (…) w okolicznościach wskazanych we wniosku, mamy do czynienia ze sprzedażą towaru, czy też usługą w rozumieniu ustawy. W tym celu należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w licznych wyrokach odniósł się do kwestii klasyfikacji czynności jako świadczenia usług, czy dostawy towarów.   Jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 27 października 2005 r., nr C-41/04, w sprawie Levob Verzekeringen i OV Bank (pkt 19) (ECLI:EU:C:2005:649) oraz wyroku z dnia 29 marca 2007 r., nr C-111/05 w sprawie Aktiebolaget NN (pkt 21) (ECLI:EU:C:2007:195), w przypadku gdy transakcja składa się z szeregu świadczeń i czynności, należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia, po pierwsze czy chodzi o dwa, czy więcej świadczeń odrębnych, czy też o świadczenie jednolite, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku owo jednolite świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług.   Natomiast w wyroku z dnia 10 marca 2005 r., nr C-491/03 w sprawie Ottmar Hermann (pkt 22) (ECLI:EU:C:2005:157), TSUE wskazał, że: „Ponieważ sprzedaży jakiegoś towaru zawsze towarzyszy świadczenie jakiejś minimalnej usługi (takiej jak wyłożenie towarów na stoiskach, wydanie faktury, itd.), jedynie usługi inne niż te, które towarzyszą nieodłącznie sprzedaży jakiegoś towaru, mogą być wzięte pod uwagę przy ocenie udziału świadczenia usług w odniesieniu do całości złożonej czynności, obejmującej również dostawę jakiegoś towaru”.   Zatem tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów.   W wyroku z dnia 2 maja 1996 r., nr C-231/94 w sprawie Faaborg-Gelting Linien (ECLI:EU:C:1996:184) w pkt 14 TSUE orzekł, że działalność restauracyjną charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi. Świadczenie takie należy zatem uznać za świadczenie usług, o którym mowa w art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy. Odwrotnie jest natomiast, gdy transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem usług służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach. Stąd w odniesieniu do działalności restauracyjnej prowadzonej na promie TSUE podkreślił, że sprzedaż gotowych artykułów żywnościowych i napojów do spożycia na miejscu jest wynikiem świadczenia szeregu usług, od przygotowania posiłku do jego podania, i że wiąże się z zapewnieniem klientom infrastruktury obejmującej salę jadalną z pomieszczeniami przyległymi (szatnia itd.) oraz meble i nakrycia. W niektórych przypadkach osoby fizyczne, które zawodowo realizują świadczenia wchodzące w skład działalności restauracyjnej, nakrywają do stołu, służą poradą klientom i udzielają im wyjaśnień w przedmiocie oferowanych artykułów żywnościowych i napojów, podają te produkty do stołu i wreszcie sprzątają stoły po konsumpcji (pkt 13 tego wyroku).   Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.3.2011, str. 1, z późn. zm.) – usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.   Natomiast w wyroku z dnia 22 kwietnia 2021 r. w sprawie C-703/19 (ECLI:EU:C:2021:377) TSUE wyjaśnił jak w świetle dyrektywy oraz rozporządzenia wykonawczego 282/11 należy właściwie rozumieć pojęcia „usługa restauracyjna i cateringowa” czy też dostawa „towarów spożywczych”. Istotą tego wyroku jest wyjaśnienie, że tzw. infrastruktura materialna (stoliki, krzesła, sztućce, toaleta) i ludzka (obsługa kelnerska, barmańska) dostępna w lokalach gastronomicznych ma znaczenie dla ustalenia czy mamy do czynienia z towarem, czy z usługą. Jednak kwestia ta nie jest decydująca z punktu widzenia określenia stawki podatku VAT, której wysokość jest rezultatem podporządkowania świadczenia do odpowiedniej pozycji właściwej klasyfikacji.   Zatem ustalenie, czy świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem – w ramach całościowej oceny – wagi jakościowej (a nie tylko ilościowej) elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.   Sprzedaży towaru zawsze towarzyszy minimalny zakres świadczonych usług, takich jak umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku, w związku z czym tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów.   Z kolei działalność restauracyjną charakteryzuje wiele elementów i czynności, wśród których dostawa gotowej żywności i napojów przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.   Ustalenie, z jaką kategorią świadczenia gastronomicznego mamy do czynienia, zależy od wielu zmiennych. Nie jest nią jedynie wola konsumenta skorzystania z infrastruktury lokalu, ale całokształt „otoczenia”, okoliczności towarzyszących danemu świadczeniu.   Z wniosku wynika, że drożdżówka (…) przygotowywane jest przez Wnioskodawcę w jego zakładzie produkcyjnym. Drożdżówka sprzedawana jest przez Wnioskodawcę bezpośrednio konsumentom w lokalu znajdującym się w galerii handlowej. Klient zamawia produkt wyłącznie przy ladzie. Produkt podawany jest klientowi na (…). Personel nie podaje produktu do stolika. Klient odbiera tackę z produktem przy ladzie w trakcie zamówienia. Personel doradza klientowi przy sprzedaży produktu oraz udziela informacji o produktach jeśli klienci zadają pytania. Personel nie sprząta naczyń ze stolika po zakończonej konsumpcji – naczynia odkładane są przez klienta na wózki do zwrotu naczyń. Drożdżówka jest towarem w pełni przyrządzonym i sprzedawanym jako produkt gotowy do bezpośredniego spożycia. Drożdżówka nie jest podgrzewana na życzenie klienta.   Z przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji wynika, że sprzedaży drożdżówki (…) nie towarzyszą usługi przesądzające, że mamy do czynienia z usługą restauracyjną. W analizowanym przypadku nie występują bowiem usługi charakterystyczne dla działalności restauracyjnej, takie jak: zamawianie posiłku przy stoliku u kelnera, nakrywanie do stołu, podawanie produktów do stołu, czy też sprzątanie po posiłku, które w takiej sytuacji miałyby przeważające znaczenie.   Mając na uwadze powyższą analizę oraz opis podany przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że – dla celów stosowania podatku od towarów i usług – sprzedaż drożdżówki (…) do spożycia na miejscu przy stoliku w lokalu w galerii handlowej, będącego przedmiotem wniosku, należy uznać za dostawę towaru.   Uzasadnienie klasyfikacji towaru   W myśl art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).   Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.   Symbole statystyczne i Nomenklatura scalona wykorzystywane w ustawie służą wyłącznie stosowaniu odpowiednich przepisów, w tym określeniu właściwej stawki podatku od towarów i usług. Nie przesądzają natomiast o tym, czy w świetle przepisów ustawy mamy do czynienia z towarem lub też usługą.   Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: -     niniejszych zasad metodycznych, -     uwag do poszczególnych sekcji, -     schematu klasyfikacji.   Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: -     symbole grupowań, -     nazwy grupowań.   W sekcji I PKWiU zawarty jest m.in. dział 56 „USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM”.   W przypadku towarów spożywczych w pierwszej kolejności należy wykluczyć możliwość ich klasyfikacji do działu 56 w PKWiU 2015. Dopiero gdy okaże się, że przedmiot wniosku o wydanie WIS nie może być zaklasyfikowany do tego działu, należy przejść do jego sklasyfikowania według Nomenklatury scalonej albo PKWiU. Końcowym etapem w procesie ustalania stawki podatku dla towaru w ramach WIS jest weryfikacja czy tak sklasyfikowany towar mieści się w jednej z pozycji załącznika nr 3 bądź nr 10 do ustawy.   Tutejszy Organ ponownie wskazuje, że klasyfikacja towaru według Nomenklatury scalonej ma miejsce, jeśli sprzedawanym towarom spożywczym nie towarzyszą żadne usługi wykonywane przez sprzedającego, przetwarzające ten towar (z wyjątkiem nierozerwalnie związanych z dostawą tych towarów, np. wystawienie rachunku, umieszczenie towaru na półkach).   Klasyfikacja świadczenia do grupowania 56 w PKWiU 2015 ma zasadniczo miejsce jeśli: ·      dostawie towarów spożywczych towarzyszą „usługi (czynności) dodatkowe” wspomagające, wykonywane przez podatnika, nadające temu towarowi cechy umożliwiające natychmiastowe (bezpośrednie) spożycie, które to usługi nie mają jednak charakteru przeważającego lecz podporządkowany (tracąc tym samym swą odrębność); ·      towary spożywcze są wydawane w ramach usług restauracyjnych i cateringowych, tj. dostawie towarów towarzyszy szereg usług (czynności) mających charakter przesądzający (w świadczeniu przeważa element usługowy).   Wspólnym mianownikiem towarów i usług zaliczanych do grupowania 56 w PKWiU 2015 są zatem elementy usługowe, które mają na celu przygotowanie towaru do natychmiastowego (bezpośredniego) spożycia.   Zgodnie z Wyjaśnieniami do PKWiU 2015 dział 56 „Usługi związane z wyżywieniem” obejmuje: ·      usługi związane z zapewnianiem pełnego wyżywienia przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji w restauracjach, włączając restauracje samoobsługowe i oferujące posiłki „na wynos”, z lub bez miejsc do siedzenia.   Przy czym nie jest istotny rodzaj obiektu serwującego posiłki, ale fakt, że są one przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji.   Natomiast klasa 56.10 „Usługi restauracji i innych placówek gastronomicznych” obejmuje: ·      usługi przygotowywania i podawania posiłków gościom siedzącym przy stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, bez względu na to czy spożywają oni przygotowywane posiłki na miejscu, biorą je na wynos czy są im dostarczane w miejsce przez nich wyznaczone.   Z kolei grupowanie 56.10.19.0 „Pozostałe usługi podawania posiłków” obejmuje: ·      pozostałe usługi związane z podawaniem przygotowywanych posiłków i napojów świadczone przez punkty zazwyczaj nieposiadające miejsc do siedzenia ani obsługi kelnerskiej, takie jak: bufety, punkty sprzedaży frytek i ryb, kioski z gotową żywnością, punkty sprzedaży posiłków na wynos, ·      sprzedaż z automatów żywności przygotowywanej na miejscu, ·      usługi lodziarni i ciastkarni, ·      usługi ruchomych placówek gastronomicznych, przygotowujących żywność i napoje do bezpośredniej konsumpcji.   Mając na uwadze powyższe wskazania klasyfikacyjne, należy podkreślić, że w celu zaklasyfikowania środka spożywczego do działu 56 PKWiU 2015 konieczne jest zidentyfikowanie takich czynności podatnika, które składają się na przygotowanie i podanie oferowanego posiłku do bezpośredniej i natychmiastowej konsumpcji. Swoistym aspektem kategorii środków spożywczych klasyfikowanych do działu 56 jest to, że są one przygotowane i podane do bezpośredniej i natychmiastowej konsumpcji (co nie oznacza, że musi ona nastąpić zaraz na miejscu zakupu).   W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca jest producentem drożdżówki (…). Drożdżówka jest dostarczana do lokalu Wnioskodawcy jako gotowy produkt. Jak wskazał Wnioskodawca, proces przygotowania produktu do sprzedaży to: wyjęcie produktu z opakowania producenta oraz umieszczenie produktu na półkach sklepowych. Produkt podawany jest klientowi na talerzu wielokrotnego użytku. Klient odbiera tackę z produktem przy ladzie w trakcie zamówienia. Personel doradza klientowi przy sprzedaży produktu oraz udziela informacji o produktach jeśli klienci zadają pytania. Drożdżówka jest towarem w pełni przyrządzonym i sprzedawanym jako produkt gotowy do bezpośredniego spożycia.   Opisanej dostawie drożdżówki (…) (towaru spożywczego) – towarzyszą usługi wspomagające (nie mające charakteru dominującego) polegające na: podaniu drożdżówki klientowi na (…). Zatem dostawa takiego towaru nie może być klasyfikowana jako towar według kodu Nomenklatury scalonej, ponieważ do tego grupowania klasyfikuje się towary, którym nie towarzyszą żadne usługi wspomagające ich wydanie do natychmiastowego spożycia, a tym samym towary, które nie podlegają klasyfikacji do PKWiU 56. Zatem, mimo że wydaniu produktu towarzyszą czynności o charakterze usługowym, to nie mają one jednak charakteru przeważającego nad dostawą towaru. Tego rodzaju czynności najtrafniej można nazwać „usługami wspomagającymi”, które ze względu na swój charakter nie dominują nad dostawą towaru.   Jak wskazano powyżej, do właściwej klasyfikacji istotne jest, że tak przygotowany posiłek (towar spożywczy) przeznaczony jest do bezpośredniej konsumpcji i klient może go spożyć bez jakiegokolwiek dodatkowego przygotowania.   Zatem, w przedmiotowej sprawie, dostawie towaru – drożdżówki (…) do spożycia na miejscu przy stoliku w lokalu w galerii handlowej, towarzyszą „dodatkowe usługi” wspomagające, polegające na tym, że produkt podawany jest na (…) i wydawany jako gotowy produkt do bezpośredniego spożycia.   Wobec powyższego, dostawę wyżej opisanego towaru spożywczego, któremu towarzyszą wyłącznie usługi wspomagające jego dostawę, należy uznać za dostawę towaru sklasyfikowaną do PKWiU 56 „Usługi związane z wyżywieniem”, przy czym – przyporządkowanie danego towaru spożywczego do ww. grupowania PKWiU 56 nie zmienia charakteru tego świadczenia jako towaru w świetle ustawy.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.   Stosownie do art. 41 ust. 12f ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie: 1)     napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania; 2)     towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie; 3)     posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy. Powyższy przepis wskazuje, że niezależnie od tego, jak dana czynność będzie traktowana w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług (tj. czy jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług), jeżeli będzie sklasyfikowana w dziale 56 PKWiU z 2015 r. będzie do niej miała zastosowanie stawka tego podatku w wysokości 8% (pod warunkiem braku wyłączenia wynikającego z art. 41 ust. 12f ustawy).   Jak już wcześniej wskazano dostawa towaru – drożdżówki (…) – klasyfikowana jest według PKWiU 2015 w grupowaniu 56 – Usługi związane z wyżywieniem.   Rozstrzygając kwestię stawki podatku należy przeanalizować wyłączenia wskazane w art. 41 ust. 12f ustawy w odniesieniu do towaru, którego dotyczy wniosek.   Przedmiotowy produkt nie stanowi napoju, a więc wyłączenie wskazane w art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy nie ma zastosowania.   Nie jest to też towar nieprzetworzony, Wnioskodawca przygotowuje drożdżówkę w swoim zakładzie produkcyjnym. Ponadto, w składzie produktu nie ma towarów wskazanych jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy. Zatem, również wyłączenia wskazane w art. 41 ust. 12f w pkt 2 i 3 ustawy nie mają zastosowania.   W okolicznościach opisanych przez Wnioskodawcę, dostawa towaru – drożdżówka (…) do spożycia na miejscu przy stoliku w lokalu w galerii handlowej – jest klasyfikowana do działu PKWiU 56 – „Usługi związane z wyżywieniem”. Dostawa ta nie jest objęta wyłączeniami, o których mowa w art. 41 ust. 12f ustawy, dlatego też podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -        towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że -        klasyfikacja towaru, lub -        stawka podatku właściwa dla towaru, lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).