0112-KDSL2-2.440.80.2025.6.EZW

DECYZJA   Na podstawie art. 42g ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – odmawia wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie wniosku z dnia 19 lutego 2025 r. (data wpływu 19 lutego 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 3 kwietnia 2025 r. (data wpływu 3 kwietnia 2025 r.), 9 kwietnia 2025 r. (data wpływu 9 kwietnia 2025 r.), 23 kwietnia 2025 r. (data wpływu 23 kwietnia 2025 r.), 29 kwietnia 2025 r. (data wpływu 29 kwietnia 2025 r.) oraz 20 maja 2025 r. (data wpływu 20 maja 2025 r.), o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej udostępniania lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu na cele działalności gospodarczej włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym, oraz świadczeniami takimi jak: udostępnienie miejsca parkingowego, dostawa centralnego ogrzewania, podgrzanie wody, dostawa zimnej wody oraz odbiór ścieków.   UZASADNIENIE   W 19 lutego 2025 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej w ww. zakresie. Wniosek uzupełniono w dniu 3 kwietnia 2025 r. poprzez przesłanie umowy, w dniu 9 kwietnia 2025 r. o przesłanie podpisanego formularza do wniosku WIS, w dniu 23 kwietnia 2025 r. o przesłanie protokołu zdawczo-odbiorczego lokalu mieszkalnego, a także w dniu 29 kwietnia 2025 r. poprzez doprecyzowanie opisu świadczenia i w dniu 20 maja 2025 r. o jednoznaczne wskazanie przedmiotu wniosku.   We wniosku przedstawiono następujący opis świadczenia:Na podstawie art. 42a i następnych ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 1570, z późn. zm.) Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej dotyczącej stawek podatku od towarów i usług (VAT) dla poniżej opisanych towarów i usług. 1. Opis towarów i usług: Czynsz lokal mieszkalny przeznaczony do celów mieszkaniowych i komórka lokatorska usytuowana w tym samym budynku co lokal mieszkalny. Czynsz miejsce parkingowe w garażu podziemnym przypisane do lokalu mieszkalnego. Czynsz administracyjny obejmujący koszty zarządu nieruchomością wspólną, media oraz inne opłaty eksploatacyjne. (…) W dniu 9 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o „FORMULARZ DO WNIOSKU WIS”, w którym w części „ZAKRES WNIOSKU” w pozycji „PRZEDMIOT WNIOSKU” zaznaczył kwadrat nr 2 „usługa” oraz przedstawił następujący opis dotyczący przedmiotowej usługi: „Udostępniam lokal mieszkalny wraz z komórką lokatorską i miejscem parkingowym podmiotowi gospodarczemu. Przedmiotowy lokal ma powierzchnię: (…). Istotne informacje dotyczące wynajmu: -        najemca opłaca miesięczny czynsz za lokal mieszkalny, komórkę lokatorską i miejsce parkingowe,-        ponosi wszelkie opłaty z tytułu korzystania lokalu to jest czynsz administracyjny. Opłata za czynsz administracyjny zawiera następujące opłaty: utrzymanie czystości części wspólnych, wydatki związane z konserwacją ogólnobudowlaną, media części wspólnych, wydatki związane z przeglądami części wspólnych, koszt ochrony, koszty administracji, centralne ogrzewanie, koszty związane z podgrzaniem wody, zimna woda i ścieki, wywóz nieczystości, fundusz inwestycyjno-remontowy. Najemca zawarł bezpośrednio umowę z dostawcą energii elektrycznej”. W związku z dokonaną przez tutejszy organ analizą treści przesłanej w ramach uzupełnienia sprawy umowy na tle przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu usługi będącej przedmiotem wniosku, tutejszy organ stwierdził, że wniosek wymaga dalszego uzupełnienia. Wobec powyższego pismem z dnia 17 kwietnia 2025 r. znak 0112-KDSL2-2.440.80.2025.2.EZW (wezwanie II) wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez: I.     Doprecyzowanie opisu świadczenia o następujące informacje:1)    Jaka jest klasyfikacja budynku, w którym znajduje się lokal, który Wnioskodawca udostępnia w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku, zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.)? Należy wskazać klasę PKOB budynku – symbol PKOB czterocyfrowy. 2)    Czy budynek, w którym znajduje się udostępniany lokal jest wyposażony w recepcję?3)    Czy komórka lokatorska objęta jest odrębną od lokalu mieszkalnego księgą wieczystą?4)    W jaki sposób, do jakich celów i przez kogo wykorzystywana jest komórka lokatorska? Należy szczegółowo opisać tę kwestię. 5)    W jaki sposób skalkulowane jest wynagrodzenie za korzystanie z komórki lokatorskiej? Czy ustalone jest ono odrębnie, czy też wliczone jest ono w cenę udostępniania lokalu?6)    Czy Najemca ma możliwość wyboru opcji świadczenia z prawem korzystania z komórki lokatorskiej, bądź bez takiego prawa? Należy opisać tę kwestię i wskazać, czy w wyniku wyboru opcji świadczenia z komórką lokatorską, cena świadczenia będzie wyższa? 7)    Czy w udostępnianym lokalu Najemca (nabywca świadczenia) będzie mógł wstawić swoje meble i inne wyposażenie?8)    Czy Najemca zobowiązany jest uiścić kaucję zabezpieczającą? Jeżeli tak, należy wskazać warunki uiszczania kaucji. 9)    W jaki sposób będzie skalkulowane wynagrodzenie Wnioskodawcy za świadczenie będące przedmiotem wniosku? Od jakich czynników uzależniona będzie wysokość tego wynagrodzenia?10) Za jaki okres (dzień, tydzień, miesiąc itd.), Najemca będzie zobowiązany do płacenia wynagrodzenia Wnioskodawcy?11) W jaki sposób, na jakiej podstawie następuje wyliczenie (ustalanie) kosztów zużycia mediów? Czy np. według liczników, powierzchni, ilości osób itp.? Należy szczegółowo opisać. 12) W przypadku, gdy koszt zużycia mediów jest wyliczany na podstawie liczników, należy wskazać: a)    czy liczniki umieszczone są w udostępnianym lokalu? b)    czy przed zawarciem umowy z Najemcą Strony spisują stan liczników w udostępnianym lokalu? 13) Czy Najemca ma możliwość zawarcia umowy z innymi dostawcami/świadczeniodawcami mediów (za wyjątkiem energii elektrycznej, o której Wnioskodawca wskazał jednoznacznie we wniosku)? Należy wskazać dla każdego z mediów odrębnie. 14) W jaki sposób skalkulowane jest wynagrodzenie za korzystanie z miejsca postojowego? Czy ustalone jest ono odrębnie, czy też wliczone jest ono w cenę udostępniania lokalu?15) Czy Najemca będzie miał możliwość wyboru opcji świadczenia z miejscem postojowym, bądź bez miejsca postojowego? Jeżeli tak, to należy opisać kiedy Najemca dokonuje takiego wyboru? 16) Czy oprócz miejsca postojowego udostępnionego Najemcy dostępne są również inne/alternatywne – ogólnodostępne – miejsca postojowe na zewnątrz budynku lub w niedalekiej odległości od budynku?17) Czy Najemca może korzystać wyłącznie z miejsca postojowego (…), o którym mowa w (…), czy może on parkować na dowolnym miejscu parkingowym, które jest wolne?18) Czy w przypadku niekorzystania przez Najemcę z miejsca postojowego cena za usługę udostępnienia lokalu będzie niższa?19) Czy jeżeli Najemca nie skorzysta z opcji udostępniania lokalu wraz z miejscem postojowym, to czy ma możliwość skorzystania z miejsca postojowego w innym miejscu, np. ogólnodostępnym parkingu na zewnątrz budynku? II.     Przesłanie dokumentów: 1.    Protokołu zdawczo-odbiorczego (…),2.    (…),3.    Regulaminu budynku, w którym znajduje się przedmiotowy lokal mieszkalny, jeśli taki regulamin istnieje, bądź wskazanie wszystkich założeń/zapisów określających obowiązki i prawa osób przebywających w budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny.4.    Innych dokumentów np. regulujących korzystanie z komórki lokatorskiej oraz z miejsca postojowego. W odpowiedzi na ww. wezwanie, w dniu 23 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca przesłał (…). Ponadto, w dniu 29 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca na ww. pytania organu odpowiedział w następujący sposób: Doprecyzowanie opisu świadczenia o następujące informacje: 1) Symbol PKOB – 1122. 2) Tak. 3) Nie. 4) Przez podmiot gospodarczy do przetrzymywania rzeczy. 5) Wynagrodzenie za korzystanie z komórki lokatorskiej jest wliczone w cenę udostępnienia lokalu. Skalkulowane jest na podstawie średniej ceny, która zależy od lokalizacji nieruchomości 6) Najemca ma prawo wyboru, opcja z komórką lokatorską powoduję wyższą cenę świadczenia usług. 7) Lokal jest w pełni wyposażony, ale istnieje taka możliwość. 8) Nie, najemca ma ubezpieczenie OC. 9) Jest ono stałe, uzależnione od ceny rynkowej poprzez porównanie konkurencji. 10) Miesiąc. 11) Według liczników, prąd jest przepisany na najemcę. 12) a) Licznik jest wewnątrz lokalu oraz na klatce. b) Tak. 13) Nie. 14) Ustalone jest ono odrębnie. Skalkulowane jest na podstawie średniej ceny, która zależy od lokalizacji nieruchomości 15) Najemca miał możliwość wyboru, wybrał opcję z miejscem postojowym. 16) Nie. 17) Najemca może korzystać tylko z wyznaczonego miejsca postojowego. 18) Nie. 19) Tak, jest możliwość skorzystania z parkingu miejskiego, parkingu prywatnego. W związku z dokonaną przez tutejszy organ analizą treści przesłanych w ramach uzupełnień dokumentów na tle przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji dotyczących przedmiotowego wniosku, tutejszy organ powziął wątpliwość, jaka faktycznie czynność ma być przedmiotem analizy w ramach złożonego wniosku: ·   kilka usług i/lub towarów (tj. usługa udostępniania lokalu wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym, wraz z udostępnieniem miejsca parkingowego, dostawą centralnego ogrzewania, podgrzaniem wody, dostawą zimnej wody, odbiorem ścieków, które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe), czy ·   jedna pojedyncza usługa (towar) – w tym przypadku należało wskazać, które ze świadczeń realizowanych w ramach umowy jest przedmiotem złożonego wniosku, tj.: usługa udostępniania lokalu wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym (bez pozostałych świadczeń), czy udostępnienie miejsca parkingowego, czy dostawa centralnego ogrzewania, czy podgrzanie wody, czy dostawa zimnej wody, czy odbiór ścieków. W związku z powyższym, w celu dalszego procedowania złożonego wniosku, tutejszy organ pismem z dnia 14 maja 2025 r. znak 0112-KDSL2-2.440.80.2025.4.EZW (wezwanie IV) wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu wniosku. W dniu 20 maja 2025 r. Wnioskodawca przesłał odpowiedź na wezwanie IV, do której dołączył „FORMULARZ DO WNIOSKU WIS”. W formularzu tym poprzez zaznaczenie w części „ZAKRES WNIOSKU” w pozycji „PRZEDMIOT WNIOSKU” kwadratu nr 3 „towar/y i/lub usługa/i” Wnioskodawca określił, że przedmiotem wniosku jest kilka usług i/lub towarów (tj. usługa udostępniania lokalu wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym, wraz z udostępnieniem miejsca parkingowego, dostawą centralnego ogrzewania, podgrzaniem wody, dostawą zimnej wody, odbiorem ścieków), które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe). W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 22 maja 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.80.2025.5.EZW, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 22 maja 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał. Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące przepisy, stwierdza się co następuje.   Jak stanowi art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)   klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy, WIS jest wydawana na wniosek podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej.   Stosownie do treści art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a)  szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, b)  (uchylona) c)    wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4.   Na mocy art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1)    towar albo usługa, albo 2)    towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.   Z powołanych przepisów wynika, że ustawodawca wprowadził wiążącą informację stawkową (WIS), która zawiera opis towaru lub usługi, albo kilku towarów lub usług, które razem składają się na jedno świadczenie, ich zidentyfikowanie według odpowiedniej klasyfikacji i właściwą stawkę podatku VAT.   Podsumowując, WIS wydawana jest na wniosek podmiotów wskazanych w powołanym art. 42b ust. 1 ustawy i ma wskazywać wnioskodawcy właściwą dla danego towaru albo usługi albo świadczenia kompleksowego stawkę podatku od towarów i usług w powiązaniu z właściwą klasyfikacją tego towaru albo usługi, albo świadczenia kompleksowego lub samą klasyfikację.   Powyższe nie oznacza jednak, że w każdym przypadku wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS. Powołane przepisy wprowadzają istotne ograniczenie zarówno w odniesieniu do podmiotu uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również co do przedmiotu, w zakresie którego możliwe jest jej uzyskanie. Zatem organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie WIS obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do wystąpienia o wydanie WIS, jak również czy zakres żądania, z którym wystąpił wnioskodawca, spełnia warunki do uzyskania WIS.   Jeszcze raz należy podkreślić, że z treści art. 42a pkt 2 ustawy wynika, że rolą postępowania w zakresie wydawania WIS jest dokonanie klasyfikacji towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego w oparciu o odpowiednie klasyfikacje. I tak, w przypadku towaru Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dokonuje kwalifikacji wyłącznie według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), natomiast w przypadku usług według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU z 2015 r.).   Co ważne – jak wynika z art. 42b ust. 5 ustawy – WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego (składającego się z kilku towarów i/lub usług, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność kompleksową podlegającą opodatkowaniu).   W dniu 19 lutego 2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego wpłynął „Wniosek WIS” złożony przez (…). W dniu 9 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o wypełniony druk „FORMULARZ DO WNIOSKU WIS”, w którym w części „ZAKRES WNIOSKU” w pozycji „PRZEDMIOT WNIOSKU” zaznaczył kwadrat nr 2 „usługa”.   Z powyższego wynikało, że Wnioskodawca oczekuje od tutejszego organu wydania WIS dla jednej usługi.   Analiza opisu sprawy oraz dołączonej do uzupełnienia wniosku z dnia 3 kwietnia 2025 r. umowy wykazała jednak, że na świadczenie realizowane przez Wnioskodawcę w ramach umowy składa się wiele elementów. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikało bowiem, że przedmiotem umowy są – oprócz usługi polegającej na udostępnianiu lokalu wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu na cele działalności gospodarczej włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym” – także inne świadczenia, tj.: a)   udostępnienie miejsca parkingowego, b)   dostawa centralnego ogrzewania, c)     podgrzanie wody, d)   dostawa zimnej wody, e)   odbiór ścieków.   W konsekwencji tutejszy organ powziął wątpliwość co do przedmiotu złożonego wniosku, w odniesieniu do którego Wnioskodawca oczekuje wydania WIS. W związku z powyższym pismem z dnia 14 maja 2025 r. (wezwanie IV) tutejszy organ wezwał Wnioskodawcę do jednoznacznego wskazania przedmiotu wniosku.   W dniu 20 maja 2025 r. Wnioskodawca przesłał odpowiedź na wezwanie IV, do której dołączył „FORMULARZ DO WNIOSKU WIS”. W formularzu tym poprzez zaznaczenie w części „ZAKRES WNIOSKU” w pozycji „PRZEDMIOT WNIOSKU” kwadratu nr 3 „towar/y i/lub usługa/i” Wnioskodawca określił, że przedmiotem wniosku jest kilka usług i/lub towarów (tj. usługa udostępniania lokalu wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym, wraz z udostępnieniem miejsca parkingowego, dostawą centralnego ogrzewania, podgrzaniem wody, dostawą zimnej wody, odbiorem ścieków), które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe).   Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, a także opis sprawy wskazany we wniosku i jego uzupełnieniach oraz treść przesłanych dokumentów, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w analizowanej sprawie mamy do czynienia z usługą najmu, czy z usługą związaną z zakwaterowaniem.   Zgodnie z tytułem, Sekcja I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM I USŁUGI GASTRONOMICZNE”. W ramach tej sekcji mieszczą się: -          usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe, -          usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki, -          usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku, -          usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych, -          tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych, -          usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu, -          usługi gastronomiczne, -          usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering), -          usługi stołówkowe, -          usługi przygotowywania i podawania napojów.   Sekcja ta nie obejmuje: -          gotowej żywności łatwo psującej się, takiej jak: kanapki, sklasyfikowanej w 10.89.16.0, -          sprzedaży detalicznej żywności, sklasyfikowanej w dziale 47, -          wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1, -          usług dyskotek i sal tanecznych (z wyłączeniem serwujących napoje), sklasyfikowanych w 93.29.19.0.   Należy zauważyć, że mieszczący się w Sekcji I dział 55 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM” zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) obejmuje: -     usługi w zakresie zapewnienia krótkotrwałego pobytu turystom i pozostałym podróżnym, -     usługi w zakresie zakwaterowania na dłuższy okres studentów, osób pracujących i pozostałych osób.   Dział ten nie obejmuje usługi w zakresie zapewnienia długotrwałego zakwaterowania, jako głównego miejsca pobytu w obiektach takich jak: apartamenty, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach Sekcji L.   Natomiast ww. dział obejmuje zapewnienie wyłącznie zakwaterowanie i/lub zakwaterowanie z wyżywieniem i/lub możliwością korzystania z obiektów rekreacyjnych (uwaga do działu 55 PKWiU 2015).   Z kolei zgodnie z tytułem, Sekcja L Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. W ramach tej sekcji mieści się: -        kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, -        wynajem i obsługa nieruchomości własnych lub dzierżawionych, -        usługi agencji nieruchomości, -        usługi zarządzania nieruchomościami świadczone na zlecenie (włączając usługi w zakresie wyceny).   Sekcja ta nie obejmuje: -    realizacji projektów budowlanych do sprzedaży, sklasyfikowanej w 41.00, -    podziału i ulepszenia gruntów w celu np. przygotowania dojazdu do dróg, autostrad lub podobnej infrastruktury użyteczności publicznej, sklasyfikowanego w 42.99.29.0, -    usług w zakresie zakwaterowania w hotelach, domach letnich, wynajmu pokoi gościnnych, pól namiotowych, kempingów i pozostałych obiektów i miejsc zakwaterowania na krótkie pobyty, sklasyfikowanych w dziale 55, -    usług prawnych, sklasyfikowanych w 69.10.1, -    usług związanych z utrzymaniem porządku w budynkach klienta, włączając sprzątanie wnętrz, konserwacje i drobne naprawy, usuwanie śmieci, usługi ochrony, sklasyfikowanych w 81.10.10.0, -        zarządzania wyposażeniem technicznym obiektów takich jak: bazy wojskowe, więzienia i inne obiekty, sklasyfikowanego w 81.10.10.0.   W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 68 „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) dział ten obejmuje: -    usługi wynajmujących, agentów i/lub maklerów w zakresie: kupna lub sprzedaży nieruchomości, wynajmowania nieruchomości oraz pozostałe usługi związane z nieruchomościami, takie jak: wycena nieruchomości; usługi te mogą być prowadzone na własnej lub dzierżawionej nieruchomości lub na zlecenie, -    realizację projektów budowlanych, na użytek własny lub na wynajem, -    zarządzanie nieruchomościami.   Dział ten nie obejmuje: -        realizacji projektów budowlanych do sprzedaży, sklasyfikowanej w 41.00, -        usług związanych z podziałem ziemi w celu jej ulepszenia, sklasyfikowanych w 42.99.29.0, -        usług hoteli, letnich domów, wynajmu pokoi gościnnych, pól namiotowych, kempingów i pozostałych obiektów i miejsc zakwaterowania na krótkie pobyty, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 55.   Należy również zwrócić uwagę, że jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.   Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.   Z kolei odnosząc się do pojęcia „zakwaterowanie”, z uwagi, że nie zostało ono zdefiniowane w ustawie, przy ustalaniu jego zakresu znaczeniowego należy odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN „zakwaterować” znaczy „przydzielić komuś miejsce czasowego zamieszkania”. Natomiast, „zakwaterować się” znaczy „zamieszkać gdzieś tymczasowo”.   Z powyższego wynika, że pomiędzy usługą zakwaterowania a usługą najmu zachodzą znaczące różnice, każda z ww. usług posiada swoje własne, charakterystyczne cechy.   W przypadku zakwaterowania, czas trwania usługi jest znacznie krótszy w porównaniu do usługi najmu. Podobna zależność zachodzi w kwestii sposobu rozliczania ww. usług – okres rozliczenia jest co do zasady dłuższy w przypadku usługi najmu (najczęściej miesięczny), a krótszy – czasami nawet kilkudniowy – przy usłudze zakwaterowania.   Różne są także formy dokumentacji, na podstawie której świadczone są usługi. W przypadku zakwaterowania dokumentacja ta jest mniej złożona i sformalizowana. Natomiast usługa najmu świadczona jest na podstawie umowy, najczęściej jej strony zobowiązane są do zawarcia protokołu zdawczo-odbiorczego oraz uiszczenia kaucji zabezpieczającej. Co ważne, odmienny jest również sposób oraz cel na jaki udostępniana zostaje nieruchomość. Zakwaterowanie odbywa się zwłaszcza w związku z podróżą, chęcią odpoczynku, zmianą otoczenia, a osoba zakwaterowana nie może w pełni rozporządzać nieruchomością, w której przebywa – często ma dostęp do recepcji, w której może jedynie zgłaszać swoje potrzeby oraz zastrzeżenia. Usługę zakwaterowania charakteryzują również usługi dodatkowe, które są jej nieodzownym elementem. Natomiast w przypadku najmu właściciel nieruchomości (wynajmujący) oddaje nieruchomość najemcy do używania na czas oznaczony lub nieoznaczony w zamian za czynsz.   W zakresie prawa podatkowego nie można utożsamiać najmu z zakwaterowaniem. Są to dwie odrębne usługi, które w różny sposób odnoszą się do celu, na jaki nieruchomość zostanie przeznaczona i w jaki będzie użytkowana. W związku z tym trzeba mieć na uwadze, że konsekwencje podatkowe są odmienne w zależności od tego, czy mamy do czynienia z najmem, czy też z zakwaterowaniem. W analizowanym przypadku – jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego – mamy do czynienia z usługą polegającą na udostępnieniu przez Wnioskodawcę (Wynajmującego) podmiotowi gospodarczemu (Najemcy) lokalu mieszkalnego (…) wraz z wyposażeniem. Przedmiotem udostępnienia jest również komórka lokatorska (…), która objęta jest jedną księgą wieczystą razem z lokalem oraz wykorzystywana jest do przetrzymywania rzeczy. Wnioskodawca, jako właściciel lokalu, zawarł z podmiotem gospodarczym (Najemcą) umowę (…).   Aby określić z jaką usługą mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, należy przeanalizować zapisy Umowy, która dotyczy usługi będącej przedmiotem wniosku – cechy charakterystyczne świadczonej usługi.   Jak wynika z przeprowadzonej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, Umowę Wnioskodawca zawarł z podmiotem gospodarczym na czas nieokreślony. Zgodnie z zapisem (…). Przekazanie lokalu następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, który zawiera szczegółowy opis wyposażenia nieruchomości, stan liczników oraz potwierdzenie odbioru kluczy (…). Wynagrodzenie jest płatne przez Najemcę miesięcznie z góry do 15. dnia każdego miesiąca. (…). Podkreślić w tym miejscu należy, że stronami umowy są Wnioskodawca (Wynajmujący) oraz podmiot gospodarczy (Najemca).   Celem udostępnienia lokalu przez Wnioskodawcę na rzecz Najemcy (podmiotu gospodarczego) jest zatem jego wykorzystanie w prowadzonej przez Najemcę działalności gospodarczej. Jak już wyżej wskazano i co istotne w analizowanej sprawie w umowie wprost wskazano, że „(…)”. W przedmiotowej sytuacji Wnioskodawca udostępnia Najemcy lokal na podstawie umowy zawartej z nim na czas nieokreślony, tak aby to ten Najemca (podmiot gospodarczy) mógł podnajmować lokal osobom trzecim jako miejsca krótkotrwałego lub długoterminowego zakwaterowania. Stroną umowy, czyli stroną realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia, nie są osoby podnajmujące od podmiotu gospodarczego przedmiotowy lokal, lecz sam podmiot gospodarczy (Najemca), który zobowiązany jest do zapłaty wynagrodzenia za udostępnienie lokalu, przestrzegania warunków umowy oraz który zobowiązany jest zapłacić odszkodowanie za uszkodzenie lub zniszczenie przez Najemcę lub osoby, za które Najemca ponosi odpowiedzialność wobec Wynajmującego na podstawie umowy, przedmiotu najmu lub innych elementów oraz urządzeń należących do Wynajmującego.   Nie sposób zatem uznać, że wynajmowany lokal służy podmiotowi gospodarczemu do jego własnego zakwaterowania. Tym samym Wnioskodawca nie świadczy na rzecz podmiotu gospodarczego usługi zakwaterowania.   Nie bez znaczenia w analizowanej sprawie są także terminy określone w umowie. Wszystkie wskazane w niej terminy noszą cechy charakterystyczne dla najmu. Dla przykładu: -        umowa została zawarta na czas nieokreślony; -        wysokość cen jest waloryzowana każdego roku kalendarzowego;-        obowiązuje trzymiesięczny okres wypowiedzenia umowy. Co również ważne, Najemca, pomimo że nie płaci Wnioskodawcy kaucji zabezpieczającej, to (…). Wobec powyższego, w opinii tutejszego organu, świadczona przez Wnioskodawcę usługa polegająca na udostępnianiu lokalu na rzecz podmiotu gospodarczego (Najemcy) na cele działalności gospodarczej, nie ma znamion usługi zakwaterowania, lecz jest usługą najmu. W tym miejscu zauważyć należy, że cytowany wyżej art. 42b ust. 2 pkt 3 i ust. 5 ustawy expressis verbis obligują wnioskodawcę do dokonania oceny charakteru świadczenia będącego przedmiotem wniosku – czy jest to pojedyncza usługa, dostawa towaru, czy też świadczenie złożone/kompleksowe. Ocena ta podlega następnie weryfikacji dokonywanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w toku postępowania podatkowego prowadzonego w sprawie wydania wiążącej informacji stawkowej. W dniu 20 maja 2025 r. Wnioskodawca przesłał odpowiedź na wezwanie IV, do której dołączył „FORMULARZ DO WNIOSKU WIS”. W formularzu tym poprzez zaznaczenie w części „ZAKRES WNIOSKU” w pozycji „PRZEDMIOT WNIOSKU” kwadratu nr 3 „towar/y i/lub usługa/i” Wnioskodawca określił, że przedmiotem wniosku jest kilka usług i/lub towarów (tj. usługa udostępniania lokalu wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym, wraz z udostępnieniem miejsca parkingowego, dostawą centralnego ogrzewania, podgrzaniem wody, dostawą zimnej wody, odbiorem ścieków), które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe). Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy odnieść się zatem do zagadnienia „świadczenia złożonego”. Po pierwsze, konieczne jest ustalenie, czy będące przedmiotem wniosku WIS świadczenie, polegające na udostępnianiu lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym oraz świadczeniami takimi jak udostępnienie miejsca parkingowego, dostawa centralnego ogrzewania, podgrzanie wody, dostawa zimnej wody oraz odbiór ścieków, na gruncie VAT stanowi – jak wskazuje Wnioskodawca – świadczenie kompleksowe, czy jest świadczeniem o innym charakterze.   Należy zauważyć, że ani Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak jest również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako „TSUE”). Przy czym zastrzec należy, że wprawdzie TSUE w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji przepisów wypowiadał się w kwestii świadczeń złożonych, to i tak każdorazowo rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie. W szczególności wskazać należy wyrok TSUE z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd v Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:2006:451, w którym TSUE stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.   Zatem dla określenia skutków podatkowych transakcji złożonych należy badać, czy mamy do czynienia ze świadczeniem głównym i towarzyszącym mu świadczeniem pomocniczym, czy też dany dostawca realizuje kilka odrębnych i niezależnych świadczeń.   Podkreślić należy, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.   Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.   Natomiast, aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.   Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.   Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.   Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego czy w konkretnej sytuacji występuje świadczenie złożone, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie następuje świadczenie złożone, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść można z orzeczenia TSUE z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.   Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.   W analizowanej sprawie warto zwrócić uwagę na jeszcze jedno orzeczenie TSUE, a mianowicie wyrok z dnia 16 kwietnia 2015 r. w sprawie C-42/14 Minister Finansów v Wojskowa Agencja Mieszkaniowa w Warszawie, ECLI:EU:C:2015:229, dotyczący interpretacji przepisów Dyrektywy 2006/112/WE, w kontekście uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług w ramach umowy najmu nieruchomości. W ww. wyroku TSUE kierując się ogólną zasadą wynikającą z art. 1 ust. 2 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którą każde świadczenie należy traktować jako odrębne, rozstrzygnął, że najem nieruchomości i związane z nim: dostawa wody, energii elektrycznej, energii cieplnej oraz wywóz nieczystości, co do zasady należy uważać za odrębne i niezależne świadczenia, które winno się oceniać oddzielnie z punktu widzenia podatku od wartości dodanej, chyba że elementy transakcji, które obejmują również ekonomiczne przesłanki zawarcia umowy, są ze sobą tak ściśle związane, iż tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie ekonomiczne, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.   W związku z tym, co do zasady, towarzyszące najmowi nieruchomości dostawy ww. mediów powinny być uważane za odrębne świadczenia od usługi najmu, jeżeli najemca ma możliwość wyboru sposobu korzystania z nich poprzez decydowanie o wielkości ich zużycia. Sytuacja taka występuje w szczególności w przypadku odrębnego rozliczania zużycia tych mediów w oparciu o wskazania liczników. Taką samą zasadę należy również przyjąć w przypadku, gdy umowa przewiduje odrębne rozliczanie mediów, a wysokość opłaty z tego tytułu ustalana jest w umowie na podstawie kryteriów innych niż opomiarowanie wg liczników, uwzględniających zużycie tych mediów przez najemcę. Takimi innymi kryteriami mogą być przykładowo liczba osób korzystających z nieruchomości, czy też powierzchnia nieruchomości. Ponadto, jeżeli przesłanki ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny być traktowane odrębnie (przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie obiektywnych kryteriów podziału).   Natomiast w przypadku, gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę najmu. Sytuacja taka będzie miała miejsce przykładowo w przypadku wynajmu lokali biurowych pod klucz gotowych do użytku wraz z dostawą mediów lub w przypadku krótkotrwałego najmu nieruchomości w celach wakacyjnych lub zawodowych, jeżeli świadczenia takie są wykonywane na rzecz najemcy bez możliwości oddzielenia mediów. W takiej bowiem sytuacji na płaszczyźnie ekonomicznej świadczenia te stanowią jedną całość. Wówczas też pobierana jest stała kwota wynagrodzenia za najem bez względu na ilość zużycia mediów (innymi słowy bez uwzględnienia kryterium zużycia mediów). Okoliczności te wskazują, że celem zawarcia takiej umowy było wynajęcie lokalu gotowego do użytku wraz z odpowiednimi mediami.   Zatem, przy podatkowej kwalifikacji świadczeń polegających na dostawie towarów i świadczeniu usług związanych z usługą najmu nieruchomości, w każdym przypadku należy uwzględniać rzeczywisty przebieg transakcji. Analiza przedstawionego w opisie sprawy świadczenia, przesłanych dokumentów oraz treści powołanych przepisów prawa, przy uwzględnieniu ww. orzeczeń, prowadzi do wniosku, że świadczona usługa udostępniania lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu na cele działalności gospodarczej włącznie z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym oraz towarzyszące jej świadczenia takie jak: udostępnienie miejsca parkingowego, dostawa centralnego ogrzewania, podgrzanie wody, dostawa zimnej wody i odbiór ścieków, nie stanowią – jak wskazuje Wnioskodawca – jednego świadczenia złożonego (kompleksowego), lecz odrębne, samodzielne świadczenia (usługi i dostawy towarów), podlegające odrębnie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W pierwszej kolejności tutejszy organ odniesie się do usługi dodatkowej, jaką jest udostępnienie miejsca parkingowego.   W rozpatrywanej sprawie – (…). (…) Z kolei z dodatkowych wyjaśnień Wnioskodawcy wynika m.in., że:-        Najemca miał możliwość wyboru opcji świadczenia z miejscem postojowym bądź bez miejsca postojowego, -        wynagrodzenie za korzystanie z miejsca parkingowego ustalone jest odrębnie od ceny udostępnienia lokalu i skalkulowane jest na podstawie średniej ceny, która zależy od lokalizacji nieruchomości, -        w przypadku niekorzystania przez Najemcę z miejsca postojowego cena za udostępnienia lokalu nie będzie niższa, -        Najemca może korzystać tylko z wyznaczonego miejsca postojowego, -        w Umowie określone zostało konkretne miejsce postojowe oddane do wyłącznej dyspozycji Najemcy, -        jeśli Najemca nie skorzysta z opcji udostępniania lokalu wraz z miejscem postojowym ma możliwość skorzystania z parkingu miejskiego, parkingu prywatnego.  Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że zarówno usługa udostępnienia lokalu na rzecz podmiotu gospodarczego, mająca – jak wskazano powyżej – znamiona usługi najmu, jak i usługa udostępnienia miejsca parkingowego są to zupełnie różne świadczenia, które nie stanowią nierozerwalnie związanych ze sobą elementów usługi najmu lokalu. Klient może bowiem bez przeszkód korzystać z lokalu niezależnie od prawa do korzystania z miejsca parkingowego, które jest w tym przypadku opcją możliwą do skorzystania, uprawnieniem.   W świetle powołanego wyżej orzecznictwa TSUE należy zauważyć, że w niniejszej sprawie nie można uznać, iż usługa udostępniania lokalu na rzecz podmiotu gospodarczego nie może być wykonana bez wskazanej usługi dodatkowej, tj. udostępnienia miejsca parkingowego. Nie sposób bowiem przyjąć, że oferowana przez Wnioskodawcę usługa udostępnienia miejsca parkingowego jest związana z usługą udostępniania lokalu tak ściśle i nierozerwalnie, że stanowią w sensie gospodarczym jedną całość a jej wyodrębnienie miałoby sztuczny charakter. Najemca nabywający od Wnioskodawcy przedmiotowe świadczenie ma bowiem prawo wyboru usługi najmu lokalu z miejscem postojowym, bądź bez niego.   Należy również podkreślić, że sam fakt, że usługa udostępnienia miejsca parkingowego oferowana jest Klientowi w ramach jednej umowy z usługą udostępniania lokalu, pozostaje – dla oceny charakteru realizowanego świadczenia, jako świadczenia złożonego – bez znaczenia. Fakt ten nie stanowi bowiem wystarczającego argumentu, aby uznać, że wraz z usługą udostępniania lokalu usługi te stanowią jedno świadczenie. Należy również podkreślić, że Najemca ma możliwość a nie obowiązek – zależnie od preferencji – wyboru usługi udostępnienia miejsca parkingowego. Może bowiem korzystać z parkingu miejskiego, parkingu prywatnego. Zatem, udostępnienie miejsca parkingowego w ramach rozpatrywanego świadczenia nie musi bezwzględnie towarzyszyć usłudze udostępniania lokalu. Podsumowując, w przedmiotowej sprawie usługa udostępniania miejsca parkingowego nie jest ściśle związana z usługą udostępniania lokalu na rzecz podmiotu gospodarczego, a tym samym nie jest elementem świadczenia kompleksowego, tylko odrębną usługą podlegającą opodatkowaniu właściwą stawką. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika także, (…) (…)   Co więcej odpowiadając na pytanie tutejszego organu z wezwania II o treści: „W jaki sposób, na jakiej podstawie następuje wyliczenie (ustalenie) kosztów zużycia mediów? Czy np. według liczników, powierzchni, ilości osób itp.? Należy szczegółowo opisać.” Wnioskodawca wskazał „Według liczników, prąd jest przepisany na najemcę”. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że licznik jest wewnątrz lokalu oraz na klatce i potwierdził, że przed zawarciem umowy z Najemcą Strony spisują stan liczników w udostępnianym lokalu. W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz krajowych sądów administracyjnych wykształciło się stanowisko, zgodnie z którym o odrębności dostawy mediów od usługi udostępnienia lokalu może świadczyć: -        opomiarowanie zużycia mediów za pomocą liczników; -        odrębne rozliczanie mediów od usługi udostępnienia lokalu; -        możliwość wyboru dostawcy mediów, przez podmiot, któremu udostępniany jest lokal; -        rozliczanie mediów w oparciu o powierzchnię udostępnianej nieruchomości. Analiza opisu sprawy oraz przesłanych dokumentów wykazała bezsprzecznie, że w lokalu istnieje możliwość określenia wielkości zużycia takich mediów jak: ogrzewanie, ciepła woda, zimna woda oraz ścieki, na podstawie odczytów liczników. Wobec powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca jest w stanie wyliczyć wielkość zużycia ww. mediów przez Najemcę. Ponadto, Wnioskodawca obciąża Najemcę kosztami ww. mediów w sposób odzwierciedlający ich zużycie, gdyż na zakończenie umowy wynajmu lub po okresie 6 miesięcy każdego kolejnego najmu wszystkie koszy zostaną rozliczone na podstawie rachunków. Mając na uwadze powołane przepisy prawa, orzecznictwo TSUE oraz opis analizowanej sprawy należy stwierdzić, że skoro w lokalu istnieje możliwość określenia zużycia poszczególnych mediów na podstawie liczników, to jego udostępnianie oraz związane z nim ww. media, stanowią odrębne i niezależne świadczenia, które to świadczenia podlegają opodatkowaniu według stawek właściwych dla danej czynności. W świetle powyższego brak jest podstaw, aby uznać, że w rozpatrywanej sprawie dostawa ww. mediów jest nierozerwalnie związana z udostępnianiem lokalu na rzecz podmiotu gospodarczego, a ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Nie tworzy bowiem obiektywnie tylko jednego niepodzielnego świadczenia, tj. nie stanowi kompleksowej usługi udostępniania lokalu. Wobec powyższego, w analizowanej sprawie brak jest podstaw do traktowania ww. mediów (ogrzewania, ciepłej wody, zimnej wody oraz ścieków) jako świadczeń pomocniczych do usługi najmu lokalu. W analizowanym przypadku wniosek o wydanie WIS nie dotyczy zatem, wbrew wskazaniom Wnioskodawcy, jednego świadczenia kompleksowego, ale różnych odrębnych usług i towarów. Zgodnie z art. 42g ust. 3 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje decyzję o odmowie wydania WIS, jeżeli wniosek o wydanie WIS, którego przedmiotem są towary lub usługi, o których mowa w art. 42b ust. 5 pkt 2, nie dotyczy towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. W przedmiotowej sprawie – jak wykazała powyższa analiza – nie mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, lecz z odrębnymi świadczeniami, tj. usługą udostępniania lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską podmiotowi gospodarczemu na cele działalności gospodarczej (wraz z utrzymaniem czystości części wspólnych, konserwacją ogólnobudowlaną, mediami za części wspólne, przeglądami części wspólnych, ochroną, administracją, wywozem nieczystości, funduszem inwestycyjno-remontowym), udostępnieniem miejsca parkingowego, dostawą centralnego ogrzewania, podgrzaniem wody, dostawą zimnej wody oraz odbiorem ścieków, podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla każdego świadczenia odrębnie. Zatem skoro zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca dotyczy klasyfikacji świadczeń, które łącznie nie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, to przedmiotowy wniosek o wydanie WIS wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy, tym samym nie spełnia warunków do uzyskania WIS.   W związku z powyższym, stosownie do art. 42g ust. 3 ustawy, postanowiono jak w sentencji. Nadmienia się, że w sytuacji, gdy intencją Wnioskodawcy jest uzyskanie wiążącej informacji stawkowej na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy kilku towarów lub kilku usług, które nie składają się na świadczenie kompleksowe, powinien dla każdego towaru lub usługi wystąpić z oddzielnym wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej. POUCZENIE  Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).