0112-KDSL2-2.440.93.2022.4.IM

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 12 maja 2022 r. (data wpływu 19 maja 2022 r.), uzupełnionego pismami: z dnia 6 lipca 2022 r. (data wpływu 8 lipca 2022 r.), sygnowanym datą – 27 lutego 2022 r. (data wpływu 1 sierpnia 2022 r.) oraz z dnia 17 sierpnia 2022 r. (data wpływu 18 sierpnia 2022 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: usługa – udzielenie (…) prawa opcji, tj. wyłącznego prawa do uzyskania wyłącznego zezwolenia na korzystanie i rozporządzanie adaptacją utworów literackich w celu (…)   Opis usługi: Usługa polega na udzieleniu (…) prawa opcji, tj. wyłącznego prawa do uzyskania wyłącznego zezwolenia na korzystanie i rozporządzanie adaptacją utworów literackich o (…).  W wyniku wykonania prawa opcji (…) uzyskał zezwolenie na rozporządzanie i korzystanie z adaptacji (dzieła zależnego) utworu wyłącznie w celu: (…). Wnioskodawca jest twórcą książek – jego nazwisko jako autora książek (pierwowzoru adaptacji), podano do publicznej wiadomości. Powieści są utworami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jak wskazał Wnioskodawca, wynagrodzenie za usługę nie stanowi wynagrodzenia z tytułu licencji.   Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 90   Stawka podatku od towarów i usług: 23%   Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   Zastrzeżenie: Wskazuje się, że niniejsza WIS ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy usługa ta nie jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43-81 ustawy albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ustawy, czego weryfikacja pozostaje poza zakresem postępowania w sprawie wydania WIS. W zakresie ustalenia, czy do przedmiotowej usługi, objętej niniejszą WIS, ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, Wnioskodawca może zwrócić się z odrębnym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.   UZASADNIENIE   W dniu 19 maja 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.  Wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 lipca 2022 r. o informację, że Wnioskodawca jest zainteresowany wskazaniem stawki podatku od towarów i usług. W dniu 1 sierpnia 2022 r. Wnioskodawca przesłał kopię umowy na usługę będącą przedmiotem wniosku. Natomiast w piśmie z dnia 17 sierpnia 2022 r., Wnioskodawca doprecyzował przedmiot wniosku oraz jego opis.   W treści wniosku przedstawiono następujący opis usługi   Wnioskodawca jest autorem utworów literackich o (…). Jest wyłącznie uprawniony z tytułu majątkowych praw autorskich do określonych utworów literackich. Wnioskodawca udziela (…) prawa opcji, tj. wyłącznego prawa do uzyskania wyłącznego zezwolenia na korzystanie i rozporządzanie adaptacją ww. utworów literackich w celu (…). Prawo opcji zostaje udzielone na określony czas.   Jeżeli w okresie opcji (…) przystąpi do prac nad (…), złoży on Wnioskodawcy pisemne oświadczenie o wykonaniu prawa opcji, tj. o przyjęciu oferty Wnioskodawcy na zawarcie umowy udzielającej wyłącznego zezwolenia na korzystanie i rozporządzanie adaptacją określonych utworów literackich, za co zapłaci Wnioskodawcy wynagrodzenie. Z chwilą zapłaty pełnego wynagrodzenia z tytułu udzielenia wyłącznego zezwolenia na wykonywanie praw zależnych do określonych utworów literackich, Wnioskodawca udziela (…) wyłącznego zezwolenia na rozporządzanie i korzystanie z adaptacji utworów literackich na określonych polach eksploatacji.   W piśmie z dnia 17 sierpnia 2022 r. Wnioskodawca poinformował, że jest zainteresowany określeniem prawidłowej klasyfikacji wg PKWiU oraz wskazaniem stawki podatku od towarów i usług dla usługi polegającej na udzieleniu (…) prawa opcji, tj. wyłącznego prawa do uzyskania wyłącznego zezwolenia na korzystanie i rozporządzanie adaptacją utworu literackiego w celu (…).   (…)   W piśmie z dnia 17 sierpnia 2022 r. Wnioskodawca doprecyzował, że przedmiotem wniosku jest sytuacja, w której doszło do wykonania prawa opcji. (…). Natomiast odpowiadając na pytania tutejszego organu, Wnioskodawca wskazał:   Czy Wnioskodawca występuje dla ww. świadczenia jako twórca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Wnioskodawca jest twórcą książek, na podstawie których (…). Nazwisko Wnioskodawcy jako autora książek – (…) – podano do publicznej wiadomości.   Czy powieści wskazane w treści Umowy stanowią utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Powieści wskazane w treści Umowy są utworami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.   Czy Wnioskodawca za realizację ww. świadczenia wynagradzany jest w formie honorarium, za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania? Wynagrodzenie, o którym mowa w Umowie, nie stanowi wynagrodzenia z tytułu licencji. Wynagrodzenie jest przyznane za udzielenie wyłącznego zezwolenia na wykonywanie praw zależnych/korzystania i rozporządzania adaptacji utworów. Na gruncie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prawo to jest różnie klasyfikowane – jako odrębne prawo majątkowe, odrębne pole eksploatacji, prawo mieszane. Zgodnie z definicją GUS honorarium stanowi wynagrodzenie z tytułu korzystania lub rozporządzania prawami autorskimi lub pokrewnymi. Na tej podstawie, w ocenie Wnioskodawcy, ww. wynagrodzenie stanowi honorarium za rozporządzanie prawami autorskimi.   Uzasadnienie klasyfikacji usługi   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)     opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)     klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)     określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)     stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)      stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   Usługa będąca przedmiotem wniosku, polega na udzieleniu przez Wnioskodawcę (…) prawa opcji, tj. wyłącznego prawa do uzyskania wyłącznego zezwolenia na korzystanie i rozporządzanie adaptacją utworów literackich o (…). W wyniku wykonania prawa opcji (…) uzyskał zezwolenie na rozporządzanie i korzystanie z adaptacji (dzieła zależnego) utworu wyłącznie w celu: (…).   Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy).   Jak stanowi art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: 1)     kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz 2)     wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.   W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.   Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1062, z późn. zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).   W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 pkt 1-9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory: 1)    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); 2)    plastyczne; 3)    fotograficzne; 4)    lutnicze; 5)    wzornictwa przemysłowego; 6)    architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; 7)    muzyczne i słowno-muzyczne; 8)    sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; 9)    audiowizualne (w tym filmowe).   Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy: 1)     stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy); 2)     stanowić przejaw działalności twórczej; 3)     mieć indywidualny charakter.   O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.   Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.   Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.   Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.   W myśl art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej: 1)    autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy; 2)    nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.   Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).   Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa do utworu pierwotnego.   W art. 2 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazano, że rozporządzanie i korzystanie z opracowania zależy od zezwolenia twórcy utworu pierwotnego (prawo zależne), chyba że autorskie prawa majątkowe do utworu pierwotnego wygasły. W przypadku baz danych spełniających cechy utworu zezwolenie twórcy jest konieczne także na sporządzenie opracowania.   Na egzemplarzach opracowania należy wymienić twórcę i tytuł utworu pierwotnego – art. 2 ust. 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.   Natomiast w art. 46 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazano, że jeżeli umowa nie stanowi inaczej, twórca zachowuje wyłączne prawo zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego, mimo że w umowie postanowiono o przeniesieniu całości autorskich praw majątkowych.   Podsumowując, w sytuacji gdy usługi są wykonywane: -          przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, -          stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, -          wynagrodzenie za te prawa wypłacane jest twórcy w formie honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, usługi takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.   Jak wskazał Wnioskodawca: -          jest twórcą książek, na podstawie których (…). Jego nazwisko jako autora książek – (…) – podano do publicznej wiadomości, -          powieści wskazane w treści Umowy są utworami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, -          jednak jak wyjaśnił Wnioskodawca, wynagrodzenie o którym mowa w Umowie, nie stanowi wynagrodzenia z tytułu licencji.   Ponadto, (…).   Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skoro w przedmiotowej sprawie jeden z warunków uprawiających do zastosowania stawki obniżonej nie jest spełniony – wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę nie stanowi wynagrodzenia za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania – to usługa będąca przedmiotem wniosku, polegająca na udzieleniu (…) prawa opcji, tj. wyłącznego prawa do uzyskania wyłącznego zezwolenia na korzystanie i rozporządzanie adaptacją utworów literackich w celu (…), nie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.   W związku z brakiem możliwości zastosowania dla ww. usługi obniżonej stawki podatku na podstawie ww. przepisów ustawy, należy dokonać jej prawidłowej klasyfikacji statystycznej.   Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).   Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.   Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).   Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: -          niniejszych zasad metodycznych, -          uwag do poszczególnych sekcji, -          schematu klasyfikacji.   Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: -          symbole grupowań, -          nazwy grupowań.   Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.   W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: -       grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, -       usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, -       usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.   Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja R „Usługi kulturalne, rozrywkowe, sportowe i rekreacyjne” obejmuje: -        szeroki zakres usług kulturalnych, rozrywkowych i rekreacyjnych, włączając usługi świadczone przez artystów wykonawców, muzea, biblioteki i archiwa, usługi związane z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją.   Sekcja ta nie obejmuje: -          usług sprzedaży i organizowania wystaw świadczonych przez handlowe galerie sztuki, sklasyfikowanych w 47.00.69.0, -          usług agentów i agencji artystycznych, występujących w imieniu indywidualnych artystów, sklasyfikowanych w 74.90.20.0, -          usług wypożyczania książek, sklasyfikowanych w 77.29.19.0, -          usług agencji biletowych, sklasyfikowanych w 79.90.39.0, -          usług indywidualnych nauczycieli, zawodowych instruktorów sportowych, trenerów, sklasyfikowanych w 85.51.10.0.   W sekcji R zawarty jest m.in. dział 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe”, w którym mieści się klasa 90.03 „Usługi w zakresie artystycznej i literackiej działalności twórczej”.   W klasie tej, pod pozycją 90.03.11.0 wskazano „Pozostałe różnorodne usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane”. Grupowanie to obejmuje: -          usługi świadczone przez indywidualnych artystów, takich jak: kompozytorzy, rzeźbiarze, malarze, rysownicy, rytownicy, artyści uprawiający kwasoryt itp., -          usługi świadczone przez indywidualnych pisarzy wszystkich dziedzin, włączając fikcję literacką, literaturę popularnonaukową itp., -          usługi świadczone przez niezależnych dziennikarzy, -          usługi w zakresie renowacji dzieł sztuki.   Grupowanie to nie obejmuje: -          renowacji organów i pozostałych historycznych instrumentów muzycznych, sklasyfikowanej w 33.19.10.0, -          usług związanych z produkcją i usług postprodukcyjnych związanych z filmami kinowymi i filmami wideo, sklasyfikowanych w 59.11.1, 59.12.1, -          usług świadczone przez artystów wykonawców, sklasyfikowanych w 90.01.10.0, -          renowacji mebli (z wyłączeniem mebli muzealnych), sklasyfikowanej w 95.24.10.0.   Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe”.   Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.   W tym miejscu ponownie należy powołać art. 146aa ust. 1a ustawy który stanowi, że jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym: 3)    kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz 4)    wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%. Jak już wskazano w niniejszej decyzji, do usługi będącej przedmiotem wniosku nie ma zastosowania art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy, a tym samym nie ma zastosowania stawka VAT w wysokości 8%.   Wykonywana przez Wnioskodawcę usługa spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe” i nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania tej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy.   Informacje dodatkowe   Należy podkreślić, że w niniejszej decyzji nie oceniono, czy Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a powieści wskazane w treści Umowy stanowią utwory w rozumieniu przepisów tej ustawy. Powyższe pozostaje bowiem poza zakresem kompetencji tutejszego organu w ramach prowadzonego postępowania  o wydanie WIS.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która została wykonana po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -   usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do usługi, będącej przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.   W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).