0113-KDIPT1-1.4012.772.2021.2.MGO

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 14 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek  z 7 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku obliczenia i pobrania podatku od towarów i usług od zapłaconej ceny nabycia przy sprzedaży działek niezabudowanych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6  w trybie licytacji publicznej. Uzupełnił go Pan pismami: z 13 grudnia 2021 r. (data wpływu 24 grudnia 2021 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy, rezygnację z pytania dotyczącego określenia stawki podatku, przedstawienie własnego stanowiska i o opłatę oraz z 16 grudnia2021 r. (data wpływu 27 grudnia 2021 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy. Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego.   W sprawie egzekucyjnej ... jako organ egzekucyjny prowadzi Pan postępowanie przeciwko m.in. dłużniczce .... - osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Dłużniczka nie figuruje jako czynny podatnik podatku VAT.   Dłużniczka jest właścicielką nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w ... prowadzi księgę wieczystą o numerze .... Nieruchomość podlega sprzedaży w trybie licytacji publicznej prowadzonej przez Komornika. Do chwili obecnej dokonał Pan następujących ustaleń.   Nieruchomość dla której Sąd Rejonowy w ... prowadzi księgę wieczystą o numerze ... stanowi nieruchomość gruntową, niezabudowaną, zlokalizowaną w miejscowości .... W skład nieruchomości wchodzi kompleks sześciu niezabudowanych działek gruntu oznaczonych numerami nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6  o łącznej powierzchni 18 775 m2. Bezpośrednie sąsiedztwo stanowią niezabudowane działki, pola, nieliczna zabudowa mieszkaniowa. Nad skrajem działki nr 5 przebiega linia energetyczna. Teren lekko pofalowany - ukształtowanie i kształty działek korzystne. Dojazd do działek odbywa się drogą wewnętrzną nieurządzoną - działką nr 7 - ustanowiona służebność gruntowa przejazdu i przechodu po działce nr 7 na rzecz każdoczesnych właścicieli nieruchomości objętej .... Dodatkowo do działki nr 6 możliwy jest dojazd od strony ulicy ... - asfaltowej.   Nieruchomość stanowi własność dłużniczki. Nabycie nieruchomości nastąpiło na podstawie umowy darowizny z dnia 27.11.2015 r. Według wiedzy Komornika dla działek nie wydano decyzji o warunkach zabudowy.   Przeznaczenie w planie miejscowym: Dla przedmiotowego terenu brak obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Działki nr nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6  zgodnie z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy ... położone są na obszarze oznaczonym jako tereny rolnicze i zieleni krajobrazowej (kolor biały), zaś działka nr 6 położona jest na obszarze rozwoju zainwestowania wielofunkcyjnego - funkcje mieszkaniowe, usługowe, rekreacyjne, zagrodowe (kolor brązowy). Zgodnie z treścią zaświadczenia z dnia 10.04.2018 r. wydanego przez Wójta Gminy ... dla działek nie wydano decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z ustawą z 11.04.2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (ze zmianą wprowadzoną w 2016 r.) - ograniczony został obrót nieruchomościami rolnymi. Ograniczeniu nie podlega m.in. obrót prywatnymi działkami rolnymi do 0,3 ha, czy też nieruchomościami które są przeznaczone w planach zagospodarowania przestrzennego na cele inne niż rolne. Nieruchomością rolną według ustawy jest nieruchomość rolna w rozumieniu Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego na cele inne niż rolne. Pod pojęciem „użytki rolne” - należy przez to rozumieć grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i grunty pod rowami.   W związku z powyższym, dla gruntu dla którego brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego i w dacie wejścia w życie ustawy nie była wydana prawomocna decyzja o warunkach zabudowy - działka ta traktowana jest jako rolna. Do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ograniczeniu podlega obrót tego typu działkami - jako działkami/nieruchomościami rolnymi. Po uchwaleniu planu miejscowego dla terenu, dla którego brak aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uwzględniającego możliwości inwestycyjne gruntu jego sytuacja planistyczna, a także wartość, ulegnie zasadniczej zmianie.   W uzupełnieniu wniosku z 13 grudnia 2021 r. wskazał Pan, że dłużniczka nie była i nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Według wiedzy Komornika dłużniczka nie jest rolnikiem ryczałtowym. Dłużniczka nie prowadziła i nie prowadzi działalności rolniczej lub działalności gospodarczej. Komornikowi nie jest znany sposób wykorzystywania nieruchomości przez dłużniczkę. Komornik nie ma wiedzy jakoby dłużniczka wykorzystywała w jakikolwiek sposób nieruchomości objętą działkami nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6  . Zdjęcia stanowiące załącznik do operatu szacunkowego wskazują, że nieruchomość była wykorzystywana w celach rolniczych - pod uprawę, lecz dłużniczka nie prowadzi działalności rolniczej. Nieruchomości nie są i nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej dłużniczki albowiem dłużniczka nie figuruje jako osoba prowadząca jakąkolwiek działalność gospodarczą. Zajęte działki nie są wykorzystywane przez dłużniczkę. Nie ma Pan wiedzy jakoby ww. działki były udostępnianie przez dłużniczkę osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub użyczenia. Dłużniczka nie odpowiedziała na wezwanie Komornika w tym zakresie. Przyjąć jednak należy, że nieruchomość została wydzierżawiona nieznanej Komornikowi osobie albowiem zdjęcia załączone do operatu szacunkowego wskazują, że nieruchomość jest wykorzystywana rolniczo. Nabycie nieruchomości przez dłużniczkę nastąpiło w dniu 27.11.2015 r. na podstawie umowy darowizny. Transakcja nie była dokumentowana fakturą VAT. Nie ma Pan wiedzy jakoby dłużniczce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działek.   Ze zdjęć dołączonych do operatu szacunkowego wynika, że na nieruchomości znajduje się infrastruktura związana z linią energetyczną - słup energetyczny niskiego napięcia. Słup który widoczny jest na zdjęciach operatu szacunkowego nieruchomości wskazuje, że jest to urządzenie budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane. Linie energetyczne wraz ze słupem energetycznym stanowią własność zakładu dostarczającego energię elektryczną - nie stanowią własności dłużniczki, zaś sprzedaż dokonywana przez Komornika dotyczy wyłącznie nieruchomości gruntowej. Linia energetyczna nie stanowi własności dłużniczki. Symbol PKOB 2224, nazwa grupowania: Linie elektroenergetyczne i telekomunikacyjne rozdzielcze. Obiekt budowlany został wzniesiony zanim dłużniczka została obdarowana nieruchomością. Obiekt budowlany jest trwale związany z gruntem. Dłużniczka nabywała nieruchomość gruntową bez prawa własności do umieszczonego na niej słupa energetycznego. Dłużniczka nie wznosiła ww. obiektu - słupa energetycznego. Nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie obiektu budowlanego - stanowi własność zakładu energetycznego dostarcząjącego energię elektryczną. Komornik nie zajmował ww. obiektu budowlanego lecz nieruchomość gruntową na której został umieszczony.   Na pytanie Organu: „W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 18 należy wskazać w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie budowli?”, podał pan, że „Nie dotyczy.”   Na kolejne pytanie: „Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budowli a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?”, odpowiedział Pan: „Nie dotyczy.”   Obiekt budowlany - słup energetyczny nie jest objęty umową dzierżawy najmu itp. Obiekt budowlany - słup energetyczny nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej dłużniczki ponieważ dłużniczka nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, zaś słup energetyczny nie stanowi jej własności. Obiekt budowlany - słup energetyczny nie jest wykorzystywany przez dłużniczkę w żaden sposób.   Dłużniczka nie ponosiła nakładów na ulepszenie słupa energetycznego.   Na pytanie Organu: „W jakim okresie (latach) dłużniczka ponosiła wydatki na ulepszenie ww. budowli?”, wskazał Pan: „jw”   Na kolejne pytanie o treści „Jeżeli dłużniczka ponosiła wydatki na ulepszenie, to czy wydatki te były wyższe niż 30% wartości początkowej ww. budowli?”, odpowiedział Pan „jw”.   Następnie na pytanie o treści: „Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 25 i nr 27 jest twierdząca, to należy wskazać: a)    Kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania ww. budowli po ulepszeniu? b)    Czy ulepszenia stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania ww. budowli lub w celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia? c)    Czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. budowli? d)    Jeżeli miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. budowli po ulepszeniu, to należy wskazać kiedy to nastąpiło (należy podać dzień, miesiąc i rok)? e)    Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budowli po ulepszeniu, a sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata? f)     Czy ulepszone ww. budowle były wykorzystywane przez dłużniczkę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?”, odpowiedział Pan: „Nie dotyczy”.   Brak szczegółowych odpowiedzi na zapytania dotyczące nieruchomości dłużniczki wynika z faktu, iż Komornik nie otrzymał od dłużniczki odpowiedzi na zapytania dotyczące nieruchomości. Wiedza Komornika na temat nieruchomości pozyskana została w związku z wykonanymi oględzinami nieruchomości, opinią biegłej oraz informacjami o majątku uzyskanymi w toku egzekucji. Dłużniczka nie odbiera korespondencji kierowanej przez Komornika oraz nie odbiera telefonów wykonywanych przez Komornika. W Pana ocenie wykonał Pan wszelkie czynności w celu uzyskania informacji o przedmiotowej nieruchomości umożliwiające uzyskanie interpretacji indywidualnej, z uwagi jednak na brak kontaktu z dłużniczką nie jest Pan w stanie podać dokładniejszych danych.   W uzupełnieniu wniosku z 16 grudnia 2021 r. wskazał Pan, że: Dłużniczka oświadczyła, że nie jest podatnikiem podatku VAT. Nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nie prowadzi i nie prowadziła działalności gospodarczej. Dłużniczka w żaden sposób nie wykorzystywała nieruchomości podlegającej sprzedaży. Grunty nie były przez nią uprawiane oraz nie zawierała żadnych umów na mocy których nieruchomość byłaby wydzierżawiana lub użyczana osobom trzecim. Nie ma wiedzy jakoby ktokolwiek uprawiał zajęte grunty. Dłużniczka oświadczyła, że do dnia sprzedaży nie zamierza w żaden sposób wykorzystywać nieruchomości. Nabycie przez dłużniczkę nieruchomości nastąpiło na mocy umowy darowizny. Umowa darowziny nie podlegała opodatkowaniu VAT i nie była udokumentowana fakturą. Dłużniczce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu.   Dłużniczka nie była zorientowana co do linii energetycznych przebiegających przez działkę. Stwierdziła, że słup lub słupy umieszczone na działce znajdowały się na długo zanim została obdarowana nieruchomością. Nie dokonywała żadnych ulepszeń oraz inwestycji w odniesieniu do słupów. Nie ma wiedzy aby w związku z linią energetyczną ktokolwiek występował o ustanowienie służebności przesyłu. Według wiedzy dłużniczki słup wraz z linią energetyczną stanowi własność zakładu energetycznego dostarczającego energię elektryczną.   Pytanie   Czy Komornik będąc płatnikiem podatku VAT przy sprzedaży nieruchomości .... w trybie licytacji publicznej będzie obowiązany obliczyć i pobrać podatek od towarów i usług od zapłaconej ceny nabycia?   Pana stanowisko w sprawie   Komornik nie będzie obowiązany do ustalenia i pobrania podatku VAT w przypadku sprzedaży nieruchomości ..... Sprzedawana nieruchomość jest nieruchomością gruntową niezabudowaną , zaś sprzedaż nieruchomości gruntowej innej niż teren budowlany jest zwolniona od opodatkowania podatkiem VAT w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Okoliczność umieszczenia na gruncie obiektu budowlanego - słupa należącego do zakładu energetycznego na jednej z działek nie przesądza o rodzaju nieruchomości podlegającej sprzedaży.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”: Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, 1492 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 41) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.   Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.): Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.   W świetle art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej: Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.   Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.   W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów. Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne.   Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.   Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych.   Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.   Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy: Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   W świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.   Jednocześnie należy zaznaczyć, że sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucji stanowi odpłatną dostawę towarów, co oznacza, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, objęta jest zakresem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług.   Stosownie zaś do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy: Przez odpłatną dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.   Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.   Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Według art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze więc, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Jeżeli zatem osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, to w takim przypadku uznać trzeba, iż nie prowadzi ona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.   Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje wprawdzie na gruncie analizowanych przepisów ustawy, tym niemniej zdefiniowane zostało ono w drodze orzecznictwa sądowego. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrywał tę materię m.in. w wyroku wydanym w sprawie sygn. C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), dotyczącej kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służącej jej do celów prywatnych. Z przywołanego orzeczenia wynika, że „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest ani przeznaczona, ani też wykorzystywana przez nią dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Dla uznania, iż nieruchomość stanowi majątek prywatny konieczne jest zatem, aby podatnik w całym okresie jej posiadania wykazywał zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.   Analiza przywołanych przepisów prawa podatkowego w kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego prowadzi do konkluzji, iż sprzedaż działek niezabudowanych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6  , w trybie licytacji publicznej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że dłużniczka w żaden sposób nie wykorzystywała nieruchomości podlegającej sprzedaży, grunty nie były przez nią uprawiane, nie zawierała żadnych umów na mocy których nieruchomość byłaby wydzierżawiana lub użyczana osobom trzecim oraz dłużniczka do dnia sprzedaży nie zamierza w żaden sposób wykorzystywać nieruchomości. Nabycie przez dłużniczkę nieruchomości nastąpiło na mocy umowy darowizny. Z wniosku wynika także, że dłużniczka nie jest podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi oraz nie prowadziła działalności gospodarczej.   Skoro zatem dłużniczka nie wykorzystywała przedmiotowych działek w działalności gospodarczej, bowiem działalności gospodarczej nie prowadzi, to w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek, dłużniczka nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż działek niezabudowanych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6  będzie sprzedażą majątku osobistego, do którego unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.   Zatem, transakcja sprzedaży działek niezabudowanych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6  , w drodze licytacji publicznej, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym, nie będzie Pan miał obowiązku obliczenia i pobrania podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży ww. działek niezabudowanych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Od wniosku uiścił Pan kwotę w łącznej wysokości 280 zł. tj. odpowiadającej 7 zdarzeniom. Jednakże z uwagi na fakt, że wydana interpretacja indywidualna dotyczy 6 zdarzeń przyszłych, należna opłata od wniosku wynosi 240 zł. W związku z tym, opłata w kwocie 40 zł zostanie zwrócona – stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej – na wskazany we wniosku numer rachunku bankowego.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).