0113-KDIPT1-1.4012.846.2021.4.ŻR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 19 listopada  2021 r. wpłynął Pana wniosek z 19 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży w trybie licytacji publicznej nieruchomości zabudowanej oznaczonej jako działka nr 1 wraz z udziałem w nieruchomości składającej się z działek nr 2,  3 i 4. Uzupełnił go Pan – w  odpowiedzi na wezwania –5 stycznia 2021 r. oraz 25 stycznia 2021 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego. W dniu 10.07.2019r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla ... w ... ... dokonał sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej:... , ..., działka o nr ... , dla której Sąd Rejonowy dla  ... w  ... Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze  ... wraz z udziałem w wysokości 1/4 części w nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej drogę dojazdową, dla której Sąd Rejonowy dla  ... w  ... Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze  .. stanowiącej własność dłużnika: ... . Dłużnikiem - właścicielem nieruchomości była osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wskazaną wyżej nieruchomość zakupiła osoba prowadząca działalność gospodarczą, która również jest podatnikiem podatku VAT. W planie podziału sumy uzyskanej z egzekucji z  nieruchomości komornik, jako płatnik podatku VAT, postanowił pobrać od otrzymanej sumy podatek VAT i wpłacić go na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Wierzyciel egzekwujący wniósł zarzuty przeciwko planowi podziału, wskazując, że sprzedaż licytacyjna opisanej wyżej nieruchomości nie jest objęta podatkiem od towarów i usług. Sąd rozpoznający zrzuty nakazał organowi egzekucyjnemu podjęcie czynności zmierzających do uzyskania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży ww. nieruchomości - w drodze licytacji przeprowadzonej przez komornika sądowego.   W uzupełnieniu wniosku na pytania Organu: 1.    Czy droga dojazdowa, o której mowa we wniosku, stanowiła budowlę w  rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.)? 2.    Jakie naniesienia budowlane znajdowały się działce nr 1 na dzień sprzedaży (10.07.2019 r.)? 3.    Czy naniesienia budowlane znajdujące się na działce 1  stanowiły budynki w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane? Należy wskazać, które naniesienia są budynkami. 4.    Czy naniesienia budowlane znajdujące się na działce  1 stanowiły budowle w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane? Jeśli tak, to należy wskazać, które naniesienia są budowlami. 5.    Czy naniesienia budowlane znajdujące się na działce  1 stanowiły urządzenia budowlane, o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ? Jeśli tak, to należy wskazać, jakie oraz z którym budynkiem/budowlą są one powiązane? 6.    Jaki jest symbol PKOB, nazwa grupowania oraz wyszczególnienie poszczególnych budynków/budowli, wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.)? 7.    Czy poszczególne budynki/budowle są trwale związane z gruntem? 8.    Czy poszczególne budynki/budowle/urządzenia budowlane zostały nabyte, czy wybudowane przez Dłużnika? Należy wskazać datę nabycia lub wybudowania. 9.    Czy z tytułu nabycia poszczególnych budynków/budowli/urządzeń budowlanych Dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony? Jeżeli nie, to należy wskazać przyczyny. 10. Czy z tytułu wytworzenia/wybudowania budynków/budowli/urządzeń budowlanych Dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeżeli nie, to należy wskazać przyczyny. 11. Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie poszczególnych budynków/budowli lub ich części w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.)? Należy wskazać dokładną datę. 12. Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części poszczególnych budynków budynków/budowli, to należy wskazać, w jakiej w części? 13. W wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków/budowli lub ich części? 14. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem poszczególnych budynków/budowli lub ich części a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata? 15. Kiedy nastąpiło zajęcie do używania przez pierwszego właściciela  poszczególnych budynków/budowli? Należy wskazać dokładną datę. 16. Czy poszczególne budynki/budowle były przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.? Jeżeli tak, to należy wskazać, kiedy poszczególne budynki/budowle lub ich części zostały oddane w najem, dzierżawę, użyczenie oraz czy to udostępnienie miało charakter odpłatny czy nieodpłatny (należy wskazać dzień, miesiąc i rok)? 17. Czy poszczególne budynki/budowle były wykorzystywane przez Dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane były budynki/budowle, wykonywał Dłużnik – należy podać podstawę prawną zwolnienia? 18. W jaki sposób Dłużnik wykorzystywał poszczególne budynki/budowle? W szczególności należy wskazać: -        czy poszczególne budynki/budowle wykorzystywane były w działalności gospodarczej Dłużnika i w jakim okresie? -        do jakich czynności były wykorzystywane przez  Dłużnika poszczególne budynki/budowle, tj. czy do: ·         czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ·         czynności zwolnionych od podatku VAT, ·         czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT? 19. Czy Dłużnik ponosił nakłady na ulepszenie poszczególnych budynków/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w wysokości wyższej niż 30% wartości początkowej budynków/budowli? Jeśli tak, to należy wskazać (odpowiedzi na poniższe pytania należy udzielić tylko w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 19): a.    w jakim okresie Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie poszczególnych budynków/budowli? b.    czy nakłady, ponoszone przez dłużnika na ulepszenie budynków/budowli stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania nieruchomości lub w  celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia? c.    czy w stosunku do wydatków na ulepszenie poszczególnych budynków/budowli, Dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? d.    kiedy budynki/budowle po dokonaniu ulepszeń, zostały oddane do użytkowania? Należy wskazać dokładną datę. e.    czy po oddaniu do użytkowania ulepszonych budynków/budowli miało miejsce pierwsze zasiedlenie tych budynków/budowli? Jeżeli tak, to należy wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło „pierwsze zasiedlenie”. f.     w ramach jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ulepszonych budynków/budowli po oddaniu ich do użytkowania? g.    czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonych budynków/budowli, a ich dostawą, upłynął okres dłuższy niż 2 lata? h.    w jaki sposób, do jakich czynności Dłużnik wykorzystywał ulepszone budynki/budowle po oddaniu ich do użytkowania? i.      czy ulepszone budynki/budowle były udostępniane osobom trzecim na podstawie najmu, dzierżawy, itp.? Czy była to czynność odpłatna czy nieodpłatna? j.      czy ulepszone budynki/budowle były wykorzystywane przez Dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT? Odpowiedzi na ww. pytania nr 6 - 19 a-j należy udzielić odrębnie dla każdego budynku, budowli, urządzenia budowlanego posadowionego na działce nr  1 oraz odrębnie dla drogi dojazdowej, w sytuacji, gdy stanowi ona budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.   Jeżeli natomiast droga dojazdowa, o której mowa we wniosku, nie stanowi budowli, wówczas należy wskazać: 20. Czy droga dojazdowa, o której mowa we wniosku  stanowi  urządzenie budowlane, o którym mowa w art. 3 pkt 9 ww. ustawy Prawo budowlane? 21. Czy dla działki, na której posadowiona jest droga dojazdowa, na dzień sprzedaży obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak, jakie jest jej przeznaczenie wg ww. planu? 22. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należy wskazać czy dla działki, na której posadowiona jest droga dojazdowa, na dzień sprzedaży była wydana decyzja o warunkach zabudowy bądź też decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741 z późn. zm.)? 23. W jaki sposób, do jakich celów, Dłużnik wykorzystywał do dnia sprzedaży udział w wysokości ¼ działki niezabudowanej? 24. Czy udział w wysokości ¼  działki niezabudowanej był wykorzystywany przez Dłużnika w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług? 25. Czy udział w wysokości ¼ działki niezabudowanej wykorzystywany był przez Dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywany był ww. udział w działce, wykonywał Dłużnik – należy podać podstawę prawną zwolnienia? 26. Czy udział w wysokości ¼ działki niezabudowanej był udostępniany osobom trzecim, np. na podstawie umów najmu, dzierżawy, użyczenia? Jeżeli tak, to należy wskazać, kiedy  ww. udział został oddane w najem/dzierżawę/użyczenie oraz czy udostępnianie to miało charakter odpłatny, czy nieodpłatny? 27. Czy nabycie przez Dłużnika udziału w wysokości ¼ działki niezabudowanej, nastąpiło w ramach transakcji opodatkowanych, zwolnionych czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i czy transakcja ta została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT? 28. Czy Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu udziału w wysokości ¼ działki niezabudowanej? 29. Jaki jest numer geodezyjny ww. niezabudowanej działki, w której Dłużnik posiada udział w  wysokości ¼? 30. Kiedy doszło do przeniesienia prawa własności opisanej we wniosku nieruchomości, tj. działki zabudowanej i udziału w działce niezabudowanej, na rzecz nabywcy? Należy wskazać dokładną datę (dzień, miesiąc i rok). 31. Czy i kiedy uprawomocniło się postanowienie Sądu o przysądzeniu na rzecz nabywcy własności ww. nieruchomości? Należy wskazać dokładną datę (dzień, miesiąc i rok).   32. Jeżeli nie posiada Pan informacji, o których mowa w ww. pytaniach nr 1 - 29, które są niezbędne do oceny, czy w przedmiotowej sprawie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10, 10a ustawy o podatku od towarów i usług, to należy wskazać: -          czy ten brak informacji jest wynikiem podjętych przez Pana działań? -          czy działania te zostały udokumentowane? -          czy podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania tych niezbędnych informacji od Dłużnika?   udzielił Pan następujących odpowiedzi:   Ad 1. Komornik nie posiada wiedzy czy droga dojazdowa stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.   Ad 2. Zgodnie z ustaleniami biegłego powołanego do oszacowania nieruchomości na działce nr  1 znajdował się budynek produkcyjno-magazynowy z częścią administracyjno-socjalną. Z oględzin zewnętrznych wynika, że budynek jest niewykończony. Przez działkę  1 przebiega sieć kanalizacyjna i energetyczna. Na działce posadowiony jest słup SN i słupowa stacja transformatorowa.   Ad 3. Komornik nie posiada wiedzy czy naniesienia budowlane znajdujące się na działce  1 stanowiły budynki w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.   Ad 4. Komornik nie posiada wiedzy czy naniesienia budowlane znajdujące się na działce 1 stanowiły budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.   Ad 5. Komornik nie posiada wiedzy czy budowle znajdujące się na działce 1 stanowiły urządzenia budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane.   Ad 6. 1. Rodzaj wg KST Budynki handlowo usługowe (103), Klasa wg PKOB budynki handlowo usługowe (1230) 2. Rodzaj wg KST budynki biurowe (105), Klasa wg PKOB budynki biurowe (1120).   Ad 7. Budynek, o którym mowa w pkt 2, jest trwale związany z gruntem, co wynika z operatu szacunkowego znajdującego się w aktach postępowania egzekucyjnego.   Ad 8. Budynek, o którym mowa w pkt 2, został wybudowany przez dłużnika, komornik nie posiada wiedzy o ukończeniu budowy, zgodnie z informacjami znajdującymi się w operacie szacunkowym budynek nie został wykończony. W informacji z kartoteki budynków - znajdującej się w operacie szacunkowym - nie ma wskazanej daty zakończenia budowy.   Ad. 9. Dłużnik nie wskazał komornikowi czy przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Ad. 10. Dłużnik nie wskazał komornikowi czy przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Ad 11. Komornik nie posiada wiedzy czy i kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków. Jak wspomniano wyżej, budynek nie został wykończony i najprawdopodobniej nie był wykorzystywany przez dłużnika.   Ad. 12 Komornik nie posiada wiedzy czy i kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie części poszczególnych budynków. Jak wspomniano wyżej, budynek nie został wykończony i najprawdopodobniej nie był wykorzystywany przez dłużnika.   Ad. 13. Komornik nie posiada wiedzy, w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków lub ich części.   Ad. 14. Komornik nie posiada wiedzy czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem poszczególnych budynków/budowli lub ich części a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata.   Ad. 15. Komornik nie posiada wiedzy czy i w jakiej dacie nastąpiło zajęcie do używania przez pierwszego właściciela poszczególnych budynków/budowli.   Ad. 16. W toku postępowania nie stwierdzono, że nieruchomość, poszczególne budynki/budowle były przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.   Ad 17. Komornik nie posiada takiej wiedzy.   Ad. 18. Budynki/budowle najprawdopodobniej nie były wykorzystywane w jakikolwiek sposób przez dłużnika.   Ad. 19. Komornik nie posiada takiej wiedzy.   Ad. 20. Komornik nie posiada wiedzy czy droga dojazdowa stanowi urządzenie budowlane.   Ad. 21. Plan zagospodarowania przestrzennego Miasta  ... - Uchwała Rady Miasta  ... z dnia 02 czerwca 1993 roku nieobowiązujący w dacie wyceny. Zgodnie z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta ... przyjęte uchwałą nr  .... Rady Miejskiej w  .... z dnia 27 października 2010 roku przedmiotowa działka znajduje się w części na obszarze oznaczonym symbolem PU - tereny przemysłowo-usługowe - obejmują tereny przenikających się funkcji produkcyjnych, magazynowych lub wydzielonych terenów usługowych. W znacznym stopniu obejmują one tereny przekształceń i rewitalizacji, przechodząc w części z funkcji przemysłowych w usługowe. Funkcja mieszkaniowa dopuszczalna jest jako uzupełniająca pod warunkiem spełnienia wymogów wynikających z przepisów szczególnych, zaś w części ZN - tereny zieleni naturalnej i dolin rzecznych - obejmują obszary związane z obniżeniami dolinnymi, zwłaszcza obszarami den dolinnych, korytarzami ekologicznymi oraz terenami otwartymi. Obowiązuje zakaz zabudowy, z wyłączeniem urządzeń obsługi tych terenów i infrastruktury technicznej. Na terenie z przedmiotową nieruchomością podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru - ... ,  ...,  ...,  ...,  ... do terenów kolejowych - Uchwałą nr  ...  z dnia 5 października 2011 roku. Dnia 29 marca 2016 r. weszła w życie uchwała Nr  ... Rady Miejskiej w  ... z dnia 10 lutego 2016 r. w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji Miasta ... . Uchwała jest pierwszym krokiem do rozpoczęcia procesu rewitalizacji w sposób zapewniający przewidziany w ustawie o rewitalizacji. Na podstawie przeprowadzonych diagnoz obszaru .... , wyznaczono obszar charakteryzujący się największą skalą negatywnych zjawisk zarówno społecznych, jak i gospodarczych, środowiskowych, przestrzenno-funkcjonalnych i technicznych. Zgodnie z tą uchwałą m.in. ustanawia się na rzecz Miasta  ... prawo pierwokupu wszystkich nieruchomości położonych na obszarze rewitalizacji. Przedmiotowa nieruchomość znajduje się poza ww. obszarem. Teren z przedmiotową nieruchomością nie jest wpisany do GEZ (gminna ewidencja zabytków) ani do rejestru zabytków. Dla przedmiotowej nieruchomości została wydana decyzja nr  ... z dnia 10 grudnia 2010 roku o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku produkcyjno-magazynowego (produkcja samoopalających kabin natryskowych) z częścią biurowo-socjalną. Zgodnie z ww. decyzją inwestycja obejmowała: budowę budynku produkcyjno-magazynowego z częścią biurowo-socjalną, budowę dróg wewnętrznych i miejsc parkingowych, budowę wjazdu/wyjazdu z drogi wewnętrznej (działki 2, 3 - za zgodą współwłaścicieli) i budowę urządzeń budowlanych.   Ad. 22. j.w. Ad. 23. Komornik nie ma wiedzy, w jaki sposób dłużnik wykorzystywał udział 1/4 działki niezabudowanej.   Ad. 24. Komornik nie ma wiedzy czy dłużnik wykorzystywał udział 1/4 działki niezabudowanej do prowadzenia działalności gospodarczej.   Ad. 25. Komornik nie posiada takich informacji.   Ad. 26. W toku postępowania nie stwierdzono, że 1/4 nieruchomości była udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.   Ad. 27. Komornik nie posiada takich informacji. Umowa zawarta w formie aktu notarialnego nie zawiera żadnych informacji, co do podatku VAT. Komornik nie posiada informacji czy transakcja została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT. Umowa sprzedaży nieruchomości zawarta w formie aktu notarialnego nie wskazuje, że sprzedający prowadzi działalność gospodarczą. Dłużnik -  ... dokonał zakupu nieruchomości jako osoba prowadząca działalność gospodarczą i na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej - paragraf 3 aktu notarialnego rep. ... .   Ad. 28 Komornik nie posiada wiedzy czy dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu udziału 1/4 działki niezabudowanej.   Ad. 29 Działki nr 2, 3 i 4 w obrębie ... .   Ad. 30. Do przeniesienia własności nieruchomości doszło w dniu 28.09.2019r. to jest w dniu uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności. Zgodnie z art. 999 par 1 kpc, prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę (...).   Ad. 31 Postanowienie o przysądzeniu własności z dnia 07.08.2019 uprawomocniło się 28.09.2019r.   32. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla  ... w  ... informuje, że kilkukrotnie wzywał dłużnika do przesłania informacji, które zostałyby następnie wykorzystane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Dłużnik odmówił przekazania informacji, w związku z czym komornik wydał postanowienie o ukaraniu go grzywną. Odpis wezwania do uzupełnienia braków wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został również przesłany do dłużnika celem udzielenia przez niego wyczerpującej odpowiedzi na pytania, w terminie 7 dni.   Pytanie   Czy opisana sprzedaż licytacyjna nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz brak możliwości zastosowania zwolnienia dla ww. dostawy?   Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie, definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej obowiązana na podstawie odrębnych przepisów prawa podatkowego do obliczania i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Przepis art. 18 wprowadza szczególną, na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do właściwego urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Uzasadnione to jest charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdyby do rozliczenia tego podatku zobowiązany byłby dłużnik. Komornik tym samym zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględniania w sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto należy wskazać, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy albo świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jedynie w sytuacji, gdy zostanie dokonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą. Wobec czego komornik powinien z otrzymanej sumy pobrać podatek i przekazać go na rachunek właściwego Urzędu Skarbowego. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w zaistniałym stanie faktycznym opisana sprzedaż licytacyjna nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie istnieje możliwość zastosowania zwolnienia z art. 43 ustawy.   Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”: Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, 1492 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 41) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.   Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.): Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.   W świetle art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej: Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.   Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.   Płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub  przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów. Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w  stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne.   Komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od  towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.   Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych.   Komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.   Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy: Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   W świetle przytoczonych powyżej przepisów, zarówno grunt, jak i budynek spełniają definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.   Sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucji stanowi odpłatną dostawę towarów, co oznacza, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, objęta jest zakresem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług.   Stosownie zaś do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy: Przez odpłatną dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.   Sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucji stanowi odpłatną dostawę towarów, co oznacza, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, objęta jest zakresem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Stosownie zaś do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy przez odpłatną dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.   W trakcie egzekucji świadczeń pieniężnych następuje wywłaszczenie mienia dłużnika i spieniężenie go w drodze sprzedaży nieruchomości. Następnie dochodzi do przysądzenia prawa własności nieruchomości na rzecz nabywcy, który zobowiązany jest do uiszczenia ceny nabycia.   Z kolei zgodnie z art. 967 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1805 z poźn. zm.): Po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu komornik wzywa licytanta, który uzyskał przybicie (nabywcę), aby w ciągu dwóch tygodni od dnia otrzymania wezwania złożył na rachunek depozytowy Ministra Finansów cenę nabycia z potrąceniem rękojmi złożonej w gotówce. Na wniosek nabywcy komornik może oznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny nabycia, nieprzekraczający jednak miesiąca.   Jak stanowi art. 998 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego: Po uprawomocnieniu się przybicia i wykonaniu przez nabywcę warunków licytacyjnych lub postanowienia o ustaleniu ceny nabycia i wpłaceniu całej ceny przez Skarb Państwa sąd wydaje postanowienie o przysądzeniu własności.   W myśl art. 999 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego: Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności jest tytułem wykonawczym do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości i opróżnienia znajdujących się na tej nieruchomości pomieszczeń bez potrzeby nadania mu klauzuli wykonalności. Przepis art. 791 stosuje się odpowiednio.   Zatem, w świetle powyższych przepisów prawa, w trakcie egzekucji świadczeń pieniężnych następuje wywłaszczenie mienia dłużnika i spieniężenie go w drodze sprzedaży nieruchomości. Następnie dochodzi do przysądzenia prawa własności nieruchomości na rzecz nabywcy, który zobowiązany jest do uiszczenia ceny nabycia.   Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.   Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Według art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Analiza powyższych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że dostawa towarów podlega  opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.   Zaznacza się, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, należy wskazać, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel danej nieruchomości – jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości.   Z opisu sprawy wynika, że dokonał Pan sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej nr  1 wraz z udziałem w wysokości 1/4 części w nieruchomości gruntowej, składającej się z działek nr 2, 3 i 4. Dłużnikiem - właścicielem nieruchomości była osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Dłużnik - dokonał zakupu nieruchomości jako osoba prowadząca działalność gospodarczą i na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, co wynika z aktu notarialnego. Na działce nr 1 znajdował się budynek produkcyjno-magazynowy z częścią administracyjno-socjalną. Dla przedmiotowej nieruchomości została wydana decyzja nr  … z dnia 10 grudnia 2010 roku o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku produkcyjno-magazynowego (produkcja samoopalających kabin natryskowych) z częścią biurowo-socjalną. Zgodnie z ww. decyzją inwestycja obejmowała: budowę budynku produkcyjno-magazynowego z częścią biurowo-socjalną, budowę dróg wewnętrznych i miejsc parkingowych, budowę wjazdu/wyjazdu z drogi wewnętrznej (działki 2, 3 - za zgodą współwłaścicieli) i budowę urządzeń budowlanych.   Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż w  trybie licytacji publicznej nieruchomości zabudowanej oznaczonej jako działka nr 1  wraz z udziałem w nieruchomości składającej się z działek nr 2, 3 i 4 stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W konsekwencji, komornik sądowy dokonujący sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości zabudowanej oznaczonej jako działka nr 1 wraz z udziałem w nieruchomości składającej się z działek nr 2, 3 i 4 jest płatnikiem podatku VAT zobowiązanym do rozliczenia podatku z tytułu dostawy ww. nieruchomości.   Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.   Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy: Stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy: W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.   Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.   Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.   Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.   W myśl art. 2 pkt 33 ustawy: Tereny budowlane, to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.   W świetle powyższego przepisu opodatkowane podatkiem VAT są tylko takie dostawy stanowiące nieruchomości gruntowe niezabudowane, których przedmiotem są tereny przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będące na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług. Przepis art. 2 pkt 33 ustawy jednoznacznie stanowi, że przeznaczenie terenu należy ustalić na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego, tj. wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W konsekwencji, opodatkowane podatkiem od towarów i usług są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.   Z przytoczonych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz – w przypadku braku takiego planu – wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.   Zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej reguluje ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741 z późn. zm.).   W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.   Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.   W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: -        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; -        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.   O charakterze danego gruntu rozstrzyga odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.   W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.   Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.   Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług artykuł 2 pkt 33, odpowiada więc także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.   W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że nie posiada wiedzy czy droga dojazdowa stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Jednocześnie z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że dla przedmiotowej nieruchomości została wydana decyzja nr  … z dnia 10 grudnia 2010 roku o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku produkcyjno-magazynowego (produkcja samoopalających kabin natryskowych) z częścią biurowo-socjalną. Zgodnie z ww. decyzją inwestycja obejmowała: budowę budynku produkcyjno-magazynowego z częścią biurowo-socjalną, budowę dróg wewnętrznych i miejsc parkingowych, budowę wjazdu/wyjazdu z drogi wewnętrznej (działki 2, 3 - za zgodą współwłaścicieli) i budowę urządzeń budowlanych.   Wobec powyższego działki, na których posadowiona jest droga dojazdowa, spełniające definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym ich dostawa nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.   Biorąc pod uwagę powyższe, w przedmiotowej sprawie, do dostawy udziału w nieruchomości stanowiącej drogę dojazdową składającej się z działek nr 2 i 3, nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Przedmiotem dostawy jest bowiem grunt przeznaczony pod zabudowę.  Jednocześnie z wniosku wynika, że na działkach nr 2, 3 i 4 znajduje się droga dojazdowa. Przy czym komornik nie posiada wiedzy czy droga dojazdowa stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.   W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT m.in. dla dostawy budynków/budowli spełniających określone w tych przepisach warunki.   Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Z uregulowania tego wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.   Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy: Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a)  wybudowaniu lub b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.   W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.   Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.   Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.   Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: -        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, -        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.   Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego: W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.   W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.   Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy: Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.   Tym samym, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.   Przedstawiony we wniosku opis sprawy nie pozwala stwierdzić, czy sprzedaż w  trybie licytacji publicznej nieruchomości zabudowanej oznaczonej jako działka nr 1  oraz udziału w nieruchomości składającej się z działek nr 2,  3 i  4 korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy. Ponadto, opis sprawy nie pozwala stwierdzić, czy sprzedaż w trybie licytacji publicznej nieruchomości zabudowanej oznaczonej jako działka nr 1 oraz udziału w nieruchomości składającej się z działek nr 2,  3 i  4 korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Jak wynika z przedstawionych we wniosku okoliczności – Komornik kilkukrotnie wzywał dłużnika do przesłania informacji, które zostałyby następnie wykorzystane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Dłużnik odmówił przekazania informacji, w związku z czym komornik wydał postanowienie o ukaraniu go grzywną. Odpis wezwania do uzupełnienia braków wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został również przesłany do dłużnika celem udzielenia przez niego wyczerpującej odpowiedzi na pytania, w terminie 7 dni.   W związku z powyższym, w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnienia nie są spełnione, o ile podjęte przez Pana udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku.   Zaznaczyć jednak należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Komornika nie była przedmiotem interpretacji.   Wobec powyższego sprzedaż w  trybie licytacji publicznej nieruchomości zabudowanej oznaczonej jako działka nr 1 wraz z udziałem w nieruchomości składającej się z działek nr 2,  3 i  4 nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a, lecz podlega opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT w zw. z art. 43 ust. 21 ustawy. Zatem Komornik jest zobowiązany, jako płatnik, do pobrania i wpłacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego z tytułu dokonania ww. dostawy.   Dodatkowe informacje   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.   Jednocześnie należy wskazać, iż analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem tut. Organ nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do uzupełnienia wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pan zastosować do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).