0114-KDIP1-3.4012.462.2017.2.JG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 listopada 2017 r. (data wpływu 13 listopada 2017r.) uzupełnione pismem z dnia 22 listopada 2017 r. (data wpływu 27 listopada 2017 r. ) na wezwanie tutejszego Organu z dnia 17 listopada 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 22 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 listopada 2017 r. (data wpływu 27 listopada 2017 r. ) na wezwanie tutejszego Organu z dnia 17 listopada 2017 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.462.2017.1.JG. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą Zakład Kamieniarski. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca otrzymał w dniu 28 września 2011 r. spadek po zmarłym w dniu 25 czerwca 2011 r. Stanisławie W. W skład spadku wchodzi działka nr 353 wraz z budynkiem. Działka w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczona jest symbolem C1.M-1 tj. tereny zabudowy mieszkaniowej. Działka otrzymana w spadku nie była i nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W związku z planami inwestycyjnymi Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr 353. Nabywcą jest spółka akcyjna będąca czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka zamierza kupić działkę w celu wybudowania na niej budynku handlowo - usługowego o powierzchni 550 m2. W dniu 16 maja 2017 r. podpisano przedwstępną warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego, która uzależnia zawarcie docelowej umowy sprzedaży od uzyskania przez nabywcę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu handlowego zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka nr 353 będąca przedmiotem planowanej sprzedaży znajduje się na terenach oznaczonych symbolem C1.M-1 tj. tereny zabudowy mieszkaniowej przeznaczone pod realizacje obiektów mieszkaniowo – pensjonatowych, letniskowych, obiektów i urządzeń związanych z działalnością rzemieślniczą o uciążliwości mieszczącej się w granicach własności, oraz inną nieuciążliwą działalnością gospodarczą i komunalną. Ponadto w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że: Na działce 353 znajduje się budynek inwentarski o powierzchni zabudowy 185 m2 w tym 30 m2 powierzchni mieszkalnej. Budynek od momentu nabycia nie był wykorzystywany, ani nie był przedmiotem najmu i dzierżawy, ani innej umowy. Wnioskodawca nie ponosił na ww. Budynek żadnych nakładów i nie dokonywał jakichkolwiek czynności mających uatrakcyjnić ofertę sprzedaży. Wnioskodawca jedynie usuwał śmieci i zarośla. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy transakcja sprzedaży działki nr 353 wraz z Budynkiem powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działki nr 353 wraz z Budynkiem nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług, ponieważ jest ona prywatnym majątkiem Wnioskodawcy nie była i nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym działki gruntu, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. W kontekście powyższego należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sfera prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności. Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Z powyższego orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia miedzy czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą Zakład Kamieniarski. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca otrzymał w dniu 28 września 2011 r. spadek. W skład spadku wchodzi działka nr 353 wraz z budynkiem. Działka otrzymana w spadku nie była i nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Na działce 353 znajduje się budynek inwentarski o powierzchni zabudowy 185 m2 w tym 30 m2 powierzchni mieszkalnej. Budynek od momentu nabycia nie był wykorzystywany, ani nie był przedmiotem najmu i dzierżawy, ani innej umowy. Wnioskodawca nie ponosił na ww. Budynek żadnych nakładów i nie dokonywał jakichkolwiek czynności mających uatrakcyjnić ofertę sprzedaży. Wnioskodawca jedynie usuwał śmieci i zarośla. Wnioskodawca zamierza sprzedaż działkę nr 353 wraz z budynkiem. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy transakcja sprzedaży działki nr 353 wraz z Budynkiem powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług VAT. Z opisu sprawy wynika, że aktywność Wnioskodawcy nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca wskazał, że odziedziczył nieruchomość zabudowaną, a nie nabył jej w celu odsprzedaży. Nieruchomość ta nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednocześnie jak wskazał Wnioskodawca Budynek znajdujący się na nieruchomości od momentu nabycia nie był wykorzystywany nie był tez przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innej umowy. Wnioskodawca nie ponosił nakładów w celu ulepszenia Budynku, ani nie dokonywał jakichkolwiek czynności w celu uatrakcyjnienia działki. Wnioskodawca jedynie usuwał śmieci i zarośla. W konsekwencji, w niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym Wnioskodawca dokonując sprzedaży działki nr 353 zabudowanej Budynkiem inwentarskim z częścią mieszkalną nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, a będzie jedynie korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Wobec tego w przedstawionym we wniosku zdarzeniu należy stwierdzić, że transakcja sprzedaży działki nr 353 wraz z Budynkiem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.