0115-KDIT1-1.4012.341.2017.1.EA

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2017 r. (data wpływu 14 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu planowanych wydatków na realizację projektu pn. „……” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na realizację projektu. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. A.…… nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT z uwagi na fakt, iż nie prowadzi działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Prowadzi przede wszystkim działalność sakralną oraz edukacyjno-wychowawczą. Planowane przedsięwzięcie inwestycyjne będzie realizowane przez A. ……., która jest kościelną osobą prawną nieprowadzącą działalności gospodarczej. A.…… ma zamiar przystąpić do realizacji projektu, polegającego na przeprowadzeniu kompleksowych prac termomodernizacyjnych, adaptacyjnych i remontowych w ramach projektu pn. „…..”. Projekt obejmuje: Zakup dokumentacji technicznej. Zakup audytu energetycznego. Wykonanie prac termomodernizacyjnych. Zakup usługi nadzoru technicznego nad pracami termomodernizacyjnymi. Zakup robót budowlanych ośrodka rekolekcyjnego i kaplicy. Zakup robót wodno-kanalizacyjnych ośrodka rekolekcyjnego i kaplicy, przyłącze wodociągowe, kanalizacja, oczyszczalnia ścieków. Zakup robót elektrycznych ośrodka rekolekcyjnego i kaplicy. Zakup robót budowlanych budynku gospodarczo-garażowego. Zakup robót elektrycznych budynku gospodarczo-garażowego. Zakup robót drogowych. Zakup usługi nadzoru technicznego nad robotami budowlanymi (innymi niż termomodernizacyjne). W odniesieniu do stanu obecnego wymiana źródeł ciepła w budynku przyniesie zmniejszenie emisji CO2 o 87,16%, zaś wynikający z audytu energetycznego wzrost efektywności energetycznej liczony wymiarem redukcji zapotrzebowania na energię budynku po modernizacji wyniesie 95,16%. Celem Wnioskodawcy jest otwarcie w zmodernizowanym budynku ośrodka rekolekcyjnego wraz z kaplicą. A zatem zarówno przed termomodernizacją, jak i po wykonaniu planowanych prac inwestycyjnych zachowany będzie publiczny cel funkcjonowania budynku objętego projektem. Zarówno przed termomodernizacją, jak i po wykonaniu zaprojektowanych prac inwestycyjnych przedmiotowy budynek będzie pełnił rolę budynku użyteczności publicznej. Zgodnie § 3 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie budynkami użyteczności publicznej są m. in. budynki przeznaczone na potrzeby kultu religijnego. Dodatkowym efektem realizacji projektu będzie podniesienie świadomości pracowników sektora publicznego w zakresie oszczędności gospodarowania energią oraz wzorcowa rola budynków A. w zakresie zarządzania energią. Głównymi użytkownikami planowanego ośrodka rekolekcyjnego będą dzieci i młodzież. Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej osoby prawne Kościoła mają prawo do prowadzenia właściwej dla każdej z nich działalności charytatywno-opiekuńczej, w tym skierowanej na pomoc w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującym się w potrzebie. Zgodnie z powołaniem Kościoła Katolickiego wypoczynek dzieci i młodzieży będzie połączony z rekolekcjami i innymi zajęciami uczącymi postaw prospołecznych i patriotycznych. Obecnie A. ….. nie posiada odpowiedniego budynku, który umożliwiałby organizację zbiorowego wypoczynku dzieci i młodzieży. Budynek planowanego ośrodka rekolekcyjnego ma stać się miejscem przyjaznym dla młodego człowieka, w którym główne działania podejmować będzie Duszpasterstwo …... Ma to być dom rekolekcyjny stworzony z myślą o młodym człowieku i nastawiony na jego rozwój duchowy. Wokół budynku w ramach zagospodarowania terenu przewiduje się powstanie boisk do gry w siatkówkę i koszykówkę, a także trakty spacerowe, czy miejsca do spędzania czasu przy ognisku, albo na powietrzu, np. wiata czy altana. Budynek będzie dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich. Budynek po termomodernizacji będzie spełniał zadania i funkcje wpisujące się w działalność A. Jednym z działalności jest troska i opieka nad młodym człowiekiem. Główne zadania z tym związane realizowane są przez Duszpasterstwo …, które przy współpracy ze wspólnotami młodzieżowymi działającymi przy parafiach, czy A. troszczą się o młodego człowieka. Jedną z potrzeb jest stworzenie przestrzeni w postaci miejsca gdzie młodzież może gromadzić się na różnego rodzaju rekolekcjach kilku- bądź kilkunastodniowych, czy też na dniach skupienia, czy też wyjazdach okolicznościowych. Będzie to też miejsce na wypoczynek młodzieży podczas ferii czy wakacji. Przewiduje się, że we wszystkie weekendy w ciągu roku będą przeprowadzane rekolekcje dla młodzieży przygotowującej się do sakramentu bierzmowania. Z budynku i jego otoczenia będzie mogła również korzystać okoliczna młodzież oraz mieszkańcy pobliskich miejscowości, wykorzystując pomieszczenia i przestrzeń na różnego rodzaju wydarzenia kulturalne, czy spotkania tematyczne. Zgodnie z umową o dofinansowanie po zakończeniu prac obiekt objęty projektem pozostanie własnością A. …. z założenia bezterminowo, więc przynajmniej do końca okresu trwałości projektu, tj. przez okres pięciu lat od daty zakończenia projektu określonej w umowie o dofinansowanie zawartej z Marszałkiem Województwa …... Korzystający z obiektu A. ….. nie będą zobowiązani do uiszczenia jakiegokolwiek wynagrodzenia z tego tytułu (tak jak dotychczas to było praktykowane). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy A. ….. posiada prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących planowanych do przeprowadzenia prac restauratorsko-konserwacyjnych obiektów objętych projektem pn. „…..” a także zakupów inwestycyjnych mających na celu poprawę dostępności do obiektu objętego projektem w okresie rozliczeniowym, w którym Wnioskodawca potencjalnie mógłby dokonać odliczenia? Zdaniem Wnioskodawcy, A. ….. nie przysługuje prawo do odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami na realizację projektu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług ha terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z tym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wobec przywołanej definicji działalności gospodarczej należy stwierdzić, że dostawa towarów i świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy czynność dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. W niniejszej sprawie czynnością, jaką Wnioskodawca wykona na rzecz osób zwiedzających będzie wyłącznie zapewnienie bezpłatnego dostępu i możliwość korzystania z obiektu objętego projektem. Tym samym Wnioskodawca zobowiązuje się wyłącznie do nieodpłatnego świadczenia, które zgodnie z przywołanym na wstępie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie wyczerpuje nawet znamion prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy brak jest prawnych możliwości odzyskania VAT naliczonego od przedmiotowych zakupów realizowanych w ramach opisywanego powyżej projektu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ……, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.