0115-KDST1-1.450.1247.2020.6.ANJ

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 931, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po ponownym rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 23 września 2020 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniach 30 września i 7 grudnia 2020 r. (daty wpływu), w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2023 r. sygn. akt I FSK 427/22 (data wpływu 8 maja 2023 r.) uchylającym w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 748/21, decyzje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 marca 2021 r. nr 0110-KSI1-2.441.1.2021.2.WK oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 17 grudnia 2020 r. nr 0115-KDST1-1.450.1247.2020.1.ANJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: towar – (...) Opis towaru: preparat (...) Rozstrzygnięcie: nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej Stawka podatku od towarów i usług: 8% Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ea pkt 2 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 23 września 2020 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 30 września i 7 grudnia 2020 r. (daty wpływu), w zakresie sklasyfikowania towaru: „(...)” według kodu Nomenklatury scalonej na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujący opis towaru. Przedmiotem wniosku jest produkt (...), przeznaczony do zwalczania szkodników upraw rolniczych i ogrodniczych. (...) (...) (...) (...) Produkt sprzedawany jest w opakowaniach (...). Opinię o produkcie wydało Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wskazując, że środek ten należy zakwalifikować do tzw. niechemicznych metod ochrony roślin w rozumieniu Rozporządzenia WE Nr 1107/2009 – są to metody alternatywne w stosunku do środków ochrony roślin pochodzenia chemicznego, w tym metody fizyczne, mechaniczne lub biologiczne (Produkt nie zawiera w składzie substancji czynnych, w związku z tym nie spełnia formalnie definicji „środka ochrony roślin” w rozumieniu ww. aktu prawnego, stąd jego klasyfikacja do tzw. niechemicznych metod ochrony roślin). Skład produktu (...): (...). (…), stosowany do (…). Produkt uzyskał pozytywną ocenę Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakłady Higieny, w zakresie bezpieczeństwa dla ludzi i środowiska: (...). Produkt jest dostępny w handlu w opakowaniach (...) oraz (...). Dostępne są również opakowania mniejsze – do (...), przeznaczone dla małych gospodarstw oraz użytkowników amatorskich. Do wniosku załączono: –      (...), –      (...). Po przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie zgromadzonego materiału, w dniu 17 grudnia 2020 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał wiążącą informację stawkową znak 0115-KDST1-1.450.1247.2020.1.ANJ, w której zaklasyfikował towar do działu 38 Nomenklatury Scalonej (CN) oraz określił stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzja została doręczona w dniu 21 grudnia 2020 r. Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, Spółka pismem z dnia 30 grudnia 2020 r. (data wpływu 4 stycznia 2021 r.) złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, tj. przyjęcie, że dostawa produktu (...) będącego przedmiotem wniosku o wydanie WIS jest opodatkowana stawką 8 % VAT. Postanowieniem nr 0110-KSI1-2.441.1.2021.1.WK z dnia 2 lutego 2021 r. w trybie przewidzianym art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, organ odwoławczy poinformował Spółkę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone Stronie w dniu 8 lutego 2021 r. Strona pismem z dnia 15 lutego 2021 r. wskazała, że podtrzymuje wszystkie zarzuty zwarte w odwołaniu od decyzji 0115-KDST1-1.450.1247.2020.1.ANJ z dnia 17 grudnia 2020 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania i analizie materiału dowodowego, decyzją z dnia 4 marca 2021 r. znak 0110-KSI1-2.441.1.2021.2.WK utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja organu odwoławczego została skutecznie doręczona w dniu 10 marca 2021 r. Ze względu na błędne pouczenie ww. decyzja organu odwoławczego została sprostowana, na wniosek Spółki, decyzją z dnia 1 kwietnia 2021 r. znak 0110-KSI1-2.441.1.2021.3.WK. Pismem z dnia (…) 2021 r., za pośrednictwem organu odwoławczego, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (data wpływu 11 maja 2021 r.). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pismem z dnia 26 maja 2021 r. znak 0110-KSI1-2.441.1.2021.4.WK odpowiedział na skargę Spółki, wnosząc o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 748/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, oddalił skargę.W ocenie Sądu wobec braku legalnej definicji pojęcia „środki ochrony roślin” (pojęcie użyte w poz. 10 zał. 3 do ustawy) na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, należało rozważyć zastosowanie wykładni językowej, zgodnie ze zwyczajowym rozumieniem tego pojęcia w języku potocznym. Sąd zauważył, że ww. pojęcie jest ściśle związane z uregulowanym zarówno na poziomie krajowym jak i unijnym obszarem środków ochrony roślin. „Środki ochrony roślin” to pojęcie specjalistyczne i jako takie ze swej istoty nie należy do języka potocznego. W związku z czym dyrektywy wykładni językowej, związane głównie ze słownictwem i składnią, nie doprowadzą w przypadku tego pojęcia do zadawalających rezultatów. Co więcej, podjęcie próby syntezy znaczenia słów składających się na wyrażenie „środki ochrony roślin” poprzez odwołanie się do ich słownikowych definicji celem ustalenia znaczenia potocznego, w przypadku specjalistycznego pojęcia mogłoby nosić znamiona prawotwórczej działalności interpretatora. Gdyby ustawodawca podatkowy chciał zmienić znaczenie tego pojęcia, którego legalna definicja znajduje się w ustawie z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, to uczyniłby to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Zdaniem Sądu, w celu odczytania spornego wyrażenia niezbędne jest zastosowanie wykładni systemowej zewnętrznej poprzez sięgnięcie do ustawy o środkach ochrony roślin., która w art. 2 pkt 1 definiuje środki ochrony roślin poprzez bezpośrednie odesłanie do rozporządzenia WE 1107/2009. Sąd stwierdził, że z uwagi na zasadę pewności prawa, tak istotną w prawie podatkowym oraz mając na uwadze zasadę jawności prawa nie można doszukiwać się znaczenia pojęcia „środków ochrony roślin” innego niż to wynikające z ww. ustawy. Uwzględniając powyższe, a także to, że produkt nie zawiera w składzie substancji czynnych, a tym samym nie spełnia definicji „środka ochrony roślin” w rozumieniu ustawy o środkach ochrony roślin, która wprost odwołuje się do przepisów rozporządzenia WE 1107/2009, w ocenie składu orzekającego, organ prawidłowo wywiódł, że produkt nie może być kwalifikowany jako środek ochrony roślin, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług zawierającego „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, a co za tym idzie, nie może zostać objęty obniżoną stawką podatku. W rezultacie dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie tego towaru podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pismem z dnia 19 stycznia 2022 r. Spółka wniosła skargę kasacyjną.Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia (…) 2023 r. sygn. akt (…) (data wpływu do organu w dniu 8 maja 2023 r.), uchylił w całości zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), a także uchylił decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 marca 2021 r. znak 0110-KSI1-2.441.1.2021.2.WK oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 grudnia 2020 r. znak 0115-KDST1-1.450.1247.2020.1.ANJ.Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2023 r. sygn. akt I FSK 427/22 (data wpływu do organu w dniu 8 maja 2023 r.), uchylił w całości zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a także uchylił decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 marca 2021 r. znak 0110-KSI1-2.441.1.2021.2.WK oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 grudnia 2020 r. znak 0115-KDST1-1.450.1247.2020.1.ANJ. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, spór na tle normy zamieszczonej w pozycji 10 załącznika nr 3 ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy zdefiniowania zawartych w niej pojęć „nawozy” oraz „środki ochrony roślin”. Zdaniem Sądu, na gruncie prawa podatkowego dopuszczalna jest możliwość stosowania tzw. wykładni systemowej zewnętrznej, tzn. z odwołaniem się do pojęć zdefiniowanych w innych gałęziach prawa, jednak tylko w przypadkach gdy nie prowadzi to wykładni na niekorzyść podatników poprzez zwiększenie ich obowiązków podatkowych. Odwołując się do przepisu art. 98 dyrektywy 2006/112/WE skład orzekający wskazał w ww. wyroku, że jeżeli prawodawca unijny wskazuje na potrzebę precyzyjnego, a tym samym jednolitego określania przez państwa członkowskie towarów (usług) objętych przez nie stawkami obniżonymi, należy tą dyrektywą kierować się przy dokonywaniu wykładni przepisów określających takie towary. To zaś powoduje, że w sytuacji braku odniesienia się w danym przepisie, określającym wskazany towar jako objęty stawką obniżoną VAT, do kodu CN („bez względu na CN”), przepis ten powinien być na tyle precyzyjny, aby bez wątpliwości pozwalał na zaliczenie danego towaru jako objętego normą tego przepisu. Sąd zwrócił uwagę, że gdyby intencją ustawodawcy było nadanie pojęciu „środki ochrony roślin” analogicznego znaczenia jak w ustawie o środkach ochrony roślin, wówczas wskazałby to wprost w ustawie podatkowej, tworząc odpowiednią definicję legalną, względnie, zawarłby wyraźne odesłanie do definicji zawartych w tych ustawach, tak jak to na przykład ma miejsce w przypadku towarów znajdujących się w pozycji 13 tego załącznika, tj. wyrobów medycznych, produktów wskazanych w poz. 5 załącznika, czy usług wskazanych w poz. 63 tego załącznika. Wyroby medyczne zostały bowiem określone przez odesłanie do ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 186 i 1493 oraz z 2021 r. poz. 255). Dla wyjaśnienia znaczenia usług twórców i artystów wykonawców wymienionych w pozycji 63 załącznika nr 3 ustawodawca zaznaczył, że chodzi o usługi w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 oraz z 2020 r. poz. 288), a wymieniając produkty w poz. 5 załącznika, odwołano się do ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 2021). Przyjmując racjonalność ustawodawcy, takie zróżnicowanie regulacji prawnej w zakresie rozumienia towarów (usług) w odniesieniu do poszczególnych pozycji załącznika nr 3 (poz. 5, 10, 13 i 63) należałoby uznać za celowy zabieg ustawodawcy, a to oznacza, że w odniesieniu do nawozów i środków ochrony roślin, wobec braku odesłania do ustawy o nawozach i nawożeniu oraz ustawy o środkach ochrony roślin, intencją ustawodawcy nie było nadanie spornym pojęciom znaczenia określonego w tych aktach prawnych. W tej sytuacji – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – wobec braku odesłania w pozycji 10 załącznika nr 3 u.p.t.u. do ustaw o nawozach oraz o środkach ochrony roślin, uznać należy, że pozycją tą objęte są nie tylko nawozy i środki ochrony roślin zdefiniowane jako takie w tych ustawach, lecz także inne środki agrochemiczne i agrobiologiczne zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, których celem używania w rolnictwie jest ochrona roślin lub wspomaganie ich rozwoju, jakim są będące przedmiotem niniejszego postępowania, tzn. środki przeznaczone do ochrony roślin.Mając na uwadze ww. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek Spółki w zakresie określenia klasyfikacji i stawki podatku od towarów i usług dla towaru opisanego we wniosku wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy organ. Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą decyzję oparto na przepisach prawa obowiązujących w dacie jej wydania, stanowi ona realizację wytycznych zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2023 r. sygn. akt I FSK 427/22. Uzasadnienie klasyfikacji towaru Realizując wytyczne zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I FSK/427/22 z dnia 31 stycznia 2023 r. (data wpływu do organu 8 maja 2023 r.), w wyniku ponownego rozpatrzenia złożonego przez Spółkę wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, należy wskazać, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Uwzględniając powyższe, zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, WIS zawiera m.in. klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi. Zatem w przypadku, gdy stawka podatku VAT nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 10 wskazano bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych”. W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej”. Trzeba zauważyć, że zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 3 marca 2011 r. sprawa nr C-41/09, który opiera się na dyrektywie Rady z dnia 28 listopada 2006 r. nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) pojęcie „zwykle” oznacza, że obniżona stawka podatku jest stosowana automatycznie do każdego z produktów, których dotyczy ten przepis, gdy produkt ten jest zwyczajowo i w sposób ogólny przeznaczony do wykorzystywania w produkcji rolnej. Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w wyroku z dnia 31 stycznia 2023 r. sygn. akt I FSK 427/22 „w sytuacji braku odesłania w pozycji 10 załącznika nr 3 u.p.t.u. do ustaw o nawozach oraz o środkach ochrony roślin, uznać należy, że pozycją tą objęte są nie tylko nawozy i środki ochrony roślin zdefiniowane jako takie w tych ustawach, lecz także inne środki agrochemiczne i agrobiologiczne zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, których celem używania w rolnictwie jest ochrona roślin lub wspomaganie ich rozwoju, jakim są będące przedmiotem niniejszego postępowania, tzn. środki przeznaczone do ochrony roślin”. Z zebranych w sprawie materiałów dowodowych wynika, że preparat (...) jest przeznaczony do zwalczania szkodników upraw rolniczych i ogrodniczych. Jest to (…), stosowany do (…). Nie zawiera konwencjonalnych substancji aktywnych chemicznych środków ochrony roślin. Zawiera natomiast (...) powszechnie używane w rolnictwie ((...)) oraz tzw. (...). (...) Zgodnie z opinią Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi na temat produktu „(...)” – środek ten należy zakwalifikować do tzw. niechemicznych metod ochrony roślin w rozumieniu Rozporządzenia WE Nr 1107/2009. Ponieważ produkt nie zawiera w składzie substancji czynnych, w związku z tym nie spełnia formalnie definicji „środka ochrony roślin” w rozumieniu ww. aktu prawnego, stąd jego klasyfikacja do tzw. niechemicznych metod ochrony roślin. Mając powyższe na uwadze, a przede wszystkim uwzględniając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 31 stycznia 20023 r. sygn. akt I FSK 427/22, zgodnie z którym w sytuacji braku odesłania w poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy o nawozach i nawożeniu oraz do ustawy o środkach ochrony roślin, pozycją tą objęte są nie tylko nawozy i środki ochrony roślin zdefiniowane jako takie w tych przepisach, lecz także inne środki agrochemiczne i agrobiologiczne, których celem używania w rolnictwie jest ochrona roślin lub wspomaganie ich rozwoju, a takim według składu orzekającego jest produkt będący przedmiotem zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy – jak wskazał to Naczelny Sąd Administracyjny – że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze środkiem agrochemicznym – towarem, który zwykle przeznaczony jest do wykorzystania w produkcji rolnej. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138 i ust. 4. W myśl art. 146ea ustawy w roku 2023: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%. Zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 655, 974 i 1725) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%. Natomiast zgodnie z ust. 2 tego artykułu minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1. W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 10 wskazano bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin - zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych”. Uwzględniając powyższe regulacje prawne oraz mając na uwadze pogląd wyrażony w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia (…) 2023 r. sygn. (…), zgodnie z którym produkt będący przedmiotem niniejszego postępowania, tj. środek agrochemiczny zwykle przeznaczony do wykorzystania w produkcji rolnej, przeznaczony do ochrony roślin, objęty jest poz. 10 zał. 3 do ustawy stwierdzić należy, że dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie tego towaru, podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ea pkt 2 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy. Końcowo należy wskazać, że zgodnie z: –      art. 146ee 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, w roku 2023 może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 8% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek; –      art. 146da ust. 1 pkt 3 ustawy, w okresie od dnia 1 lutego 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. dla nawozów i środków ochrony roślin, zwykle przeznaczonych do wykorzystania w produkcji rolnej, wymienionych w poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 0%; –      art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: –      podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), –      towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Wszelkie zmiany dotyczące towaru objętego niniejszą WIS, w szczególności związane z utratą możliwości jego obrotu na terytorium kraju, powodują utratę ww. mocy wiążącej WIS. Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -     w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy). WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że -     klasyfikacja towaru, lub -     stawka podatku właściwa dla towaru, lub -     podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. albo za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/, będąc użytkownikiem/wyznaczając użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).