0115-KDST1-2.440.37.2023.3.EA

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 z późn. zm. ), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 6 lutego 2023 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniach 13 lutego i 9 marca 2023 r. (daty wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: towar – „Beztorfowe podłoże (...)” Opis towaru: organiczne podłoże do uprawy roślin (...), w skład którego wchodzi – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy – kora sezonowana, włókno drzewne, włókno kokosowe oraz nawóz mineralny (...) Rozstrzygnięcie: podłoże do upraw Stawka podatku od towarów i usług: 8% Podstawa prawna: § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2023 Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 6 lutego 2023 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 13 lutego i 9 marca 2023 r. w zakresie sklasyfikowania towaru „Beztorfowe podłoże (...)” według Nomenklatury scalonej (CN), na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru. Przedmiotem wniosku jest towar Beztorfowe podłoże (...), oznaczany również na etykiecie jako (...) (dalej również jako: „Produkt”). Produkt powstał z komponentów, które są powszechnie znane i stosowane w ogrodnictwie: do jego produkcji zastosowano korę, włókno drzewne i kokosowe. Zawiera startową dawkę nawozu (...). Produkt przeznaczony jest do uprawy roślin (...).(...). (...) Właściwości Produktu: (...) Główne komponenty podłoża: kora sezonowana, włókno drzewne, a także włókno kokosowe. Dodatkowo podłoże wzbogacone jest w startową dawkę nawozu mineralnego w ilości (....) gotowego produktu. Dla tego Produktu została wydana na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr (...) ws. umożliwienia wprowadzenia do obrotu organicznego podłoża do upraw pn. „(...)” spełniającego określone wymagania jakościowe. Jednocześnie, w związku z ww. Decyzją, Wnioskodawca dla przedmiotowego Produktu uzyskał szereg opinii z Zakładu Uprawy i Nawożenia Roślin Ogrodniczych Instytutu Ogrodnictwa o przydatności środka wspomagającego upraw roślin pod nazwą „Beztorfowe podłoże (...)” w uprawie roślin: (...) Jeśli chodzi o stawkę podatku od towarów i usług (VAT), to zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie powinna znaleźć stawka 8%. - na podstawie art. 41 ust. 2 Ustawy VAT, w związku z art. 146ea pkt 2 oraz poz. 12 załącznika nr 3 do Ustawy VAT. Zgodnie bowiem z ww. poz. 12 załącznika nr 3 do Ustawy VAT stawka 8% ma być stosowana, bez względu na kod CN, dla ziemi ogrodniczej. Uwzględniając powyższe składowe, tj. skład, cechy, wydaną Decyzję czy wydane Opinie, dany Produkt jest uznawany za „Beztorfowe podłoże (...)”, tj. stanowi podłoże do upraw stosowane w rolnictwie, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 10 lipca 2017 r. o nawozach i nawożeniu i traktowany jest tym samym jako środek wspomagający ochronę roślin w postaci ziemi spełniającej cechy ogrodniczej. Podobne stanowisko zostało zawarte w Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 1 grudnia 2020 r. (nr 0111-KDSB1-12.450.200.2020.4.GL). Jednocześnie Wnioskodawca, z dalece posuniętej ostrożności procesowej, w wypadku nieuznania powyższej argumentacji, można rozważyć zastosowanie tu poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy VAT (nawozy i środki ochrony roślin - zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych - bez względu na CN). (...) (...) (...) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 13 marca 2023 r. nr 0115-KDST1-2.440.37.2023.2.EA tut. organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Stronie w dniu 15 marca 2023 r. Strona nie skorzystała z ww. prawa wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Uzasadnienie klasyfikacji towaru Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Uwzględniając powyższe, zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, WIS zawiera m.in. klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi. Zatem w przypadku, gdy stawka podatku VAT nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do wskazanej przez Wnioskodawcę podstawy prawnej, należy wskazać, że w załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% w części określającej towary zwykle używane w rolnictwie, w poz. 12 wskazano bez względu na CN „ziemia ogrodnicza”. Pojęcie „ziemia ogrodnicza” nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa i może występować w odniesieniu do wierzchniej warstwy gleby urodzajnej bez dodatków innych składników. Ponadto określenie „ziemia ogrodnicza” jest bardzo powszechną nazwą handlową dla wprowadzanych do obrotu podłoży do upraw, które mają zastosowanie w uprawach roślin ogrodniczych (warzywnych, sadowniczych, ozdobnych). Istnieją trzy grupy podłoży przeznaczonych do uprawy roślin: podłoża organiczne (m.in. składające się z torfu, kory, włókna kokosowego i inne) i podłoża mineralne (np. wełna mineralna, perlit, keramzyt, piasek i inne) oraz podłoża organiczno-mineralne, które stanowią mieszaninę substratów organicznych (podłoży organicznych) z dodatkiem substancji mineralnych takich jak np. perlit, keramzyt, piasek itd. W praktyce możemy spotkać również zastosowanie nazwy „ziemia ogrodnicza” w odniesieniu do urodzajnej wierzchniej warstwy gleby zbieranej np. na placach budowy czy przy budowie dróg wykorzystywanej do celów rolniczych do użyźnienia gleb i terenów zdegradowanych lub w ogrodach przydomowych czy rabatach miejskich. Często taką glebę nazywa się „humusem” lub „ziemią ogrodniczą”. Natomiast stosując wykładnię literalną, wskazać należy, że zgodnie definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego pod. red. W. Doroszewskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) słowo „gleba” oznacza «wierzchnią warstwę skorupy ziemskiej, stanowiącą podłoże życia roślin; grunt, pole, ziemia orna, ziemia»: Gleba stanowi utwór naturalny, kształtowany z powierzchniowej części skorupy ziemskiej przez świat żywy, zwłaszcza przez roślinność. W tym miejscu wskazać należy, że analizowany produkt powstał ze zmieszania części organicznych (kory, włókna drzewnego i kokosowego) ze śladową ilością nawozu mineralnego, t.j. innych niż gleba, co oznacza, że nie występuje w takiej postaci naturalnie w środowisku, w przeciwieństwie do ziemi ogrodniczej, która jest nieprzetworzona i bez dodatków innych składników. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że opisany we wniosku towar nie spełnia definicji ziemi ogrodniczej. W związku z tym nie stanowi towaru, o którym mowa w poz. 12 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto Produkt nie stanowi również nawozu ani środka ochrony roślin, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w której wskazano bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystywania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych”. Wobec braku odniesienia w tej pozycji do kodu nomenklatury scalonej, pojęcie nawozów, jak i środków ochrony roślin należy interpretować zgodnie z przepisami o nawozach oraz przepisami o środkach ochrony roślin. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2021 r., poz. 76, z późn. zm.) – dalej jako „ustawa o nawozach i nawożeniu” użyte w ustawie określenie nawozy oznacza – produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych, którymi są nawozy mineralne, nawozy naturalne, nawozy organiczne i nawozy organiczno-mineralne. W świetle art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 z dnia 5 czerwca 2019 r. ustanawiającego przepisy dotyczące udostępniania na rynku produktów nawozowych UE, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 (Dz.Urz.UE.L Nr 170, str. 1) – dalej jako rozporządzenie 2019/1009 – na użytek niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie następujące definicje: 1)  „produkt nawozowy” oznacza substancję, mieszaninę, mikroorganizm lub każdy inny materiał, stosowane lub przeznaczone do stosowania na rośliny lub ich ryzosferę lub na grzyby lub ich mykosferę, lub przeznaczone do stworzenia ryzosfery lub mykosfery, albo samodzielnie, albo po zmieszaniu z innym materiałem, w celu dostarczania roślinom lub grzybom składników pokarmowych lub w celu poprawy efektywności wykorzystania składników pokarmowych; (…). Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 340), za środek ochrony roślin uważa się środek ochrony roślin, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE. L. 309 z dnia 24 listopada 2009 r.) – dalej jako „rozporządzenie 1107/2009”. Na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia 1107/2009, za środki ochrony roślin uważa się środki w postaci, w jakiej są one dostarczane użytkownikowi, składające się z substancji czynnych, sejfnerów lub synergetyków lub zawierających te składniki, i przeznaczonych do jednego z następujących zastosowań: a)  ochrona roślin lub produktów roślinnych przed wszelkimi organizmami szkodliwymi lub zapobieganie działaniu takich organizmów, chyba że głównym przeznaczeniem takich produktów jest utrzymanie higieny, a nie ochrona roślin lub produktów roślinnych; b)  wpływanie na procesy życiowe roślin, na przykład poprzez substancje działające jako regulatory wzrostu, inne niż składnik odżywczy lub biostymulator; c)  zabezpieczanie produktów roślinnych w zakresie, w jakim takie substancje lub środki nie podlegają szczególnym przepisom wspólnotowym dotyczącym środków konserwujących; d)  niszczenie niepożądanych roślin lub części roślin z wyjątkiem glonów, chyba że dane środki są stosowane na glebę lub wodę w celu ochrony roślin; e)  hamowanie lub zapobieganie niepożądanemu wzrostowi roślin z wyjątkiem glonów, chyba że dane środki są stosowane na glebę lub wodę w celu ochrony roślin. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że opisany we wniosku towar nie spełnia definicji nawozu ani środka ochrony roślin. W związku z tym nie stanowi towaru, o którym mowa w poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług. Przedmiotowy Produkt to podłoże organiczne, które stanowi mieszaninę substratów organicznych (podłoży organicznych) wprowadzony do obrotu na podstawie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) nr (...). Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2023 (Dz. U. poz. 2495 ze zm.), obniżoną do wysokości 8% stawkę podatku stosuje się do dostawy, wewnątrzwspólnotowego nabycia i importu środków poprawiających właściwości gleby, stymulatorów wzrostu oraz podłoży do upraw, o których mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2021 r. poz. 76 oraz z 2022 r. poz. 1370 i 2364), z wyłączeniem podłoży mineralnych i towarów wymienionych w poz. 12 załącznika nr 3 do ustawy. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2021 r., poz. 76 ze zm.) użyte w ustawie określenia oznaczają: –    podłoże do upraw – niebędący produktem nawozowym UE materiał inny niż glebę, w tym substraty, w którym są uprawiane rośliny; –    środki wspomagające uprawę roślin – to środki poprawiające właściwości gleby, stymulatory wzrostu i podłoża do upraw. Na podstawie art. 3 ust. 2 powyższej ustawy, nawozy organiczne, organiczno-mineralne, mineralne i środki wspomagające uprawę roślin mogą być wprowadzone do obrotu na zasadach określonych w art. 4 ustawy o nawozach i nawożeniu. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2, są wprowadzane do obrotu na podstawie uzyskanego pozwolenia. Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje, w drodze decyzji, pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2 (art. 4 ust. 2 ww. ustawy). W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi wykazy nawozów i środków wspomagających uprawę roślin, które mogą być wprowadzone do obrotu na podstawie pozwoleń, o których mowa w art. 4 ust. 1 (…). Zgodnie z art. 8 ust. 2 cytowanej ustawy wykazy nawozów i środków wspomagających uprawę roślin są umieszczane na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa. Wskazać należy, że produkt o nazwie „Beztorfowe podłoże (...)”, nr decyzji (...) znajduje się w ww. wykazie środków wspomagających uprawę roślin. Uwzględniając powyższe oraz opis towaru, w tym załączoną decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozwalającą na wprowadzenie do obrotu organicznego podłoża do upraw pn.: „Beztorfowe podłoże (...)”, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z organicznym podłożem do upraw. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138 i ust. 4. W myśl art. 146ea ustawy w roku 2023: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%. Zgodnie z art. 146ef ust. 1. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 655, 974 i 1725) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%. Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1. Na podstawie art. 146ee ust. 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, w roku 2023 może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 8% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek. Jak już wspomniano wcześniej zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2023, obniżoną do wysokości 8% stawkę podatku stosuje się do dostawy, wewnątrzwspólnotowego nabycia i importu środków poprawiających właściwości gleby, stymulatorów wzrostu oraz podłoży do upraw, o których mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2021 r. poz. 76 oraz z 2022 r. poz. 1370 i 2364), z wyłączeniem podłoży mineralnych i towarów wymienionych w poz. 12 załącznika nr 3 do ustawy. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy towary, o których mowa w tym przepisie, są przedmiotem importu towarów, o którym mowa w art. 138i ust. 1 ustawy (§ 12 ust. 2 ww. Rozporządzenia). Natomiast w poz. 12 załącznika nr 3 do ustawy stanowiącego Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na CN „Ziemia ogrodnicza”. Uwzględniając powyższe, mając na uwadze, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z organicznym podłożem do upraw o nazwie: „Beztorfowe podłoże (...)” stwierdzić należy, że dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie ww. towaru, podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2023. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: –    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy); –    towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Wszelkie zmiany dotyczące towaru objętego niniejszą WIS, w szczególności związane z utratą możliwości jego obrotu na terytorium kraju, powodują utratę ww. mocy wiążącej WIS. Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).