0461-ITPB2.4511.821.2016.2.BK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2016 r. (data wpływu 4 października 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 grudnia 2016 r.) oraz z dnia 2 stycznia 2017 r. (wpływ 5 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 października 2016 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 16 grudnia 2016 r. i 5 stycznia 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W 1999 r. Wnioskodawca wraz z małżonką, szwagrem i Jego żoną nabył działkę rolną o pow. 13,4600 ha. w udziałach po 1/2 części w ramach współwłasności małżeńskich do ich majątków prywatnych. Działka została nabyta wraz z krewnymi ze względu na jej walory przyrodnicze dla potrzeb posiadania przez nich nieruchomości, na której mogliby wraz z innymi członkami swoich rodzin aktywnie wypoczywać. W maju 2011 r. gmina uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym działki przeznaczone są pod następujące funkcje: część pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną i rekreacyjną, natomiast pozostała część jako tereny usług rekreacyjnych lub tereny zabudowy mieszanej mieszkaniowej jednorodzinnej i rekreacyjnej. W grudniu 2012 r. Wnioskodawca wraz z małżonką, szwagrem i Jego żoną dokonał sprzedaży 18/100 części niewydzielonej działki spółce prawa handlowego. Spółka, w międzyczasie dokonała podziałów części pierwotnej nieruchomości na działki budowlane. W wyniku podziału powstało kilkanaście działek budowlanych, droga oraz pozostały teren. Droga, po uprawomocnieniu się decyzji podziałowej, przeszła z mocy prawa na własność gminy. W marcu 2013 r., aktem notarialnym nastąpiło zniesienie współwłasności nieruchomości, w wyniku czego, część z działek o łącznej wartości 80.355 zł nabyła spółka, a pozostałe działki oraz pozostałą część pierwotnej nieruchomości, o wartości 366.062 zł nabył wraz z żoną Wnioskodawca, szwagier i Jego żona po 1/2 części. Zniesienie współwłasności mieściło się w ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom i odbyło się bez spłat i dopłat. Wnioskodawca wskazał, iż ww. działka oraz działki powstałe po jej podziale nigdy nie były, ani nie są wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie małego tartaku, w miejscowości oddalonej od nieruchomości o 45 km. Nie były, ani nie są również wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności rolniczej, gdyż takiej działalności nigdy nie wykonywał. Działki te nie były, ani nie są przedmiotem najmu czy dzierżawy. Działki były zgłoszone do ARIMIRU i Wnioskodawca uzyskiwał z tytułu ich posiadania i utrzymywania w dobrej kulturze rolnej - dopłaty obszarowe. Poza działkami wymienionymi we wniosku Wnioskodawca nie posiada, ani nie posiadał żadnych innych działek (nieruchomości), które sprzedał lub planuje sprzedać w przyszłości. Wobec powyższego zadano następujące pytanie. Czy jednorazowa sprzedaż wszystkich pozostałych po zniesieniu współwłasności nieruchomości jest zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawcy, jednorazowa sprzedaż wszystkich pozostałych po zniesieniu współwłasności nieruchomości jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pierwotne nabycie nieruchomości nastąpiło bowiem w 1999 r., czyli 17 lat temu. W marcu 2013 r. nastąpiło jedynie zniesienie współwłasności bez powiększania udziału, jaki pierwotnie przysługiwał Wnioskodawcy, zatem datą nabycia będzie rok 1999. Podobne stanowisko – w ocenie Wnioskodawcy - zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 2 czerwca 2011 r., Nr. IPPB4/415-248/11-2/JK. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne jest ustalenie daty jej nabycia. Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 1999 r. Wnioskodawca wraz z małżonką, szwagrem i Jego żoną nabył działkę rolną o pow. 13,4600 ha. w udziałach po 1/2 części w ramach współwłasności małżeńskich do ich majątków prywatnych. Działka została nabyta wraz z krewnymi ze względu na jej walory przyrodnicze dla potrzeb posiadania przez nich nieruchomości, na której mogliby wraz z innymi członkami swoich rodzin aktywnie wypoczywać. W maju 2011 r. gmina uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym działki przeznaczone są pod następujące funkcje: część pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną i rekreacyjną, natomiast pozostała część jako tereny usług rekreacyjnych lub tereny zabudowy mieszanej mieszkaniowej jednorodzinnej i rekreacyjnej. W grudniu 2012 r. Wnioskodawca wraz z małżonką, szwagrem i Jego żoną dokonał sprzedaży 18/100 części niewydzielonej działki spółce prawa handlowego. Spółka, w międzyczasie dokonała podziałów części pierwotnej nieruchomości na działki budowlane. W wyniku podziału powstało kilkanaście działek budowlanych, droga oraz pozostały teren. Droga, po uprawomocnieniu się decyzji podziałowej, przeszła z mocy prawa na własność gminy. W marcu 2013 r., aktem notarialnym nastąpiło zniesienie współwłasności nieruchomości, w wyniku czego, część z działek o łącznej wartości 80.355 zł nabyła spółka, a pozostałe działki oraz pozostałą część pierwotnej nieruchomości, o wartości 366.062 zł nabył wraz z żoną Wnioskodawca, szwagier i Jego żona po 1/2 części. Zniesienie współwłasności mieściło się w ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom i odbyło się bez spłat i dopłat. Wnioskodawca wskazał, iż ww. działka oraz działki powstałe po jej podziale nigdy nie były, ani nie są wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie małego tartaku, w miejscowości oddalonej od nieruchomości o 45 km. Nie były, ani nie są również wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności rolniczej, gdyż takiej działalności nigdy nie wykonywał. Działki te nie były, ani nie są przedmiotem najmu czy dzierżawy. Działki były zgłoszone do ARIMIRU i Wnioskodawca uzyskiwał z tytułu ich posiadania i utrzymywania w dobrej kulturze rolnej - dopłaty obszarowe. Poza działkami wymienionymi we wniosku Wnioskodawca nie posiada, ani nie posiadał żadnych innych działek (nieruchomości), które sprzedał lub planuje sprzedać w przyszłości. Zgodnie z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016, poz. 380 z późn. zm.) współwłasność polega na tym, iż własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. W myśl art. 196 § 1 współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 tej ustawy. Zgodnie z art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Natomiast na podstawie art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości - w przypadku jej sprzedaży, która przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby na rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić zatem należy, że skoro wartość otrzymanych przez Wnioskodawcę i Jego małżonkę udziałów w działkach nie przekroczyła wartości udziału, jaki przysługiwał im w nieruchomości przed dokonanym podziałem i w wyniku zniesienia współwłasności udziały ich nie uległy powiększeniu, nie doszło do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Oznacza to, iż nabycie przedmiotowych udziałów w działkach nastąpiło w 1999 r. w ramach współwłasności małżeńskiej, czyli w dacie pierwotnego nabycia. Tym samym bieg terminu pięcioletniego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy upłynął z dniem 31 grudnia 2004 r. W związku z tym, planowana jednorazowa sprzedaż wszystkich pozostałych po zniesieniu współwłasności działek nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy, gdyż nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu ich sprzedaży. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie zgodnie z art. 57a ww. ustawy skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.