1462-IPPP1.4512.813.2016.2.MPe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2016 r. (data wpływu 3 października 2016 r.) uzupełnione w dniu 16 listopada 2016 r. (data wpływu 21 listopada 2016 r.) na wezwanie z dnia 10 listopada 2016 r. (data doręczenia 14 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży w drodze przetargu nieruchomości zabudowanej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 października 2016 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży w drodze przetargu nieruchomości zabudowanej. Wniosek został uzupełniony w dniu 16 listopada 2016 r. (data wpływu 21 listopada 2016 r.) na wezwanie z dnia 10 listopada 2016 r. (data doręczenia 14 listopada 2016 r.). We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Powiat zamierza sprzedać w drodze przetargu ustnego nieograniczonego zabudowaną nieruchomość gruntową, oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 93 o pow. 0,1917 ha, stanowiącą własność Powiatu, dla której Sąd Rejonowy w prowadzi księgę wieczystą. Według miejscowego planu zagospodarowania Miasta ww. działka położona jest w obszarze strefy mieszkaniowo-usługowej. Na nieruchomości tej znajduje się budynek murowany o funkcji biurowo-administracyjnej wybudowany w 1960 r. o powierzchni zabudowy 271 mkw, oraz budynek garażowy wybudowany w 1990 r. o powierzchni zabudowy 40 mkw. Zabudowana działka gruntu nr 93 o pow. 0,1917 ha stanowiła własność Skarbu Państwa do dnia 31 grudnia 1999 r. Budynek o funkcji administracyjno-biurowej był siedzibą od 1995 r. Rejonowego Urzędu Pracy. Trwały zarząd na rzecz Rejonowego Urzędu Pracy został ustanowiony w 1995 r. decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 23 lutego 1995 r. Budynek o funkcji biurowo-administracyjnej był użytkowany po wybudowaniu w 1960 r. przez różne organy administracji publicznej. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w rozporządzeniu z dnia 30 grudnia 1998 r. dostosował organizację i obszar działania wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy do organizacji administracji publicznej. W paragrafie 2 tego rozporządzenia stwierdził, że: dotychczasowe rejonowe urzędy pracy mające w dniu 31 grudnia 1998 r. swą siedzibę w miastach będących siedzibą zarządu powiatu, przekształcają się w powiatowe urzędy pracy i obejmują zasięgiem swego działania obszar powiatu. Wojewoda decyzją z dnia 17 lipca 2000 r., stwierdził nabycie przez Powiat z mocy prawa z dniem 1 stycznia 2000 ww. nieruchomości. Według szczegółowego rozliczenia wydatków poniesionych i przedstawionych przez trwałego zarządcę tj. Rejonowy Urząd Pracy później Powiatowy Urząd Pracy w okresie od 1 stycznia 1995 r. do 25 listopada 2010 r. wynika, że trwały zarządca poniósł nakłady na remont budynków znajdujących się na działce 93, w kwocie 362 654 zł, w tym: wykonanie instalacji gazowej i montaż pieca gazowego CO w 1995 r.- na kwotę - 30 559,00 zł roboty remontowo-adaptacyjne pomieszczeń biurowych w 1995 r. - na kwotę 55 527,00 zł roboty remontowo-adaptacyjne budynku w tym usuwanie barier architektonicznych w 1996 r. - na kwotę 116 482,20 zł roboty remontowo-modernizacyjne budynku w 1997 r. - na kwotę 49 538,50 zł wykonanie pokrycia dachu na budynku wraz z obróbkami w 1997 r. - na kwotę 13 453,20 zł wykonanie instalacji alarmowej w 1998 r, - na kwotę 6 813,60 zł wymiana 10 szt. okien w 1998 r. - na kwotę 8 672,00 zł remont pomieszczeń łazienek w 1998 r.- na kwotę 3 411,20 zł wymiana 5 szt. okien w 1999 r. - na kwotę 8 163,20 zł wymiana 3 szt. okien w 2000 r. - na kwotę 5 161,00 zł montaż klimatyzatora w serwerowni w 2004 r. - na kwotę 7 128,70 zł wymiana drzwi wejściowych od podwórka w 2004 r. - na kwotę 2 193,00 zł remont komina w 2004 r. - na kwotę 3 448,40 zł montaż komina stalowego w 2006 r. - na kwotę 12 635,00 zł wymiana drzwi 1 szt. na piętrze w 2007 r. - na kwotę 1 875,00 zł wymiana 3 okien na parterze i drzwi wejściowych w 2008 r, - na kwotę 7 690,30 zł wyłożenie schodów i korytarza gresem w 2008 r. - na kwotę 5 240,80 zł naprawa dachu i elewacji garażu w 2009 r. - na kwotę 4 196,40 zł wykonanie progów przeciw ślizgowych na dachu w 2010 r.- na kwotę 1 067,50 zł remont elewacji budynku w 2010 r. - na kwotę 19 398 zł. Rzeczoznawca majątkowy w operacie szacunkowym z dnia 19 września 2016 r. ustalił wartość prawa własności ww. nieruchomości na kwotę 1 593 000 zł., w tym wartość gruntu na kwotę 1 118 167 zł, wartość budynku administracyjno-biurowego na kwotę 431 383 zł oraz budynku garażowego na kwotę 43 550 zł. Budynki znajdujące się na działce gruntu nr 93 o pow. 0,1917 ha, od dnia 25 listopada 2010 r. do chwili obecnej nie były ulepszane. Nadmienić należy, że ww. budynki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy i sprzedaży. Powiatowy Urząd Pracy jest jednostką organizacyjną Powiatu. Trwały zarząd Powiatowego Urzędu Pracy został wygaszony decyzją Zarządu Powiatu z dnia 11 sierpnia 2016 r. Art. 29a ust. 8 ustawy stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwałe z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu . Zgodnie z art. 4 pkt 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2015 r., poz. 1774 ze zm.), Zarząd Powiatu jest organem właściwym w sprawach gospodarowania nieruchomości stanowiących własność Powiatu. Potwierdzeniem powyższego jest również przepis art. 32 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( Dz.U. z 2015, poz, 1445 ze zm.), Zarząd Powiatu wykonuje zadania przy pomocy starostwa powiatowego – art. 33 ustawy o samorządzie powiatowym. Podatnikiem VAT jest Starostwo Powiatowe, którego kierownikiem jest Starosta. Starosta jest jednocześnie przewodniczącym zarządu powiatu - art. 34 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Starostwo Powiatowe stanowi administrację zespoloną - art. 33b ustawy o samorządzie powiatowym. W uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytanie „Czy w stosunku do budynku biurowo-administracyjnego oraz budynku garażowego Wnioskodawca ponosił wydatki na ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tych budynków. Proszę podać kiedy takie ulepszenia były wykonywane - odrębne dla każdego budynku?” wskazano, że w stosunku do budynku biurowo-administracyjnego oraz budynku garażowego trwały zarządca tj. Powiatowy Urząd Pracy nie ponosił innych wydatków na remonty i naprawy niż wykazane we wniosku. Ponadto w uzupełnieniu wskazano, że od dokonanych remontów i napraw nie był odliczony podatek VAT (Powiatowy Urząd Pracy nie jest płatnikiem podatku VAT i nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku). Opisany we wniosku budynek garażowy był i jest wykorzystywany do garażowania samochodów służbowych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż ww. nieruchomości podlega zwolnieniu z 23% podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, budynki znajdujące się na działce gruntu nr 93 o pow. 0,1917 ha nie były ulepszane od dnia 25 listopada 2010 r. tj. przez okres co najmniej 5 lat, dlatego sprzedaż zabudowanej działki gruntu nr 93 o pow. 0,1917 ha podlega zwolnieniu z 23% podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (...). Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Powiat zamierza sprzedać w drodze przetargu ustnego nieograniczonego zabudowaną nieruchomość gruntową stanowiącą własność Powiatu. Według miejscowego planu zagospodarowania Miasta ww. działka położona jest w obszarze strefy mieszkaniowo-usługowej. Na nieruchomości tej znajduje się budynek murowany o funkcji biurowo-administracyjnej wybudowany w 1960 r. o powierzchni zabudowy 271 mkw, oraz budynek garażowy wybudowany w 1990 r. o powierzchni zabudowy 40 mkw. Zabudowana działka gruntu nr 93 o pow. 0,1917 ha stanowiła własność Skarbu Państwa do dnia 31 grudnia 1999 r. Budynek o funkcji administracyjno-biurowej był siedzibą od 1995 r. Rejonowego Urzędu Pracy. Budynek o funkcji biurowo-administracyjnej był użytkowany po wybudowaniu w 1960 r. przez różne organy administracji publicznej. Wojewoda decyzją z dnia 17 lipca 2000 r. stwierdził nabycie przez Powiat z mocy prawa z dniem 1 stycznia 2000 ww. nieruchomości. W stosunku do budynku biurowo-administracyjnego oraz garażowego ponoszone były wydatki na remonty i naprawy w okresie od 1 stycznia 1995 r. do 25 listopada 2010 r. Od dnia 25 listopada 2010 r. do chwili obecnej budynki nie były ulepszane. Budynki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy i sprzedaży. Wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w niniejszym wniosku dotyczą kwestii opodatkowania sprzedaży w przetargu opisanej nieruchomości zabudowanej. Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawa budynków, budowli i ich części jest zwolniona z VAT, chyba, że: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Jednocześnie, w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata. Według art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Stosownie do treści ust. 11 powyższego artykułu, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”. Jednakże, w myśl ust. 7a cytowanego artykułu warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy dostawie budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym. W celu ustalenia czy w omawianej sprawie w odniesieniu do sprzedaży opisanej nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowo-administracyjnym oraz budynkiem garażowym znajdzie zwolnienie z opodatkowania czy też opodatkowanie należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy względem omawianej nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa pozwala stwierdzić, że w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowo-administracyjnym oraz budynkiem garażowym znajdzie zastosowanie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z wniosku wynika, że w odniesieniu do przedmiotowych budynków doszło do pierwszego zasiedlenia. Jak wskazał Wnioskodawca, opisana nieruchomość zabudowana została nabyta przez Wnioskodawcę z mocy prawa w dniu 1 stycznia 2000 roku. W stosunku do budynku biurowo-administracyjnego oraz budynku garażowego trwały zarządca tj. Powiatowy Urząd Pracy ponosił wydatki na remonty i naprawy opisane we wniosku, natomiast od dnia 25 listopada 2010 r. do chwili obecnej budynki nie były przez Wnioskodawcę ulepszane, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy. Jak wskazał Wnioskodawca, budynek biurowo-administracyjny po wybudowaniu użytkowany jest przez organy administracji publicznej, a budynek garażowy wykorzystywany jest do garażowania samochodów służbowych. Tym samym dostawa przedmiotowych budynków będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy bowiem w analizowanej sprawie nie zaistniały wyjątki przedstawione w ww. przepisie, tj. planowana dostawa nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT lub przed nim oraz od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Zatem po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, strony transakcji będą miały prawo wybrać opcję opodatkowania przedmiotowej transakcji. W związku z tym, że dostawa opisanych budynków korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy - w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT - ze zwolnienia z podatku korzysta również część gruntu, na którym są one posadowione. Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym. Należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.