2461-IBPP1.4512.964.2016.1.MG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 listopada 2016 r. (data wpływu 7 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od sprzedaży detalicznej w zakresie opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej sprzedaży hot dogów i produktów z pieca – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 7 grudnia 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od sprzedaży detalicznej w zakresie opodatkowania sprzedaży hot dogów i produktów z pieca. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Wnioskodawca”, „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw. Przedmiotem działalności Spółki zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego jest: 47, 30, Z sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw; 43 roboty budowlane specjalistyczne; 46 handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi; 47 handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi; 49 transport lądowy oraz transport rurociągów; 63 działalność usługowa w zakresie informacji; 64 finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych; 68 działalność związana z obsługą rynku nieruchomości; 70 działalność firm centralnych (head offices); doradztwo związane z zarządzaniem; 77 wynajem i dzierżawa. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka, m.in.: sprzedaje hot dogi oraz produkty z pieca. Spółka sprzedaje hot dogi na stacji paliw. Hot dogi sporządzane są z następujących produktów: parówki, bułki, oraz sosów. Składniki są te kupowane przez Spółkę oddzielnie; od różnych producentów jako produkty głęboko mrożone. Hot dog może być m.in. z parówką, parówką z szynki, o smaku kabanosa, chorizo itp. Jeżeli klient stacji jest zainteresowany kupnem hot doga, pracownik stacji paliw podgrzewa w specjalnych urządzeniach bułkę, parówkę, kompletując tym samym produkt finalny. W efekcie klient otrzymuje podgrzaną bułkę, w której znajduje się parówka a na życzenie klienta może być dodany sos (hot dog). Klient może skonsumować hot doga na stacji paliw (stacja paliw posiada ograniczoną liczbę miejsc siedzących) lub poza stacją paliw. Spółka sprzedaje także produkty z pieca (zapiekanki). Spółka dokonuje zakupu od producentów gotowych wyrobów głęboko mrożonych tj. zapiekanki. Zapiekanki są w różnych smakach: Caprese, Margherita Pepperoni, Złocisty kurczak. Produkt jest następnie umieszczany w piecu celem jego podgrzania i wydawany klientowi na stacji paliw. Produkt po podgrzaniu na życzenie klienta może być polany sosem. Klient może skonsumować przedmiotowe produkty na stacji paliw (stacja paliw posiada ograniczoną liczbę miejsc siedzących) lub poza stacją paliw. Spółka sprzedaje także inne produkty z pieca. Spółka dokonuje zakupu od producentów gotowych wyrobów pakowanych hermetycznie, które są przechowywane w niskich temperaturach (niemrożone), tj. Ciabaty, Panini, Nuggetsy, Polędwiczki. Produkt jest następnie umieszczany w piecu celem jego podgrzania i wydawany klientowi na stacji paliw. Produkt po podgrzaniu na życzenie klienta może być polany sosem. Klient może skonsumować przedmiotowe produkty na stacji paliw (stacja paliw posiada ograniczoną liczbę miejsc siedzących) lub poza stacją paliw. Spółka wystąpiła dnia 11 sierpnia 2016 roku z zapytaniem do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi. W przedmiotowym wniosku o klasyfikację sprzedawanych hot dog oraz produktów z pieca Spółka wskazała powyższy stan faktyczny. Spółka wskazała także, że na stacji paliw: wszystkie produkty są głęboko mrożone lub pakowane hermetycznie i przechowywane w niskich temperaturach; produkty są kupowane przez Spółkę od różnych producentów; Spółka nie dokonuje modyfikacji przedmiotowych produktów; klient nie ma możliwości wyboru produktów z karty dań; nie jest prowadzona obsługa kelnerska; brak jest sali restauracyjnej; nie istnieje zaplecze restauracyjne (tj. wyodrębniona kuchnia, naczynia, urządzenia myjące itd.); brak jest szatni na ubrania dla klientów; hot dogi i produkty z pieca podają pracownicy stacji paliw; pracownicy stacji paliw nie posiadają wykształcenia gastronomicznego. Spółka otrzymała pismo Urzędu Statystycznego z dnia 22 sierpnia 2016 roku o numerze L…, że przygotowanie i sprzedaż na miejscu na stacji paliw (w lokalu bez obsługi kelnerskiej) gotowych dań i posiłków: Hot Dogów oraz produktów z pieca (np. zapiekanki mrożone), dostępnych na miejscu do bezpośredniej konsumpcji lub na wynos należy uznać za mieszczące się w grupowaniu PKWIU 56.10.1 „Usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych”. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż hot dogów oraz produktów z pieca na stacji paliw stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż hot dogów oraz produktów z pieca na stacji paliw nie stanowi przedmiotu opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej. 1. Zakres przedmiotowy ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od sprzedaży detalicznej. Zgodnie z ustawą występują następujące definicje legalne: sprzedawca detaliczny - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną, spółkę cywilną oraz jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej dokonujące sprzedaży detalicznej; sprzedaż detaliczna - rozumie się przez to dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. poz. 827, z 2015 r. poz. 1854 oraz z 2016 r. poz. 615), poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej; towar - rozumie się przez to rzeczy ruchome lub ich części. Podatnikami podatku są sprzedawcy detaliczni (art. 4 Ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej). Przedmiotem opodatkowania podatkiem jest przychód ze sprzedaży detalicznej (art. 5 Ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej). Podstawę opodatkowania podatkiem stanowi osiągnięta w danym miesiącu nadwyżka przychodów ze sprzedaży detalicznej ponad kwotę 17 000 000 zł. Przychodem ze sprzedaży detalicznej są kwoty otrzymane przez podatnika z tytułu sprzedaży, w tym zaliczki, raty, przedpłaty i zadatki, także w przypadku, gdy kwoty te podatnik otrzymał przed wydaniem towaru. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą osiągnięcia w danym miesiącu przychodu przekraczającego 17 000 000 zł i dotyczy przychodu powyżej tej kwoty osiągniętego od tej chwili do końca miesiąca (art. 8 Ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej). W uzasadnieniu do projektu Ustawy jest wskazane, że odpłatne zbycie towarów ma znaczenie szersze niż cywilistyczne ujęcie sprzedaży. Pod pojęciem odpłatnego zbycia należy rozumieć wszelkie postaci przeniesienia własności towarów, dokonywane zarówno w swoim imieniu i na swoją rzecz, jak i na rzecz osób trzecich (w tym dokonywane na podstawie umowy komisu lub umowy agencyjnej), za wynagrodzeniem. Sprzedażą detaliczną nie będzie świadczenie usług. Jednakże w sytuacji gdy odpłatnemu zbyciu towaru towarzyszy świadczenie usługi, to na potrzeby ustawy usługę tę uważa się za sprzedaż detaliczną podlegającą opodatkowaniu. Uzasadnienie do projektu ustawy precyzuje, iż towarem będą rzeczy ruchome lub ich części. Zgodnie z dychotomicznym podziałem rzeczy, funkcjonującym powszechnie na gruncie prawa cywilnego, rzeczami ruchomymi są wszelkie przedmioty, materialne, które nie są nieruchomościami. Wobec powyższego nie ma konieczności definiowania w ustawie pojęcia rzeczy. 2. Stanowisko Wnioskodawcy 1) wykładnia językowa przepisów prawa Stanowisko Spółki jest oparte na wykładni językowej przepisów Ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej oraz uzasadnieniu do projektu Ustawy. Zgodnie z dominującym poglądem w doktrynie, wykładni językowej należy przyznać prymat względem innych metod wykładni (L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń 2006, s.67). Jest to szczególnie istotne w dziedzinie prawa podatkowego, gdzie nacisk kładzie się na ścisłość i pewność prawa oraz na ograniczenie swobodnego uznania w praktyce decyzyjnej organów skarbowych. Jest to zgodne z przyjętymi zasadami i dyrektywami interpretacyjnymi i takie też stanowisko utrwaliło się w dotychczasowym orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego. „W państwie prawnym interpretator musi zawsze w pierwszym rzędzie brać pod uwagę językowe znaczenie tekstu prawnego. Jeżeli językowe znaczenie tekstu jest jasne, wówczas - zgodnie z zasadą clara non sunt interpretanda - nie ma potrzeby sięgania po inne, pozajęzykowe metody wykładni. W takim wypadku wykładnia pozajęzykowa może jedynie dodatkowo potwierdzać, a więc wzmacniać, wyniki wykładni językowej wykładnią systemową czy funkcjonalną” (Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2000 r. sygn. K. 25/99). Pomocniczo w celu ustalenia znaczenia norm prawnych należy się oprzeć na wykładni funkcjonalnej, czyli analizowaniu założonego celu ustawodawcy przy tworzeniu danej normy. Przepisy prawne należy intepretować zgodnie z wolą aktualnego prawodawcy. Dlatego zasadnym jest analiza uzasadnienia do ustaw, jako materiału przygotowawczego dla ustalenia sensu intepretowanego przepisu prawnego. 2)zakres świadczonych usług Głównym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw. Dodatkowo, jak zostało wskazane powyżej, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka, m.in. sprzedaje hot dogi oraz produkty z pieca, Spółka sprzedaje gotowe, przygotowane, przyprawione, już ugotowane przez producenta produkty głęboko mrożone lub pakowane hermetycznie. W ocenie Spółki świadczy ona usługi na rzecz swoich klientów na stacji paliw. Spółka w przedmiotowym zakresie nie sprzedaje towarów w rozumieniu Ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej. Na wniosek Spółki Urząd Statystyczny dnia 22 sierpnia 2016 roku pismem o znaku L… poinformował, że przygotowanie i sprzedaż na miejscu na stacji paliw (w lokalu bez obsługi kelnerskiej) gotowych dań i posiłków: Hot Dogów oraz produktów z pieca (np. zapiekanki mrożone), dostępnych na miejscu do bezpośredniej konsumpcji lub na wynos należy uznać za mieszczące się w grupowaniu PKWIU 56.10.1 „Usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych”. W konsekwencji - na gruncie podatku od towarów i usług analizowana działalność stanowi usługę. W interpretacji ogólnej Minister Finansów z dnia 24 czerwca 2016 roku o numerze PT1.050.3.2016.156 stwierdził także, że zgodnie z wyjaśnieniami do działu 56 Działalność usługowa związana z wyżywieniem Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007) - dział ten obejmuje działalność usługową związaną z zapewnianiem pełnego wyżywienia przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji z lub bez miejsc do siedzenia. Nie jest tu istotny rodzaj obiektu serwującego posiłki, ale fakt, że są one przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji. Minister Finansów wskazał w Interpretacji Ogólnej, że klasyfikacja statystyczna towaru lub usługi wskazana przez we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi element stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), który organ podatkowy jest zobligowany uwzględnić przy wydawaniu interpretacji indywidualnej. Jednocześnie, jak wskazuje art. 3 pkt 5) Ustawy - ilekroć w Ustawie jest mowa o sprzedaży detalicznej - rozumie się przez to dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej zbywcy, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej: w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. poz. 827, z 2015 r. poz. 1854 oraz z 2016 r. poz. 615), poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta -także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej. Jak wskazuje zaś komentarz do ww. przepisu: ,,(...)mając na uwadze pewną spójność systemu, że trzeba przyjąć, iż przy kwalifikacji świadczenia złożonego jako dostawy towarów (co będzie skutkowało uznaniem jej za sprzedaż detaliczną) bądź jako świadczenia usług decydować powinno to, w jaki sposób świadczenie to zostało potraktowane na gruncie podatku od towarów i usług.” W konsekwencji - uznać należy, że jako że badana sprzedaż stanowi usługę na gruncie podatku od towarów i usług, nie powinna pozostać uznana za wchodzącą w skład podstawy opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej. Jak stanowi bowiem uzasadnienie do projektu Ustawy: ” Sprzedażą detaliczną nie będzie świadczenie usług.” W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o podatku od sprzedaży detalicznej zwanej dalej ustawą (Dz.U. z 2016 r. poz. 1155) podatnikami podatku są sprzedawcy detaliczni. W myśl art. 5 ustawy przedmiotem opodatkowania podatkiem jest przychód ze sprzedaży detalicznej. Stosownie do art. 3 ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o: działalności gospodarczej - rozumie się przez to działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710, 846, 960 i 1052); kasie rejestrującej - rozumie się przez to kasę rejestrującą, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; konsumencie - rozumie się przez to osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej oraz osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą nabywającą towary bez związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, a także rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; sprzedawcy detalicznym - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną, spółkę cywilną oraz jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej dokonujące sprzedaży detalicznej; sprzedaży detalicznej - rozumie się przez to dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej zbywcy, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej: w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. poz. 827, z 2015 r. poz. 1854 oraz z 2016 r. poz. 615), poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej; towarze - rozumie się przez to rzeczy ruchome lub ich części. Definicja sprzedaży detalicznej zawarta w art. 3 pkt 5 ustawy wskazuje, że podatkiem od sprzedaży detalicznej objęta jest sprzedaż towarów zarówno w lokalu jak i poza lokalem przedsiębiorstwa, przy czym ustawodawca w pierwszym przypadku odwołuje się do art. 2 pkt 3 a w drugim przypadku do art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta. Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy o prawach konsumenta przez lokal przedsiębiorstwa należy rozumieć: miejsce prowadzenia działalności będące nieruchomością albo częścią nieruchomości, w którym przedsiębiorca prowadzi działalność na stałe, miejsce prowadzenia działalności będące rzeczą ruchomą, w którym przedsiębiorca prowadzi działalność zwyczajowo albo na stałe. Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy o prawach konsumenta, przez umowę zawartą poza lokalem przedsiębiorstwa należy rozumieć umowę z konsumentem zawartą: przy jednoczesnej fizycznej obecności stron w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy, w wyniku przyjęcia oferty złożonej przez konsumenta w okolicznościach, o których mowa w lit. a, w lokalu przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy lub za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak nawiązano indywidualny i osobisty kontakt z konsumentem w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności stron, podczas wycieczki zorganizowanej przez przedsiębiorcę, której celem lub skutkiem jest promocja oraz zawieranie umów z konsumentami. Z powyższych przepisów wynika, że podmioty dokonujące sprzedaży towarów, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w sytuacji gdy nabywcami towarów są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi są zobowiązane do zapłaty podatku od tej sprzedaży. Podatek od sprzedaży detalicznej jest naliczany także od sprzedaży dokonywanej na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w przypadku dokonania przez te podmioty zakupu towarów wykorzystywanych poza sferą ich działalności gospodarczej. Podatkiem objęta jest sprzedaż towarów zarówno w lokalu jak i poza lokalem przedsiębiorstwa. W punkcie 6 art. 3 ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej ustawodawca wskazuje, co należy rozumieć przez pojęcie „towary”. Przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome lub ich części. A zatem, opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej podlega wyłącznie sprzedaż towarów, co oznacza, że w stosunku do sprzedaży usług ustawa nie ma zastosowania. Jedynie w przypadku, gdy odpłatnemu zbyciu towarów towarzyszy świadczenie usługi, to na potrzeby ustawy usługę tę uważa się za sprzedaż detaliczną podlegającą opodatkowaniu. Zgodnie z dychotomicznym podziałem rzeczy, funkcjonującym, powszechnie na gruncie prawa cywilnego, rzeczami ruchomymi są wszelkie przedmioty materialne, które nie są nieruchomościami. Zgodnie z art. 7 ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem sprzedaż detaliczna: energii elektrycznej oraz gazu ziemnego dostarczanych do konsumentów za pośrednictwem sieci dystrybucyjnych, ciepła dostarczanego do konsumentów siecią ciepłowniczą ani wody dostarczanej do konsumentów przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne; paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2014 r. poz. 1728, z 2015 r. poz. 1361 oraz z 2016 r. poz. 266 i 542); używanych do celów opałowych pozostałych węglowodorów gazowych, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.): w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5–13 tej ustawy, rozlewanych do butli gazowych w składzie podatkowym; olejów napędowych przeznaczonych do celów opałowych oraz olejów opałowych, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 9 i pkt 10 lit. a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym; leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, refundowanych lub finansowanych w całości lub w części ze środków publicznych na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do art. 8 ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą osiągnięcia w danym miesiącu przychodu przekraczającego 17 000 000 i dotyczy przychodu powyżej tej kwoty osiągniętego od tej chwili do końca miesiąca. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca sprzedaje hot dogi na stacji paliw. Hot dogi sporządzane są z następujących produktów: parówki, bułki oraz sosów. Składniki te są kupowane przez Spółkę oddzielnie od różnych producentów jako produkty głęboko mrożone. Hot dog może być m.in. z parówką, parówką z szynki, o smaku kabanosa, chorizo itp. Jeżeli klient stacji jest zainteresowany kupnem hot doga, pracownik stacji paliw podgrzewa w specjalnych urządzeniach bułkę, parówkę, kompletując tym samym produkt finalny. W efekcie klient otrzymuje podgrzaną bułkę, w której znajduje się parówka a na życzenie klienta może być dodany sos (hot dog). Klient może skonsumować hot doga na stacji paliw lub poza stacją paliw. Wnioskodawca sprzedaje także produkty z pieca (zapiekanki). Spółka dokonuje zakupu od producentów gotowych wyrobów głęboko mrożonych tj. zapiekanki. Produkt jest następnie umieszczany w piecu celem jego podgrzania i wydawany klientowi na stacji paliw. Produkt na życzenie klienta może być polany sosem. Klient może skonsumować przedmiotowe produkty na stacji paliw lub poza stacją paliw. Wnioskodawca sprzedaje także inne produkty z pieca. Spółka dokonuje zakupu od producentów gotowych wyrobów pakowanych hermetycznie, które są przechowywane w niskich temperaturach (niemrożone), tj. Ciabaty, Panini, Nuggetsy, Polędwiczki. Produkt jest następnie umieszczany w piecu celem jego podgrzania i wydawany klientowi na stacji paliw. Produkt po podgrzaniu na życzenie klienta może być polany sosem. Klient może skonsumować przedmiotowe produkty na stacji lub poza stacją paliw. Spółka wystąpiła dnia 11 sierpnia 2016 r. z zapytaniem do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi. Spółka otrzymała pismo Urzędu Statystycznego z dnia 22 sierpnia 2016 roku o numerze L…, że przygotowanie i sprzedaż na miejscu stacji paliw (w lokalu bez obsługi kelnerskiej) gotowych dań i posiłków: Hot Dogów oraz produktów z pieca (np. zapiekanki mrożone), dostępnych na miejscu do bezpośredniej konsumpcji lub na wynos należy uznać za mieszczące się w grupowaniu PKWIU 56.10.1 „Usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych”. Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy należy stwierdzić, że dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów stacji paliw sprzedaż hot dogów, produktów z pieca tj. zapiekanek oraz innych produktów z pieca takich jak: Ciabaty, Panini, Nuggetsy, Polędwiczki podlega opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej. Wnioskodawca wskazuje bowiem, że przedmiotem sprzedaży są konkretne produkty a więc niewątpliwie rzeczy, w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że Spółka sprzedaje gotowe, przygotowane, przyprawione, już ugotowane przez producenta produkty głęboko mrożone lub pakowane hermetycznie. Czynności, które służą przygotowaniu tego produktu celem wydania konsumentowi w postaci np. podgrzania, polania sosem stanowią czynności dodatkowe, które dla celów opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej nie powinny zmieniać charakteru czynności głównej tj. czynności polegającej na sprzedaży towaru. W świetle art, 46 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.), rzeczami są tylko przedmioty materialne. Sprzedawany przez Spółkę produkt ma postać materialną i wraz z jego sprzedażą zmienia się właściciel tej rzeczy. Usługi występujące wraz ze sprzedażą ww. produktów tj. podgrzanie, polanie sosem nie wystąpiłyby gdyby nie produkt główny, przygotowaniu któremu one towarzyszą. Dlatego też, zdaniem tut. Organu, przedmiotem sprzedaży, w okolicznościach opisanych we wniosku, jest towar w postaci hot dogów, zapiekanek, innych produktów z pieca takich jak: Ciabaty, Panini, Nuggetsy, Polędwiczki. Oznacza to, że czynność sprzedaży tych produktów (towarów) przez Wnioskodawcę, dokonywana na rzecz konsumentów podlega opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej. Odnosząc się natomiast do wskazanej przez Wnioskodawcę kwestii klasyfikacji hot dogów oraz produktów z pieca (np. zapiekanki mrożone), dostępnych na miejscu do bezpośredniej konsumpcji lub na wynos mieszczących się w grupowaniu PKWIU 56.10.1 „Usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych” należy podkreślić, że ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej nie odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Zatem w przedmiotowej sprawie nie można uznać, że sprzedaż hot dogów i produktów z pieca – zapiekanek oraz innych produktów z pieca takich jak Ciabaty, Panini, Nuggetsy oraz Polędwiczki stanowi świadczenie usług niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż hot dogów oraz produktów z pieca na stacji paliw nie stanowi przedmiotu opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej, należało uznać za nieprawidłowe. Odnosząc się z kolei do określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu podatku od sprzedaży detalicznej należy stwierdzić, że kwestię tę reguluje przywołany już w niniejszej interpretacji art. 8 ustawy, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą osiągnięcia w danym przychodu przekraczającego 17 000 000 zł i dotyczy przychodu powyżej tej kwoty osiągniętego od tej chwili do końca miesiąca. Jeżeli zatem Wnioskodawca z tytułu sprzedaży towarów osiągnie w danym miesiącu przychód przekraczający 17 000 000 zł to z chwilą jego przekroczenia u Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy z tytułu podatku od sprzedaży detalicznej i będzie dotyczył on przychodu powyżej tej kwoty osiągniętego od tej chwili do końca miesiąca. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Należy podkreślić, że podatek od sprzedaży detalicznej jest odrębnym podatkiem. Ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej zawiera odrębne od innych podatków definicje zwłaszcza posiada własną definicję towaru. Tym samym do podatku od sprzedaży detalicznej nie znajduje zastosowania odwołanie się przez Wnioskodawcę do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWIU) jak również kwalifikacji towarów i usług na gruncie ustawy o VAT nie można przenosić na grunt ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej. Analizując powołaną przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia 24 czerwca 2016 roku o numerze PT1.050.3.2016.156, tut. Organ zauważa, że wskazana interpretacja dotyczy kwestii stosowania właściwej stawki podatku od towarów i usług dla sprzedaży posiłków i dań przez placówki gastronomiczne na tle art. 41 ust. 2a z związku z poz. 28 załącznika nr 10 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz § 3 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych, w kontekście kwalifikowania tej sprzedaży jako dostawy towarów lub świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy o VAT. Należy zatem podkreślić, że powołana interpretacja ogólna odnosi się wyłącznie do ustawy o podatku od towarów i usług i nie obejmuje tym samym w żadnym zakresie ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej oraz zawartych w niej definicji. Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie zgodnie z art. 57a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.