DD9/033/96/KZU/KBF/2011/PK-1061

Zmiana interpretacji indywidualnej Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 12 października 2009 r., Nr ITPB2/415-590/09/MK, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację, stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2009 r., uzupełnionym pismami z dnia 1 października 2009 r. i z dnia 9 października 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości – jest nieprawidłowe. Uzasadnienie Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 12 października 2009 r. interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. Interpretacja wydana została na wniosek Pana H. K. z dnia 29 czerwca 2009 r., uzupełniony pismami z dnia 1 października 2009 r. i z dnia 9 października 2009 r. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2005 r. zmarła matka Wnioskodawcy. W dniu 11 lutego 2009 r. sąd rejonowy stwierdził, że po zmarłej dziedziczą jej dzieci – Wnioskodawca i jego dwaj bracia – po 1/3 części każdy z nich. W skład spadku wchodził wkład mieszkaniowy o wartości 101 532 zł, wniesiony uprzednio w związku z ustanowieniem na rzecz matki spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Sąd dokonał działu spadku w taki sposób, że wkład mieszkaniowy przypadł w całości Wnioskodawcy z obowiązkiem spłaty pozostałych spadkobierców (po 33 844 zł). W dniu 14 maja 2009 r. prawo do lokalu mieszkalnego zostało przekształcone w prawo odrębnej własności. Następnie w dniu 20 maja 2009 r. mieszkanie zostało sprzedane. W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie, czy kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży mieszkania będzie dokonana przez Wnioskodawcę spłata wkładu mieszkaniowego na rzecz rodzeństwa. W ocenie Wnioskodawcy „spłata wkładu mieszkaniowego na rzecz rodzeństwa za mieszkanie będące w następstwie przekształcone z lokatorskiego na odrębną własność i jego sprzedaży stanowi koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży tego mieszkania na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (…)”. Wydając w imieniu Ministra Finansów, na wniosek Pana H. K., interpretację indywidualną Nr ITPB2/415-590/09/MK, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe, stwierdzając, że poniesione przez Wnioskodawcę „wydatki w postaci kwot faktycznie spłaconych na rzecz rodzeństwa z tytułu nabycia wkładu mieszkaniowego, uiszczonego w związku z ustanowieniem na rzecz matki spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego stanowią – o ile zostały udokumentowane – koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia ww. lokalu (po przekształceniu prawa)”. Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), dalej zwanej „ustawą”, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Stosownie do art. 30e ust. 1 i 2 ustawy podatek dochodowy od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku jest faktycznie osiągnięty dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, a kosztami, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ustala się na podstawie art. 19 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Natomiast regulacje dotyczące ustalenia kosztów zawiera art. 22 ust. 6c ustawy, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości, poczynione w czasie ich posiadania. Przepis art. 22 ust. 6c ustawy jest regulacją szczególną, która w sposób wyczerpujący określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych odpłatnie. Koszty uzyskania przychodów w tym zakresie zostały sprecyzowane przez ustawodawcę poprzez bezpośrednie wskazanie, iż koszty takie stanowią udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości. Analizując powyższe przepisy, należy stwierdzić, że do kosztów nabycia lokalu mieszkalnego można zaliczyć wydatki bezpośrednio związane z zakupem mieszkania, takie jak np. cena wynikająca z aktu notarialnego, koszty sporządzenia aktu notarialnego, jeżeli poniósł je nabywca, a także inne wydatki konieczne, aby transakcja nabycia mieszkania doszła do skutku. W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nabycie nieruchomości nastąpiło w związku z przekształceniem lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność. W takim przypadku za koszty nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy, uznać należy koszty poniesione przez Wnioskodawcę w związku z przekształceniem lokatorskiego prawa do lokalu w odrębną własność. Natomiast, biorąc pod uwagę treść art. 22 ust. 6c ustawy, kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia opisanego w stanie faktycznym lokalu mieszkalnego nie będą kwoty spłat dokonanych przez Wnioskodawcę na rzecz rodzeństwa (pozostałych spadkobierców), ponieważ spłaty te związane były z przyznaniem Wnioskodawcy – w wyniku działu spadku – wkładu mieszkaniowego. Natomiast nie stanowiły kosztów nabycia prawa własności lokalu mieszkalnego. Mając na uwadze powyższe, stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego we wniosku stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeżeli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić ją w każdym czasie. W konsekwencji należało z urzędu, dokonać zmiany interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż jest ona nieprawidłowa. Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00–013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00–916 Warszawa.