DOP4.8221.75.2023.GNHD

Zmiana interpretacji indywidualnej Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z 30 kwietnia 2019 r. nr 0111-KDIB2-3.4010.41.2019.1.MK wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zmienia z urzędu[1] wymienioną interpretację uznając, że stanowisko przedstawione we wniosku z 31 stycznia 2019 r. (data wpływu 7 lutego 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia: •     możliwości zastosowania przez Spółkę 9% stawki zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe, •     czy Wnioskodawca będzie płacić stawkę 9% do całości dochodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych w 2019 r. na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezależnie od wysokości osiągniętych przychodów w roku podatkowym – jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 7 lutego 2019 r. został złożony do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę 9% stawki zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustalenia, czy Wnioskodawca będzie płacić stawkę 9% do całości dochodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych w 2019 r. na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezależnie od wysokości osiągniętych przychodów w roku podatkowym. Opis zdarzenia przyszłego Podmiot, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: –    10.39.Z - Pozostałe przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw, –    10.32.Z - Produkcja soków z owoców i warzyw, –    46.31.Z - Sprzedaż hurtowa owoców i warzyw, –    52.10.B - Magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów, –    46.10.B - Handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi, –    47.10.B - Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi, –    01.10.B - Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową, –    17.10.B - Produkcja papieru i wyrobów z papieru, –    18.10.B - Poligrafia i reprodukcja zapisanych nośników informacji, –    10.85.Z - Wytwarzanie gotowych posiłków i dań, –    01.85.Z - Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową, –    02.85.Z - Leśnictwo i pozyskiwanie drewna, –    05.85.Z - Wydobywanie węgla kamiennego i węgla brunatnego (lignitu), –    06.85.Z - Górnictwo ropy naftowej i gazu ziemnego, –    07.85.Z - Górnictwo rud metali, –    08.85.Z - Pozostałe górnictwo i wydobywanie, –    09.85.Z - Działalność usługowa wspomagająca górnictwo i wydobywanie, –    10.85.Z - Produkcja artykułów spożywczych, –    11.85.Z - Produkcja napojów. Podmiot istnieje na rynku od trzech lat. Podmiot jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Do końca 2018 roku spółka opodatkowana była podatkiem dochodowym od osób prawnych w wysokości 15%. Spółka w 2018 roku korzystała z obniżonej stawki podatku dochodowego, ponieważ kwota jej przychodu - czyli wartość sprzedaży wraz z podatkiem VAT w roku 2017 nie przekroczyła 5 176 000 zł. Spółka spełniała warunki do 15% stawki podatku dochodowego, jako mały podatnik. W roku 2019 spółka również będzie spełniać warunki do bycia małym podatnikiem, ponieważ wartość jej sprzedaży wraz z podatkiem VAT za rok 2018 nie przekroczyła 5 135 000 zł, wyrażoną w równowartości 1 200 000 euro. Wnioskodawca wskazał, iż spółka nie osiąga zysków kapitałowych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: 1.  Czy Spółka będzie miała prawo do zastosowania 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 19 pkt 1 § 2 (powinno być: art. 19 ust. 1 pkt 2)? 2.  Czy Spółka będzie płacić stawkę 9% podatku dochodowego do całości dochodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych w roku 2019 na podstawie art. 19 pkt 1 § 2 (powinno być: art. 19 ust. 1 pkt 2)? Zdaniem Wnioskodawcy Ad.1 Spółka nabyła prawo do tego, aby płacić 9% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych, ponieważ nie przekroczyła przychodu osiągniętego w roku 2018 wyrażonego w złotych odpowiadającego równowartości 1 200 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego w zaokrągleniu do 1 000 zł. Nie jest możliwe ustalenie przychodu z góry za rok 2019 do stosowania stawki określonej ustawowo na dany rok podatkowy. Ad.2 Spółka będzie płaciła 9% stawkę podatku dochodowego do całości dochodów innych niż z zysków kapitałowych bez względu na jego wielkość. Na dany rok podatkowy spółka wybiera jedną stawkę podatku dochodowego. Konstrukcja podatku dochodowego od osób prawnych nie jest konstrukcją skali podatkowej, czyli stawka podatku nie wzrasta wraz ze wzrostem dochodów. Ponadto składając rozliczenia roczne w postaci CIT-8 Wnioskodawca ma możliwość wyboru jednej stawki podatkowej do całości dochodów a w obecnym systemie podatkowym nie możemy po przekroczeniu pułapu dochodu płacić wstecz wyższej stawki podatku, taka zależność nie występuje w całym polskim systemie podatkowym. Ocena stanowiska dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 30 kwietnia 2019 r. nr 0111-KDIB2-3.4010.41.2019.1.MK uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego możliwości zastosowania przez Spółkę 9% stawki zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za prawidłowe. Jednocześnie, Dyrektor KIS stwierdził, że Wnioskodawca od miesiąca (kwartału), następującego po miesiącu (kwartale), w którym jego przychody przekroczą 1 200 000 euro do obliczenia zaliczki powinien stosować 19% stawkę podatku. Natomiast za nieprawidłowe uznał stanowisko Wnioskodawcy w przedmiocie możliwości opodatkowania stawką 9% całości dochodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych w 2019 r. niezależnie od wysokości osiągniętych przychodów w roku podatkowym. Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza, że interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest nieprawidłowa z uwagi na błędne określenie momentu, od którego Wnioskodawca nie będzie uprawniony do obliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu preferencyjnej 9% stawki podatku. Istotą sprawy jest ustalenie, czy Spółka w roku podatkowym 2019 może zastosować obniżoną stawkę 9% podatku dochodowego od osób prawnych związku z treścią art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT[2]. Zgodnie z treścią powyższej regulacji: Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi: 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Jednocześnie, jak wynika z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT: Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika. Definicja małego podatnika zawarta jest w art. 4a pkt 10 przedmiotowej ustawy, zgodnie z którym: Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca prowadzi działalność wielobranżową na terenie całego kraju. W 2018 r. osiągnął przychód poniżej równowartości 1 200 000 euro. W związku z tym, w 2019 r. przysługuje mu status małego podatnika w rozumieniu ustawy o CIT. W konsekwencji, o ile Wnioskodawca nie przekroczy w 2019 r. równowartości kwoty, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, będzie miał możliwość stosowania stawki 9%, Jednakże, wbrew stanowisku Wnioskodawcy, nie ma on prawa stosować jednej (niższej) stawki podatkowej do całości dochodów niezależnie od osiągniętych w roku podatkowym przychodów. Treść art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT wskazuje wprost, że warunkiem dla zastosowania stawki podatkowej 9% jest posiadanie statusu małego podatnika, jednakże wyłącznie dla podmiotów o przychodach nieprzekraczających równowartości 1 200 000 euro. W razie przekroczenia wskazanego limitu przychodów, podatnik jest zobowiązany do zapłaty podatku w oparciu o stawkę 19%. Jednocześnie, jak wskazał Wnioskodawca, podatnik nie płaci „wstecz” wyższej stawki podatku, gdyż konstrukcja podatku dochodowego od osób prawnych zakłada rozliczenie roczne. Oznacza to, że w terminie złożenia zeznania rocznego, podatnik ma obowiązek wpłacić należny podatek dochodowy od osób prawnych albo różnicę pomiędzy należnym podatkiem, a sumą zaliczek zapłaconych przez podatnika w trakcie roku podatkowego, którego dotyczy zeznanie. Podatnik opodatkowuje dochód stawką 9% tylko wtedy, gdy przychód w skali całego roku nie wykroczy poza próg wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro. W przeciwnym wypadku zobligowany zostaje do opodatkowania całego dochodu według stawki 19%. Zatem Wnioskodawca składając roczne zeznanie podatkowe, w razie przekroczenia kwoty przychodu odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro, zobowiązany jest do uiszczenia podatku od całego dochodu ustalonego przy zastosowaniu 19% stawki podatkowej (por. wyrok WSA w Gliwicach z 28.01.2022 r., I SA/Gl 1357/21). Prawidłowość powyższego stanowiska dodatkowo potwierdza konstrukcja przepisów o zaliczkach na podatek dochodowy od osób prawnych. Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1g ustawy o CIT: Podatnicy rozpoczynający działalność, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1a, w pierwszym roku podatkowym oraz mali podatnicy, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1c, mogą obliczać zaliczki przy zastosowaniu stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 pkt 2 za miesiące lub kwartały, w których ich przychody osiągnięte od początku roku podatkowego nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł. Począwszy od następnego miesiąca lub kwartału, podatnicy są obowiązani do stosowania stawki podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1. Ze wskazanej regulacji wynika, że w celu obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych określeni podatnicy mają swobodę wyboru stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 (9%) ustawy o CIT. Możliwość takiego wyboru, tj. preferencyjnego korzystania z wpłat zaliczek w wysokości 9% podstawy opodatkowania dotyczy wyłącznie okresu (miesięcy/kwartałów), w których przychody podatnika osiągnięte od początku roku podatkowego nie przekroczyły wskazanego limitu równowartości 1 200 000 euro. Spółka ma zatem pewną dowolność w wyborze stawki podatkowej w celu obliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, jednakże po przekroczeniu limitu równowartości 1 200 000 euro zobligowana jest do zapłaty zaliczek przy zastosowaniu stawki 19%. W okresie, w którym suma przychodów przekroczy limit równowartości 1 200 000 euro, nie jest już możliwe stosowanie stawki 9%. Ostanie zdanie art. 25 ust. 1g wprost stanowi, że począwszy od następnego miesiąca lub kwartału, podatnicy są obowiązani do stosowania stawki podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 (19%). Ustawodawca wskazał zatem, że skoro uprawnienie do stosowania stawki preferencyjnej możliwe jest tylko w okresie, w którym suma przychodów nie przekracza limitu równowartości 1 200 000 euro, to od następnego okresu, po okresie w którym takie uprawnienie było jeszcze możliwe, należy stosować stawkę podstawową 19%. Oznacza to, że w już za okres (miesiąc/kwartał), w którym nastąpiło przekroczenie kwoty równowartości 1 200 000 euro podatnik obowiązany jest do obliczenia zaliczki według stawki 19% podstawy opodatkowania. Przykładowo, jeżeli przychody podatnika przekroczyły limit 1 200 000 euro we wrześniu, to ostatnim miesiącem, za który zaliczka może być obliczona w wysokości 9% podstawy opodatkowania jest sierpień. Zaliczka za wrzesień musi być już obliczona wg stawki 19% podstawy opodatkowania. Reasumując, przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych Wnioskodawca będzie miał prawo w 2019 r. do korzystania z preferencyjnej stawki podatkowej w wysokości 9% do momentu przekroczenia limitu określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT - wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro. Już w miesiącu/kwartale, w którym Spółka przekroczy wyżej wskazany limit przychodów, zobowiązana będzie do obliczania zaliczek przy zastosowaniu stawki podstawowej – 19%. Z powyższych względów dokonano zmiany interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji 30 kwietnia 2019 r. nr 0111-KDIB2-3.4010.41.2019.1.MK ze względu na jej nieprawidłowość. Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które zostało przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji indywidualnej. Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej Stronie przysługuje prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi[3]). Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi): •     w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy) lub •     w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretacji indywidualnej może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). [1] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) dalej Ordynacja podatkowa. [2] Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 865  ze zm., w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zmienianej interpretacji indywidualnej) dalej ustawa o CIT.   [3] Dz. U. z 2023 r. poz. 259