IBPBI/1/415-1105/11/AB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2011 r. (data wpływu do Organu 26 października 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków wynikających z zawartej umowy najmu części nieruchomości, której współwłaścicielami są wspólnicy ww. spółki – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 października 2011 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków wynikających z zawartej umowy najmu części nieruchomości, której współwłaścicielami są wspólnicy ww. spółki. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Małżonkowie objęci wspólnością majątkową zakupili nieruchomość zabudowaną, na której prowadzona jest przez różne jednostki działalność gospodarcza. Jedną z nich jest spółka jawna, gdzie 99% udziałów posiada małżonek X, a 1% wspólnik będący osoba obcą. Zgodnie z zamierzeniami wspólników do spółki wejdzie żona wspólnika X, a wspólnik posiadający 1 % wystąpi ze spółki. Dotychczas spółka jawna korzystała z nieruchomości na podstawie umowy najmu. Fakt nabycia nieruchomości zmienił prawo do używania nieruchomości przez spółkę. Małżonkowie nie zamierzają wnosić nieruchomości do majątku spółki jawnej, a jedynie tę część nieruchomości, która używana jest przez spółkę udostępnić na podstawie umowy najmu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy do kosztów uzyskania przychodów spółki jawnej można zaliczyć wydatki poniesione na uregulowanie zobowiązań wynikających z umowy najmu? Zdaniem Wnioskodawcy, nieruchomość będąca współwłasnością łączną małżonków może być wynajmowana spółce jawnej dla której wydatki wynikające z tej umowy stanowić będą koszty uzyskania przychodu. Są one ściśle związane z przychodem, a równocześnie nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca zauważa, że w przedstawionej sytuacji nieruchomość może być amortyzowana wyłącznie przez właścicieli, dla których przychód z najmu nieruchomości nie będzie zwolniony z podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki: winien pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie może znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być właściwie udokumentowany. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu każdorazowo spoczywa na podatniku. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do: rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat, ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki nie będącej osobą prawną. Ze złożonego wniosku wynika, że małżonkowie objęci wspólnością majątkową są właścicielami nieruchomość zabudowanej na której prowadzona jest przez różne jednostki działalność gospodarcza. Jedną z nich jest spółka jawna. Wnioskodawca wraz z małżonką, będąc jedynymi wspólnikami spółki jawnej, zamierzają udostępnić tej spółce, na podstawie umowy najmu, część nieruchomości. Zauważyć zatem należy, iż wskazana we wniosku umowa najmu części nieruchomości, zostanie zawarta pomiędzy dwoma odrębnymi uczestnikami obrotu gospodarczego, tj. pomiędzy Wnioskodawcą i jego małżonką będącymi osobami fizycznymi oraz spółką jawną, która jako osobowa spółka prawa handlowego, zgodnie z art. 8 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), posiada odrębny majątek. W myśl bowiem tego przepisu Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Innymi cechami spółki są wyodrębnienie organizacyjne i majątkowe od wspólników oraz działanie pod własną firmą. Spółka jawna mimo podmiotowości prawnej nie jest osobą prawną, lecz jednostką organizacyjną nie będącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż wydatki wynikające z zawartej umowy najmu części nieruchomości ponoszone przez spółkę jawną, będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile wydatki te ponoszone będą w celu uzyskania przychodów, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów oraz pod warunkiem ich należytego udokumentowania. Przy czym, ustalenie wysokości poniesionych wydatków (zaliczanych w ciężar kosztów uzyskania przychodów) winno nastąpić zgodnie z zasadami określonymi w cyt. powyżej art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zyskach tej spółki. Ww. czynsz będzie przy tym stanowił przychód dla Wnioskodawcy. Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym, zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do drugiego wspólnika spółki jawnej. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie należy zauważyć, że w części D. 3 poz. 47 wniosku Wnioskodawca, jako przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem interpretacji, wskazał art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie przedstawiając własne stanowisko w sprawie zawarł stwierdzenie, iż „w przedstawionej sytuacji nieruchomość może być amortyzowana wyłącznie przez właścicieli, dla których przychód z najmu nieruchomości nie będzie zwolniony z podatku”. Zatem, jeżeli Wnioskodawca jest również zainteresowany otrzymaniem interpretacji indywidualnej w zakresie zasad amortyzacji wskazanej we wniosku nieruchomości oraz zasad opodatkowania przychodu z najmu winien wystąpić z nowym wnioskiem w którym w części D. 3 poz. 47 wskaże odpowiednie przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem interpretacji oraz przedstawi adekwatne pytanie i stanowisko Wnioskodawcy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.