IBPBI/1/415-886/14/ESZ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 lipca 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 4 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym 30 października 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości dokonania korekty przychodu należnego w związku z zakwestionowaniem przez kontrahenta wysokości należności wynikającej z faktury – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 sierpnia 2014 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, m.in. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości dokonania korekty przychodu należnego w związku z zakwestionowaniem przez kontrahenta wysokości należności wynikającej z faktury. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 października 2014 r. Znak: IBPP2/443-760/14/KO, IBPBI/415-866/14/ESZ wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 30 października 2014 r. We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W 2011 r. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczył usługi zgodnie z umową doradztwa w przewozie towarów niebezpiecznych. Usługi polegały na doradztwie i przygotowywaniu sprawozdania rocznego dla przedsiębiorcy, który to sprawozdanie jest obowiązany złożyć do urzędu. Zgodnie z umową sprawozdanie zostało przygotowane i została wystawiona faktura. Kontrahent zakwestionował fakturę i odmówił zapłaty. Kontrahent zakwestionował istnienie roszczenia związanego z ww. fakturą. W tej sytuacji przedsiębiorca dokonał korekty faktury. Faktura została przyjęta przez kontrahenta. Faktura korygująca po otrzymaniu potwierdzenia została uwzględniona w deklaracji VAT za miesiąc otrzymania. W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 27 października 2014 r. wskazano m.in., że: przychody z działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę opodatkowane są tzw. podatkiem liniowym, zdarzenia gospodarcze ewidencjonowane są w podatkowej księdze przychodów i rozchodów faktura, o której mowa we wniosku została zarachowana jako przychód należny, umowa doradztwa w przewozie towarów niebezpiecznych została zawarta w dwóch wariantach. Wariant pierwszy to umowa roczna z wypowiedzeniem w ostatnim miesiącu, przy czym brak wypowiedzenia przedłuża ją na okres kolejnego roku. Wariant drugi - bezterminowo. zgodnie z zawartą umową, fakturowanie odbywa się zazwyczaj raz lub dwa razy w roku przy okazji wykonania sprawozdania rocznego lub przy okazji sprawozdania rocznego i kontroli w ciągu roku, na fakturach nie są wskazane okresy rozliczeniowe, lecz może być wskazywany rok którego faktura dotyczy, z umowy nie wynika, kiedy powstaje przychód należny, powodem kwestionowania faktury nie była nieprawidłowość, ani nienależyte wykonanie usługi, lecz odmowa dokonania zapłaty i nieprzyjęcie usługi. wystawiając fakturę korygującą Wnioskodawca uznał, że można w tej sytuacji skorygować przychód o wartość wyrażoną w wystawionej fakturze korygującej, Wnioskodawca wystawiając fakturę korygującą uznał, że kwoty są nienależne, Wnioskodawca nie będzie dochodził kwot w żaden sposób, kontrahent nie przyjął usługi bez podania przyczyny. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy możliwe jest dokonanie korekty przychodu z chwilą uzyskania potwierdzenia przyjęcia wystawionej faktury VAT korygującej? Zdaniem Wnioskodawcy, z chwilą uzyskania potwierdzenia przyjęcia wystawionej faktury VAT korygującej, możliwym jest zmniejszenie o jej wartość przychodu należnego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W myśl natomiast art. 14 ust. 1c ww. ustawy, określającego generalną zasadę momentu powstania przychodu podatkowego, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności. Zauważyć w tym miejscu należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „należny”. Zatem, należy dokonać jego interpretacji zgodnie z powszechnie przyjętym rozumieniem, odwołując się do słownikowego rozumienia tego pojęcia. Wg definicji słownikowej, należny to „przysługujący”, należący się komuś”. Z kolei czasownik „należeć się” oznacza tyle co „przysługiwać komuś”, „stanowić dług”, powinność”, zapłatę” (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Przychody należne – niejasność potrzeba zmian. Lex). Kwota należna najbardziej odpowiada określeniu długu (pieniężnego). Zatem kwota należna powstaje wówczas, gdy po stronie dłużnika powstaje obowiązek świadczenia. Od tego czasu możemy w zasadzie mówić o przychodzie (A .Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art. 10, art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Lex). W konsekwencji uznać należy, że przysługująca podmiotowi gospodarczemu (osobie fizycznej) zapłata za wykonaną usługę, stanowi kwotę należną w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu stanu faktycznego wynika m.in., że w związku z wykonaniem usługi wynikającej z umowy doradztwa w przewozie towarów niebezpiecznych i sporządzeniem sprawozdania rocznego dla przedsiębiorcy w roku 2011 Wnioskodawca wystawił fakturę, a przychód z niej wynikający zarachował jako przychód należny. Kontrahent zakwestionował fakturę i odmówił zapłaty. Powodem zakwestionowania faktury nie była nieprawidłowość, ani nienależyte wykonanie usługi, lecz odmowa dokonania zapłaty i nie przyjęcie usługi bez podania przyczyny. W związku z powyższym Wnioskodawca wystawił fakturę korygującą, uznając, że kwoty określone w fakturze pierwotnej są nienależne. Przy czym, Wnioskodawca nie będzie dochodził ww. należności od kontrahenta. Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że skoro jak wynika z wniosku, przychód uzyskiwany z pierwotnie wystawionej faktury VAT, nie był przychodem należnym, w związku z czym Wnioskodawca wystawił kontrahentowi fakturę korygującą, to koniecznym stało się dokonanie stosownej korekty tej kategorii podatkowej. Z tego też względu, korekta przychodu należnego, może zostać dokonana w momencie potwierdzenia przyjęcia przez kontrahenta Wnioskodawcy faktury korygującej, jednakże skutki tej korekty winny zostać odniesione wstecz do okresu zaewidencjonowania przychodu wynikającego z pierwotnie wystawionej faktury (wykazania przychodu należnego). Jeżeli bowiem wystawiona faktura błędnie dokumentowała stan faktyczny (nienależny przychód), to skutkowało to zadeklarowaniem i zapłatą podatku dochodowego w nieodpowiedniej wysokości. Korekta ta nie generuje przy tym nowego momentu powstania przychodu, lecz odnosi się do przychodu uprzednio wykazanego w ewidencji księgowej na podstawie wystawionej faktury. Nieprawidłowości te powinny zatem zostać skorygowane w odpowiednim okresie sprawozdawczym, tj. w okresie, w którym pierwotnie wykazano przychód należny z określonej transakcji. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Nadmienić należy, że w zakresie podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.