IBPBI/1/4511-340/15/ZK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 16 marca 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 19 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych podziału majątku wspólnego małżonków – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 marca 2015 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie skutków podatkowych podziału majątku wspólnego małżonków. We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawczyni prowadzi indywidualną działalność gospodarczą. Jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przez cały czas prowadzenia działalności gospodarczej pozostawała i pozostaje w związku małżeńskim z tym samym partnerem. W związku małżeńskim nie było i nie ma rozdzielności majątkowej, nie były sporządzane żadne umowy majątkowe, nie było umowy intercyzy. W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni rozpoczęła w 2005 r. budowę pawilonu handlowego z częścią magazynowo-socjalną. Budowa nie została zakończona. Pozwolenie budowlane zostało uprzednio wydane na firmę Wnioskodawczyni. Pawilon znajduje się na działce, która jest objęta współwłasnością łączną Wnioskodawczyni i jej męża. Pawilon nie jest ujęty w ewidencji środków trwałych Wnioskodawczyni i nie jest amortyzowany. Nie jest także ujęty w ewidencji środków trwałych i nie jest amortyzowany w firmie męża. Z tytułu wydatków na budowę tego pawilonu, podatek naliczony VAT pomniejszał wyłącznie podatek należny Wnioskodawczyni. Wszystkie nakłady na budowę pawilonu poczyniła wyłącznie Wnioskodawczyni i to przed separacją. Żaden wydatek na budowę pawilonu nie był ujęty, jako koszt podatkowy w podatkowej księdze przychodów i rozchodów Wnioskodawczyni, jak również w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jej męża. Od 19 stycznia 2015 r. Wnioskodawczyni i jej maż pozostają w separacji. Wnioskodawczyni zamierza sporządzić notarialnie małżeńską umowę o podziale majątku wspólnego. W ramach tej umowy, pawilon ten (ale już nie działka, na której jest budowany) oraz cała firma Wnioskodawczyni, mają stać się wyłącznie jej majątkiem osobistym (mają wejść w skład jej majątku osobistego). Następnie pawilon ten (rozpoczęta budowa, nakłady poczynione na wytworzenie środka trwałego) Wnioskodawczyni ma zamiar sprzedać aktem notarialnym z jej firmy do firmy męża po cenie ewidencyjnej netto + 23% VAT. Mąż Wnioskodawczyni również prowadzi indywidualną działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. Z tytułu tej sprzedaży u Wnioskodawczyni powstanie podatek VAT należny. Podatek dochodowy nie wystąpi, ponieważ do kosztów sprzedaży zaliczy kwotę netto całości poniesionych dotychczas na budowę tego pawilonu wydatków (bez ich waloryzacji). W ramach zapłaty Wnioskodawczyni otrzyma od męża mieszkanie, które wchodzi w skład jego majątku osobistego. Wartość rynkowa mieszkania jest równa wartości brutto poczynionych nakładów na budowę pawilonu. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy podział majątku wspólnego, w tym majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni i jej męża, na majątki odrębne rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powstanie u niej z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych, o czym stanowi art. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika zatem, że wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak również przychody z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Z wniosku wynika m.in., że Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, w ramach której w 2005 r. rozpoczęła budowę pawilonu handlowego z częścią magazynowo-socjalną na działce, która jest współwłasnością Wnioskodawczyni i jej męża. Budowa nie została zakończona. Od 19 stycznia 2015 r. Wnioskodawczyni i jej maż pozostają w separacji. Wnioskodawczyni zamierza sporządzić notarialnie małżeńską umowę o podziale majątku wspólnego. W ramach tej umowy pawilon ten (z wyjątkiem działki, na której jest budowany) oraz pozostałe składniki majątku wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, mają stać się wyłącznie jej majątkiem osobistym (mają wejść w skład jej majątku osobistego). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skoro zgodnie z cyt. art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków nie stosuje się przepisów tej ustawy, to na gruncie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, ewentualny przychód powstały w związku z podziałem majątku wspólnego Wnioskodawczyni oraz jej małżonka, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co zarazem oznacza, że na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył z tego tytułu obowiązek podatkowy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 2 i 3 wydano odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.