IBPBI/2/423-1094/13/BG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 19 sierpnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 22 sierpnia 2013 r.), uzupełnionym 31 października i 5 listopada 2013 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek ZUS zapłaconych przez Wnioskodawcę : w części należnej do zapłaty przez płatnika – jest prawidłowe, w części, która winna być sfinansowana przez zleceniobiorcę – jest nieprawidłowe (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1) UZASADNIENIE W dniu 22 sierpnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek ZUS zapłaconych przez Wnioskodawcę : w części należnej do zapłaty przez płatnika, w części, która winna być sfinansowana przez zleceniobiorcę. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 28 października 2013 r. Znak IBPBI/2/423-1094/13/BG, IBPBII/1/415-805/13/MK wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 31 października i 5 listopada 2013 r. We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca, jest spółką kapitałową prowadzącą działalność gospodarczą; jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W okresie od 26 września 2012 r. do 24 października 2012 r. w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził kontrolę w zakresie podstawy wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne i obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne. Kontrolą objęty został okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 lipca 2012 r. W wyniku przeprowadzonej kontroli Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że umowy zlecenia oraz umowy o dzieło zawarte pomiędzy osobami fizycznymi a kontrahentem Wnioskodawcy (firmą świadczącą usługi na rzecz Wnioskodawcy), z uwagi na fakt, iż w rzeczywistości polegały na świadczeniu usług przez wskazane osoby fizyczne na rzecz Wnioskodawcy; będącego jednocześnie pracodawcą tychże osób fizycznych - powinny podlegać obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu, z tytułu którego płatnikiem jest Wnioskodawca, a nie podmiot z którym umowy cywilnoprawne zostały zawarte. Ponieważ Wnioskodawca do czasu uzyskania prawomocnych rozstrzygnięć sądowych potwierdzających stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stał na stanowisku, iż zawarte umowy cywilnoprawne nie rodziły obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego i społecznego, gdyż nie były to umowy zawarte z własnymi pracownikami, nie naliczał i nie odprowadzał do tego czasu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. W chwili obecnej, w związku z uzyskaniem niekorzystnych dla siebie rozstrzygnięć sądowych, Wnioskodawca chce naliczyć oraz odprowadzić w 2013 r. należne składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne do ZUS w pełnej wysokości, tj. w części której zapłata leży po stronie płatnika i w części którą winna zapłacić osoba zatrudniona na umowę cywilnoprawną (tj. umowę zlecenia lub umowę o dzieło). W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy naliczone i zapłacone składki ZUS od wypłat z tytułu umów cywilnoprawnych, ustalonych po kontroli, zarówno w części należnej do zapłaty przez Wnioskodawcę jako płatnika, (tj. składka na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe), jak również w części, którą winien zapłacić zleceniobiorca (tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, ubezpieczenie zdrowotne) na gruncie ustawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w roku bieżącym, w miesiącu dokonania zapłaty? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1) Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Należy zauważyć, iż kosztami podatkowymi są m.in. tzw. „koszty pracownicze”. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57a updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h updop, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek. Stosownie do treści art. 15 ust. 4h updop, składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone: z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów, z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca. W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d updop. Z uwagi na fakt, iż zgodnie z regulacjami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych Wnioskodawca jako płatnik składek obowiązany był do uiszczenia składek na ubezpieczenie społeczne, należnych od ubezpieczonego oraz zleceniodawcy w wymiarze ściśle określonym przepisami, stwierdzić należy, iż fakt sfinansowania obecnie przez Wnioskodawcę całości naliczonych składek ZUS spowodował zawyżenie wynagrodzenia zleceniobiorcy w tej części, w której obowiązany był on do uiszczenia składek jako ubezpieczony. W związku z powyższym Wnioskodawca poniósł „koszty pracownicze” z tytułu dodatkowego świadczenia (wynagrodzenia) na rzecz zleceniobiorców, które może zaliczyć na podstawie art. 15 ust. 1 updop do kosztów uzyskania przychodów. Brak jest równocześnie podstaw do wyłączenia analizowanych wydatków z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 updop. Należy wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. W myśl art. 15 ust. 4e updop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Z powyższych przepisów wynika, iż koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodem, potrącalne są w dacie poniesienia. Z kolei za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień ujęcia w księgach rachunkowych (zaksięgowania). Reasumując, biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno składki zapłacone przez Wnioskodawcę w części należnej do zapłaty przez płatnika (i jego obciążające), jak również składki zapłacone przez Wnioskodawcę w części, która winna być finansowana przez zleceniobiorcę stanowią na podstawie art. 15 ust. 1 updop koszty uzyskania przychodów w miesiącach ich zapłaty, jeżeli dniem ujęcia w księgach rachunkowych (zaksięgowania) jest dzień ich zapłaty. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje: Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określa art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm., dalej „updop”), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Kosztami podatkowymi są m.in. tzw. „koszty pracownicze”. W myśl art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne - osoby wykonujące pracę nakładczą oraz zleceniobiorcy - w okresie od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, składki na ubezpieczenia emerytalne zleceniobiorców - finansują z własnych środków, w równych częściach, ubezpieczeni i płatnicy składek. Na mocy art. 16 ust. 1b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, składki na ubezpieczenia rentowe osób, o których mowa w ust. 1 i 1a, finansują z własnych środków, w wysokości 1,5 % podstawy wymiaru ubezpieczeni i w wysokości 6,5 % podstawy wymiaru płatnicy składek. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, składki na ubezpieczenie chorobowe podlegających temu ubezpieczeniu osób, wymienionych w ust. 1 pkt 1-4, 8, 9 i 11 oraz ust. 1c finansują w całości, z własnych środków, sami ubezpieczeni. Natomiast składki na ubezpieczenie wypadkowe zleceniobiorców, w oparciu o art. 16 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych finansują w całości, z własnych środków, płatnicy składek. W myśl art. 17 ust. 1 i ust. 2 updop o systemie ubezpieczeń społecznych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe oraz chorobowe za ubezpieczonych, o których mowa w art. 16 ust. 1-3, 5, 6 i 9-12, obliczają, rozliczają i przekazują co miesiąc do Zakładu w całości płatnicy składek. Płatnicy składek, o których mowa w ust. 1, obliczają części składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz chorobowe finansowane przez ubezpieczonych i po potrąceniu ich ze środków ubezpieczonych przekazują do Zakładu. Z kolei w myśl art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), składkę na ubezpieczenie zdrowotne opłaca osoba podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu, z zastrzeżeniem art. 85 i 86. Zgodnie z art. 85 ust. 4 ww. ustawy, za osobę wykonującą pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług oraz za osobę z nią współpracującą składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza zamawiający, z zastrzeżeniem … Katalog wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów zawarty w art. 16 ust. 1 updop ma charakter zamknięty. Stosownie do pkt 57a updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek. Cytowane unormowanie wyłącza z kategorii kosztów uzyskania przychodów wartość nieopłaconych obciążeń spoczywających na podatniku jako płatniku składek na ubezpieczenia społeczne, tj. wartość nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, które – zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – płatnik składek finansuje z własnych środków. Zatem – a contario – składki te są kosztem uzyskania przychodów, gdy zostaną opłacone. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w 2012 r. u Wnioskodawcy Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził kontrolę w zakresie podstawy wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Kontrolą objęty został okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 lipca 2012 r. W wyniku przeprowadzonej kontroli Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że umowy zlecenia oraz umowy o dzieło zawarte pomiędzy osobami fizycznymi a kontrahentem Wnioskodawcy (firmą świadczącą usługi na rzecz Wnioskodawcy), z uwagi na fakt, iż w rzeczywistości polegały na świadczeniu usług przez wskazane osoby fizyczne na rzecz Wnioskodawcy - będącego jednocześnie pracodawcą tychże osób fizycznych - powinny podlegać obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu, z tytułu którego płatnikiem jest Wnioskodawca, a nie podmiot z którym umowy cywilnoprawne zostały zawarte. Wnioskodawca nie naliczał i nie odprowadzał do tego czasu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. W związku z uzyskaniem niekorzystnych rozstrzygnięć sądowych, Wnioskodawca zamierza naliczyć oraz odprowadzić w 2013 r. należne składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne do ZUS w pełnej wysokości, tj. w części której zapłata leży po stronie płatnika i w części którą winna zapłacić osoba zatrudniona na umowę cywilnoprawną (tj. umowę zlecenia lub umowę o dzieło). Wątpliwość Wnioskodawcy budzi ustalenie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonych i zapłaconych składek ZUS od wypłat ustalonych po kontroli zarówno w części należącej do zapłaty przez Wnioskodawcę jako płatnika (tj. składka na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe), oraz w części, którą winien zapłacić zleceniobiorca (tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, ubezpieczenie zdrowotne). Mając na uwadze powyżej przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż składki zapłacone do ZUS przez Wnioskodawcę w części, w której powinny być sfinansowane przez zleceniobiorcę, a które zostaną zapłacone przez Wnioskodawcę nie są objęte zakresem art. 16 ust. 1 pkt 57a updop. Przepis ten odnosi się bowiem wyłącznie do takich składek na ubezpieczenia, które zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych są finansowane przez płatnika składek. Rozważając celowość poniesienia problemowych wydatków, należy natomiast podkreślić, że Spółka opłaci zaległe składki – po przeprowadzonej kontroli ZUS i postępowaniu sądowym – aby zrealizować swoje obowiązki, jako płatnik składek. Uiszczenie przedmiotowych składek było zatem konsekwencją błędnej kwalifikacji przez Wnioskodawcę zawartych umów, a nie celowym działaniem nakierowanym na osiąganie przychodów. Należy przy tym podkreślić, że Spółka dokona zapłaty tej części składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, w odniesieniu do których – zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – ciążył na niej wyłącznie obowiązek ich pobrania z należności zleceniobiorcy, a nie obowiązek sfinansowania z własnych środków. Trudno zatem uznać, że przyjęcie na siebie przez Spółkę ciężaru finansowania tych składek – będące wynikiem wcześniejszych nieprawidłowości związanych z klasyfikacją zawartych umów – służy uzyskiwaniu przez nią jakichkolwiek przysporzeń, w tym mających charakter przychodów. Koszty te nie służą również zachowaniu ani zabezpieczeniu źródeł przychodów Wnioskodawcy. Składki zapłacone przez Wnioskodawcę „za zleceniobiorców” nie spełniają jednej z podstawowych cech definiujących kategorię podatkową „kosztów uzyskania przychodów” – nie są ponoszone w celu uzyskania przychodów ani w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Zatem nie spełniają przesłanek zaliczenia ich do kategorii kosztów uzyskania przychodów, określonych w art. 15 ust. 1 updop. Wnioskodawca nie ma zatem prawnej możliwości ujęcia w podatkowych kosztach uzyskania przychodów składek zapłaconych do ZUS w części, która zgodnie z odrębnymi przepisami obciąża zleceniobiorcę. W konsekwencji dokonanej kwalifikacji podatkowej tych wydatków, bezprzedmiotowe jest ustalenie momentu ich potrącalności na podstawie przepisów art. 15 ust. 4d i ust. 4e updop. Przepisy podatkowe dopuszczają natomiast możliwość zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów składek z tytułu ubezpieczenia społecznego, w części finansowanej przez płatnika składek - do zapłaty których był ustawowo zobowiązany (dot. umów zleceń). Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 57a updop stanowią one koszty uzyskania przychodów - w dacie ich zapłaty. W oparciu o powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek ZUS zapłaconych przez Wnioskodawcę : w części należnej do zapłaty przez płatnika – jest prawidłowe, w części, która winna być sfinansowana przez zleceniobiorcę – jest nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienić należy, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania nr 2 i 3 odnoszącego się do podatku dochodowego od osób fizycznych wydano odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.