IBPBI/2/423-1125/08/AM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP 02 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu powstania przychodu - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 02 grudnia 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu powstania przychodu. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi agencję pośrednictwa pracy (w oparciu o certyfikat wydany przez Ministra Gospodarki i Pracy). Działalność agencji polega na rekrutacji polskich pracowników, weryfikacji ich kwalifikacji i uprawnień, przeprowadzenia innych niezbędnych formalności, aby w finalnym efekcie skierować wybrane osoby do pracy zagranicą do partnera biznesowego jakim jest agencja pośrednictwa pracy w danym kraju lub konkretna firma. Agencja nie jest pracodawcą. Umowy zawierane z partnerami zagranicznymi przewidują, iż wszelkie rozliczenia związane z pracą osób skierowanych przez agencję do pracy będą dokonywane, zależnie od kontrahenta, w okresach miesięcznych lub za kolejne 4 tygodnie (np. od początku 40 do końca 43 tygodnia) do 10 dnia następnego miesiąca. Termin 10 dnia następnego miesiąca pozwala ujednolicić terminy rozliczenia i jest przede wszystkim związany z faktem, że za poprzedni miesiąc (lub kolejne okresy 4-tygodniowe) kontrahenci muszą rozliczyć czas pracy poszczególnych pracowników, sporządzić dla Spółki raport z przepracowanego czasu i przesłać go drogą elektroniczną do agencji. Przykładowo: jeśli kontrahentem jest holenderska agencja pracy, to rozliczenia pracowników dokonuje tygodniowo. Generalnie w czwartek każdego tygodnia za poprzedni tydzień. Są więc tygodnie, które występują na przełomie 2 miesięcy. Tak więc przy rozliczeniu w okresach 4-tygodniowych często te okresy nie zamykają się w jednym miesiącu kalendarzowym. Dlatego też, rozliczenie ostatnich dni miesiąca nie może być dostarczone Spółce wcześniej niż do 10-ego następnego miesiąca. Tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie kontrahenta zagranicznego. Otrzymany raport jest ze strony Spółki weryfikowany merytorycznie, porównywany z informacjami o czasie pracy uzyskanymi od wysłanych przez nas pracowników, wyjaśniane są ewentualne niezgodności i po ostatecznym uzgodnieniu stanowi podstawę naliczenia prowizji będącej dla jednostki wynagrodzeniem za świadczone usługi. Za każdy okres rozliczeniowy Spółka wystawia faktury VAT. Niestety, nawet pomimo tak określonych zapisów w umowie, zdarzają się niekiedy ze strony zagranicznych partnerów przekroczenia terminu 10-tego następnego miesiąca wynikające z przyczyn niezależnych od Spółki (są to okresy urlopowe lub dłuższe choroby osób odpowiedzialnych po stronie kontrahenta zagranicznego za przesłanie rozliczenia). W tych przypadkach, rozliczenia będące podstawą do wystawienia faktury VAT trafiają do Spółki, nawet pod koniec miesiąca, już po rozliczeniu podatków za poprzedni miesiąc. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: W tak przedstawionej sytuacji jaki dzień należy uznać za datę powstania przychodu? Czy jest to ostatni dzień miesiąca kalendarzowego lub ostatni dzień okresu 4-tygodniowego, czy 10-ty miesiąca następującego po danym miesiącu kalendarzowym - zgodnie z przyjętym w umowach terminem rozliczenia, czy też dzień faktycznego otrzymania rozliczenia od kontrahenta? Zdaniem Spółki, skoro w umowie przyjęto 10-ty dzień następnego miesiąca jako datę rozliczenia się za dany okres, to właśnie tego dnia powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W tym przypadku mają zastosowanie przepisy art. 12 ust. 3c. Tak więc, 10-ty dzień następnego miesiąca jest traktowany jako ostatni dzień okresu rozliczeniowego. I zgodnie z tym usługa zrealizowania w grudniu, rozliczona 10-go stycznia następnego roku stanie się przychodem w dacie rozliczenia - właśnie w styczniu kolejnego roku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Na podstawie art. 12 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Stosownie do art. 12 ust. 3c ww. ustawy jeżeli strony ustalą, iż usługa rozliczana jest w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Dokonując analizy przytoczonego przepisu art. 12 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy wskazać, iż ustawodawca, w przypadku usługi rozliczanej w okresach rozliczeniowych, wskazał następujące możliwe daty powstania przychodu: ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego na wystawionej fakturze. Istotnym dla wskazania daty powstania przychodu jest okoliczność ustalenia w umowie (fakturze) rozliczania w okresie rozliczeniowym. Wystąpienie więc tej sytuacji – zależnej wyłącznie od woli stron – skutkuje rozliczaniem przychodu w zgodnie z cytowanym przepisem art. 12 ust. 3c ustawy, tj. w okresach rozliczeniowych. W związku z powyższym należy uznać, że stanowisko Spółki odnośnie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.