IBPBI/2/423-1326/13/MO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 3 października 2013 r. (data wpływu do Organu 7 października 2013 r.), uzupełnionym 8 stycznia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych z tytułu udziału pracowników w branżowych zawodach sportowych, nie pokrytych z ZFŚŚ (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 7 października 2013 r. do Organu wpłynął wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych z tytułu udziału pracowników w branżowych zawodach sportowych, nie pokrytych z ZFŚŚ. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 23 grudnia 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-1326/13/MO wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 8 stycznia 2014 r. We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Państwowego Gospodarstwa L.L.P. nadzorowaną przez Regionalną Dyrekcję. Pracownicy Wnioskodawcy biorą udział w: branżowych zawodach strzeleckich, branżowych turniejach tenisa, innych branżowych imprezach sportowych. Powyższe imprezy sportowe organizowane są przez Generalną lub Regionalną Dyrekcję. Udział w zawodach, turniejach itp. bierze wyznaczona grupa pracowników (reprezentacja Wnioskodawcy). Imprezy mają charakter typowo sportowy. Zawodnicy występują w strojach z logo Wnioskodawcy. Wnioskodawca ponosi koszty w postaci: wpisowego i organizacji imprezy, wyżywienia i noclegów, przewozu pracowników na te imprezy, ubiorów sportowych z logo Wnioskodawcy, zakupu sprzętu sportowego np. naboi do ćwiczeń, itp. Udział pracowników w takich zawodach odbywa się po godzinach pracy, jak i w dniach wolnych od pracy. Wydatki te pokrywane są z Środków Zakładowego Funduszu Socjalnego jak i z środków bieżącej działalności. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy poniesione wydatki, niepokryte z ZFŚŚ z tytułu udziału pracowników w branżowych zawodach sportowych są kosztem uzyskania przychodów Wnioskodawcy i powinny być traktowane jako koszty pośrednie zaliczane w ciężar kosztów w momencie ich poniesienia? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane z uczestnictwem w branżowych zawodach sportowych są kosztem uzyskania przychodów, za wyjątkiem wydatków pokrytych ze środków ZFŚŚ. Ww. wydatki są kosztem podatkowym Wnioskodawcy o ile nie zostaną sfinansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Z art. 16 ustawy o podatku dochodowym osób prawnych, jednoznacznie wynika, że wszystkie poniesione wydatki po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie uznawane są za uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia ich przychodów). Celem tych imprez jest stworzenie oczekiwanego i pozytywnego wizerunku, pozycji podatnika jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz” przedsiębiorcy spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne i temu służy reklama. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa z definicji słownikowej na gruncie prawa podatkowego pod pojęciem reklamy rozumieć należy ogół działań podatnika zmierzających do rozpowszechniania informacji o jednostce. Reklama może mieć charakter publiczny i niepubliczny. Może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie logo jednostki. Jednocześnie udział w imprezach branżowych wpływa na kształtowanie pozytywnego wizerunku Wnioskodawcy, jako społecznie odpowiedzialnego podmiotu dbającego o kultywowanie tradycji branżowych. W przedstawionym stanie faktycznym nie można mówić o spełnieniu przesłanki okazałości i wystawności. Organizowane imprezy służą zacieśnianiu więzi społecznych i przyczyniają się do większej integracji pracowników w całej branży, którzy na co dzień kontaktują się ze sobą tylko telefonicznie lub za pomocą poczty elektronicznej. Osobiste poznanie się w trakcie takich imprez poprawia jakość wzajemnych kontaktów, a także ułatwia rozwiązywanie problemów i pokonywanie barier, jakie napotykają oni w trakcie codziennej współpracy. Sfinansowanie udziału w rozgrywkach sportowych to inwestycja w kadry, która ma na celu poprawienie atmosfery pracy i zmotywowanie pracowników. Pokazuje to, że Wnioskodawca dba o zdrowie i lepsze samopoczucie zatrudnionych. Jest to więc ogólny koszt działalności poniesiony w celu zachowania i zabezpieczenia przychodów. Podobne stanowisko można znaleźć w interpretacjach indywidualnych: Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 13 lutego 2013 r., nr IPTPB3/423-429/12-2/GG, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 września 2010 r., nr ILPB3/423-140/09-4/MC. W piśmie z 31 grudnia 2013 r. Znak: ..., będącym uzupełnieniem wniosku wskazano, że zdaniem Wnioskodawcy wydatki poniesione z tytułu udziału pracowników w branżowych zawodach sportowych, niepokrytych z ZFŚS stanowią koszty uzyskania przychodów w momencie poniesienia wydatku np. podróże służbowe lub poniesienia kosztu (data wykonania usługi z faktury). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011r. Nr 74, poz. 397, określanej w dalszej części skrótem „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Należy zauważyć, iż kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują nie tylko wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie ale i diety, inne należności za czas podróży służbowych, wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci zorganizowania zawodów sportowych, lecz w każdej sytuacji trzeba sprawdzić, jaki jest cel takiego przedsięwzięcia. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że pracownicy Wnioskodawcy biorą udział w: branżowych zawodach strzeleckich, branżowych turniejach tenisa, innych branżowych imprezach sportowych. Udział w zawodach, turniejach itp. bierze wyznaczona grupa pracowników (reprezentacja Wnioskodawcy). Imprezy mają charakter typowo sportowy. Zawodnicy występują w strojach z logo Wnioskodawcy. Wnioskodawca ponosi koszty w postaci: wpisowego i organizacji imprezy, wyżywienia i noclegów, przewozu pracowników na te imprezy, ubiorów sportowych z logo Nadleśnictwa, zakupu sprzętu sportowego np. naboi do ćwiczeń, itp. Udział pracowników w takich zawodach odbywa się po godzinach pracy, jak i w dniach wolnych od pracy. Wydatki te pokrywane są z Środków Zakładowego Funduszu Socjalnego, jak i z środków bieżącej działalności. Zorganizowanie udziału w rozgrywkach sportowych może przybrać charakter podobny do imprezy integracyjnej. Ma na celu poprawienie atmosfery pracy i zmotywowanie pracowników. Pokazuje, że firma dba o zdrowie i lepsze samopoczucie zatrudnionych. Jest to więc ogólny koszt działalności, poniesiony w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. Zawody sportowe, w których biorą udział pracownicy z różnych firm należących do tej samej branży, mają dodatkowy element rywalizacji związany z konkurencją. Ponadto, wspólne sportowe emocje integrują pracowników, sprzyjają wytworzeniu dobrej atmosfery w pracy, jak również wpływają na zacieśnienie więzi pracowników z firmą. Uczestnicząc w tego rodzaju spotkaniach pracownicy konsolidują się z firmą, a mając świadomość, że pracodawca o nich dba, sumienniej wywiązują się ze swoich obowiązków. Efektywność pracy wykonywanej przez silnie zmotywowany i zharmonizowany zespół skutkuje w konsekwencji wzrostem przychodu firmy. Zatem wydatki poniesione na uczestnictwo pracowników Wnioskodawcy w branżowych zawodach sportowych sfinansowane ze środków obrotowych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Wydatków tych jednak nie można powiązać z konkretnym przychodem osiągniętym w konkretnym roku podatkowym, dlatego też stanowią one koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem, których moment potrącenia został uregulowany w art. 15 ust. 4d updop. Stosownie do treści art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e updop). Podsumowując, w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone przepisy prawa stwierdzić należy, że Wnioskodawca może, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 updop, zaliczyć do pośrednich kosztów uzyskania przychodów poniesione ze środków obrotowych wydatki na rzecz pracowników w postaci kosztów związanych z ich uczestnictwem w zorganizowanych branżowych zawodach sportowych. Koszty te są potrącalne w dacie ich poniesienia w rozumieniu powołanego wcześniej art. 15 ust. 4e updop. Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.