IBPBI/2/423-1445/14/BG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 15 września 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 22 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: możliwości zastosowania kursu historycznego (tj. kursu po jakim środki te wpłynęły na rachunek walutowy) w przypadku przeksięgowania środków pomiędzy rachunkami walutowymi należącymi do Wnioskodawcy i prowadzonymi w tej samej walucie (w różnych bankach), braku możliwości ustalenia różnic kursowych w przypadku przeksięgowania środków pomiędzy rachunkami walutowymi należącymi do Wnioskodawcy i prowadzonymi w tej samej walucie (w różnych bankach) -jest prawidłowe. (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 6) UZASADNIENIE W dniu 22 września 2014 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: możliwości zastosowania kursu historycznego (tj. kursu po jakim środki te wpłynęły na rachunek walutowy) w przypadku przeksięgowania środków pomiędzy rachunkami walutowymi należącymi do Wnioskodawcy i prowadzonymi w tej samej walucie (w różnych bankach), braku możliwości ustalenia różnic kursowych w przypadku przeksięgowania środków pomiędzy rachunkami walutowymi należącymi do Wnioskodawcy i prowadzonymi w tej samej walucie (w różnych bankach). We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: W toku prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje transakcji z podmiotami zagranicznymi, które są rozliczane w walutach obcych. Do takich rozliczeń Spółka wykorzystuje co do zasady rachunki walutowe - na które wypływają środki wpłacane przez kontrahentów regulujących należności i z których opłacane są zobowiązania Spółki wyrażone w walutach obcych. Pozostałe operacje dokonywane na rachunkach walutowych obejmują: wpływ waluty nabytej przez Wnioskodawcę od banku po wynegocjowanych kursach EUR/PLN; przeksięgowania środków własnych pomiędzy rachunkami walutowymi należącymi do Wnioskodawcy prowadzonymi w tej samej walucie, lecz w różnych bankach, oraz wpływ odsetek w walutach obcych otrzymanych z tytułu środków zdeponowanych na rachunkach walutowych oraz zapłata odsetek w walutach obcych. Poza sytuacją opisaną w pkt 1 zarówno w momencie wpływu, jak i wypływu środków z rachunku walutowego nie dochodzi do konwersji wartości wyrażonych w walucie na PLN (tj. nie dochodzi do kupna bądź sprzedaży waluty). Poza regulowaniem należności i zobowiązań poprzez rachunki walutowe, Spółka rozlicza się z podmiotami powiązanymi za pomocą systemu nettingowego, który służy do kompensaty wzajemnych należności i zobowiązań w ramach grupy kapitałowej. Informacje o wystawionych fakturach są przekazywane do systemu, który w wyznaczonym dniu (raz w miesiącu) dokonuje rozliczenia, podając następnie saldo pozostałe po kompensacie (nadwyżka należności bądź zobowiązań) do uregulowania poprzez przelew środków z rachunku walutowego lub na ten rachunek. Kompensata kwot wyrażonych w PLN i w EUR odbywa się odrębnie, tj. za pomocą osobnych kont dla PLN i EUR prowadzonych w systemie dla każdego podmiotu. W przypadku należności i zobowiązań wyrażonych w EUR, system nie przelicza tych wartości na PLN (ani inną walutę), saldo jest także regulowane przez Spółkę w EUR. Do przewalutowania w ramach nettingu dochodzi jedynie sporadycznie, gdy wystąpią kwoty wyrażone w USD. Spółka nie posiada bowiem odrębnego konta w centrum nettingowym w USD, a w celu kompensaty system dokonuje wirtualnej wymiany walut po kursie bazowym USD/PLN podanym przez system nettingowy. Saldo jest wypłacane bądź dopłacane przez Spółkę w PLN. Do wyceny rozchodu środków z rachunku walutowego Spółka stosuje kurs średnioważony, zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości. Wnioskodawca ustala i będzie ustalał różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”) (tzw. podatkowa metoda ustalania różnic kursowych). Istotne elementy opisu zdarzenia przyszłego zostały zawarte we własnym stanowisku w sprawie z którego wynika, że kurs średnioważony to kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wpływu waluty lub kurs po którym nastąpiło nabycie waluty wg którego Spółka przelicza wpływ środków pieniężnych na rachunek walutowy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przypadku przeksięgowania środków pomiędzy rachunkami walutowymi należącymi do Wnioskodawcy i prowadzonymi w tej samej walucie (w różnych bankach), prawidłowe będzie rozliczanie takich operacji po kursie historycznym, tj. średnioważonym kursie, po którym środki te wpłynęły na rachunek walutowy i nierozpoznawanie różnic kursowych dla celów podatkowych w takich sytuacjach? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 6) Zdaniem Spółki, przeksięgowanie środków własnych pomiędzy własnymi rachunkami walutowymi prowadzonymi w tej samej walucie w przypadku, gdy nie dochodzi do przewalutowania ani do faktycznego rozchodu waluty obcej, powinno być operacją całkowicie neutralną (techniczną). W związku z powyższym Spółka uważa, że do przesunięcia waluty między rachunkami walutowymi należy stosować średnioważony kurs waluty przyjęty do wyceny jej wpływu, czyli kurs historyczny. Konsekwencją przyjęcia przez Spółkę takiej praktyki w sytuacjach przeksięgowania waluty pomiędzy własnymi rachunkami walutowymi będzie brak różnic kursowych dla celów podatkowych. Zdaniem Wnioskodawcy jest to w pełni uzasadnione treścią art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 updop, gdyż w takich przypadkach nie będzie dochodziło do faktycznego wypływu (rozchodu) waluty, który warunkuje powstanie różnic kursowych od środków własnych. Podobne stanowisko zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 29 czerwca 2009 r. (sygn. ILPB3/423-258/09-2/EK), który stwierdził, że dokonywanie przelewu środków pieniężnych w walucie obcej pomiędzy różnymi rachunkami walutowymi jednego podatnika (rachunkiem walutowym do bieżących rozliczeń i rachunkiem lokaty) jest neutralne pod względem podatkowym, tj. nie skutkuje powstaniem różnic kursowych na podstawie updop. Uzasadnieniem tego poglądu był fakt, że w wyniku dokonania takich przelewów Spółka nadal posiadała środki pieniężne w walucie obcej (nie doszło do sprzedaży waluty), zmianie ulegało jedynie miejsce ich przechowywania. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku jako nr 1-5 wydano odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.