IBPBI/2/423-209/12/BG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06 grudnia 2011 r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 09 grudnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 01 i 06 marca 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z likwidacją (wyburzeniem) budynków (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2) - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 09 grudnia 2011r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z likwidacją (wyburzeniem) budynków. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 23 lutego 2012r. Znak IBPBI/2/423-1453/11/BG wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnień dokonano w dniach 01 i 06 marca 2012r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka jest właścicielem nieruchomości na których są wybudowane budynki przeznaczone do magazynowania towarów. Z uwagi na fakt, iż w chwili obecnej przedmiotowe magazyny są w złym stanie technicznym brak jest możliwości wykorzystania powyższych budynków w prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka nie może wykorzystywać tych budynków do składowania towarów, ani też, z uwagi na istotne ograniczenia techniczne, nie jest możliwy wynajem magazynów. Trudności związane z możliwością wykorzystania bądź najmu budynków magazynowych położonych w miejscowości A. wynikają z niżej wymienionych powodów: utrudniona obsługa samochodów o dużej ładowności ze względu na ograniczenie nośności na jednej z dwóch dróg dojazdowych oraz ze względu na niewielkie place wewnątrz obiektu, stare, niskie budynki o wysokości na około 80% powierzchni w przedziale około 3,10 do 3,40 m, a na pozostałych 20% nie przekraczająca 4,60 m, niska jakość i nośność posadzek, która nie przekracza tony na metr kwadratowy, różnorodne posadzki od betonowych, poprzez płytki lastrico do płytek metalowych powodujące utrudnione utrzymywanie czystości w oczekiwanym standardzie, energochłonność (wysokie koszty eksploatacji), brak kanalizacji sanitarnej, niewydolna kanalizacja deszczowa, gęsta siatka słupów wewnętrznych (6x6 m), brak nowoczesnych instalacji grzewczych i wentylacyjnych, mała ilość bram załadunkowo-rozładunkowych, brak możliwości cross-dockingu, duże powierzchnie z bardzo ograniczoną możliwością podziału na mniejsze, łatwiej wynajmowane powierzchnie. Natomiast najem budynków położonych w miejscowości B. jest utrudniony z uwagi na niżej wymienione przyczyny: stare niskie budynki - w około 90% powierzchni wysokość mieści się w przedziale około 3,50 do 4,40 m, a w pozostałych 10% nie przekraczająca 6,00 m, brak możliwości wykorzystania nawet niewielkiej wysokości w całości do składowania ze względu na specyficzną konstrukcję dachu „zapadającą" się do środka, brak nowoczesnych instalacji grzewczych, wentylacyjnych i oświetleniowych (obecna instalacja to stary system koksowy zasilający w jednym obiegu ponad 10000m kwadratowych), niska jakość i nośność posadzek nie przekraczająca 1 tony na metr kwadratowy, na około 60% powierzchni posadzka asfaltobetonowa łatwo pyląca pyłem asfaltowym, na reszcie powierzchni pylące posadzki betonowe, co uniemożliwia utrzymanie czystości na odpowiednim poziomie, budynki energochłonne (wysokie koszty eksploatacji), mała ilość bram załadunkowo-rozładunkowych, brak możliwości cross-dockingu, bardzo duże powierzchnie z bardzo ograniczoną możliwością podziału na mniejsze, łatwiej wynajmowane powierzchnie, zdekapitalizowana bocznica kolejowa, do której przylega obiekt, dach nad 90% powierzchni o nietypowej konstrukcji powodujący podwyższone ryzyko zalewania magazynu wodą opadową, brak gazu w bezpośredniej bliskości obiektu, brak możliwości włączenia obiektu do miejskiej sieci grzewczej, niewydolna kanalizacja deszczowa. Powyższe utrudnienia, koszty utrzymania oraz potrzeba poniesienia znacznych kosztów finansowych w przypadku ewentualnej renowacji wraz z dostosowaniem przedmiotowych budynków do umożliwienia magazynowania towarów spowodowały, iż Spółka podjęła decyzję o wyburzeniu przedmiotowych budynków magazynowych. Spółka po dokładnym przeanalizowaniu stanu oraz wyposażenia nieruchomości doszła do przekonania, iż w praktyce nie jest możliwe prowadzenie w przedmiotowych budynkach magazynowych działalności gospodarczej Spółki, która to w dużej części polega na usługowym magazynowaniu produktów spożywczych (wynajmie powierzchni magazynowej). Natomiast koszty związane z potencjalną renowacją są niewspółmiernie wysokie do oczekiwanych potencjalnie korzyści. Co więcej, na część czynników Spółka nie ma wpływu, tj. wskazane w pkt 1 ograniczenie nośności na jednej z dróg dojazdowych do nieruchomości w miejscowości A., brak kanalizacji sanitarnej oraz niewydolna kanalizacja deszczowa, brak możliwości włączenia obiektu do miejskiej sieci grzewczej oraz brak gazu w bezpośredniej bliskości obiektu. Taki stan techniczny budynków magazynowych uniemożliwia także ich wynajem innym podmiotom. Z uwagi na powyższe, Spółka, rezygnując z modernizacji wyżej wymienionych obiektów, jako nie nadających się ze względów technicznych do prowadzenia działalności gospodarczej, podjęła decyzję o wyburzeniu przedmiotowych budynków magazynowych. Na przedmiotowych gruntach, po wyburzeniu budynków magazynowych Spółka nie planuje jakichkolwiek innych inwestycji. W dalszej perspektywie czasu możliwa jest także sprzedaż niniejszych gruntów. Jednak w tym zakresie nie zostały poczynione jakiekolwiek ostateczne postanowienia. Przedmiotowe budynki nie są w pełni zamortyzowane podatkowo. Spółka poniesie koszty związane z wyburzeniem przedmiotowych budynków. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy wydatki poniesione w związku z likwidacją (wyburzeniem) budynków będą stanowiły koszt uzyskania przychodu Spółki w momencie jego poniesienia? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2) Zdaniem Spółki, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, poniesione wydatki, związane z wyburzeniami budynków i budowli, obejmujące m.in. koszty usług rozbiórkowych, wyburzenia oraz innych niezbędnych czynności, będą stanowiły koszty wykazujące pośredni związek z osiąganym przychodem, dotyczące całokształtu działalności Spółki, a więc zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm., dalej „updop”), będą potrącalne w dacie ich poniesienia. Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Oznacza to, ze wszelkie koszty zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie mogą być traktowane jako koszty uzyskania przychodu, pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z działalnością gospodarczą spółki i jest ekonomicznie uzasadnione. Spółka podkreśla, iż zgodnie z informacjami wskazanymi szczegółowo w zdarzeniu przyszłym, przyczyną likwidacji budynków magazynowych jest ich zły stan techniczny oraz brak możliwości dalszego ich wykorzystania w prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, choćby jako przedmiotu umowy najmu. Co więcej, likwidacja przedmiotowych budynków magazynowych jest podyktowana względami ekonomicznymi. Dalsze utrzymywanie przedmiotowych budynków wiązałoby się z wydatkami, które byłyby niewspółmiernie wysokie do uzyskanego przychodu (bądź w skrajnym przypadku jego braku), dlatego też, działając w sposób racjonalny oraz korzystny z ekonomicznego punktu widzenia, Spółka podjęła decyzję o likwidacji (wyburzeniu) niniejszych budynków. Zatem, w ocenie Spółki, należy stwierdzić, iż są spełnione przesłanki wymienione w art. 15 ust. 1 updop. Jednocześnie Spółka podkreśla, iż powyższa decyzja o likwidacji środków trwałych nie jest podyktowana zmianą działalności Spółki, tj. Spółka nadal prowadzi oraz będzie prowadziła działalność polegającą w głównej mierze na dzierżawie powierzchni magazynowej. W odniesieniu do pytania nr 2, w ocenie Spółki, koszty usług obcych poniesione w związku z likwidacją środka trwałego, wobec faktu, iż takie wydatki nie zostały ujęte w katalogu negatywnym wskazanym w art. 16 ust. 1 updop, można uznać je za koszty uzyskania przychodów. Tak jak Spółka wskazuje powyżej, likwidacja niesprawnych technicznie budynków magazynowych jest podyktowana względami ekonomicznymi, a zatem planowane wydatki będą spełniały przesłanki zawarte w art. 15 ust. 1 updop. W ocenie Spółki, jeżeli wyburzenie budynku stanowiłoby element prowadzonej inwestycji, tzn. byłoby niezbędne do rozpoczęcia nowej inwestycji, jej zakończenia i oddania do używania, koszty usług obcych, związanych z likwidacją przedmiotowych budynków magazynowych, stanowiłby element kosztu wytworzenia nowego środka trwałego. Jednakże, jeżeli Spółka w miejsce likwidowanych budynków magazynowych nie planuje jakiejkolwiek inwestycji, natomiast jak wyżej zostało wskazane, decyzja o likwidacji jest uzasadniona ekonomicznie, w ocenie Spółki, nie ma innej możliwości, aby ująć podatkowo jako koszt uzyskania przychodu poniesionych wydatków na likwidację zużytych technicznie środków trwałych. Wyburzenie przedmiotowych budynków spowodowane będzie tylko i wyłącznie ich zużyciem (złym stanem technicznym) oraz konieczne ze względów gospodarczych oraz związane z zapewnieniem bezpieczeństwa na terenie na którym się znajdują. Omawiane wydatki na likwidację opisanych budynków magazynowych ze względu na swój charakter będą stanowiły koszty pośrednio związane z prowadzoną działalnością i osiąganym przychodem, nie da się ich w żaden sposób przypisać bezpośrednio do konkretnego przychodu. Zgodnie z art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Reasumując, zdaniem Spółki, w przedstawionych okolicznościach faktycznych, poniesione wydatki, związane z wyburzeniami budynków i budowli, obejmujące m. in. koszty usług rozbiórkowych, wyburzenia oraz innych niezbędnych czynności, będą stanowiły koszty wykazujące pośredni związek z osiąganym przychodem, dotyczące całokształtu działalności Spółki, a więc zgodnie z powyższym przepisem będą potrącalne w dacie ich poniesienia. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot „w celu” oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Bezpośrednimi kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które mogą przyczynić się do powstania konkretnego przychodu osiągniętego w danym momencie. W związku z tym stanowią one koszty, które można powiązać z konkretnym przychodem, pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi (mają bezpośredni wpływ na wartość osiągniętych przychodów). Przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru. Z kolei jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty „pośrednie”) przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, których ponoszenie jest związane z prowadzeniem działalności, a których nie da się powiązać z konkretnym przychodem przedsiębiorcy. Aby zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione następujące warunki: został on poniesiony w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, został właściwie udokumentowany, nie znajduje się w katalogu kosztów zawartym w art. 16 ust. 1 updop. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podział kosztów na bezpośrednio i pośrednio związane z przychodami jest ważny z punktu widzenia terminu odniesienia ich do kosztów podatkowych. Zasady potrącalności kosztów uzyskania przychodów regulują przepisy art. 15 ust. 4-4e updop. W myśl art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zgodnie z art. 15 ust. 4e updop za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka jest właścicielem nieruchomości na których są wybudowane budynki przeznaczone do magazynowania towarów. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowe magazyny są w złym stanie technicznym brak jest możliwości wykorzystania powyższych budynków w prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka nie może wykorzystywać tych budynków do składowania towarów, ani też, z uwagi na istotne ograniczenia techniczne nie jest możliwy wynajem magazynów. Koszty utrzymania oraz potrzeba poniesienia znacznych kosztów finansowych w przypadku ewentualnej renowacji wraz z dostosowaniem przedmiotowych budynków do umożliwienia magazynowania towarów spowodowały, iż Spółka podjęła decyzję o wyburzeniu przedmiotowych budynków magazynowych. Na przedmiotowych gruntach, po wyburzeniu budynków magazynowych Spółka nie planuje jakichkolwiek innych inwestycji. W dalszej perspektywie czasu możliwa jest także sprzedaż niniejszych gruntów. Jednak w tym zakresie nie zostały poczynione jakiekolwiek ostateczne postanowienia. W świetle powyższego wskazać należy, iż wydatki związane z wyburzeniem budynków i budowli (m.in. koszty usług rozbiórkowych, wyburzenia oraz innych niezbędnych czynności) pozostają w pośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami Spółki. Są to koszty o charakterze pośrednim, które trudno przyporządkować do określonego strumienia przychodów, dlatego też stanowią one koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem, potrącalne na zasadach określonych w art. 15 ust. 4d updop. Wskazane we wniosku wydatki jako pośrednio związane z przychodami, będą mogły zostać zaliczone zatem do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki - jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.