IBPBI/2/423-329/11/BG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 listopada 2010r. sygn. akt I SA/Gl 646/10, wniosku z dnia 16 września 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 17 września 2009 r.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zakładu, przedstawione w w/w wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie obowiązku sporządzenia deklaracji CIT-8 łącznie za okres od 01.01.2009 do 31.12.2009r. (pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 2) - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 września 2009 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie obowiązku sporządzenia deklaracji CIT-8 łącznie za okres od 01.01.2009 do 31.12.2009r. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismami z dnia 23 listopada 2009 r. i z dnia 16 grudnia 2009r. znak IBPBI/2/423-1099/09/BG wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 08 grudnia 2009 r. i 04 stycznia 2010r. W dniu 20 stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Znak: IBPBI/2/423-82/10/BG, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Interpretacja indywidualna została skutecznie doręczona w dniu 22 stycznia 2010 r. Pismem z dnia 04 lutego 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 10 lutego 2010 r.), wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uzupełnione pismem z dnia 01 marca 2010r., na które udzielono odpowiedzi pismem z dnia 10 marca 2010 r. Znak: IBPBI/2/423W-33/10/BG odmawiając zmiany w/w interpretacji. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skutecznie doręczona w dniu 29 marca 2010 r. Pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r. wniesiono skargę na w/w interpretację indywidualną. Pismem z dnia 28 maja 2010 r. Znak: IBPBI/2/4240-43/10/BG, IBRP/007-184/10 Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, udzielił odpowiedzi na skargę przesyłając ją, wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W wyniku rozpatrzenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 646/10 uchylił zaskarżoną interpretację. Prawomocny wyrok wpłynął do tut. BKIP w dniu 21 marca 2011 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Dnia 27 maja 2009 r. Rada Miasta, podjęła uchwałę następującej treści "Likwiduje się Zakład”. Proces Likwidacji Zakładu zostanie rozpoczęty z dniem 1 lipca 2009r., a zakończy się z dniem 31 sierpnia 2009 roku..." (załącznik nr 1 ). Powyższa uchwała stała się przesłanką do zamknięcia ksiąg rachunkowych wg stanu na dzień 30.06.2009r. zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 2 pkt 6 ustawy o rachunkowości oraz otwarcia ksiąg rachunkowych Zakładu w likwidacji od dnia 01 lipca 2009r. zgodnie z zapisami art. 12 ust. 1 pkt 6. Zgodnie z zapisami zawartymi w art. 8 pkt 6 (winno być ust. 6) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zamknięcie ksiąg rachunkowych przed upływem przyjętego w Zakładzie roku podatkowego spowodowało dla Zakładu budżetowego obowiązek sporządzenia CIT-8 za okres od 01.01.2009 do 30.06.2009r. w nieprzekraczalnym terminie do dnia 30 września 2009 roku. W miesiącu lipcu 2009r. Zakład prowadził działalność gospodarczą uzyskując przychody z tytułu prowadzonej działalności oraz ponosił z tego tytułu koszty. Powyższe operacje znalazły odzwierciedlenie w zapisach księgowych prowadzonych w księgach rachunkowych otworzonych dla Zakładu w likwidacji a prowadzonych od dnia 01 lipca 2009r. W ustawowym terminie Zakład obliczył zaliczkę na podatek dochodowy od osób prawnych oraz odprowadził na rachunek Urzędu Skarbowego. Zakład stosuje szczególne zasady rachunkowości zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006r. (Dz. U. Nr 142 poz. 1020 ze zm.) oraz sporządza sprawozdania budżetowe związane z realizacją planu finansowego prezentując je narastająco od początku roku ostatniego dnia danego roku budżetowego. Uchwała z dnia 27 maja 2009r. organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego stanowiła, że do 31 sierpnia ma nastąpić likwidacja Zakładu budżetowego, na dzień zakończenia likwidacji należało zamknąć księgi rachunkowe Zakładu. Dzień 31 sierpnia byłby dla Zakładu dniem zakończenia prowadzonej działalności, zamknięcia ksiąg rachunkowych. Należności i zobowiązania Zakładu budżetowego w likwidacji stałyby się należnościami i zobowiązaniami jednostki samorządu terytorialnego. Ponieważ dnia 26 sierpnia 2009 roku Rada Miasta podjęła uchwałę o następującej treści „Uchylić Uchwałę z dnia 27 maja 2009r. w sprawie likwidacji zakładu budżetowego (załącznik nr 2) niemożliwym stało się zamknięcie ksiąg rachunkowych Zakładu w likwidacji. Księgi rachunkowe Zakładu budżetowego w likwidacji zostały otwarte z dniem 01 lipca 2009r. Ponieważ zdarzenia gospodarcze, które miały miejsce w czasie obowiązywania Uchwały o postawieniu Zakładu budżetowego w stan likwidacji nie znajdywały odzwierciedlenia w księgach rachunkowych Zakładu w zmienionej sytuacji prawnej (okres od 01.07.2009 do 26.08.2009) dokonano przeksięgowania zapisów z ksiąg Zakładu w likwidacji do ksiąg rachunkowych Zakładu budżetowego i zaniechano działań związanych z zamknięciem ksiąg rachunkowych zarówno Zakładu budżetowego (księgi te w dniu 31 sierpnia 2009r. nie zostały w trwały sposób zamknięte i istniała możliwość dokonywania zapisów w kolejne okresy sprawozdawcze), jak i Zakładu budżetowego w likwidacji. W odpowiedzi na wezwanie, w uzupełnieniu stanu faktycznego Wnioskodawca poinformował, iż Rada Miasta uchwałą z dnia 27 maja 2009 r. postawiła Zakład w stan likwidacji, natomiast uchwałą z dnia 26 sierpnia 2009 r. uchyliła uchwałę w sprawie likwidacji Zakładu budżetowego. W obydwu przypadkach Rada Miejska działała w zakresie swoich prerogatyw albowiem zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym do wyłącznej właściwości Rady należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących tworzenia, likwidacji i reorganizacji przedsiębiorstw, zakładów i innych gminnych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek. Wskazane uchwały Rady nie stanowią prawa miejscowego lecz uchwałę w indywidualnej sprawie (nie regulują bowiem praw i obowiązków ogółu mieszkańców gminy) w tym przypadku są to indywidualne akty organizacyjne. W związku z powyższym wskazania wymaga, iż podjęcie przez Radę Miejską uchwały z dnia 26 sierpnia 2009 r. eliminuje z obrotu prawnego wcześniejszą uchwałę o postawieniu Zakładu w stan likwidacji. W chwili obecnej jedynie jedna ze wskazanych uchwał zachowała byt prawny, a każda z uchwał do chwili zakwestionowania ich zgodności z prawem w trybie nadzoru przez organy nadzoru administracyjnego korzysta z domniemania legalności. W opisanej sytuacji możliwe są dwie przeciwstawne interpretacje co do skuteczności uchwały o postawieniu zakładu w stan likwidacji: likwidacja z dniem podjęcia przez Radę Miejską uchwały z dnia 26 sierpnia 2009 r. została „unicestwiona" i winna zostać potraktowana jako niebyła ze względu na wyeliminowanie uchwały stanowiącej podstawę likwidacji z obrotu prawnego przez organ, który działa zgodnie z prawem w zakresie swoich kompetencji ( co wynika m.in. z wyroku NSA z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt: II OSK 332/05 cytowanego w Przeglądzie Podatku dochodowego, nr 20 z 20 października 2009 r.), w związku z faktem, iż jak wynika z treści uchwały z dnia 26 sierpnia 2009 r. uchwała ta wchodzi w życie z dniem podjęcia to uchyla wcześniejszą uchwałę i eliminuje ją z obrotu prawnego ze skutkiem na dzień podjęcia uchwały i nie może eliminować procesu likwidacji z dniem jego zainicjowania, każda z przedstawionych interpretacji skutkuje obowiązkiem złożenia przez Zakład zeznania CIT-8. Komunalny zakład budżetowy nie jest przedsiębiorcą zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy Prawo działalności gospodarczej ponieważ nie wypełnia zakresu podmiotowego wynikającego z wyżej cytowanego art. ustawy. Komunalny zakład budżetowy w obrocie gospodarczym nie występuje we własnym imieniu lecz jedynie jako część osoby prawnej jednostki samorządu terytorialnego. Zakładem budżetowym kieruje dyrektor jednostki na podstawie pełnomocnictwa ogólnego. Zakład budżetowy jest jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Do wyłącznej właściwości Rady należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczący m.in. likwidacji. Podstawą likwidacji Zakładu był art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Uchwała Rady gminy o utworzeniu, likwidacji, przekształcaniu jest indywidualnym aktem organizacyjnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2005r. sygn. akt II OSK 332/05). Ponieważ na gruncie przepisów o samorządzie terytorialnym podjęta w dniu 26 sierpnia 2009 roku uchwała została podjęta w sposób skuteczny, a skutkiem jej podjęcia było wycofanie z obrotu prawnego uchwały o postawieniu Zakładu w stan likwidacji, to znaczy, że zostały uchylone przepisy stanowiące podstawę do postawienia Zakładu budżetowego w stan likwidacji, a tym samym do wcześniejszego zakończenia przez Zakład budżetowy roku podatkowego. W związku z powyższym nie powstał obowiązek złożenia zeznania za rok podatkowy, kończący się w trakcie roku kalendarzowego. Skutkiem podjęcia w dniu 26 sierpnia 2009 r. uchwały uchylającej uchwałę z dnia 27 maja 2009r. (o postawieniu Zakładu w stan likwidacji) było to, że nie zachodzi - w myśl ustawy o rachunkowości - konieczność zamykania ksiąg rachunkowych Zakładu, zgodnie z przepisami art. 12 ust. 2 tej ustawy, a także obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego. Rokiem podatkowym jest w dalszym ciągu okres od 01.01.2009 do 31.12.2009r. Ponieważ Zakład stoi na stanowisku, że nie zachodzi obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 30.06.2009r. tym samym nie powstaje obowiązek złożenia CIT-8 za okres od 01.01.2009r. do 30.06.2009r. W związku z faktem, że podjęta w dniu 26 sierpnia 2009r. uchwała została podjęta przed upływem 3 miesięcy od dnia zaistnienia zdarzenia nakładającego na zakład obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych w sposób polegający na nieodwracalnym wyłączeniu możliwości dokonywania zapisów księgowych w zbiorach tworzących zamknięte księgi rachunkowe zgodnie z art. 12 pkt 5 ustawy o rachunkowości i na dzień podjęcia przez Radę gminy księgi rachunkowe nie były zamknięte w sposób wyżej określony Zakład zaniecha działań związanych z zamknięciem ksiąg rachunkowych Zakładu budżetowego (księgi te w dniu 26 sierpnia 2009 r. umożliwiały dokonywania zapisów w kolejne okresy sprawozdawcze) i dokona przeksięgowania zapisów zdarzeń gospodarczych za okres od 01.07.2009 do 26.08.2009 r. do ksiąg rachunkowych Zakładu budżetowego. Zakład w okresie od 01.07.2009 do 26.08.2009 r. dokonywał zapisu zdarzeń gospodarczych w księgi rachunkowe otwarte dla Zakładu w likwidacji. Podjęta w dniu 26 sierpnia 2009 r. uchwała uchylająca uchwałę z dnia 27 maja 2009r (o postawieniu Zakładu w stan likwidacji) wyeliminowała po stronie Zakładu obowiązek trwałego zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 30.06.2009 a tym samym otwarcia ksiąg rachunkowych na dzień 01.07.2009r. W związku z powyższym Zakład zaniechał dokonywania zapisów w księgach rachunkowych prowadzonych dla Zakładu w likwidacji. Zakład nie zamknie ksiąg rachunkowych otwartych dla Zakładu w likwidacji, nie sporządzi sprawozdań finansowych oraz deklaracji CIT-8 za okres od 01.07.2009 do 26.08.2009r. Z dniem podjęcia uchwały tj. z dniem 26.08.2009r. przestała bowiem istnieć konieczność otwarcia ksiąg rachunkowych na dzień 01.07.2009r. będąca konsekwencją braku obowiązku zamknięcia ksiąg na dzień 30.06.2009r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w danej sytuacji Zakład może sporządzić deklarację CIT-8 łącznie za okres od 01.01.2009 do 31.12.2009 ? (pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 2) Zdaniem Zakładu, nie zamknie on w sposób trwały ksiąg rachunkowych Zakładu budżetowego na dzień 30.06.2009r. Zakład budżetowy skoryguje złożony CIT-8 za okres od 01.01.2009 do 30.06.2009 oraz naliczy podatek dochodowy od osób prawnych i złoży zeznanie roczne obejmujące okres od 01.01.2009 do 31.12.2009. Obliczone i zapłacone zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób prawnych za okresy: od 01.01.2009 do dnia 30.06.2009, obliczone dla Zakładu budżetowego od 01.07.2009 do 31.07.2009, obliczone dla Zakładu budżetowego w likwidacji od 01.08.2009 do 31.12.2009 obliczone dla Zakładu budżetowego zaliczy łącznie w poczet podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2009. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 20 stycznia 2010 r. Znak: IBPBI/2/423-82/10/BG, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów uznał stanowisko Zakładu za nieprawidłowe, wskazując m.in., iż w związku z podjętą przez Radę Gminy uchwałą o likwidacji zakładu budżetowego w świetle wskazanych przepisów zaistniała konieczność zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 30 czerwca 2009r. (na dzień poprzedzający dzień likwidacji) i otwarcia ksiąg na dzień 1 lipca 2009r. (dzień rozpoczęcia likwidacji). Z uwagi na powyższe mając na uwadze brzmienie art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rokiem podatkowym Zakładu jest okres od 1 stycznia 2009r. do dnia 30 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 25 listopada 2010r. sygn. akt I SA/GI 646/10, uchylił ww. interpretację indywidualną Ministra Finansów. Sąd w ww. wyroku wskazał, m.in. iż „Sedno sporu wiąże się w istocie z rozstrzygnięciem ile lat podatkowych, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, za rok kalendarzowy 2009, obowiązany jest rozliczyć Zakład, uwzględniając przy tym okoliczności stanu faktycznego sformułowane we wniosku. Bezsporną w sprawie okolicznością jest to, że Zakład, stosując szczególne zasady rachunkowości, zgodnie z ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006 r., uwzględniać musiał jednocześnie unormowania ustawy o rachunkowości. Stosownie bowiem do § 3 ww. rozporządzenia, jednostki prowadzą rachunkowość zgodnie z przepisami o rachunkowości i ustawy o finansach publicznych, z uwzględnieniem zasad szczególnych określonych w rozporządzeniu”(…). „Zupełnie słusznie organ interpretacyjny wskazuje, że na przepis art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym księgi rachunkowe otwiera się, z zastrzeżeniem ust. 3, na dzień rozpoczęcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości - w ciągu 15 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń. Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 6 tej ustawy księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości - nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń” (…). Zdaniem Sądu, „organ interpretacyjny pominął jednakże treść art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o rachunkowości, który stanowi, iż księgi rachunkowe zamyka się na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży i zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie. Ustawa o rachunkowości nie definiuje pojęcia zakończenia likwidacji. Zatem zakresem tego pojęcia w ocenie Sądu należy objąć każdą formę zakończenia postępowania likwidacyjnego, w tym poprzez zlikwidowanie jednostki albo uchylenie likwidacji. Zakończenie więc likwidacji jednostki, w tym poprzez jej uchylenie przez uprawniony organ, oznacza konieczność zamknięcia ksiąg prowadzonych dla jednostki w likwidacji. Podobne stanowisko (podzielane przez Sąd również w niniejszej sprawie) zajął Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2009r. nr ILPB3/423-739/08-4/MC. Interpretacja ta odnosi się wprawdzie do likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (następnie uchylonej), ale zawarte w niej argumenty w pełni przystają do rozpatrywanego przypadku. Organ interpretacyjny przyjął w niej, że zakończenie procesu likwidacji spółki (wskutek jej cofnięcia przez wspólników, co wymagało dodatkowo rejestracji sądowej) zgodnie z ustawą o rachunkowości kończy pewien etap, w konsekwencji czego Spółka jest zobowiązana do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień zakończenia likwidacji (w wyniku uchylenia procesu likwidacji), zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o rachunkowości.” W opinii Sądu, „Skoro zatem w rozpatrywanym przypadku uprawniony organ gminy skutecznie pod względem prawnym uchylił likwidację Zakładu (zakończył likwidację) uchwałą z dnia 26 sierpnia 2009 r., to zakładając, że uchwała ta wywierała skutki ex nunc, tzn. od dnia jej podjęcia, z dniem tym powinny być zamknięte księgi Zakładu w likwidacji, a z dniem następnym otwarte księgi jednostki działającej na zasadach ogólnych”. Mając na uwadze powyższe orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, rozpatrując ponownie wniosek z dnia z dnia 16 września 2009r. stwierdza, co następuje: Zasady określania roku podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostały szczegółowo uregulowane w art. 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop”). Zgodnie z generalną zasadą, wyrażoną w art. 8 ust. 1 updop, rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych. Wyjątek od tej zasady został zawarty w art. 8 ust. 6 updop. Stosownie do treści tegoż przepisu, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego. Cytowany wyżej przepis zawiera odesłanie do odrębnych przepisów którymi są w tym zakresie przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.). Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o rachunkowości, księgi rachunkowe, z zastrzeżeniem ust. 3, otwiera się na dzień rozpoczęcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości w ciągu 15 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń. Natomiast zgodnie z 12 ust. 2 pkt 6 tej ustawy, księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości, nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń. Zatem, w związku z podjętą przez Radę Gminy uchwałą o likwidacji zakładu budżetowego w świetle wskazanych wyżej przepisów zaistniała konieczność zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 30 czerwca 2009r. (na dzień poprzedzający dzień likwidacji) i otwarcia ksiąg na dzień 1 lipca 2009r. (dzień rozpoczęcia likwidacji). Z uwagi na powyższe mając na uwadze brzmienie art. 8 ust.6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rokiem podatkowym Zakładu jest okres od 1 stycznia 2009r. do dnia 30 czerwca 2009r. Art. 12 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy stanowi natomiast, iż księgi rachunkowe zamyka się na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży i zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie. W tym miejscu wskazać należy, iż ustawa o rachunkowości nie definiuje pojęcia zakończenia likwidacji. W opinii tut. Organu zakresem tego pojęcia należy objąć każdą formę zakończenia postępowania likwidacyjnego, a nie tylko likwidację działalności sensu stricto. Obejmuje ono zatem nie tylko „zlikwidowanie jednostki” ale również skuteczne, w świetle obowiązujących przepisów, uchylenie likwidacji. W świetle powyższego skoro zakończenie likwidacji jednostki, w tym poprzez jej uchylenie przez uprawniony organ, kończy pewien etap to oznacza konieczność zamknięcia ksiąg prowadzonych dla jednostki w likwidacji, zgodnie z cyt. powyżej art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w dniu 26 sierpnia 2009r. Rada Gminy podjęła uchwałę uchylającą uprzednią uchwałę w sprawie likwidacji Zakładu, przy czym jak wskazał sam Wnioskodawca uchwała ta (o likwidacji zakładu) funkcjonowała w obrocie prawnym do czasu jej uchylenia. W opinii tut. Organu uchylenie skutków likwidacji (pod względem prawnym) następuje z dniem podjęcia stosownej uchwały uchylającej uchwałę w sprawie likwidacji Zakładu. Tak więc „uchwała uchylająca” wywiera skutek ex nunc tzn. od dnia jej podjęcia. Z tym dniem powinny zatem zostać zamknięte księgi Zakładu w likwidacji a następnego dnia otwarte księgi dla Zakładu działającego na zasadach ogólnych. Wskazać w tym miejscu należy, iż uchwała z dnia 26 sierpnia 2009r., którą uchylono uchwałę z dnia 27 maja 2009 r. nie może wywoływać skutków prawnych wstecz (ex tunc), gdyż nie zaistniały przesłanki powodujące uznanie uchwały z dnia 27 maja 2009r. za nieważną. Właściwy organ – działając w ramach przysługujących mu uprawnień mógł bowiem skutecznie uchylić się od skutków prawnych podjętych uprzednio działań, jednakże uchylenie to nie może niweczyć faktu, iż w określonym okresie zakład funkcjonował jako zakład w likwidacji. Mając powyższe na uwadze w roku kalendarzowym 2009r. wystąpią w przypadku Zakładu trzy lata podatkowe: od 1 stycznia 2009r. (początek przyjętego roku podatkowego) do 30 czerwca 2009r. (dzień poprzedzający rozpoczęcie likwidacji), od 1 lipca 2009r. (dzień rozpoczęcia likwidacji) do dnia 26 sierpnia 2009r. (dzień podjęcia uchwały uchylającej uprzednią uchwałę w sprawie likwidacji Zakładu), od 27 sierpnia 2009r. (początek następnego roku podatkowego) do 31 grudnia 2009r. (koniec przyjętego roku podatkowego). W związku z powyższym Zakład jest zobowiązany do złożenia trzech odrębnych zeznań podatkowych (CIT-8) za: okres od 1 stycznia 2009r. do 30 czerwca 2009r. okres od 1 lipca 2009r. do 26 sierpnia 2009r. okres od 27 sierpnia do 31 grudnia 2009r. Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Zakładu, iż zaistniał obowiązek sporządzenia jednego zeznania CIT-8 za okres od 01.01.2009 do 31.12.2009r. należy uznać za nieprawidłowe. Do wniosku Spółka dołączyła kserokopie uchwał. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem podanym we wniosku. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.