IBPBI/2/423-763/13/CzP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 03 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 13 czerwca 2013 r. (data wpływu do BKIP 18 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ograniczenia wielkości dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej dotyczącej inwestycji realizowanej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej – jest prawidłowe.<> UZASADNIENIE W dniu 18 czerwca 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ograniczenia wielkości dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej dotyczącej inwestycji realizowanej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe : Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Polski. Spółka prowadzi na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”) działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia z dnia 1 grudnia 2006 r. (dalej: Zezwolenie) na prowadzenie na terenie SSE działalności gospodarczej rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie strefy o klasyfikacjach wymienionych w treści Zezwolenia (m.in. w zakresie produkcji części i akcesoriów do pojazdów samochodowych i ich silników, wyrobów z gumy, wyrobów z tworzyw sztucznych oraz w zakresie sprzedaży odpadów i złomu powstałych w wyniku prowadzonej działalności). Spółka prowadzi również częściowo działalność gospodarczą poza terenem SSE, z tym, że w zakresie dochodu z tej działalności Spółka nie korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych. W Zezwoleniu określono warunki prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej, tj.: osiągnięcie i utrzymanie określonego w Zezwoleniu poziomu zatrudnienia, poniesienie wydatków inwestycyjnych o wartości co najmniej 12.238.850,00 EUR w terminie do 31.12.2009 r., w tym (w rachunku narastającym): 8.500.770,00 EUR w terminie do 31 grudnia 2007 r., 12.238.850,00 EUR w terminie do 31 grudnia 2009 r., przestrzeganie Regulaminu SSE oraz innych regulacji prawnych dotyczących funkcjonowania strefy. Zezwolenie nie określa innych warunków prowadzenia działalności gospodarczej w SSE, w szczególności nie wskazuje maksymalnego limitu wydatków inwestycyjnych lub terminu zakończenia inwestycji. Zezwolenie obowiązuje do dnia 8 sierpnia 2016 r. Po dacie 31 grudnia 2009 r. Spółka kontynuuje rozwój działalności w SSE i ponosi w tym celu dalsze wydatki inwestycyjne związane z inwestycją objętą Zezwoleniem, ponad kwotę wskazaną w Zezwoleniu. W odniesieniu do dochodów z działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia Spółka korzysta z pomocy regionalnej udzielonej w formie zwolnienia od podatku dochodowego, zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 dalej: „ustawa o CIT”). Spółka kalkuluje limit przysługującej Jej pomocy przy zastosowaniu wskaźnika maksymalnej intensywności regionalnej pomocy przewidzianej dla lokalizacji inwestycji. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wydatki inwestycyjne poniesione przez Wnioskodawcę w związku z realizowaną inwestycją na terenie SSE w trakcie obowiązywania Zezwolenia, jednak po dniu 31 grudnia 2009 r., przewyższające minimalną kwotę wydatków inwestycyjnych określoną w Zezwoleniu, powiększą kwotę przysługującego Wnioskodawcy zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, przy uwzględnieniu wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy i kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w przepisach wykonawczych do ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 1994 r. Nr 123, poz. 600 ze z. dalej: „ustawa o SSE”)? Zdaniem Spółki, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wydatki inwestycyjne poniesione przez Nią w związku z realizowaną inwestycją na terenie SSE w trakcie obowiązywania Zezwolenia, jednak po dniu 31 grudnia 2009 r., przewyższające minimalną kwotę wydatków inwestycyjnych określoną w Zezwoleniu, powiększą kwotę przysługującego Jej zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, przy uwzględnieniu wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy i kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w przepisach wykonawczych do ustawy o SSE. Z obowiązujących Spółkę przepisów o prowadzeniu działalności na terenie SSE oraz z treści Zezwolenia nie wynika bowiem, w Jej ocenie, ani górny limit wydatków inwestycyjnych, ani data, po której wydatki takie nie mogą być ponoszone. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, podstawą do korzystania z pomocy publicznej jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Zgodnie natomiast z ust. 2 ww. przepisu, w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia otrzymania przez Spółkę Zezwolenia do dnia 3 sierpnia 2008 r. włącznie, zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności: zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników, dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę. Z dniem 4 sierpnia 2008 r., na podstawie dodanych ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 118, poz. 746, dalej: „ustawa nowelizująca”) do ww. ustępu punktów 3 i 4, wymaganymi elementami zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE stały się: wskazanie terminu zakończenia inwestycji, wskazanie maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy. W oparciu o ustawę nowelizującą wydane zostały również nowe przepisy wykonawcze regulujące zasady prowadzenia działalności w SSE, tj. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548 dalej: „Rozporządzenie z 2008 r.”) Zgodnie jednak z art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej, zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE wydane przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej zachowują moc. Jednocześnie zgodnie z § 8 Rozporządzenia z 2008 r., do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia z 2008 r., stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej. Zezwolenie przysługujące Spółce zostało Jej natomiast udzielone w trakcie obowiązywania rozporządzenia z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. nr 202, poz. 1485). Z powyższych przepisów, zdaniem Spółki, wynika, że dla oceny warunków prowadzenia przez Nią działalności na terenie SSE, zastosowanie znajdzie art. 16 ust. 2 ustawy o SSE w brzmieniu sprzed dnia 4 sierpnia 2008 r. Należy zatem uznać, że warunki określone w Zezwoleniu na podstawie powyższego przepisu są nadal wiążące, pomimo zmienionego przez ustawę nowelizującą art. 16 ustawy o SSE, który obecnie wskazuje na obowiązek ustalenia w Zezwoleniu maksymalnego poziomu wydatków kwalifikowanych i terminu zakończenia inwestycji. Podobnie, ze względu na powołane powyżej brzmienie § 8 Rozporządzenia z 2008 r., wprowadzenie tego Rozporządzenia do polskiego porządku prawnego pozostaje bez wpływu na zasady kwalifikowania i obliczania wydatków inwestycyjnych na potrzeby kalkulacji pomocy publicznej i w tym zakresie również stosuje się do wydatków ponoszonych na podstawie Zezwolenia przepisy dotychczasowe. W konsekwencji, z uwagi na to, że: przepisy obowiązujące Wnioskodawcę w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie Zezwolenia nie nakazują, by Zezwolenie określało górny limit wydatków inwestycyjnych oraz termin zakończenia inwestycji, zaś w treści Zezwolenia nie zostało wprowadzone takie oznaczenie górnego limitu wydatków inwestycyjnych, jak również oznaczenie terminu zakończenia inwestycji, Z treści Zezwolenia nie wynika w żaden sposób, aby po wskazanym w Zezwoleniu terminie wydatki traciły charakter wydatków inwestycyjnych w rozumieniu przepisów strefowych, brzmienie Zezwolenia wskazuje jednoznacznie, że określona w nim kwota wydatków inwestycyjnych ma charakter dolnego limitu (warunek poniesienia wydatków inwestycyjnych o wartości co najmniej 12.238.850,00 EUR) Spółka stoi na stanowisku, że wskazany w Zezwoleniu termin 31 grudnia 2009 r. należy rozumieć wyłącznie jako określenie daty, do której powinny zostać poniesione wydatki minimalne warunkujące możliwość korzystania ze zwolnienia z CIT na podstawie Zezwolenia, a wskazana w Zezwoleniu kwota wydatków służy wyłącznie określeniu minimalnego poziomu wydatków, które Spółka powinna była ponieść do dnia 31grudnia 2009 r. Tym samym, w przypadku Spółki, maksymalna wysokość zwolnienia z CIT w odniesieniu do dochodów z działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia jest ograniczona jedynie wartością maksymalnej intensywności pomocy i wielkością poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą, także w przypadku przekroczenia minimalnej kwoty wydatków inwestycyjnych określonej w Zezwoleniu. W rezultacie ponoszenie kosztów inwestycyjnych po dacie wskazanej w Zezwoleniu - w całym okresie obowiązywania Zezwolenia, tj. do dnia 8 sierpnia 2016 r. - w wysokości przekraczającej minimalną wartość kosztów kwalifikowanych określoną w Zezwoleniu, powinno uprawniać Spółkę do dalszego korzystania z pomocy regionalnej na podstawie Zezwolenia, pod warunkiem spełnienia pozostałych wymogów określonych w polskich przepisach i do wysokości uwzględniającej zasady przyznawania przedsiębiorcom pomocy regionalnej. Podsumowując powyższe, zdaniem Spółki, ponoszenie wydatków inwestycyjnych po dniu 31 grudnia 2009 r. w wysokości przekraczającej minimalną wartość wydatków inwestycyjnych określoną w Zezwoleniu, powiększą kwotę przysługującego Jej zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, pod warunkiem spełnienia pozostałych wymogów określonych w polskich przepisach i do wysokości uwzględniającej zasady przyznawania przedsiębiorcom pomocy regionalnej. Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, np. w: interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 listopada 2012 r. znak: IPTPB3/423-312/12-2/KJ, interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 maja 2012 r. znak: ILPB3/423-47/12-3/MM, interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 20 kwietnia 2012 r. znak: IPTPB3/423-44/12-2/MF, interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy Z dnia 07 lutego 2012 r. znak: ITPB3/423-566/11/AM, interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 lutego 2011 r. znak: ILPB4/423-320/10-2/DS, interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 maja 2009 r. znak: IPPB3/423-96/09-2/MS. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego od dnia złożenia wniosku o wydanie interpretacji. Nadmienia się, iż w zakresie zaistniałego stanu faktycznego wydana została odrębna interpretacja indywidualna. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.