IBPBI/2/423-851/13/BG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 9 lipca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura w dniu 15 lipca 2013 r.) uzupełnionym w dniu 30 lipca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia za umożliwienie wstąpienia w prawa i obowiązki wynikające z umów subdealerskich - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 lipca 2013 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia za umożliwienie wstąpienia w prawa i obowiązki wynikające z umów subdealerskich. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na prowadzeniu sieci sprzedaży usług telefonii komórkowej sieci X. Działalność tą Wnioskodawca prowadzi w oparciu o umowę agencyjną zwartą ze Spółką z o.o. Y (operator sieci X). Wnioskodawca (Spółka) zawarła w lipcu 2013 r. ze Spółką z o.o. Y umowę sprzedaży praw. Na podstawie tej umowy Spółka z o.o. Y zobowiązała się przenieść na Wnioskodawcę prawa i obowiązki wynikające z umów subdealerskich wskazanych w załączniku do umowy. W załączniku wymieniono 10 salonów (punktów sprzedaży usług sieci X), których dotyczy umowa sprzedaży praw. Wykonanie zobowiązania do przeniesienia prawa i obowiązków nastąpiło poprzez zawarcie dziesięciu indywidualnych umów cesji na poszczególne salony (punkty sprzedaży). Wszystkie dziesięć umów subdealerskich zawartych jest na czas nieokreślony z możliwością ich rozwiązania z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia. Jednocześnie Spółka z o.o. Y zobowiązała się po zawarciu poszczególnych umów cesji do zawarcia z Wnioskodawcą umów podnajmu umożliwiających korzystanie z lokali, w których prowadzona jest działalność objęta daną umową subdealerską, w przypadku gdy głównym najemcą takiego lokalu jest lub będzie Spółka z o.o. Y. Tytułem wynagrodzenia za umożliwienie wstąpienia w prawa i obowiązki wynikające z umów subdealerskich (10 punktów sprzedaży), Wnioskodawca zapłaci Spółce z o.o. Y kwoty wskazane w umowie określone odrębnie dla każdej z lokalizacji powiększone o podatek VAT. Łączna kwota do zapłaty to 2.240.000 zł netto (słownie: dwa miliony dwieście czterdzieści tysięcy złotych). W zakupionych punktach sprzedaży Wnioskodawca prowadzić będzie działalność polegającą na sprzedaży usług sieci X co stanowi kontynuację dotychczasowej działalności tych salonów (punktów) sprzedaży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wskazaną kwotę 2.240.000 zł netto Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia? Zdaniem Spółki, poniesione koszty można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej ”updop”), koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W celu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów podatnik powinien zacząć od rozpoznania powiązania kosztów z przychodami. Ustawa rozróżnia bowiem koszty bezpośrednio i pośrednio powiązane z przychodami i w związku z tym podziałem istnieje również podział dotyczący momentu zaliczenia w koszty. Ustawodawca nie zdefiniował pojęć kosztów bezpośrednich oraz innych kosztów niż bezpośrednio związanych z przychodami, czyli tzw. pośrednich; ich sens należy ustalić posługując się językowym znaczeniem. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. W przedmiotowym stanie faktycznym nie jest możliwe określenie jaka część kosztów dotyczy danego roku podatkowego z uwagi na to, że przejęte umowy subdealerskie zawarte są na czas nieokreślony; gdybyśmy mieli do czynienia z umowami na czas określony to wówczas można by koszty rozliczać proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Np. gdyby umowy subdelerskie były umowami na okres 3 lat to wówczas koszty związane z przejęciem tych umów w drodze cesji należałoby rozliczać przez okres 3 lat. Podsumowując stwierdzić należy, iż z uwagi na to, że umowy subdelerskie zawarte są na czas nieokreślony koszty związane z ich przejęciem (umowa cesji) są potrącalne w dacie ich poniesienia. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop”). Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. W myśl tego przepisu, wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie tego przychodu). W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na: bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - art. 15 ust. 4, ust. 4b - 4c updop), inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d, 4e updop). Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na prowadzeniu sieci sprzedaży usług telefonii komórkowej sieci X. Działalność tą Wnioskodawca prowadzi w oparciu o umowę agencyjną zwartą ze Spółką z o.o. Y (operator sieci X). Wnioskodawca zawarł w lipcu 2013 r. ze Spółką z o.o. Y umowę sprzedaży praw, na podstawie której Spółka z o.o. Y zobowiązała się przenieść na Wnioskodawcę prawa i obowiązki wynikające z umów subdealerskich salonów. Wykonanie zobowiązania do przeniesienia prawa i obowiązków nastąpiło poprzez zawarcie dziesięciu indywidualnych umów cesji na czas nieokreślony na poszczególne salony (punkty sprzedaży). Jednocześnie Spółka z o.o. Y zobowiązała się po zawarciu poszczególnych umów cesji do zawarcia z Wnioskodawcą umów podnajmu umożliwiających korzystanie z lokali, w których prowadzona jest działalność objęta daną umową subdealerską, w przypadku gdy głównym najemcą takiego lokalu jest lub będzie Spółka z o.o. Y. Tytułem wynagrodzenia za umożliwienie wstąpienia w prawa i obowiązki wynikające z umów subdealerskich, Wnioskodawca zapłaci Spółce z o.o. Y kwoty wskazane w umowie określone odrębnie dla każdej z lokalizacji powiększone o podatek VAT. W zakupionych punktach sprzedaży Wnioskodawca prowadzić będzie działalność polegającą na sprzedaży usług sieci X co stanowi kontynuację dotychczasowej działalności tych salonów. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zapłata ww. wynagrodzenia związana jest z działalnością gospodarczą Spółki, a więc spełnione są przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop - przedmiotowe wydatki pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z możliwością osiągania przychodów w przyszłości. Wydatku poniesionego przez Spółkę - za umożliwienie wstąpienia w prawa i obowiązki wynikające z umów subdealerskich - nie można powiązać bezpośrednio z uzyskiwanym przychodem i nie jest możliwe określenie jaka część kosztów dotyczy danego roku podatkowego (z uwagi na to iż ww. umowy subdealerskie zostały zawarte na cza nieokreślony). W konsekwencji poniesione wydatki na wynagrodzenie należy zakwalifikować do pośrednich kosztów uzyskania przychodów. Kwestię potrącalności pośrednich kosztów uzyskania przychodów regulują przepisy art. 15 ust. 4d i ust. 4e updop. W myśl zaś art. 15 ust. 4d updop koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 4e updop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż koszty jakie Spółka poniosła z tytułu wynagrodzenia za wstąpienie w prawa i obowiązki wynikające z umów subdealerskich, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów potrącalne w momencie ich poniesienia. Reasumując stanowisko Spółki należy uznać zatem za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.