IBPBII/1/415-431/12/BD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 23 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 06 czerwca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty z niemieckiej instytucji ubezpieczeniowej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 kwietnia 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty z niemieckiej instytucji ubezpieczeniowej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 01 czerwca 2012 r. znak: IBPB II/1/415-431/12/BD wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 06 czerwca 2012 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Niemiecka instytucja ubezpieczeniowa przyznała Wnioskodawcy od 2004 r. rentę z niemieckiego systemu ubezpieczeń społecznych (socjalnych) z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, za okres przepracowany w Niemczech (Wnioskodawca nie osiągnął wieku emerytalnego). Renta ta przekazywana jest na konto R. Bank w Polsce. Wnioskodawca obecnie zamieszkuje w Polsce. Jednakże z racji posiadania podwójnego obywatelstwa polsko-niemieckiego oraz renty z ubezpieczenia społecznego Wnioskodawca zobowiązany jest corocznie składać zeznanie podatkowe w F. N. oraz w Urzędzie Skarbowym w P. Do zeznań podatkowych w Niemczech Wnioskodawca dołącza zaświadczenie UE/EOG o wysokości renty otrzymywanej w Polsce, natomiast w corocznych zeznaniach podatkowych w Urzędzie Skarbowym w P. Wnioskodawca wykazuje dochody z niemieckiej instytucji ubezpieczeniowej. Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania w Polsce. Od stycznia 2012 r. R. Bank zaczął pobierać z konta miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od renty otrzymywanej z Niemiec. Pomimo przedłożenia w Banku stosownych dokumentów o zeznaniach podatkowych w Niemczech Bank nie zaprzestał naliczać podatku oraz składki na Kasę Chorych, a tym samym renta ta podlega podwójnemu opodatkowaniu. Do przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca zajął stanowisko, iż renta otrzymywana z Niemiec powinna być zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 2 umowy podpisanej w Berlinie w dniu 14 maja 2003 r., pomimo zamieszkania w Polsce, renta otrzymywana z niemieckiego systemu ubezpieczeń socjalnych podlega opodatkowaniu w Niemczech. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Zgodnie natomiast z treścią art. 3 ust. 2a powołanej ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 4a tej ustawy przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca, otrzymuje rentę z Niemiec, a zatem w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie będzie miała umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawarta między Polską a Republiką Federalną Niemiec. Zgodnie z art. 4 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) w rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie. Stosownie zaś do brzmienia ust. 2 powołanego powyżej art. 4 umowy – jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad: osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych), jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa, jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem, jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia. W myśl art. 18 ust. 1 powołanej umowy emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (Polska) z drugiego Umawiającego się Państwa (Niemcy), podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie (Polsce) z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa (Niemcy), podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie (w Niemczech). Jak wynika z informacji niemieckiego Federalnego Ministerstwa Finansów niemieckie ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów: ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia, ustawowe ubezpieczenie emerytalne, ustawowe ubezpieczenie zdrowotne, ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków oraz ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne. Świadczenia pochodzące z wszystkich pięciu działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego, które wypłaca się osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech. Wszelkie inne świadczenia emerytalno-rentowe przekazywane osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce mogą podlegać opodatkowaniu tylko w Polsce. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca otrzymuje od 2004 r. rentę z niemieckiego systemu ubezpieczeń społecznych (socjalnych) z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, za okres przepracowany w Niemczech. Zatem mając na uwadze przedstawiony powyżej stan prawny oraz faktyczny, należy stwierdzić, że skoro, jak twierdzi Wnioskodawca, renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy jest wypłacana z niemieckiego systemu ubezpieczeń społecznych (socjalnych), to w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 18 ust. 2 ww. umowy a tym samym ww. renta podlega opodatkowaniu tylko w Niemczech. To oznacza, że niemieckie świadczenie rentowe wypłacane z niemieckiego systemu ubezpieczeń społecznych (socjalnych) osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania w Polsce zgodnie z postanowieniami ww. umowy polsko-niemieckiej nie podlegają opodatkowaniu w Polsce; podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech. Tym samym wskazanej renty Wnioskodawca nie musi wykazywać w zeznaniu podatkowym składanym do polskiego organu podatkowego. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. W związku z dołączeniem do wniosku kserokopii dokumentów, należy zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.